Mateus 21
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Bo basegeliile mu Jelusalemu, balɨnkʉfika mu Betifage akaaja aka kalɨ kɨfuki nʉ bʉjo ʉbʉ bikʉtɨ Kyamba kya Misyʉngʉtɨ. Po Jesu alɨnkʉbatʉma abafundigwa baake babɨlɨ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Namubʉʉkege nkaaja kala aka kalɨ nkyeni mmyɨnu. Bo mwingiile mula, nakalɨnga mukwakʉjaaga ɨmbunda jɨkʉngiigwe pamopeene nɨ mwana. Po mukasyabʉle, mundwalɨle.
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Lɨnga ʉmundʉ ikʉbalaalʉʉsya, mukatɨgɨ, ‘ɄNtwa afumbilwe nasyo,’ nakalɨnga ikwakʉsitʉma.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Syosa ɨsi syabombiigwe bo ʉlo ʉkʉtɨ iisyʉ lɨla lɨboneke ɨlɨ Kyala aalɨjobile, kʉ njɨla jaa nkunguluka ʉkʉtɨ,
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Mubabʉʉle abandʉ abaa mu Syoni ʉkʉtɨ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Po abafundigwa bala balɨnkʉbʉʉka, balɨnkʉbomba bo muno Jesu abalagɨliile.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Balɨnkʉjɨtwala ɨmbunda jɨla pamopeene nɨ mwana jaake, balɨnkwalɨsya ɨmyenda gyabo pamwanya pa mbunda ɨsyo, Jesu alɨnkwitoga.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Ɨkɨlʉndɨlo kɨla ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ balɨnkwalɨsya ɨmyenda gyabo mu nsebo, ʉkʉnangɨsya ʉlwɨmɨko kʉmyake, kangɨ abangɨ balɨnkʉkonyola ɨsamba sya mipiki, balɨnkwalɨsya mu njɨla.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Abandʉ bala baalongoliile nkyeni mwa Jesu na bala baakongaga balɨnkʉkoolela balɨnkʉtɨ,
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Jesu bo ingiile mu Jelusalemu, akaaja koosa kaanyomwike. Abandʉ balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani?”
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ɨkɨlʉndɨlo kɨla ɨkya bandʉ balɨnkʉbaamula balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo Jesu, ʉjʉ afumile mu Nasaleti, nkiisʉ kya Galilai, ʉjʉ jo nkunguluka gwa Kyala.”
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Po Jesu alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkʉbakagɨla panja aba bʉʉlɨsyaga na aba bʉʉlaga. Alɨnkʉsigwɨsya ɨmeesa sya bʉʉsania ndalama, nɨ fikota fya bʉʉlɨsi baa ngʉnde.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ɨnyumba jangʉ jikʉjobigwaga ʉkʉja nyumba jaa kwipuutɨlamo.’ Looli ʉmwe mujɨbɨɨkile ʉkʉja, ‘Mbako jaa minyambuta.’ ”
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Jesu bo alɨ ndʉpaso lwa tempeli, abafwa maaso na aba bikʉkwema balɨnkʉmmwisɨla, alɨnkʉbabʉmbʉlʉsya.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Looli abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, baafibwene ɨfiswigo ɨfyo, nʉ kʉbapɨlɨka abaanike aba baakoolelaga ndʉpaso lwa tempeli ʉkʉtɨ, “Hosyana, Mwana gwa malafyale Ndaabɨti,” balɨnkʉkalala.
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 Balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu balɨnkʉtɨ, “Bʉle, kʉpɨlɨka muno bikʉjobela abaanike aba?” Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ngʉpɨlɨka. Mukabalamo amasyʉ aga gasimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ,
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Jesu alɨnkʉbaleka, alɨnkʉsookamo mu Jelusalemu, alɨnkʉbʉʉka kʉ Betanija, alɨnkʉgona ʉko.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Jesu bo ikwisa nʉlʉbʉnjʉ nkaaja akaa mu Jelusalemu, ɨnjala jɨlɨnkʉnndʉma.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Po alɨnkʉgʉbona ʉnkʉjʉ gʉmo mumbalɨ mu njɨla, alɨnkʉbʉʉka apa gʉlipo, alɨnkwaga gʉkaja nɨ seke nasimo, looli geene amaani. Po alɨnkʉgʉbʉʉla ʉmpiki gʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉtiisakʉpamo sikʉ ɨseke!” Nakalɨnga ʉnkʉjʉ gʉla gʉlɨnkʉkofuka.
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Abafundigwa baa Jesu bo basibwene ɨsyo, balɨnkʉswiga, balɨnkʉtɨ, “Silɨ bʉleebʉle, ʉnkʉjʉ ʉgʉ gʉkofwike nakalɨnga?”
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, lɨnga mulɨ nʉ lwitɨko kɨsita kwilaamwa, mubagiile ʉkʉbomba bo ɨsi ngʉbombiile ʉnkʉjʉ ʉgʉ, nʉ kʉkɨndapo ɨsyo. Nalɨnga mukʉkɨbʉʉla ɨkyamba ɨkɨ, ʉkʉtɨ, ‘Kʉʉka ʉkiitaage mu nyanja,’ sikʉbombigwaga.
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Lɨnga mulɨ nʉ lwitɨko, syosyosa ɨsi mukʉsʉʉma ndwipuuto, sikʉbombigwaga.”
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Jesu alɨnkʉfika mu Jelusalemu, alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli, alɨnkwanda ʉkʉmanyisya. Po abapuuti abalongosi na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbʉʉka kʉmyake kʉkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Ʉkabile kʉʉgʉ amaka agaa kʉbomba ɨsi? Jo jwani ʉjʉ akʉpeele amaka aga?”
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Na niine ngʉbalaalʉʉsya iisyʉ lɨmo. Lɨnga muunyaamwile, niine ngʉbabʉʉla ʉkʉtɨ kʉ maka gaani ngʉbomba ɨsi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Bʉle, amaka agaa Johani agaa kʉboosya abandʉ gaafumile kʉʉgʉ? Gaafumile kwa Kyala, pamo kʉ bandʉ?” Po balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kwa Kyala, ʉmwene ikʉtɨgɨ, ‘Keeta mukaalɨmmwitiike?’
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Looli lɨnga tukʉtɨ amaka gaake gaafumile kʉ bandʉ, tukʉtiila ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ aba, paapo abandʉ boosa biitiike ʉkʉtɨ Johani aalɨ nkunguluka.”
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Po balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉkamanya.” Joope Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Po leelo niine, ndikʉbabʉʉla ʉkʉtɨ jwani ambeele amaka agaa kʉbomba ɨsi.”
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Jesu alɨnkʉjoba nabo kangɨ alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉmwe mukʉtɨ fiki? Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aalɨ na baana abalʉmyana babɨlɨ. Alɨnkʉbʉʉka kʉ mwana gwa kwanda, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, bʉʉka lɨɨlɨno ʉkabombe ɨmbombo mu ngʉnda.’
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Ʉmwana jʉla alɨnkʉkaana alɨnkʉtɨ, ‘Ndikʉbʉʉka.’ Looli piitaasi aaliinogwine, aabʉʉkile kʉkʉbomba.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Po ʉgwise alɨnkʉbʉʉka kʉ mwanaake ʉgwa bʉbɨlɨ, alɨnkʉmmbʉʉla bo lʉlalʉla. Ʉmwana jʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ngʉbʉʉka taata.’ Looli akaabʉʉkile.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 Bʉle, ndɨ abo babɨlɨ, jwani aabombile ɨsi ʉgwise aalondaga?” Abapuuti abo na balongosi balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Jo jʉla ʉgwa kwanda.” Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, abasongesya songo na baa malaja aabikwingɨla mBʉnyafyale bwa Kyala, looli ʉmwe mutikwingɨla.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Paapo Johani aaliisile kʉmyɨnu, aabanangiisye ɨnjɨla jaa bʉgolofu, ʉmwe mukaalɨmmwitiike. Looli abasongesya songo na baa malaja baalɨmmwitiike. Ʉmwe poope bo musibwene ɨsyo, mukaaliinogwine piitaasi nʉ kʉmmwitɨka.”
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 Jesu alɨnkwendelela ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Namupɨlɨkɨsye ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨngɨ. Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ aalɨ nʉ ngʉnda. Aabyele amaafiilʉ, aasyʉngʉʉsiisye ʉlʉpaso, aakʉmbile ʉbwina ʉbwa kʉkamɨlamo ɨseke sya maafiilʉ, kangɨ aajengile ɨkɨsonge ɨkya kwɨmapo abalɨndɨlɨli. Alɨnkʉbabɨɨkamo abalɨmi abaa kʉkeetelela ɨmipiki gya maafiilʉ gɨla, ʉkʉtɨ ɨseke bo sibɨfwifwe, biise bajabane. Po alɨnkwenda ɨnjɨla jaa pabʉtali.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 “Akabalɨlo kaa kʉtʉngʉla ɨseke bo kafikile, alɨnkʉbatʉma ababombeli baake kʉ balɨmi bala ʉkʉtɨ bampeko ɨkɨjabo kyake.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Looli abalɨmi bala balɨnkʉbakola ababombeli bala, jʉmo balɨnkʉnkoma, ʉjʉngɨ balɨnkʉnngoga, nʉ jʉngɨ balɨnkʉntuunya na mabwe.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Po ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉbatʉma kangɨ ababombeli abangɨ, abingi ʉkʉkɨnda aba kwanda, looli abalɨmi bala balɨnkʉbabombela bo ʉlʉ baababombiile abaa kwanda.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 Po kʉmmalɨɨkɨsyo alɨnkʉntʉma ʉmwanaake, alɨnkʉtɨ, ‘Ʉmwanangʉ jo bikwakʉmmwɨmɨkaga.’
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Looli abalɨmi bala bo bammbwene ʉmwana jʉla, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, ‘Ʉjʉ jo mwene kɨlɨngo. Isaga tʉnngoge, ʉkʉtɨ twege ɨkɨlɨngo kyake.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Po balɨnkʉnkola, balɨnkʉnsoosyamo mu ngʉnda, balɨnkʉnngoga.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Po ʉmwene ngʉnda jʉla bo iisile, ikwisa kʉbabombela sya fiki abalɨmi bala?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Abeene balɨnkwamula balɨnkʉtɨ, “Ikwisa kʉbagoga kɨsita kʉbapaakɨsya abalɨmi ababiibi bala, kangɨ mu ngʉnda gʉla ikwisa kʉbabɨɨka abangɨ abaa kʉgʉkeetelela, aba bikwisa kʉntwalɨlaga ɨseke pakabalɨlo aka sibɨfwifwe.”
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla kangɨ alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mukabalamo Kalata ʉMwikemo? Apa sisimbiigwe ʉkʉtɨ,
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 “Kʉnongwa ɨjo, nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, mutikʉjaga bandʉ baa Kyala, looli abandʉ abangɨ bikʉjaga bandʉ baa Kyala, aba babagiile ʉkʉbomba kanunu mu ngʉnda gwake, ʉkʉtɨ sikabigwe ɨseke.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉgwa pamwanya pi ibwe ɨlyo, ikʉkonyoka konyoka, na gwesa jʉla likʉnngwɨla, likʉntakania.”
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Abapuuti abalongosi na Bafalisai bo bapɨliike ɨfifwanikɨsyo ɨfyo, balɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ aabajobaga abeene.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Po balɨnkʉlonda ɨnjɨla jaa kʉnkola, looli balɨnkʉkɨtiila ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, aba baalɨmmwitiike Jesu ʉkʉja nkunguluka.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.