Marcos 5

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Po paapo balɨnkʉfika nkiisʉ kya Bagelasi, kwi isɨɨlya ɨlya sʉmbɨ Galilai.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Jesu bo asulwike mwi ibooti, nakalɨnga alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali, aafumile kʉ mapʉmba.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ʉmundʉ ʉjʉ ʉbʉjo bwake bwalɨ bwa kʉ mapʉmba. Akaaliko ʉmundʉ najʉmo ʉjʉ aabagiile ʉkʉmpinya, poope nɨ minyololo.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Kaa kingi ʉmundʉ ʉjʉ abandʉ bampinyaga nɨ mbɨngo nɨ minyololo, looli aagɨlatʉlaniaga ɨminyololo nʉ kʉsipomola ɨmbɨngo. Akaaliko ʉmundʉ najʉmo ʉjʉ aabagiile ʉkʉntola amaka.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Amasikʉ goosa, pakɨlo na pamuusi, aasyʉngʉʉtɨlaga kʉ mapʉmba na mfyamba, aajwegaga ʉnjwego nʉ kwibuuta buuta mu mbɨlɨ na mabwe.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Ʉmundʉ ʉjʉ, bo ammbwene Jesu kʉbʉtali alɨnkʉmmbopela, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Kʉ ngamu jaa Kyala ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile kʉbwandɨlo aatile, “Gwe mbepo ɨnyali, sookamo mmundʉ ʉjʉ!”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Po alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo, paapo tʉlɨ bingi.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Silɨnkʉpyelesya fiijo kwa Jesu ʉkʉtɨ alɨngasikaga nkiisʉ kɨla.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Gwalipo ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe ʉgʉ gwatiimigwaga nkyamba.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu silɨnkʉtɨ, “Ʉtʉtʉme mu ngʉlʉbe sila, mo twingɨlege.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Po alɨnkʉsiitɨkɨsya. Silɨnkʉsookamo, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Ʉntiimo goosa ʉgwa ngʉlʉbe, syalɨ mwa 2,000. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Abatiimi baa ngʉlʉbe balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkwakʉfumusya syosa nkaaja na mmigʉnda. Abandʉ balɨnkwisa kʉkʉkeeta ɨsi siboniike.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉla aalɨ nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya mbepo ɨnyali atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ ɨsya mundʉ jʉla aalɨ nɨ mbepo ɨnyali, nɨ sya ngʉlʉbe.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Po abenekaaja bala balɨnkʉmpyelesya Jesu, ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Jesu bo ikwipaka mwi ibooti, ʉmundʉ ʉjʉ aponile ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Jesu akaalɨmmwitɨkiile, looli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉkege kʉmyɨnu kʉ bakamugo, ʉkababʉʉlege syosa ɨsi ʉNtwa Kyala akʉbombiile na muno akʉpaakiisye.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya ntwaja ʉtwa kʉ Ndekapoli syosa ɨsi Jesu ammbombiile. Po paapo abandʉ boosa balɨnkʉswiga.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Jesu na bafundigwa baake, baalobwike sʉmbɨ ni ibooti ʉkʉgomokelako kwi isɨɨlya. Bo alɨ kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ kɨlɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Alɨnkwisa kʉmyake ʉndongosi jʉmo ʉgwa mu sinagogi, ɨngamu jaake Jailo. Bo ammbwene Jesu, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Alɨnkʉpyelesya fiijo, alɨnkʉtɨ, “Ʉmwanangʉ ʉndɨndwana ʉnkeke mbine, alɨ kɨfuki ʉkʉfwa. Ngʉkʉsʉʉma gwise, ʉkammbɨɨkepo ɨkɨboko kyako pamwanya pamyake, ʉkʉtɨ abʉmbʉlʉke ajege mʉʉmi.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Jesu alɨnkʉbʉʉka nagwe. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ ɨkɨnywamu kɨlɨnkʉnkonga nʉ kʉmfinyɨla.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Aataamigwaga nʉ bʉlwasi bwa baganga bingi, ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba, looli kɨsita kʉpona. Ʉbʉbine bwake bwalyongeliile fiijo.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Bo apɨliike ɨnongwa sya Jesu, alɨnkwifinyatɨla nkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ʉmwenda gwa Jesu.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Namanga aaliinogwine mu ndumbula jaake, aatile, “Lɨnga mbalamaasiisye gwene ʉmwenda gwake, ngʉpona.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Bo apalamaasiisye ʉmwenda, nakalɨnga iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka, alɨnkwipɨlɨka ʉmbɨlɨ ʉkʉtɨ aponile ʉbʉbine bwake.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Nakalɨnga Jesu alɨnkwijaagania mu ndumbula ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile. Alɨnkʉkɨsanukɨla kʉno na kʉno ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye ɨmyenda gyangʉ?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Kʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kikʉkʉfinyatɨla finyatɨla. Fiki kʉlaalʉʉsya ʉkʉtɨ jwani akʉpalamaasiisye?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Looli Jesu alɨnkʉkelengania ɨfibafu fyosa, ʉkʉtɨ ammbone ʉjʉ ampalamaasiisye.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo ameenye ɨsi simmwagile, alɨnkʉja nʉ lʉtende, alɨnkʉtetema, alɨnkwinangɨsya, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla syosa mbwanalooli.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Kangɨ ʉjege nkafu itolo kɨsita bʉtolwe bwako nabʉmo. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Jesu bo alɨ pakʉjoba, balɨnkwisa abandʉ bamo ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Looli Jesu bo apɨliike ɨsi baajobaga, alɨnkʉmmbʉʉla ʉndongosi jʉla, alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Akaalɨmmwitɨkiisye ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnkonga, looli beene baa Peeteli, Johani na Jaakobo ʉgwamyabo.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Balɨnkʉfika pakaaja kaa ndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, Jesu alɨnkʉgwaga ʉnjwego na bandʉ aba baalɨlaga ɨɨfwa, baakuutaga fiijo.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Po alɨnkwingɨla nnyumba, alɨnkʉbabʉʉla abafwɨle, alɨnkʉtɨ, “Keeta mukʉjwega nʉ kʉlɨla? Ʉndɨndwana ʉjʉ akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Abandʉ bala balɨnkʉnseka, looli Jesu alɨnkʉbasoosya boosa panja. Alɨnkʉmmwega ʉgwise gwa ndɨndwana nʉ nna palɨkɨmo na bafundigwa baake, alɨnkwingɨla kʉ kyumba kʉno gwaliko ʉmfimba gwa ndɨndwana.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Talita, kʉmi!” Kokʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Nakalɨnga ʉndɨndwana alɨnkʉsumuka nʉ kwenda. Aalɨ nkʉsi gwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. Bo bikʉsikeeta ɨsi balɨnkʉswiga fiijo.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Looli Jesu alɨnkʉbakaanisya fiijo ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike. Alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.