Marcos 12
El Nuevo Testamento en otomí de San Felipe Santiago, Edo. de México (OTSNT) vs ARIB
1 Diguebbʉ ya car Jesús pé bi mʉdi bi u̱jti cʉ cja̱hni, bi nzofo gá bbede. Bi ma̱:
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Bbʉ ya xquí zøh car tiempo pa di da̱ cʉ uva, car hñøjø bú pɛjni hnár muzo pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi. Bú e̱h car muzo pa di dyöh cʉ uva cʉ mí tocabi, pa pé drí du̱tzi.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Nu cʉ mɛfi bi pɛntijʉ car muzo, bi ʉnijʉ, cja̱ bi gu̱pjʉ. Jin te gá ndu̱x car muzo.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Diguebbʉ ya, car jmu̱ pé bú cu̱h hnar muzo. Nucá̱, bbʉ mí zøh pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi, bi tjøjti me̱do, bi mfehtibi cár ña̱. Göhtjo te bi tsjifi, cja̱ diguebbʉ ya, pé bi cju̱y.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Car jmu̱ pé bi yojpi bú cu̱ pé hnaa. Nucá̱, bbʉ pé mí zøm pʉ jabʉ már bbʉh cʉ mɛfi, bi zɛti‑cʉ́, bi möhtijʉ. Diguebbʉ ya car jmu̱ pé bú pɛjni pé dda jmandadero rá ngu̱. Nu cʉ mɛfi bi ncjadijʉ pʉ. Bi ʉnijʉ cʉ ddáa, nu cʉ pé ddáa bi möhtijʉ.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Car jmu̱ ya xquí gu̱y göhtjo quí mɛfi, pe mí hñi̱h hnár ttʉ cja̱ mí ndo ma̱h‑cá. Gá nga̱tzi bú pɛjni‑cá̱ pʉ jabʉ már bbʉh quí mɛfi. Ngá ma̱ guegue: “Nde̱jma̱ da tti̱htzibi nʉm ttʉ.”
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Pe guegue ya cʉ mɛfi bi ma̱jmʉ: “Guejnʉ́ da ttzoquibi göhtjo nʉr huerta. Gu mföxjʉ ya, gu pöhtijʉ pa gu cojmʉ yʉ di ttuni guegue.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Eso, bi pɛntijʉ cár ttʉ car jmu̱, bi möhtijʉ, cja̱ bi dyɛjmʉ yapʉ cár cuerpo.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Diguebbʉ ya, car Jesús bi dyön cʉ to már øde:
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nuquɛjʉ, ¿cja jí̱ xquí cca̱htijʉ na̱r palabra na̱ i ju̱x pʉ jar Escritura? I i̱na̱:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Guejtsjɛ ca Ocja̱ xí mandado xí cjöx pʉ.
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Cʉ cja̱hni cʉ mí tsjij nʉr bbede‑nʉ́, bi ba̱dijʉ car Jesús már ña̱ di gueguejʉ, már jɛqui cʉ mɛfi cʉ már nttzo. Cja̱ bi jionijʉ ja drí zʉdijʉ car Jesús. Pe mí tzu̱jʉ cʉ cja̱hni rá ngu̱ cʉ mí tɛnijʉ car Jesús. Eso, bi jiɛjtijʉ car Jesús, bi möjmʉ.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Diguebbʉ ya, cʉ cja̱hni‑cʉ́, bú cu̱jmʉ cʉ dda fariseo co dda cʉ hñøjø cʉ mí tɛnijʉ car rey Herodes pa di dyøhtibijʉ prueba car Jesús, xa̱jma̱ di cjajpijʉ di ma̱ hnar palabra ca jin di tzö.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Bú e̱jmʉ ya gueguejʉ, cja̱ bi xijmʉ car Jesús:
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 ¿Cja gu cju̱tije, o ya jin gu cju̱tije?―
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Cja̱ bú tja̱ hnar domi, bbʉ. Diguebbʉ ya car Jesús bi hñöni:
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Bi da̱j ya car Jesús, bi xijmʉ:
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Diguebbʉ ya, bú e̱h cʉ dda saduceo pʉ jabʉ már bbʉh car Jesús. Cʉ saduceo i ma̱jmʉ, jin da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima. Bbʉ ga ndu̱ yʉ cja̱hni, i mpuntjo, göhtjo co quí tzi mʉyjʉ. Ncjapʉ ga ma̱jmʉ. Gueguejʉ bi dyönijʉ car Jesús, ¿cja ntju̱mʉy da nantzi cʉ ánima? Bi hñi̱mbijʉ:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 ―Nuquiguɛ, Maestro, ca ndor Moisés bi zoguijʉ na̱r palabra‑na̱: Bbʉ da du̱ hnar hñøjø, cja̱ jin tema ba̱jtzi di hñi̱ji̱, cár cjua̱da̱ car ánima da yojmi cár bbɛjpo pa da hñi̱ ba̱jtzi. Cja̱ bbʉ da ønte car bbɛjña̱, car ba̱jtzi ca da hmʉy, da tsjifi dúr ba̱jtzi car ánima, pa ncjapʉ jin da mpun cár tju̱ju̱ car ánima.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Mí bbʉ yojto hñøjø cʉ mí ncjua̱da̱. Car da̱cjua̱da̱ bi ntja̱jti cja̱ bi hmʉbi cár bbɛjña̱. Diguebbʉ ya, bi du̱, jin tema ba̱jtzi gá nzogui.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Diguebbʉ ya car yocjua̱da̱ ya, pé bi yojmi cár bbɛjpo, cja̱ guegue pé bi du̱tjo. Guejtjo jin tema ba̱jtzi gá nzogui. Ca rá jñu̱ ya, pé bi ncjadipʉ hne̱je̱.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Cja̱ göhtjo cʉ yojto hñøjø bi hmʉbi car bbɛjña̱, göhtjo bi ncjadijʉ pʉ. Jin tema ba̱jtzi gá nzoguijʉ. Gá nga̱x ya, bi du̱ car bbɛjña̱ hne̱je̱.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Xijquije ya bbʉ́, car pa ca da jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ ánima, ¿toca̱ dúr bbɛjña̱ guegue, como bi yojmi göhtjo cʉ yojto cjua̱da̱?―
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Diguebbʉ ya bi da̱h car Jesús, bi ma̱:
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Bbʉ pé xta jña̱ ʉ́r jña̱ cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, ya jín da ntja̱jti. Da hmʉpjʉ ncja ngu̱ cʉ ángele cʉ bí bbʉ jar ji̱tzi.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Nu cʉ cja̱hni cʉ xí ndu̱, nde̱jma̱ da jña̱ ʉ́r jña̱‑cʉ́. ¿Dyoca̱ jin guí e̱me̱jʉ‑cá̱? ¿Cja jin guí cca̱htijʉ car libro ca bi dyøti car Moisés? ¿Cja̱ jin guí cca̱htijʉ te bi ma̱n ca Ocja̱ bbʉ mí ntjɛhui car Moisés pʉ jar za gá hmi̱ni? Bi ma̱ ncjahua: “Nugö, ʉ́r Cjá̱a̱‑guigö ca ndor Abraham, cja̱ co ca ndor Isaac, cja̱ co ca ndor Jacobo.”
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Guegue jí̱ ʉ́r Cjá̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ ya jin te i bbʉ ʉ́r nzajqui. ʉ́r Cjá̱a̱ cʉ cja̱hni cʉ i cjadi ʉ́r nzajqui, masque ya xí ndu̱, como guegue i ungui nzajqui cʉ to i e̱me̱. Nuquiguɛjʉ, jin guí pa̱dijʉ ja i ncja ca Ocja̱. Jin gui tzö quir mfe̱nijʉ.―
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Guejtjo bi guati pʉ hnar maestro ca mí u̱jti cʉ cja̱hni car ley. Guegue bi dyøde te már ma̱n car Jesús co cʉ saduceo. Bi ba̱di, már ndo zö car palabra ca bi da̱h car Jesús. Eso, bi guati jabʉ már bbʉh‑ca̱, bi dyöni:
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Cja̱ car Jesús bi da̱di:
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Gu nejʉ ca Ocja̱, cam Tzi Jmu̱jʉ, göhtjo mbo ʉm tzi mʉyjʉ. Gu i̱htzibijʉ‑ca̱, gu mbe̱nijʉ, cja̱ gu jonijʉ göhtjo co cam ttzɛdijʉ.” Nʉr mandamiento‑nʉ más i mu̱hui ni ndra ngue cʉ pé ddaa.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Guejti car mandamiento ca i ntɛndihui, guejtjo i ndo mu̱hui. Gue nʉ pé hnaa nʉ i ma̱: “Gu nejʉ göhtjo tema cja̱hni ncja ngu̱ dar netsjɛjʉ.” Yʉ yojo mandamiento‑yʉ, más i nesta da ttøjte ni ndra ngue cʉ pé ddaa.―
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Diguebbʉ ya, bi da̱h car maestro‑ca̱:
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Bbʉ gu nejʉ guegue göhtjo mbo ʉm tzi mʉyjʉ, bbʉ gu i̱htzibijʉ, cja̱ gu mbe̱nijʉ, cja̱ gu jonijʉ, göhtjo co cam ttzɛdijʉ, guejtjo bbʉ gu ne cʉm mi̱nga̱‑cja̱hnijʉ ncja ngu̱ dar netsjɛjʉ, guehca̱ i ndo mu̱hui‑ca̱. Guehca̱ i ndo tzøh ca Ocja̱, cja̱ jin tza i tzøh cʉ ofrenda cʉ dí döjtijʉ cja̱ co cʉ zu̱we̱ rá ngu̱ cʉ i bböhti cja̱ i ddʉti pʉ jar altar.― Ncjanʉ gá ma̱n car hñøjø‑ca̱.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nu car Jesús, bbʉ mí dyøj ya nʉr palabra‑nʉ, bi ba̱di, már nzɛh cár mfe̱ni car maestro‑ca̱, cja̱ bi xifi:
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni jar templo, cja̱ guegue bi dyöni hnar nttöni cʉ cja̱hni cʉ már bbʉ pʉ. Bi ma̱:
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Como guejtsjɛ car David bi ña̱ pʉ jar salmo digue car hñøjø ca di hñi̱x ca Ocja̱ pa di mandado. Car Espíritu Santo bi möx car David, cja̱ nuca̱ bi ma̱ ncjahua:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Nuquiguɛjʉ, xijquijʉ ya, bbʉ jøntjo dúr mboxibbɛjto car David car Cristo ca di hñe̱je̱, ¿dyoca̱ i tsjifi ʉ́r jmu̱ car David, bbʉ?― Cja̱ jin to gá nda̱j nʉr nttöni‑nʉ.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Car Jesús már u̱jti cʉ cja̱hni, cja̱ bi xijmʉ:
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Guejtjo, bbʉ i pa jar templo, i ne da mi̱pjʉ pʉ jabʉ da cca̱hti cʉ pe dda cja̱hni, cja̱ bbʉ i pa ja mbaxcjua, i ne da mi̱pjʉ pʉ jabʉ da tti̱htzibi, hne̱je̱.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Cʉ maestro‑cʉ́, jin gui jui̱jqui cʉ ddanchu masque jin te i ja̱‑cʉ́. Nu cʉ to i tu̱jpi domi, cʉ jin gui tzö da gu̱hti, cʉ maestro i fongui jáy ngu̱jʉ, i recogebi, cja̱ i ja̱xti car domi. Diguebbʉ ya, i pöjmʉ tsjödi, i øtijʉ oración rá ndo ma. Ncøni, i ndo jonijʉ ca Ocja̱. Nu ca Ocja̱ da un cár castigo más drá ngu̱ cʉ maestro‑cʉ ni ndra ngue cʉ tzi cja̱hni cʉ jin tza i pa̱di te i ma̱n car ley.―
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Ca hnajpa, car Jesús bi mi̱ jöy, mír ncca̱htihui car caja pʉ jabʉ mí ttzoh cʉ ofrenda, bi cca̱hti cʉ cja̱hni már ʉti quí domi pʉ jar caja. Mbá e̱h cʉ rico, mí ʉtijʉ domi rá ngu̱.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Diguebbʉ ya, bú e̱h hnar ddanchu̱, jin te mí ja̱. Bi dyʉti pʉ yojo tzi domi cʉ di mu̱hui ngu̱ cʉtta centavo.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Cja̱ car Jesús bi nzoh quí möxte, bi xijmʉ:
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Como göhtjo yʉ dda cja̱hni xí undi car domi ca jí̱ mí nestajʉ. Nu nʉr tzi ddanchu̱ nʉ jin te i ja̱, xí dyʉti göhtjo ca mí pɛhtzi pa di zi.―
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.