Marcos 12

El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni, bi nzofo gá bbede. Bi ma̱:
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Bbʉ ya xquí zøh car tiempo pa di da̱ cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni hnár muzo pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi. Bú e̱h car muzo pa di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi, pa pé drí du̱tzi.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Nu cʉ mɛfi bi pɛntijʉ car muzo, bi ʉnijʉ, cja̱ bi gu̱pjʉ. Jin te gá ndu̱x car muzo.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Diguebbʉ ya, car jmu̱ pé bú cu̱h hnar muzo. Nucá̱, bbʉ mí zøh pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi, bi tjøjti me̱do, bi mfehtibi cár ña̱. Göhtjo te bi tsjifi, cja̱ diguebbʉ ya, pé bi cju̱y.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Car jmu̱ pé bi yojpi bú cu̱ pé hnaa. Nucá̱, bbʉ pé mí zøm pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi, bi zɛti‑cʉ́, bi möhtijʉ. Diguebbʉ ya car jmu̱ pé bú pɛjni pé dda jmandadero rá ngu̱. Nu cʉ mɛfi bi ncjadijʉ pʉ. Bi ʉnijʉ cʉ ddáa, nu cʉ pé ddáa bi möhtijʉ.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Car jmu̱ ya xquí gu̱y göhtjo quí mɛfi, pe mí hñi̱h hnár ttʉ cja̱ mí ndo ma̱h‑cá. Gá nga̱tzi bú pɛjni‑cá̱ pʉ jabʉ már bbʉh quí mɛfi. Ngá ma̱ guegue: “Nde̱jma̱ da tti̱htzibi nʉm ttʉ.”
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Pe guegue ya cʉ mɛfi bi ma̱jmʉ: “Guejnʉ́ da ttzoquibi göhtjo nʉr huerta. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ pa gu cojmʉ yʉ di ttuni guegue.”
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Eso, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi möhtijʉ, cja̱ bi dyɛjmʉ yapʉ cár cuerpo.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ to már øde:
9 Aí Jesus perguntou:
10 Nuquɛjʉ, ¿cja jí̱ xquí cca̱htijʉ na̱r palabra na̱ i ju̱x pʉ jar Escritura? I i̱na̱:
10 Vocês não leram o que as
11 Guejtsjɛ ca Ocja̱ xí mandado xí cjöx pʉ.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Cʉ cja̱hni cʉ mí tsjij nʉr bbede‑nʉ́, bi ba̱dijʉ car Jesús már ña̱ di gueguejʉ, már jɛqui cʉ mɛfi cʉ már nttzo. Cja̱ bi jionijʉ ja drí zʉdijʉ car Jesús. Pe mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ mí tɛnijʉ car Jesús. Eso, bi jiɛjtijʉ car Jesús, bi möjmʉ.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Diguebbʉ ya, cʉ cja̱hni‑cʉ́, bú cu̱jmʉ cʉ dda fariseo co dda cʉ hñøjø cʉ mí tɛnijʉ car rey Herodes pa di dyøhtibijʉ prueba car Jesús, xa̱jma̱ di cjajpijʉ di ma̱ hnar palabra ca jin di tzö.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Bú e̱jmʉ ya gueguejʉ, cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 ¿Cja gu cju̱tije, o ya jin gu cju̱tije?―
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Cja̱ bú tja̱ hnar domi, bbʉ. Diguebbʉ ya car Jesús bi hñöni:
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Bi da̱j ya car Jesús, bi xijmʉ:
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda saduceo pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Cʉ saduceo i ma̱jmʉ, jin da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Bbʉ ga ndu̱ yʉ cja̱hni, i mpuntjo, göhtjo co quí tzi mʉyjʉ. Ncjapʉ ga ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, ¿cja ntju̱mʉy da nantzi cʉ ánima? Bi hñi̱mbijʉ:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 ―Nuquiguɛ, Maestro, ca ndor Moisés bi zoguijʉ na̱r palabra‑na̱: Bbʉ da du̱ hnar hñøjø, cja̱ jin tema ba̱jtzi di hñi̱ji̱, cár cjua̱da̱ car ánima da yojmi cár bbɛjpo pa da hñi̱ ba̱jtzi. Cja̱ bbʉ da ønte car bbɛjña̱, car ba̱jtzi ca da hmʉy, da tsjifi dúr ba̱jtzi car ánima, pa ncjapʉ jin da mpun cár tju̱ju̱ car ánima.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 Mí bbʉ yojto hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱. Car da̱cjua̱da̱ bi ntja̱jti cja̱ bi hmʉbi cár bbɛjña̱. Diguebbʉ ya, bi du̱, jin tema ba̱jtzi gá nzogui.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Diguebbʉ ya car yocjua̱da̱ ya, pé bi yojmi cár bbɛjpo, cja̱ guegue pé bi du̱tjo. Guejtjo jin tema ba̱jtzi gá nzogui. Ca rá jñu̱ ya, pé bi ncjadipʉ hne̱je̱.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Cja̱ göhtjo cʉ yojto hñøjø bi hmʉbi car bbɛjña̱, göhtjo bi ncjadijʉ pʉ. Jin tema ba̱jtzi gá nzoguijʉ. Gá nga̱x ya, bi du̱ car bbɛjña̱ hne̱je̱.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Xijquije ya bbʉ́, car pa ca da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, ¿toca̱ dúr bbɛjña̱ guegue, como bi yojmi göhtjo cʉ yojto cjua̱da̱?―
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Diguebbʉ ya bi da̱h car Jesús, bi ma̱:
24 Jesus respondeu:
25 Bbʉ pé xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, ya jín da ntja̱jti. Da hmʉpjʉ ncja ngu̱ cʉ ángele cʉ bí bbʉ jar ji̱tzi.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Nu cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, nde̱jma̱ da jña̱ ʉ́r jña̱‑cʉ́. ¿Dyoca̱ jin guí e̱me̱jʉ‑cá̱? ¿Cja jin guí cca̱htijʉ car libro ca bi dyøti car Moisés? ¿Cja̱ jin guí cca̱htijʉ te bi ma̱n ca Ocja̱ bbʉ mí ntjɛhui car Moisés pʉ jar za gá hmi̱ni? Bi ma̱ ncjahua: “Nugö, ʉ́r Cjá̱a̱‑guigö ca ndor Abraham, cja̱ co ca ndor Isaac, cja̱ co ca ndor Jacobo.”
26 Vocês nunca leram no
27 Guegue jí̱ ʉ́r Cjá̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ ya jin te i bbʉ ʉ́r nzajqui. ʉ́r Cjá̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ i cjadi ʉ́r nzajqui, masque ya xí ndu̱, como guegue i ungui nzajqui cʉ to i e̱me̱. Nuquiguɛjʉ, jin guí pa̱dijʉ ja i ncja ca Ocja̱. Jin gui tzö quir mfe̱nijʉ.―
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Guejtjo bi guati pʉ hnar maestro ca mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Guegue bi dyøde te már ma̱n car Jesús co cʉ saduceo. Bi ba̱di, már ndo zö car palabra ca bi da̱h car Jesús. Eso, bi guati jabʉ már bbʉh‑ca̱, bi dyöni:
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
29 Jesus respondeu:
30 Gu nejʉ ca Ocja̱, cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo mbo ʉm tzi mʉyjʉ. Gu i̱htzibijʉ‑ca̱, gu mbe̱nijʉ, cja̱ gu jonijʉ göhtjo co cam ttzɛdijʉ.” Nʉr mandamiento‑nʉ más i mu̱hui ni ndra ngue cʉ pé ddaa.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Guejti car mandamiento ca i ntɛndihui, guejtjo i ndo mu̱hui. Gue nʉ pé hnaa nʉ i ma̱: “Gu nejʉ göhtjo tema cja̱hni ncja ngu̱ dar netsjɛjʉ.” Yʉ yojo mandamiento‑yʉ, más i nesta da ttøjte ni ndra ngue cʉ pé ddaa.―
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Diguebbʉ ya, bi da̱h car maestro‑ca̱:
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Bbʉ gu nejʉ guegue göhtjo mbo ʉm tzi mʉyjʉ, bbʉ gu i̱htzibijʉ, cja̱ gu mbe̱nijʉ, cja̱ gu jonijʉ, göhtjo co cam ttzɛdijʉ, guejtjo bbʉ gu ne cʉm mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ ncja ngu̱ dar netsjɛjʉ, guehca̱ i ndo mu̱hui‑ca̱. Guehca̱ i ndo tzøh ca Ocja̱, cja̱ jin tza i tzøh cʉ ofrenda cʉ dí döjtijʉ cja̱ co cʉ zu̱we̱ rá ngu̱ cʉ i bböhti cja̱ i ddʉti pʉ jar altar.― Ncjanʉ gá ma̱n car hñøjø‑ca̱.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj ya nʉr palabra‑nʉ, bi ba̱di, már nzɛh cár mfe̱ni car maestro‑ca̱, cja̱ bi xifi:
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni jar templo, cja̱ guegue bi dyöni hnar nttöni cʉ cja̱hni cʉ már bbʉ pʉ. Bi ma̱:
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Como guejtsjɛ car David bi ña̱ pʉ jar salmo digue car hñøjø ca di hñi̱x ca Ocja̱ pa di mandado. Car Espíritu Santo bi möx car David, cja̱ nuca̱ bi ma̱ ncjahua:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Nuquiguɛjʉ, xijquijʉ ya, bbʉ jøntjo dúr mboxibbɛjto car David car Cristo ca di hñe̱je̱, ¿dyoca̱ i tsjifi ʉ́r jmu̱ car David, bbʉ?― Cja̱ jin to gá nda̱j nʉr nttöni‑nʉ.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni, cja̱ bi xijmʉ:
38 Ele dizia ao povo:
39 Guejtjo, bbʉ i pa jar templo, i ne da mi̱pjʉ pʉ jabʉ da cca̱hti cʉ pe dda cja̱hni, cja̱ bbʉ i pa ja mbaxcjua, i ne da mi̱pjʉ pʉ jabʉ da tti̱htzibi, hne̱je̱.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Cʉ maestro‑cʉ́, jin gui jui̱jqui cʉ ddanchu masque jin te i ja̱‑cʉ́. Nu cʉ to i tu̱jpi domi, cʉ jin gui tzö da gu̱hti, cʉ maestro i fongui jáy ngu̱jʉ, i recogebi, cja̱ i ja̱xti car domi. Diguebbʉ ya, i pöjmʉ tsjödi, i øtijʉ oración rá ndo ma. Ncøni, i ndo jonijʉ ca Ocja̱. Nu ca Ocja̱ da un cár castigo más drá ngu̱ cʉ maestro‑cʉ ni ndra ngue cʉ tzi cja̱hni cʉ jin tza i pa̱di te i ma̱n car ley.―
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Ca hnajpa, car Jesús bi mi̱ jöy, mír ncca̱htihui car caja pʉ jabʉ mí ttzoh cʉ ofrenda, bi cca̱hti cʉ cja̱hni már ʉti quí domi pʉ jar caja. Mbá e̱h cʉ rico, mí ʉtijʉ domi rá ngu̱.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Diguebbʉ ya, bú e̱h hnar ddanchu̱, jin te mí ja̱. Bi dyʉti pʉ yojo tzi domi cʉ di mu̱hui ngu̱ cʉtta centavo.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Cja̱ car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Como göhtjo yʉ dda cja̱hni xí undi car domi ca jí̱ mí nestajʉ. Nu nʉr tzi ddanchu̱ nʉ jin te i ja̱, xí dyʉti göhtjo ca mí pɛhtzi pa di zi.―
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.