Romanos 9

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɨlɨsiti nkeeti gwangʉ ʉkʉtɨ ngʉjoba ɨsya nalooli, ɨndumbula jangʉ jikʉʉsisimɨkɨsya jikʉlongosigwa na Mbepo Mwikemo ʉkʉtɨ ndikʉtʉngʉlʉpa.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Nsulumeenie fiijo nʉ kʉbabigwa ʉkʉsita kʉmalɨka mu ndumbula.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Naabagiile ʉkʉhoboka ʉkʉgunigwa na Kyala nʉ kʉsoosigwamo mwa Kɨlɨsiti ʉkʉtɨ abandʉ abaa nkɨkolo kyangʉ bapokigwe!
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Abo bo Banyaisilaɨli. Bo aba Kyala aababɨɨkile ʉkʉja baanaake. Aalɨ pamopeene nabo mbʉsisya bwake. Bo aba Kyala aabɨɨkile ʉlwitɨkano nabo, nʉ kʉbapa ɨndagɨlo syake, nʉ kʉfinga kʉmyabo, nʉ kʉbalagɨla muno bikʉlondeligwa ʉkʉmmwipuuta.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 ABanyaisilaɨli abo, baa ndʉjungu lwa Abulahamu, Isaka na Jaakobo. Joope Kɨlɨsiti afumile ndʉjungu lwabo. Jo Kyala, ʉNkʉlʉmba gwa fyosa. Atuufigwege bwila na bwila! Ameni.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Bʉle, Kyala aatoliigwe ʉkʉbomba ɨsi aafingile kʉ Banyaisilaɨli? Hɨmma! Paapo abaa ndʉjungu lwa Abulahamu bamo bakaja basʉngʉligwa baa Kyala.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Kangɨ abaa ndʉjungu lwa Abulahamu bamo batikʉbaligwa ʉkʉja baanaake, paapo Kyala aalɨmmbʉʉlile Abulahamu aatile, “Ʉlʉjungu lwako lukʉfuma kwa Isaka.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Kokʉtɨ, abaana bamo aba aabapaapile Abulahamu bakaja baana baa Kyala. Looli aba bapaapiigwe ʉkʉkongana na muno Kyala aafingiile kwa Abulahamu, bo aba bikʉbaligwa ʉkʉja baana baa Kyala.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Namanga ʉlʉfingo ʉlwene lukʉtɨ, “Angʉgomokelako nkabalɨlo aka nkabaatiike, Sala aikʉjaga nʉ mwana ʉnnyambala.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Kangɨ sikaja syo ɨsyo itolo. Ʉmwana ʉjo jo Isaka, ʉnkasi gwake Lebeka aalɨmpaapiile abaana babɨlɨ abiipasya.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Jo nongwa ɨjɨ Kalata ʉMwikemo ikʉtɨ, “Jaakobo naalɨnnganile, looli Esabu naalɨnkaanile.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Po tʉtɨ fiki? Bʉle, tʉtɨgɨ Kyala akaabombile ɨsya bwanalooli? Hɨmma na panandɨ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Namanga aalɨmmbʉʉlile Moose aatile,
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Akapala kyo kɨsa ɨkya Kyala, bʉkaja bwigane bwa bandʉ, pamo ʉkwijʉʉla kwabo abeene.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Kangɨ mwa Kalata ʉMwikemo aalɨmmbʉʉlile Falao aatile, “Naakʉbɨɨkile ʉkʉja malafyale ʉkʉtɨ kʉ njɨla jaako mbanangɨsye abandʉ amaka gangʉ, nʉ kʉtɨ ɨngamu jangʉ jɨfumusigwege ɨkiisʉ kyosa.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Po leelo tʉmeenye ʉkʉtɨ Kyala ikʉmpaakɨsya ʉmundʉ gwesa ʉjʉ abaatiike ʉkʉmpaakɨsya, nʉ kʉmpelela ʉbʉkafu ɨndumbula ʉjʉ abaatiike ʉkʉmpelela ʉbʉkafu.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Pamo ʉbagiile ʉkʉʉndaalʉʉsya ʉkʉtɨ, “Lɨnga silɨ bo ʉlo, fiki Kyala ikʉtʉlonga? Namanga akajako ʉmundʉ ʉjʉ abagiile ʉkʉsisigɨla ɨmbaatɨko sya Kyala.”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ʉgwe ʉlɨ mundʉ itolo! Bʉle, ʉbagiile bʉleebʉle ʉkʉtolana na Kyala? Bʉle, ɨkɨpeligwa kɨbagiile ʉkʉtolana na ʉjʉ aakɨpelile nʉ kʉlaalʉʉsya ʉkʉtɨ, “Fiki ʉmbelile bo ʉlʉ?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Bʉle, ʉmbʉmba ndeko atikʉbʉmba muno iiganiile? Ɨndeko jɨmo ikʉjɨbʉmba kʉ mbombo ɨjaa kwɨmɨkigwa, ɨjɨngɨ kʉ mbombo ɨsita kwɨmɨkigwa.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Bo silɨ kwa Kyala. Aalondaga ʉkʉbanangɨsya abandʉ ɨngalalɨsi syake na maka gaake, looli abakeeteliile fiijo aba baalondigwaga ʉkʉlongigwa nʉ kʉpyutigwa.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Kangɨ aalondaga ʉkʉbʉsetʉla ʉbʉsisya bwake ʉbʉkʉlʉmba, kʉlɨ aba aalondaga ʉkʉbapelela ɨkɨsa, aba aabatendekiisye kɨlɨngaani ʉkʉbapapo ʉbʉsisya bwake.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Abandʉ abo, bo aba aabasʉngwile, kokʉtɨ ʉswe twesa twe Bajuuta na aba bakaja Bajuuta.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Ɨsi syo ɨsi Kyala aajobile mwa kalata ʉgwa nkunguluka Osija ʉkʉtɨ,
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Kangɨ,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Joope ʉnkunguluka Jeesaja ikʉjoba sisiisyo kʉ Banyaisilaɨli ikʉtɨ,
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Namanga ʉNtwa Kyala ikwisa kʉbapa ʉlʉfundo ʉlʉsita kwagɨlwa
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Bo muno aajobiile ijolo ʉnkunguluka Jeesaja ʉkʉtɨ,
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Bʉle, tʉtɨ fiki? Na paapo abandʉ aba bakaja Banyaisilaɨli bakaaliijʉʉlile ʉkʉtɨ babaligwe ʉbʉgolofu na Kyala, poope Kyala aababalile ʉbʉgolofu kʉ nongwa jaa lwitɨko lwabo.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Kangɨ kokʉtɨ, aBanyaisilaɨli aba biijʉʉlaga ʉkʉsikonga ɨndagɨlo ʉkʉtɨ babaligwe ʉbʉgolofu, baatoliigwe ʉkʉsikonga ɨndagɨlo sila.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Fiki bakaabaliigwe ʉbʉgolofu? Paapo biijʉʉlaga ʉkʉsikonga ɨmbombo sya ndagɨlo, kɨsita lwitɨko kwa Kyala. Balɨnkwitika pi ibwe lɨla iikʉlʉmba, balɨnkʉgwa.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ,
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.