Marcos 4
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbamanyisya abandʉ kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ Galilai. Kʉnongwa jaa bwingi bwa bandʉ, alɨnkwipakɨla mwi ibooti ɨlɨ lyalɨ mwa sʉmbɨ, alɨnkʉbamanyisya bo alɨ mula. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ boosa baalɨ pi isɨɨlya.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Po alɨnkʉbamanyisya ɨnongwa ɨnyingi mfifwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ,
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 “Amupɨlɨkɨsye! Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkwisa ɨnjʉni silɨnkʉlya.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe, apa ʉmfu gʉkaalipo mwingi. Syo nakalɨnga silɨnkʉmela.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Iisʉba bo lɨbalile ʉlʉmu bo lʉkalɨ, silɨnkʉkofuka nʉ kʉʉma, paapo ɨmisi gɨkaabʉʉkile paasi.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pakatɨ pa miifwa. Ɨmiifwa gɨla gɨlɨnkʉmela nʉ kʉsifinyatɨla. Kʉnongwa ɨjo silɨnkʉsita kʉpa ɨseke.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, silɨnkʉmela nʉ kʉkʉla, nʉ kʉpa ɨseke ɨnyingi. Simo silɨnkʉpa ɨseke amalongo matatʉ, ɨsingi silɨnkʉpa amalongo ntandatʉ, nɨ singi silɨnkʉpa ɨmia jɨmo.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Po paapo Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Jesu bo iijeekiile, abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, na bandʉ aba baalɨmmbʉngaaniile, balɨnkʉnndaalʉʉsya ɨsya fifwanikɨsyo fila.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwake. Looli aba bakajapo pa kɨbugutɨla ɨkɨ, bo syosa ngʉbamanyikɨsya mfifwanikɨsyo.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 ‘Nalɨnga bikʉkeeta fiijo, batikʉfibona,
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Jesu alɨnkʉtɨ, “Mukakɨmanya ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ? Po mukʉfyaganiaga bʉleebʉle ɨfifwanikɨsyo fyosa ɨfingi?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Ʉmbyali ikʉsopa iisyʉ lya Kyala.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Abandʉ bamo bafwene bo ɨmbeju ɨsi sigwɨliile mumbalɨ mu njɨla. Bikʉpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, leelo nakalɨnga Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨlɨ Kyala alɨbyele mu ndumbula syabo.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Abandʉ abangɨ bafwene bo ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi. Nakalɨnga bo balɨpɨliike iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa Kyala, bikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Looli iisyʉ lɨtikwitoteka mu ndumbula syabo, paapo lɨkaja nɨ misi, likʉjamo akabalɨlo akapimba itolo. Lɨnga ɨngʉbɨlo sikʉbiisɨla pamo bikʉgeligwa kʉnongwa jaa isyʉ ɨlyo, nakalɨnga bikʉlʉleka ʉlwitɨko.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Abandʉ abangɨ bafwene bo ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa miifwa. Bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala,
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 looli kʉnongwa jaa kwikolaania, nɨ mbombo ɨsya pakiisʉ, nʉ kʉsyobigwa, nɨ fyʉma, nɨ kɨnyonyo ɨkya tʉndʉ twingi, fyosa ɨfyo fikʉlɨfinyatɨla iisyʉ, po lɨtikʉpa ɨseke.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Abangɨ bafwene bo ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu. Aba bo bandʉ aba bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, nʉ kʉlyambɨlɨla. Bikʉpa ɨseke, bamo amalongo matatʉ, bamo amalongo ntandatʉ, na bangɨ ɨmia jɨmo.”
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Jesu alɨnkʉbamanyisya abandʉ, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, abandʉ bikwasya ɨnyaale nʉ kʉjɨkupɨkɨla nɨ kiibo, pamo bikʉjɨbɨɨka kwi ifungu? Batikʉjɨbɨɨka pa kɨkolela nyaale?
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Syosa ɨsi sifisiigwe sikwisa kʉbɨɨkigwa pabwelu. Syosa ɨsi silɨ mbʉtiitʉ sikwisa kʉkuputuligwaga.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbamanyisya alɨnkʉtɨ, “Musyaganiege ɨsi mukʉpɨlɨkɨsya! Ɨkɨpɨmo ɨkɨ mukʉbapɨmɨla abangɨ, kyo ɨkɨ Kyala ikwisa kʉbapɨmɨlaga nuumwe, kangɨ mukwisa kongeleligwangapo.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.”
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jesu alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “ɄBʉnyafyale bwa Kyala bʉlɨ bo ʉlwa kɨfwanikɨsyo ɨkɨ. Aaliko mundʉ ʉjʉ aabyalaga ɨmbeju mu mfu.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Po pakɨlo aagonile ʉtʉlo, nʉlʉbʉnjʉ bo alembwike alɨnkwaga ɨmbeju jɨmelile, kɨsita kʉmanya muno jɨmeliile.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Ʉmfu gwene gukʉmesya, likʉtala ɨlyani, kikʉkonga ɨkɨsaasa, po ɨseke nkɨsaasa.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Ɨseke bo sibɨfwifwe, ʉmundʉ ikwega ɨkɨtondolelo, paapo ʉntondolo gʉfikile.”
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Kangɨ Jesu alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉfwanikɨsye nɨ fiki ʉBʉnyafyale bwa Kyala? Tʉbamanyisye nkɨfwanikɨsyo kɨlɨkʉ?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Bʉfwene na kaseke akaa iseeke ɨlya mutaka, akaseke akaniini ʉkʉkɨnda ɨseke syosa ɨsya iseeke ɨsi sikʉbyaligwa.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Bo kabyaliigwe kikʉkʉla ʉkʉkɨnda amaseeke goosa, kikʉja mpiki ʉgwa samba ɨnywamu, nɨ njʉni sibagiile ʉkʉtengamo ɨfifufumbwa.”
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Mfifwanikɨsyo fii fingi bo ɨfi alɨnkʉbamanyisya ɨliisyʉ lya Kyala, bo muno babagiile ʉkʉsyagania.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Pa bandʉ abingi akaabamanyisyaga kɨsita kɨfwanikɨsyo, looli lɨnga iijeekiile na bafundigwa baake, aabalɨngɨsaniaga syosa mbwelu.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Ɨliisikʉ lɨlalɨla namajolo, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake, alɨnkʉtɨ, “Isaga, tʉloboke sʉmbɨ, tʉbʉʉke kwi isɨɨlya.”
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Balɨnkʉkɨleka ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, balɨnkwipakɨla mwi ibooti muno aalimo. Po amabooti agangɨ galɨnkʉlongosania nagwe.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Bo balɨ pakatɨ paa sʉmbɨ ʉmbelo ʉgwa mpetapeta gʉlɨnkwisa, amajɨga galɨnkʉkoma mwi ibooti, lɨlɨnkwanda ʉkwisʉla amɨɨsi.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Jesu jo aalɨ kʉbʉjo ʉbwa kʉnyuma, aagonile ʉtʉlo, aalyegamiile ɨkiinʉlɨlo ɨkya ntʉ. Po abafundigwa baake balɨnkʉnndembʉsya, balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉtikʉpaasya ʉkʉtɨ tukʉfwa!”
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Alɨnkʉlembʉka, alɨnkʉgʉkemela ʉmbelo, alɨnkʉgabʉʉla amajɨga, alɨnkʉtɨ, “Kiba, boteela!” Ʉmbelo gʉlɨnkʉleka ʉkʉkula, kʉlɨnkʉja mye jonjolo.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉtiila? Mukaalɨ mukaja nʉ lwitɨko?”
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Balɨnkʉja nʉ lʉtende ʉlʉnywamu fiijo, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Ʉmbelo na sʉmbɨ fyope fikʉntiila!”
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.