Mateus 20
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 “Po ʉBʉnyafyale bwa kʉmwanya, aabukwisa bo ʉlwa kɨfwanikɨsyo ɨkɨ. Aaliko ʉmwene ngʉnda jʉmo, ʉjʉ aalaabiile nʉlʉbʉnjʉ fiijo kʉkʉbalonda abaa kʉbomba ɨmbombo mu ngʉnda gwake.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Ʉmwene ngʉnda bo abaagile, alɨnkwitɨkana nabo ʉkʉnhomba kʉkʉtɨ mundʉ ʉmfwalo gwa isikʉ lɨmo, po alɨnkʉbatʉma mu ngʉnda gwake.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Alɨnkʉsookapo pa ngʉnda bo jɨfikile ɨsala jaa 3:00 nʉlʉbʉnjʉ, alɨnkʉbʉʉka kʉ sokoni, alɨnkʉbaaga abandʉ abangɨ bɨɨmile kɨsita mbombo.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Na nuumwe mubʉʉke kʉkʉbomba ɨmbombo mu ngʉnda gwangʉ. Ʉne ngwisa kʉkʉbahomba mwesa bo muno sikʉlondeligwa.’
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 Abandʉ bala balɨnkʉbʉʉka. Po bo iisʉba lɨlɨ pantʉ alɨnkʉbatʉma abandʉ abangɨ mu ngʉnda gwake, kangɨ abangɨ mwi ilʉndʉko.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Namajolo, alɨnkʉsookapo pa ngʉnda kangɨ, alɨnkʉbabona abandʉ abangɨ aba bɨɨmile paa sokoni. Alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Fiki mwɨmile apa iisikʉ lyosa kɨsita mbombo?’
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Boope balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, ‘Akajapo ʉmundʉ ʉjʉ atʉpeelepo ɨmbombo.’ Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Na nuumwe namubʉʉke kʉkʉbomba ɨmbombo mu ngʉnda gwangʉ.’
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 “Bo bwilile, ʉmwene ngʉnda alɨnkʉmmbʉʉla ʉjʉ ikwɨmɨlɨla ɨmbombo jaake alɨnkʉtɨ, ‘Bakoolele ababombi boosa ʉkʉtɨ ʉbahombe ʉmfwalo gwabo, gwandege ʉkʉbahomba ababombi aba biisile kʉmmalɨɨkɨsyo, ʉmalɨɨkɨsye abaa kʉbwandɨlo.’
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Po ababombi bala aba baaliisile namajolo, balɨnkwambɨlɨla ɨndalama ɨsya kʉfwana ʉmfwalo gwa isikʉ lɨmo.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Ababombi bala aba baalyandeene ʉkʉfika mu ngʉnda, baasʉʉbɨlaga ʉkʉhombigwa ʉkʉbakɨndapo abiinaabo aba baaliisile namajolo. Leelo kʉkʉtɨ mundʉ aahombiigwe ʉmfwalo gʉlagʉla ʉgwa isikʉ lɨmo.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Po bo bambɨliile, balɨnkwanda ʉkʉʉmana nʉ mwene ngʉnda balɨnkʉtɨ,
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 ‘Abandʉ bala babombile ɨmbombo kʉ sala jɨmojeene itolo, silɨ bʉleebʉle ʉtʉpeele ʉmfwalo bo ʉgʉ ʉbapeele? Ʉswe tʉjɨbombile ɨmbombo ɨngafu fiijo nʉ lʉmu loosa.’
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Ʉmwene ngʉnda jʉla alɨnkʉmmwamula jʉmo mmbandʉ bala alɨnkʉtɨ, ‘Mmanyaani, ngakʉsyoba nafimo. Bʉle, tʉkiitɨkana ʉkʉtɨ kʉbomba ɨmbombo ɨjaa mfwalo gwa isikʉ lɨmo?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Ega ɨndalama jaako ɨjɨ, sookapo apa! Ʉne niiganile ʉkʉmpapo ʉmundʉ ʉjʉ ʉgwa kʉmmalɨɨkɨsyo, ʉmfwalo ʉgʉ gʉfwene nʉ gwako.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Bʉle, ndikwitɨkɨsigwa nɨ ndagɨlo ʉkʉbombela ʉtʉndʉ twangʉ bo muno niiganiile? Pamo ʉlɨ nʉ bʉʉfi, paapo ndɨ mooloolo fiijo kʉ bangɨ?’ ”
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Jesu alɨnkʉjoba kangɨ alɨnkʉtɨ, “Po bo bʉbʉʉbo, abandʉ abaa kʉmmalɨɨkɨsyo bikʉjaga baa kwanda, na baa kwanda bikʉjaga baa kʉmmalɨɨkɨsyo.”
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Jesu bo alɨ mu njɨla ikʉfyʉka ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu, alɨnkʉbeega pambalɨ abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 “Keeta, tukʉfyʉka ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu. Ʉne Nnyamundʉ ngwakʉbɨɨkigwa mmaboko agaa bapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo. Abeene bikwakʉʉndonga ʉkʉtɨ ngogigwe.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 Po bikwakʉʉmbɨɨka mmaboko agaa Balooma ʉkʉtɨ baanyangalɨle, bangome nɨ fingoti nʉ kʉngomelela pa kɨkohekano. Looli pi isikʉ lya bʉtatʉ, angʉsyʉka.”
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Po ʉnkasi gwa Sebetai alɨnkʉbʉʉka na baanaake, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu nʉ kʉsʉʉma ʉbʉtʉʉli.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Kʉlonda ngʉbombele ɨfiki?” Alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ngʉsʉʉma ʉbiitɨkɨsye abaanangʉ aba babɨlɨ ʉkʉja pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, balongosyege pamopeene na nungwe mBʉnyafyale bwako.”
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abaana baa nkiikʉlʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Mukasimanya ɨsi mukʉsʉʉma. Bʉle, mubagiile ʉkʉkʉbɨlwa bo ʉlʉ ʉne ngwakʉkʉbɨlwa?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Tʉbagiile.”
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli aabikʉbapapo ɨngʉbɨlo bo ʉlʉ ʉne aabikʉmbapo ɨngʉbɨlo. Looli ɨsya kʉtʉʉgala pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa nʉ kʉlongosya pamopeene na niine jɨkaja mbombo jangʉ ʉkʉbiitɨkɨsya, looli ʉbʉjo ʉbo bikʉpeeligwaga aba batendekekesiigwe na Kyala.”
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Abafundigwa abangɨ bala kalongo, bo bapɨliike ɨsyo, balɨnkʉbakalalɨla abanyamundʉ babɨlɨ bala.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Po Jesu alɨnkʉbakoolela boosa pamopeene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mumeenye ʉkʉtɨ pakiisʉ apa, abalongosi biiganile ʉkʉbalagɨla abandʉ kʉ bʉkalɨ, bikʉbabombesya kʉ maka.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 Looli silɨngajaga bo ʉlo kʉmyɨnu. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉja nkʉlʉmba gwɨnu, ikʉlondigwa ababombelege abangɨ.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 Kangɨ ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉja gwa pamwanya pamyɨnu, ajege mbombeli gwɨnu.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 Bʉbʉʉbo ʉne Nnyamundʉ ngaaliisile ʉkʉtɨ baambombelege, looli naaliisile ʉkʉtɨ mbabombelege abandʉ, nʉ kʉbʉninga ʉbʉʉmi bwangʉ ʉkʉtɨ mbapoke abandʉ bingi.”
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 Jesu na bafundigwa baake bo bikʉsookamo nkaaja akaa mu Jeeliko, ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ kyankongaga.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Po abafwa maaso bamo babɨlɨ baatʉʉgeele kʉmbalɨ kʉ njɨla ɨjɨ Jesu endaga. Bo bapɨliike ʉkʉtɨ Jesu ikʉkɨnda, balɨnkʉlaata ʉkʉkoolela balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe Mwana gwa malafyale Ndaabɨti, ʉlɨɨtʉpaakɨsya!”
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ bala kɨlɨnkʉbakemela ʉkʉtɨ bamyeke. Looli abeene balɨnkwendelela ʉkʉkoolela balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe Mwana gwa malafyale Ndaabɨti, ʉlɨɨtʉpaakɨsya!”
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Jesu alɨnkwɨma, alɨnkʉbakoolela, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mukʉlonda mbabombele ɨfiki?”
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Po abafwa maaso bala balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉlonda ʉkʉtɨ amaaso gɨɨtʉ gakeetege.”
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Po Jesu alɨnkʉbapaakɨsya, alɨnkʉbapalamaasya amaaso gaabo. Nakalɨnga, amaaso gaabo galɨnkwanda ʉkʉkeeta, balɨnkʉnkonga Jesu.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.