Mateus 9
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA
1 Jesu alɨnkwipakɨla mwi ibooti, alɨnkʉloboka mwa sʉmbɨ Galilai, alɨnkʉfika nkaaja kaake akaa mu Kapelinaʉmu.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Po abandʉ bamo balɨnkʉntwala kwa Jesu ʉmundʉ ʉjʉ aalalile, aalambaleele pa bʉlɨlɨ. Jesu bo alʉbwene ʉlwitɨko lwabo, alɨnkʉmmbʉʉla ʉmundʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ gwikasye! Ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Po abamanyisi bamo abaa ndagɨlo sya Moose, aba baalipo pala, balɨnkwinogona mu ndumbula syabo, balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉntʉka Kyala!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Looli Jesu alɨnkʉsimanya syosa ɨsi biinogonaga, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki mukwinogona ɨmbiibi mu ndumbula syɨnu?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Lɨlɨkʉ ipepe, ʉkʉmmbʉʉla ʉkʉtɨ, ‘Ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako,’ pamo ʉkʉtɨ, ‘Sumuka, gwendege’?
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Po musyaganiege ʉkʉtɨ ʉne ne Nnyamundʉ ndɨ na maka agaa kʉhobokela ʉbʉtʉlanongwa nkiisʉ muno...” Alɨnkʉmmbʉʉla ʉjʉ aalalile alɨnkʉtɨ, “Sumuka, pɨmba ʉbʉlɨlɨ bwako, bʉʉkaga kʉkaaja kaako.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsumuka, alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Abandʉ abaa nkɨlʉndɨlo kɨla bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉja nʉ lʉtende. Balɨnkʉntuufya Kyala ʉjʉ abapeele abandʉ amaka bo ago.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jesu bo asookilepo pala, alɨnkwaganila nʉ nsongesya songo jʉmo, ɨngamu jaake Matai, aatʉʉgeesye apa bikʉsongesya ɨsongo. Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉngongege.” Nakalɨnga Matai alɨnkʉsumuka, alɨnkʉnkonga Jesu ʉkʉfuma akabalɨlo kala.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Jesu na bafundigwa baake baabʉʉkile kʉkʉlya ɨfindʉ kwa Matai. Abasongesya songo bingi na batʉlanongwa balɨnkwisa, balɨnkʉtʉʉgala pakʉlya ɨfindʉ pamopeene nabo.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 ABafalisai bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake, balɨnkʉtɨ, “Fiki ʉmmanyisi gwɨnu ikʉlya pamopeene na basongesya songo na batʉlanongwa?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Looli Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abakafu batikʉnndonda ʉnganga, looli beene ababine!
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Mubʉʉke mukamanyile amasyʉ aga, ‘Ngʉlonda ɨkɨbabɨɨlɨsi, lyomma iikemo.’ Ngiisa kʉkʉbakoolela abagolofu, looli abatʉlanongwa.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Po abafundigwa baa Johani ʉMoosi balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ʉswe na Bafalisai tukʉfipɨɨka ɨfindʉ, looli abafundigwa baako batikʉfipɨɨka, fiki?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Aba ʉmwega nkiikʉlʉ abapaalile kʉ bwegi, babagiile bʉleebʉle ʉkʉsulumania bo balɨ pamopeene nagwe? Looli amasikʉ aga gikwisa, abandʉ bikwisa kʉnsoosyapo ʉmwega nkiikʉlʉ pakatɨ pa baheesya baake. Po bikwisa kʉfipɨɨkaga ɨfindʉ.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikʉsonelapo ɨkɨgamba ɨkya mwenda ʉgʉ gukʉkwinya, pa mwenda ʉnkʉʉlʉ. Lɨnga abombile bo ʉlo ɨkɨgamba ɨkyo kɨtikwikolela, paapo kɨsoniigwe pa mwenda ʉnkʉʉlʉ, na apa panyaafwike pikongelela.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Kangɨ akajapo ʉmundʉ ʉjʉ ikʉkʉʉsya ɨfinga ɨmbya mfinyambɨ ɨfikʉʉlʉ. Paapo lɨnga abombile bo ʉlo, ɨfinyambɨ fikʉnyaafuka, ɨfinga jikooneka, nɨ finyambɨ fikoonangɨka. Looli abandʉ bikʉbɨɨka ɨfinga ɨmbya mfinyambɨ ɨfipya. Po fyofibɨɨlɨ ɨkɨnyambɨ ɨkɨpya nɨ finga ɨmbya fikʉja kanunu!”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Jesu bo alɨ pakʉbabʉʉla ɨsyo, nakalɨnga alɨnkwisa kʉmyake ʉndongosi jʉmo, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwanangʉ ʉndɨndwana afwile lʉlʉʉlʉ, leelo gwise, ʉkammbɨɨkepo ɨkɨboko kyako pamwanya pamyake, ʉkʉtɨ asyʉke.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Po Jesu alɨnkʉsookapo pamopeene na bafundigwa baake, alɨnkʉnkonga ʉndongosi jʉla.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Kangɨ aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉjʉ aataamigwaga nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa ɨfyɨnja kalongo na fibɨlɨ. Alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ɨkɨpeto kya mwenda gwa Jesu,
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 aaliinogwine mu ndumbula jaake, aatile, “Lɨnga mbalamaasiisye gwene ʉmwenda gwake, ngʉpona.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo apalamaasiisye, nakalɨnga Jesu alɨnkʉsanuka, alɨnkʉmmbona, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, gwikasye! Ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako.” Nakalɨnga ʉnkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉbʉmbʉlʉka.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Jesu bo afikile nnyumba jaa ndongosi jʉla, alɨnkʉbaaga abandʉ bingi babʉngeene, balɨ pakʉlɨla ɨɨfwa, bamo baakʉbaga amalonge.
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Musookepo apa! Ʉndɨndwana ʉjʉ akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo!” Abandʉ bala balɨnkʉnseka Jesu.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Po alɨnkʉbasoosya panja, alɨnkwingɨla kʉ kyumba, alɨnkʉnkola ɨkɨboko, ʉndɨndwana jʉla alɨnkwɨma.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ɨnongwa ɨsi silɨnkʉfumuka nkiisʉ kɨla kyosa.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Jesu bo asookilepo pala, abafwa maaso babɨlɨ balɨnkʉnkonga, balɨnkʉlaata ʉkʉkoolela balɨnkʉtɨ, “Gwe Mwana gwa malafyale Ndaabɨti, ʉlɨɨtʉpaakɨsya!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Po Jesu bo ingiile nnyumba, abafwa maaso bala balɨnkʉnkonga, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mukwitɨka ʉkʉtɨ mbagiile ʉkʉbabʉmbʉlʉsya?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Nalooli, Ntwa! Tukwitɨka.”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Po Jesu alɨnkʉbapalamaasya amaaso gaabo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sijege bo muno lʉjɨɨliile ʉlwitɨko lwɨnu.”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Nakalɨnga amaaso gaabo galɨnkwigʉka. Jesu alɨnkʉbasoka alɨnkʉtɨ, “Mulɨngammbʉʉlaga ʉmundʉ ɨnongwa ɨsi!”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Looli abeene bo basookilepo pala, balɨnkʉsifumusya ɨnongwa sya Jesu nkiisʉ kɨla kyosa.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Abandʉ bala bo basookilepo pala, bamo balɨnkʉntwala kwa Jesu ʉmundʉ ʉjʉ atikʉjoba, paapo aalɨ nɨ mbepo ɨnyali.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Jesu alɨnkʉjɨkaga ɨmbepo ɨnyali jɨla, nakalɨnga ʉmundʉ jʉla alɨnkwanda ʉkʉjoba kangɨ. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ balɨnkʉswiga, balɨnkʉtɨ, “Tʉkasibonamo sikʉ bo ɨsi mu Isilaɨli!”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Looli aBafalisai balɨnkʉtɨ, “Ikʉsikaga ɨmbepo ɨnyali kʉ maka agaa nkʉlʉmba gwa mbepo ɨnyali!”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Jesu aasyʉngʉʉtɨlaga ntwaja toosa ʉtʉnywamu nʉ tʉnandɨ. Poosa apa endaga, ingɨlaga mu sinagogi, aabamanyisyaga abandʉ, aalʉmbɨlɨlaga ɨNdʉmi ɨNunu ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa kʉmwanya bʉsegeliile nkiisʉ, nʉ kʉbabʉmbʉlʉsya ʉbʉbine boosa nʉ boonywa ʉbwa lʉko nʉ lʉko.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Po bo akɨbwene ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ, ɨkɨsa kɨlɨnkʉmmwaga, paapo baataamigwaga bakaalɨ nʉ gwa kʉbatʉʉla, baalɨ bo ʉlwa ngʼoosi ɨsi sikaja nʉ ntiimi.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Po alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉntondolo mwingi, looli abatondoli banandɨ.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Po munsʉʉmege ʉNtwa ʉgwa ngʉnda, abatʉme abatondoli mu ngʉnda gwake.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.