Marcos 5
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs BKJ
1 Po paapo balɨnkʉfika nkiisʉ kya Bagelasi, kwi isɨɨlya ɨlya sʉmbɨ Galilai.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Jesu bo asulwike mwi ibooti, nakalɨnga alɨnkwaganila nagwe ʉmundʉ jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali, aafumile kʉ mapʉmba.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ʉmundʉ ʉjʉ ʉbʉjo bwake bwalɨ bwa kʉ mapʉmba. Akaaliko ʉmundʉ najʉmo ʉjʉ aabagiile ʉkʉmpinya, poope nɨ minyololo.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Kaa kingi ʉmundʉ ʉjʉ abandʉ bampinyaga nɨ mbɨngo nɨ minyololo, looli aagɨlatʉlaniaga ɨminyololo nʉ kʉsipomola ɨmbɨngo. Akaaliko ʉmundʉ najʉmo ʉjʉ aabagiile ʉkʉntola amaka.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Amasikʉ goosa, pakɨlo na pamuusi, aasyʉngʉʉtɨlaga kʉ mapʉmba na mfyamba, aajwegaga ʉnjwego nʉ kwibuuta buuta mu mbɨlɨ na mabwe.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Ʉmundʉ ʉjʉ, bo ammbwene Jesu kʉbʉtali alɨnkʉmmbopela, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉlaata fiijo, jɨlɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu, gwe Mwana gwa Kyala ʉNkʉlʉmba, tʉlɨ bʉki ʉgwe na niine? Kʉ ngamu jaa Kyala ngʉkʉsʉʉma ʉlɨngaafundaga!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ɨmbepo ɨnyali jɨla jaajobile bo ʉlo paapo Jesu aajɨkemiile kʉbwandɨlo aatile, “Gwe mbepo ɨnyali, sookamo mmundʉ ʉjʉ!”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Po alɨnkʉjɨlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jaako gwe gwani?” Ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉmmwamula jɨlɨnkʉtɨ, “Ɨngamu jangʉ ne Kɨlʉndɨlo, paapo tʉlɨ bingi.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Silɨnkʉpyelesya fiijo kwa Jesu ʉkʉtɨ alɨngasikaga nkiisʉ kɨla.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Gwalipo ʉntiimo ʉnnywamu ʉgwa ngʉlʉbe ʉgʉ gwatiimigwaga nkyamba.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Ɨmbepo ɨnyali sila silɨnkʉmpyelesya Jesu silɨnkʉtɨ, “Ʉtʉtʉme mu ngʉlʉbe sila, mo twingɨlege.”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Po alɨnkʉsiitɨkɨsya. Silɨnkʉsookamo, silɨnkwakwingɨla mu ngʉlʉbe. Ʉntiimo goosa ʉgwa ngʉlʉbe, syalɨ mwa 2,000. Silɨnkʉsibopesya ɨngʉlʉbe syosa ʉkʉsuluka ndʉpanga, mpaka mwa sʉmbɨ, silɨnkʉmilwa.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Abatiimi baa ngʉlʉbe balɨnkʉbopa ʉlʉbɨlo, balɨnkwakʉfumusya syosa nkaaja na mmigʉnda. Abandʉ balɨnkwisa kʉkʉkeeta ɨsi siboniike.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉla aalɨ nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya mbepo ɨnyali atʉʉgeele paasi, afwele kanunu, kangɨ alɨ na mahala goosa, balɨnkʉtiila.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Abandʉ aba baasikeetile ɨsi syaboniike, balɨnkʉbapangɨla abangɨ ɨsya mundʉ jʉla aalɨ nɨ mbepo ɨnyali, nɨ sya ngʉlʉbe.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Po abenekaaja bala balɨnkʉmpyelesya Jesu, ʉkʉtɨ asookemo nkiisʉ kyabo.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Jesu bo ikwipaka mwi ibooti, ʉmundʉ ʉjʉ aponile ɨmbepo ɨnyali, alɨnkʉlamba kwa Jesu ʉkʉtɨ abʉʉkege pamopeene nagwe.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Jesu akaalɨmmwitɨkiile, looli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉkege kʉmyɨnu kʉ bakamugo, ʉkababʉʉlege syosa ɨsi ʉNtwa Kyala akʉbombiile na muno akʉpaakiisye.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Po ʉmundʉ jʉla alɨnkʉsookapo pala, alɨnkʉfumusya ntwaja ʉtwa kʉ Ndekapoli syosa ɨsi Jesu ammbombiile. Po paapo abandʉ boosa balɨnkʉswiga.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Jesu na bafundigwa baake, baalobwike sʉmbɨ ni ibooti ʉkʉgomokelako kwi isɨɨlya. Bo alɨ kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ kɨlɨnkʉbʉngaana nkyeni mmyake.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Alɨnkwisa kʉmyake ʉndongosi jʉmo ʉgwa mu sinagogi, ɨngamu jaake Jailo. Bo ammbwene Jesu, alɨnkʉfugama nkyeni mmyake.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Alɨnkʉpyelesya fiijo, alɨnkʉtɨ, “Ʉmwanangʉ ʉndɨndwana ʉnkeke mbine, alɨ kɨfuki ʉkʉfwa. Ngʉkʉsʉʉma gwise, ʉkammbɨɨkepo ɨkɨboko kyako pamwanya pamyake, ʉkʉtɨ abʉmbʉlʉke ajege mʉʉmi.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Jesu alɨnkʉbʉʉka nagwe. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ ɨkɨnywamu kɨlɨnkʉnkonga nʉ kʉmfinyɨla.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nkɨlʉndɨlo kɨla, aalimo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ nʉ bʉbine bwa kooneka iilopa. Ʉbʉbine ʉbo bwalɨntaamiisye kʉ fyɨnja kalongo na fibɨlɨ.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Aataamigwaga nʉ bʉlwasi bwa baganga bingi, ɨkyʉma kyake kyosa aataagile nkʉbahomba, looli kɨsita kʉpona. Ʉbʉbine bwake bwalyongeliile fiijo.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Bo apɨliike ɨnongwa sya Jesu, alɨnkwifinyatɨla nkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉbʉʉka kʉnyuma kwa Jesu, alɨnkʉpalamaasya ʉmwenda gwa Jesu.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Namanga aaliinogwine mu ndumbula jaake, aatile, “Lɨnga mbalamaasiisye gwene ʉmwenda gwake, ngʉpona.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Bo apalamaasiisye ʉmwenda, nakalɨnga iilopa lɨlɨnkʉleka ʉkooneka, alɨnkwipɨlɨka ʉmbɨlɨ ʉkʉtɨ aponile ʉbʉbine bwake.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Nakalɨnga Jesu alɨnkwijaagania mu ndumbula ʉkʉtɨ amaka gamo agaa kʉbʉmbʉlʉkɨsya gasookile. Alɨnkʉkɨsanukɨla kʉno na kʉno ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Jo jwani ambalamaasiisye ɨmyenda gyangʉ?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Kʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kikʉkʉfinyatɨla finyatɨla. Fiki kʉlaalʉʉsya ʉkʉtɨ jwani akʉpalamaasiisye?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Looli Jesu alɨnkʉkelengania ɨfibafu fyosa, ʉkʉtɨ ammbone ʉjʉ ampalamaasiisye.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Ʉnkiikʉlʉ jʉla bo ameenye ɨsi simmwagile, alɨnkʉja nʉ lʉtende, alɨnkʉtetema, alɨnkwinangɨsya, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, alɨnkʉmmbʉʉla syosa mbwanalooli.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉbʉmbʉlwike ʉbʉbine kʉnongwa jaa lwitɨko lwako. Kangɨ ʉjege nkafu itolo kɨsita bʉtolwe bwako nabʉmo. Bʉʉkaga nʉ lʉtengaano.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Jesu bo alɨ pakʉjoba, balɨnkwisa abandʉ bamo ʉkʉfuma kʉkaaja kaa Jailo, ʉndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngantaamyaga ʉMmanyisi, ʉmwanaako ʉndɨndwana afwile.”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Looli Jesu bo apɨliike ɨsi baajobaga, alɨnkʉmmbʉʉla ʉndongosi jʉla, alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngatiilaga, ʉjege nʉ lwitɨko itolo.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Akaalɨmmwitɨkiisye ʉmundʉ najʉmo ʉkʉnkonga, looli beene baa Peeteli, Johani na Jaakobo ʉgwamyabo.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Balɨnkʉfika pakaaja kaa ndongosi jʉla ʉgwa mu sinagogi, Jesu alɨnkʉgwaga ʉnjwego na bandʉ aba baalɨlaga ɨɨfwa, baakuutaga fiijo.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Po alɨnkwingɨla nnyumba, alɨnkʉbabʉʉla abafwɨle, alɨnkʉtɨ, “Keeta mukʉjwega nʉ kʉlɨla? Ʉndɨndwana ʉjʉ akafwa, looli agonile twene ʉtʉlo.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Abandʉ bala balɨnkʉnseka, looli Jesu alɨnkʉbasoosya boosa panja. Alɨnkʉmmwega ʉgwise gwa ndɨndwana nʉ nna palɨkɨmo na bafundigwa baake, alɨnkwingɨla kʉ kyumba kʉno gwaliko ʉmfimba gwa ndɨndwana.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Talita, kʉmi!” Kokʉtɨ, “Ndɨndwana, lembʉka!”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nakalɨnga ʉndɨndwana alɨnkʉsumuka nʉ kwenda. Aalɨ nkʉsi gwa fyɨnja kalongo na fibɨlɨ. Bo bikʉsikeeta ɨsi balɨnkʉswiga fiijo.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Looli Jesu alɨnkʉbakaanisya fiijo ʉkʉtɨ balɨngampangɨlaga najʉmo ɨsi siboniike. Alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ bampepo ɨfindʉ ʉndɨndwana jʉla.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.