Marcos 4
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs BKJ
1 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbamanyisya abandʉ kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ Galilai. Kʉnongwa jaa bwingi bwa bandʉ, alɨnkwipakɨla mwi ibooti ɨlɨ lyalɨ mwa sʉmbɨ, alɨnkʉbamanyisya bo alɨ mula. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ boosa baalɨ pi isɨɨlya.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Po alɨnkʉbamanyisya ɨnongwa ɨnyingi mfifwanikɨsyo, alɨnkʉtɨ,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Amupɨlɨkɨsye! Ʉmbyali jʉmo aabʉʉkile kʉkʉsopa ɨmbeju.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Bo ikʉsopa, ɨmbeju simo syagwɨliile mumbalɨ mu njɨla, silɨnkwisa ɨnjʉni silɨnkʉlya.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Ɨsingi syagwɨliile pa lwalabwe, apa ʉmfu gʉkaalipo mwingi. Syo nakalɨnga silɨnkʉmela.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Iisʉba bo lɨbalile ʉlʉmu bo lʉkalɨ, silɨnkʉkofuka nʉ kʉʉma, paapo ɨmisi gɨkaabʉʉkile paasi.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pakatɨ pa miifwa. Ɨmiifwa gɨla gɨlɨnkʉmela nʉ kʉsifinyatɨla. Kʉnongwa ɨjo silɨnkʉsita kʉpa ɨseke.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Ɨmbeju ɨsingi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu, silɨnkʉmela nʉ kʉkʉla, nʉ kʉpa ɨseke ɨnyingi. Simo silɨnkʉpa ɨseke amalongo matatʉ, ɨsingi silɨnkʉpa amalongo ntandatʉ, nɨ singi silɨnkʉpa ɨmia jɨmo.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Po paapo Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Jesu bo iijeekiile, abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ, na bandʉ aba baalɨmmbʉngaaniile, balɨnkʉnndaalʉʉsya ɨsya fifwanikɨsyo fila.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe Kyala abapeele ʉkʉsyagania ɨsya mbʉtiitʉ ɨsya Bʉnyafyale bwake. Looli aba bakajapo pa kɨbugutɨla ɨkɨ, bo syosa ngʉbamanyikɨsya mfifwanikɨsyo.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 ‘Nalɨnga bikʉkeeta fiijo, batikʉfibona,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Jesu alɨnkʉtɨ, “Mukakɨmanya ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ? Po mukʉfyaganiaga bʉleebʉle ɨfifwanikɨsyo fyosa ɨfingi?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ʉmbyali ikʉsopa iisyʉ lya Kyala.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Abandʉ bamo bafwene bo ɨmbeju ɨsi sigwɨliile mumbalɨ mu njɨla. Bikʉpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, leelo nakalɨnga Seetano ikwisa nʉ kʉlɨsoosyamo ɨlɨ Kyala alɨbyele mu ndumbula syabo.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Abandʉ abangɨ bafwene bo ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa lwalabwe, ʉlʉ lʉkaja nʉ mfu mwingi. Nakalɨnga bo balɨpɨliike iisyʉ lya Bʉnyafyale bwa Kyala, bikʉlyambɨlɨla nʉ lʉsekelo.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Looli iisyʉ lɨtikwitoteka mu ndumbula syabo, paapo lɨkaja nɨ misi, likʉjamo akabalɨlo akapimba itolo. Lɨnga ɨngʉbɨlo sikʉbiisɨla pamo bikʉgeligwa kʉnongwa jaa isyʉ ɨlyo, nakalɨnga bikʉlʉleka ʉlwitɨko.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Abandʉ abangɨ bafwene bo ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa miifwa. Bikʉpɨlɨka iisyʉ lya Kyala,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 looli kʉnongwa jaa kwikolaania, nɨ mbombo ɨsya pakiisʉ, nʉ kʉsyobigwa, nɨ fyʉma, nɨ kɨnyonyo ɨkya tʉndʉ twingi, fyosa ɨfyo fikʉlɨfinyatɨla iisyʉ, po lɨtikʉpa ɨseke.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Abangɨ bafwene bo ɨmbeju ɨsi syagwɨliile pa mfu ʉnnunu. Aba bo bandʉ aba bikʉlɨpɨlɨka iisyʉ ɨlyo, nʉ kʉlyambɨlɨla. Bikʉpa ɨseke, bamo amalongo matatʉ, bamo amalongo ntandatʉ, na bangɨ ɨmia jɨmo.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Jesu alɨnkʉbamanyisya abandʉ, alɨnkʉtɨ, “Bʉle, abandʉ bikwasya ɨnyaale nʉ kʉjɨkupɨkɨla nɨ kiibo, pamo bikʉjɨbɨɨka kwi ifungu? Batikʉjɨbɨɨka pa kɨkolela nyaale?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Syosa ɨsi sifisiigwe sikwisa kʉbɨɨkigwa pabwelu. Syosa ɨsi silɨ mbʉtiitʉ sikwisa kʉkuputuligwaga.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ʉjʉ alɨ nɨ mbʉlʉkʉtʉ ɨsya kʉpɨlɨkɨla, jo apɨlɨkege!”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbamanyisya alɨnkʉtɨ, “Musyaganiege ɨsi mukʉpɨlɨkɨsya! Ɨkɨpɨmo ɨkɨ mukʉbapɨmɨla abangɨ, kyo ɨkɨ Kyala ikwisa kʉbapɨmɨlaga nuumwe, kangɨ mukwisa kongeleligwangapo.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Ʉjʉ apeeliigwe ʉkʉsyagania ɨsyo, ikongeleligwa ʉkʉsyagania. Ʉjʉ akapeeligwa ʉkʉsyagania, syope ɨnandɨ ɨsi asyageenie sitikʉntʉʉla.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Jesu alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “ɄBʉnyafyale bwa Kyala bʉlɨ bo ʉlwa kɨfwanikɨsyo ɨkɨ. Aaliko mundʉ ʉjʉ aabyalaga ɨmbeju mu mfu.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Po pakɨlo aagonile ʉtʉlo, nʉlʉbʉnjʉ bo alembwike alɨnkwaga ɨmbeju jɨmelile, kɨsita kʉmanya muno jɨmeliile.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Ʉmfu gwene gukʉmesya, likʉtala ɨlyani, kikʉkonga ɨkɨsaasa, po ɨseke nkɨsaasa.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Ɨseke bo sibɨfwifwe, ʉmundʉ ikwega ɨkɨtondolelo, paapo ʉntondolo gʉfikile.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Kangɨ Jesu alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉfwanikɨsye nɨ fiki ʉBʉnyafyale bwa Kyala? Tʉbamanyisye nkɨfwanikɨsyo kɨlɨkʉ?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Bʉfwene na kaseke akaa iseeke ɨlya mutaka, akaseke akaniini ʉkʉkɨnda ɨseke syosa ɨsya iseeke ɨsi sikʉbyaligwa.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Bo kabyaliigwe kikʉkʉla ʉkʉkɨnda amaseeke goosa, kikʉja mpiki ʉgwa samba ɨnywamu, nɨ njʉni sibagiile ʉkʉtengamo ɨfifufumbwa.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Mfifwanikɨsyo fii fingi bo ɨfi alɨnkʉbamanyisya ɨliisyʉ lya Kyala, bo muno babagiile ʉkʉsyagania.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Pa bandʉ abingi akaabamanyisyaga kɨsita kɨfwanikɨsyo, looli lɨnga iijeekiile na bafundigwa baake, aabalɨngɨsaniaga syosa mbwelu.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Ɨliisikʉ lɨlalɨla namajolo, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake, alɨnkʉtɨ, “Isaga, tʉloboke sʉmbɨ, tʉbʉʉke kwi isɨɨlya.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Balɨnkʉkɨleka ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ, balɨnkwipakɨla mwi ibooti muno aalimo. Po amabooti agangɨ galɨnkʉlongosania nagwe.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Bo balɨ pakatɨ paa sʉmbɨ ʉmbelo ʉgwa mpetapeta gʉlɨnkwisa, amajɨga galɨnkʉkoma mwi ibooti, lɨlɨnkwanda ʉkwisʉla amɨɨsi.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Jesu jo aalɨ kʉbʉjo ʉbwa kʉnyuma, aagonile ʉtʉlo, aalyegamiile ɨkiinʉlɨlo ɨkya ntʉ. Po abafundigwa baake balɨnkʉnndembʉsya, balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ʉtikʉpaasya ʉkʉtɨ tukʉfwa!”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Alɨnkʉlembʉka, alɨnkʉgʉkemela ʉmbelo, alɨnkʉgabʉʉla amajɨga, alɨnkʉtɨ, “Kiba, boteela!” Ʉmbelo gʉlɨnkʉleka ʉkʉkula, kʉlɨnkʉja mye jonjolo.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉtiila? Mukaalɨ mukaja nʉ lwitɨko?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Balɨnkʉja nʉ lʉtende ʉlʉnywamu fiijo, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Ʉmbelo na sʉmbɨ fyope fikʉntiila!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.