Marcos 5
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVI
1 Po paapo balɨnkʉfika nkiisʉ kya Bagelasi, kwi isɨɨlya ɨlya sʉmbɨ Galilai.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Jesu bo asulwike mwi ibooti, nakalɨnga alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali, aafumile kʉ mapʉmba.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Ʉmundʉ ʉjʉ ʉbʉjo bwake bwalɨ bwa kʉ mapʉmba. Akaaliko ʉmundʉ najʉmo ʉjʉ aabagiile ʉkʉmpinya, poope nɨ minyololo.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 Kaa kingi ʉmundʉ ʉjʉ abandʉ bampinyaga nɨ mbɨngo nɨ minyololo, looli aagɨlatʉlaniaga ɨminyololo nʉ kʉsipomola ɨmbɨngo. Akaaliko ʉmundʉ najʉmo ʉjʉ aabagiile ʉkʉntola amaka.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Amasikʉ goosa, pakɨlo na pamuusi, aasyʉngʉʉtɨlaga kʉ mapʉmba na mfyamba, aajwegaga ʉnjwego nʉ kwibuuta buuta mu mbɨlɨ na mabwe.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Ʉmundʉ ʉjʉ, bo ammbwene Jesu kʉbʉtali alɨnkʉmmbopela, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Kʉ ngamu jaa Kyala ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile kʉbwandɨlo aatile, “Gwe mbepo ɨnyali, sookamo mmundʉ ʉjʉ!”
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Po alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo, paapo tʉlɨ bingi.”
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Silɨnkʉpyelesya fiijo kwa Jesu ʉkʉtɨ alɨngasikaga nkiisʉ kɨla.
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Gwalipo ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe ʉgʉ gwatiimigwaga nkyamba.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu silɨnkʉtɨ, “Ʉtʉtʉme mu ngʉlʉbe sila, mo twingɨlege.”
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Po alɨnkʉsiitɨkɨsya. Silɨnkʉsookamo, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Ʉntiimo goosa ʉgwa ngʉlʉbe, syalɨ mwa 2,000. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Abatiimi baa ngʉlʉbe balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkwakʉfumusya syosa nkaaja na mmigʉnda. Abandʉ balɨnkwisa kʉkʉkeeta ɨsi siboniike.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 Balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉla aalɨ nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya mbepo ɨnyali atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ ɨsya mundʉ jʉla aalɨ nɨ mbepo ɨnyali, nɨ sya ngʉlʉbe.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Po abenekaaja bala balɨnkʉmpyelesya Jesu, ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Jesu bo ikwipaka mwi ibooti, ʉmundʉ ʉjʉ aponile ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jesu akaalɨmmwitɨkiile, looli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉkege kʉmyɨnu kʉ bakamugo, ʉkababʉʉlege syosa ɨsi ʉNtwa Kyala akʉbombiile na muno akʉpaakiisye.”
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya ntwaja ʉtwa kʉ Ndekapoli syosa ɨsi Jesu ammbombiile. Po paapo abandʉ boosa balɨnkʉswiga.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Jesu na bafundigwa baake, baalobwike sʉmbɨ ni ibooti ʉkʉgomokelako kwi isɨɨlya. Bo alɨ kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ kɨlɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Alɨnkwisa kʉmyake ʉndongosi jʉmo ʉgwa mu sinagogi, ɨngamu jaake Jailo. Bo ammbwene Jesu, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Alɨnkʉpyelesya fiijo, alɨnkʉtɨ, “Ʉmwanangʉ ʉndɨndwana ʉnkeke mbine, alɨ kɨfuki ʉkʉfwa. Ngʉkʉsʉʉma gwise, ʉkammbɨɨkepo ɨkɨboko kyako pamwanya pamyake, ʉkʉtɨ abʉmbʉlʉke ajege mʉʉmi.”
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Jesu alɨnkʉbʉʉka nagwe. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ ɨkɨnywamu kɨlɨnkʉnkonga nʉ kʉmfinyɨla.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Aataamigwaga nʉ bʉlwasi bwa baganga bingi, ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba, looli kɨsita kʉpona. Ʉbʉbine bwake bwalyongeliile fiijo.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Bo apɨliike ɨnongwa sya Jesu, alɨnkwifinyatɨla nkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ʉmwenda gwa Jesu.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Namanga aaliinogwine mu ndumbula jaake, aatile, “Lɨnga mbalamaasiisye gwene ʉmwenda gwake, ngʉpona.”
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Bo apalamaasiisye ʉmwenda, nakalɨnga iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka, alɨnkwipɨlɨka ʉmbɨlɨ ʉkʉtɨ aponile ʉbʉbine bwake.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Nakalɨnga Jesu alɨnkwijaagania mu ndumbula ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile. Alɨnkʉkɨsanukɨla kʉno na kʉno ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye ɨmyenda gyangʉ?”
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Kʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kikʉkʉfinyatɨla finyatɨla. Fiki kʉlaalʉʉsya ʉkʉtɨ jwani akʉpalamaasiisye?”
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Looli Jesu alɨnkʉkelengania ɨfibafu fyosa, ʉkʉtɨ ammbone ʉjʉ ampalamaasiisye.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo ameenye ɨsi simmwagile, alɨnkʉja nʉ lʉtende, alɨnkʉtetema, alɨnkwinangɨsya, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla syosa mbwanalooli.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Kangɨ ʉjege nkafu itolo kɨsita bʉtolwe bwako nabʉmo. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano.”
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Jesu bo alɨ pakʉjoba, balɨnkwisa abandʉ bamo ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Looli Jesu bo apɨliike ɨsi baajobaga, alɨnkʉmmbʉʉla ʉndongosi jʉla, alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo.”
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Akaalɨmmwitɨkiisye ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnkonga, looli beene baa Peeteli, Johani na Jaakobo ʉgwamyabo.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Balɨnkʉfika pakaaja kaa ndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, Jesu alɨnkʉgwaga ʉnjwego na bandʉ aba baalɨlaga ɨɨfwa, baakuutaga fiijo.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Po alɨnkwingɨla nnyumba, alɨnkʉbabʉʉla abafwɨle, alɨnkʉtɨ, “Keeta mukʉjwega nʉ kʉlɨla? Ʉndɨndwana ʉjʉ akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Abandʉ bala balɨnkʉnseka, looli Jesu alɨnkʉbasoosya boosa panja. Alɨnkʉmmwega ʉgwise gwa ndɨndwana nʉ nna palɨkɨmo na bafundigwa baake, alɨnkwingɨla kʉ kyumba kʉno gwaliko ʉmfimba gwa ndɨndwana.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Talita, kʉmi!” Kokʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Nakalɨnga ʉndɨndwana alɨnkʉsumuka nʉ kwenda. Aalɨ nkʉsi gwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. Bo bikʉsikeeta ɨsi balɨnkʉswiga fiijo.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Looli Jesu alɨnkʉbakaanisya fiijo ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike. Alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.