Marcos 12
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs NAA
1 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni, bi nzofo gá bbede. Bi ma̱:
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Bbʉ ya xquí zøh car tiempo pa di da̱ cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni hnár muzo pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi. Bú e̱h car muzo pa di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi, pa pé drí du̱tzi.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Nu cʉ mɛfi bi pɛntijʉ car muzo, bi ʉnijʉ, cja̱ bi gu̱pjʉ. Jin te gá ndu̱x car muzo.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Diguebbʉ ya, car jmu̱ pé bú cu̱h hnar muzo. Nucá̱, bbʉ mí zøh pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi, bi tjøjti me̱do, bi mfehtibi cár ña̱. Göhtjo te bi tsjifi, cja̱ diguebbʉ ya, pé bi cju̱y.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Car jmu̱ pé bi yojpi bú cu̱ pé hnaa. Nucá̱, bbʉ pé mí zøm pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi, bi zɛti‑cʉ́, bi möhtijʉ. Diguebbʉ ya car jmu̱ pé bú pɛjni pé dda jmandadero rá ngu̱. Nu cʉ mɛfi bi ncjadijʉ pʉ. Bi ʉnijʉ cʉ ddáa, nu cʉ pé ddáa bi möhtijʉ.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Car jmu̱ ya xquí gu̱y göhtjo quí mɛfi, pe mí hñi̱h hnár ttʉ cja̱ mí ndo ma̱h‑cá. Gá nga̱tzi bú pɛjni‑cá̱ pʉ jabʉ már bbʉh quí mɛfi. Ngá ma̱ guegue: “Nde̱jma̱ da tti̱htzibi nʉm ttʉ.”
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Pe guegue ya cʉ mɛfi bi ma̱jmʉ: “Guejnʉ́ da ttzoquibi göhtjo nʉr huerta. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ pa gu cojmʉ yʉ di ttuni guegue.”
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Eso, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi möhtijʉ, cja̱ bi dyɛjmʉ yapʉ cár cuerpo.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ to már øde:
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Nuquɛjʉ, ¿cja jí̱ xquí cca̱htijʉ na̱r palabra na̱ i ju̱x pʉ jar Escritura? I i̱na̱:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Guejtsjɛ ca Ocja̱ xí mandado xí cjöx pʉ.
11 Isto procede do Senhor
12 Cʉ cja̱hni cʉ mí tsjij nʉr bbede‑nʉ́, bi ba̱dijʉ car Jesús már ña̱ di gueguejʉ, már jɛqui cʉ mɛfi cʉ már nttzo. Cja̱ bi jionijʉ ja drí zʉdijʉ car Jesús. Pe mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ mí tɛnijʉ car Jesús. Eso, bi jiɛjtijʉ car Jesús, bi möjmʉ.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Diguebbʉ ya, cʉ cja̱hni‑cʉ́, bú cu̱jmʉ cʉ dda fariseo co dda cʉ hñøjø cʉ mí tɛnijʉ car rey Herodes pa di dyøhtibijʉ prueba car Jesús, xa̱jma̱ di cjajpijʉ di ma̱ hnar palabra ca jin di tzö.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bú e̱jmʉ ya gueguejʉ, cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 ¿Cja gu cju̱tije, o ya jin gu cju̱tije?―
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Cja̱ bú tja̱ hnar domi, bbʉ. Diguebbʉ ya car Jesús bi hñöni:
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Bi da̱j ya car Jesús, bi xijmʉ:
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda saduceo pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Cʉ saduceo i ma̱jmʉ, jin da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Bbʉ ga ndu̱ yʉ cja̱hni, i mpuntjo, göhtjo co quí tzi mʉyjʉ. Ncjapʉ ga ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, ¿cja ntju̱mʉy da nantzi cʉ ánima? Bi hñi̱mbijʉ:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 ―Nuquiguɛ, Maestro, ca ndor Moisés bi zoguijʉ na̱r palabra‑na̱: Bbʉ da du̱ hnar hñøjø, cja̱ jin tema ba̱jtzi di hñi̱ji̱, cár cjua̱da̱ car ánima da yojmi cár bbɛjpo pa da hñi̱ ba̱jtzi. Cja̱ bbʉ da ønte car bbɛjña̱, car ba̱jtzi ca da hmʉy, da tsjifi dúr ba̱jtzi car ánima, pa ncjapʉ jin da mpun cár tju̱ju̱ car ánima.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Mí bbʉ yojto hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱. Car da̱cjua̱da̱ bi ntja̱jti cja̱ bi hmʉbi cár bbɛjña̱. Diguebbʉ ya, bi du̱, jin tema ba̱jtzi gá nzogui.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 Diguebbʉ ya car yocjua̱da̱ ya, pé bi yojmi cár bbɛjpo, cja̱ guegue pé bi du̱tjo. Guejtjo jin tema ba̱jtzi gá nzogui. Ca rá jñu̱ ya, pé bi ncjadipʉ hne̱je̱.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Cja̱ göhtjo cʉ yojto hñøjø bi hmʉbi car bbɛjña̱, göhtjo bi ncjadijʉ pʉ. Jin tema ba̱jtzi gá nzoguijʉ. Gá nga̱x ya, bi du̱ car bbɛjña̱ hne̱je̱.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Xijquije ya bbʉ́, car pa ca da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, ¿toca̱ dúr bbɛjña̱ guegue, como bi yojmi göhtjo cʉ yojto cjua̱da̱?―
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Diguebbʉ ya bi da̱h car Jesús, bi ma̱:
24 Jesus respondeu:
25 Bbʉ pé xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, ya jín da ntja̱jti. Da hmʉpjʉ ncja ngu̱ cʉ ángele cʉ bí bbʉ jar ji̱tzi.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 Nu cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, nde̱jma̱ da jña̱ ʉ́r jña̱‑cʉ́. ¿Dyoca̱ jin guí e̱me̱jʉ‑cá̱? ¿Cja jin guí cca̱htijʉ car libro ca bi dyøti car Moisés? ¿Cja̱ jin guí cca̱htijʉ te bi ma̱n ca Ocja̱ bbʉ mí ntjɛhui car Moisés pʉ jar za gá hmi̱ni? Bi ma̱ ncjahua: “Nugö, ʉ́r Cjá̱a̱‑guigö ca ndor Abraham, cja̱ co ca ndor Isaac, cja̱ co ca ndor Jacobo.”
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 Guegue jí̱ ʉ́r Cjá̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ ya jin te i bbʉ ʉ́r nzajqui. ʉ́r Cjá̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ i cjadi ʉ́r nzajqui, masque ya xí ndu̱, como guegue i ungui nzajqui cʉ to i e̱me̱. Nuquiguɛjʉ, jin guí pa̱dijʉ ja i ncja ca Ocja̱. Jin gui tzö quir mfe̱nijʉ.―
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Guejtjo bi guati pʉ hnar maestro ca mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Guegue bi dyøde te már ma̱n car Jesús co cʉ saduceo. Bi ba̱di, már ndo zö car palabra ca bi da̱h car Jesús. Eso, bi guati jabʉ már bbʉh‑ca̱, bi dyöni:
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
29 Jesus respondeu:
30 Gu nejʉ ca Ocja̱, cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo mbo ʉm tzi mʉyjʉ. Gu i̱htzibijʉ‑ca̱, gu mbe̱nijʉ, cja̱ gu jonijʉ göhtjo co cam ttzɛdijʉ.” Nʉr mandamiento‑nʉ más i mu̱hui ni ndra ngue cʉ pé ddaa.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Guejti car mandamiento ca i ntɛndihui, guejtjo i ndo mu̱hui. Gue nʉ pé hnaa nʉ i ma̱: “Gu nejʉ göhtjo tema cja̱hni ncja ngu̱ dar netsjɛjʉ.” Yʉ yojo mandamiento‑yʉ, más i nesta da ttøjte ni ndra ngue cʉ pé ddaa.―
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Diguebbʉ ya, bi da̱h car maestro‑ca̱:
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Bbʉ gu nejʉ guegue göhtjo mbo ʉm tzi mʉyjʉ, bbʉ gu i̱htzibijʉ, cja̱ gu mbe̱nijʉ, cja̱ gu jonijʉ, göhtjo co cam ttzɛdijʉ, guejtjo bbʉ gu ne cʉm mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ ncja ngu̱ dar netsjɛjʉ, guehca̱ i ndo mu̱hui‑ca̱. Guehca̱ i ndo tzøh ca Ocja̱, cja̱ jin tza i tzøh cʉ ofrenda cʉ dí döjtijʉ cja̱ co cʉ zu̱we̱ rá ngu̱ cʉ i bböhti cja̱ i ddʉti pʉ jar altar.― Ncjanʉ gá ma̱n car hñøjø‑ca̱.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj ya nʉr palabra‑nʉ, bi ba̱di, már nzɛh cár mfe̱ni car maestro‑ca̱, cja̱ bi xifi:
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni jar templo, cja̱ guegue bi dyöni hnar nttöni cʉ cja̱hni cʉ már bbʉ pʉ. Bi ma̱:
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Como guejtsjɛ car David bi ña̱ pʉ jar salmo digue car hñøjø ca di hñi̱x ca Ocja̱ pa di mandado. Car Espíritu Santo bi möx car David, cja̱ nuca̱ bi ma̱ ncjahua:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Nuquiguɛjʉ, xijquijʉ ya, bbʉ jøntjo dúr mboxibbɛjto car David car Cristo ca di hñe̱je̱, ¿dyoca̱ i tsjifi ʉ́r jmu̱ car David, bbʉ?― Cja̱ jin to gá nda̱j nʉr nttöni‑nʉ.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni, cja̱ bi xijmʉ:
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Guejtjo, bbʉ i pa jar templo, i ne da mi̱pjʉ pʉ jabʉ da cca̱hti cʉ pe dda cja̱hni, cja̱ bbʉ i pa ja mbaxcjua, i ne da mi̱pjʉ pʉ jabʉ da tti̱htzibi, hne̱je̱.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Cʉ maestro‑cʉ́, jin gui jui̱jqui cʉ ddanchu masque jin te i ja̱‑cʉ́. Nu cʉ to i tu̱jpi domi, cʉ jin gui tzö da gu̱hti, cʉ maestro i fongui jáy ngu̱jʉ, i recogebi, cja̱ i ja̱xti car domi. Diguebbʉ ya, i pöjmʉ tsjödi, i øtijʉ oración rá ndo ma. Ncøni, i ndo jonijʉ ca Ocja̱. Nu ca Ocja̱ da un cár castigo más drá ngu̱ cʉ maestro‑cʉ ni ndra ngue cʉ tzi cja̱hni cʉ jin tza i pa̱di te i ma̱n car ley.―
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Ca hnajpa, car Jesús bi mi̱ jöy, mír ncca̱htihui car caja pʉ jabʉ mí ttzoh cʉ ofrenda, bi cca̱hti cʉ cja̱hni már ʉti quí domi pʉ jar caja. Mbá e̱h cʉ rico, mí ʉtijʉ domi rá ngu̱.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Diguebbʉ ya, bú e̱h hnar ddanchu̱, jin te mí ja̱. Bi dyʉti pʉ yojo tzi domi cʉ di mu̱hui ngu̱ cʉtta centavo.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Cja̱ car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Como göhtjo yʉ dda cja̱hni xí undi car domi ca jí̱ mí nestajʉ. Nu nʉr tzi ddanchu̱ nʉ jin te i ja̱, xí dyʉti göhtjo ca mí pɛhtzi pa di zi.―
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.