Marcos 2
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NAA
1 Amasikʉ manandɨ bo gakɨndile, Jesu alɨnkʉbʉʉka kangɨ kʉ Kapelinaʉmu, po abandʉ balɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ iisile kangɨ kʉkaaja.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Balɨnkʉbʉngaana abandʉ bingi panja na nnyumba ɨjɨ aatʉʉgalaga, bʉkaalipo nʉ bʉjo nabʉmo pa kɨfigo. Jesu alɨnkʉbalʉmbɨlɨla iisyʉ lya Kyala.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Po balɨnkwisa abandʉ bana aba baalɨmpɨmbile ʉmundʉ ʉjʉ aalalile ʉmbɨlɨ gwake, ʉkʉtɨ bantwale kwa Jesu.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Baatoliigwe ʉkʉmfikɨla Jesu kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ. Po balɨnkʉpangʉla pamwanya pa nyumba ʉkʉbɨɨka ʉbwasi. Balɨnkʉnsulusya mpaka apa Jesu aalipo.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Po paapo Jesu bo alʉbwene ʉlwitɨko lwabo, alɨnkʉmmbʉʉla ʉmundʉ jʉla aalalile, alɨnkʉtɨ, “Mwanangʉ, ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose bamo baatʉʉgeesye mula, balɨnkwinogona mu ndumbula syabo, balɨnkʉtɨ,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Fiki ʉjʉ ikʉjoba bo ʉlʉ? Ikʉntʉka Kyala! Akajako ʉmundʉ ʉjʉ abagiile ʉkʉhobokela ʉbʉtʉlanongwa, looli jo Kyala mwene!”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Jesu nakalɨnga alɨnkʉmanya mu ndumbula jaake ɨsi biinogonaga mu ndumbula syabo, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Fiki mukwinogona bo ʉlo mu ndumbula syɨnu?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Lɨlɨkʉ ipepe, ʉkʉmmbʉʉla ʉjʉ alalile ʉkʉtɨ, ‘Ʉhobokeliigwe ʉbʉtʉlanongwa bwako,’ pamo ʉkʉtɨ, ‘Sumuka gwitwɨke ʉbʉlɨlɨ bwako, gwendege?’
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Po musyaganiege ʉkʉtɨ ʉne ne Nnyamundʉ ndɨ na maka agaa kʉhobokela ʉbʉtʉlanongwa nkiisʉ muno...” Po alɨnkʉmmbʉʉla ʉjʉ aalalile, alɨnkʉtɨ,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Nikʉkʉbʉʉla, sumuka, pɨmba ʉbʉlɨlɨ bwako, bʉʉkaga kʉkaaja kaako.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Nakalɨnga alɨnkʉsumuka nʉ kwitwɨka ʉbʉlɨlɨ bwake, alɨnkʉsookapo bo bikʉnkeeta abandʉ boosa. Balɨnkʉswiga, balɨnkʉntuufya Kyala, balɨnkʉtɨ, “Bo ɨsi tʉkakeetamo sikʉ!”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Jesu alɨnkʉbʉʉka kangɨ kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ Galilai. Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ kɨlɨnkʉmmbʉngaanila, alɨnkʉbamanyisya.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Piitaasi bo ikwenda, alɨnkʉmmbona Leebi, ʉmwana gwa Alifai, atʉʉgeesye apa bikʉsongesya ɨsongo. Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉngongege!” Alɨnkʉsumuka, alɨnkʉnkonga Jesu ʉkʉfuma akabalɨlo kala.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Jesu na bafundigwa baake baabʉʉkile kʉkʉlya ɨfindʉ kwa Leebi. Abasongesya songo bingi na batʉlanongwa aba bankongaga Jesu, baatʉʉgaseenie nabo.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Abamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, aba baalɨ Bafalisai, balɨnkʉmmbona Jesu ikʉlya pamopeene na basongesya songo na batʉlanongwa, balɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake, balɨnkʉtɨ, “Fiki ikʉlya pamopeene na basongesya songo na batʉlanongwa?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Looli Jesu bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Abakafu batikʉnndonda ʉnganga, looli beene ababine! Ngiisa kʉkʉbakoolela abagolofu, looli abatʉlanongwa.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Akabalɨlo kamo abafundigwa baake Johani ʉMoosi na Bafalisai baafipɨɨkaga ɨfindʉ. Po abandʉ bamo balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Abafundigwa baa Johani na Bafalisai bikʉfipɨɨka ɨfindʉ, looli abafundigwa baako batikʉfipɨɨka, fiki?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Aba ʉmwega nkiikʉlʉ abapaalile kʉ bwegi, babagiile bʉleebʉle ʉkʉfipɨɨka ɨfindʉ bo balɨ nagwe? Akabalɨlo koosa aka balɨ nagwe ʉmwega nkiikʉlʉ, bakabagɨla ʉkʉfipɨɨka.
19 Jesus respondeu:
20 Looli amasikʉ aga gikwisa, abandʉ bikwisa kʉnsoosyapo ʉmwega nkiikʉlʉ pakatɨ pa baheesya baake. Po bikwisa kʉfipɨɨkaga ɨfindʉ.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 “Akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikʉsonelapo ɨkɨgamba ɨkya mwenda ʉgʉ gukʉkwinya pa mwenda ʉnkʉʉlʉ. Lɨnga asoniilepo, ɨkɨgamba ɨkyo kɨtikwikolela, paapo kɨsoniigwe pa mwenda ʉnkʉʉlʉ, na apa panyaafwike pikongelela.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Kangɨ najʉmo atikʉkʉʉsyamo ɨfinga ɨmbya mfinyambɨ ɨfikʉʉlʉ. Lɨnga abombile bo ʉlo, ɨfinyambɨ fikʉnyaafuka nʉ koonangɨka. Looli abandʉ bikʉbɨɨka ɨfinga ɨmbya mfinyambɨ ɨfipya.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Pi isikʉ lɨmo ɨlya pa Sabati, Jesu na bafundigwa baake bendaga mmigʉnda. Abafundigwa baake balɨnkwanda ʉkʉpʉlʉla ɨfisaasali.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Po aBafalisai bamo balɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu, balɨnkʉtɨ, “Fiki abafundigwa baako bikʉpʉlʉla? Silɨ mwiko pi isikʉ ɨlya pa Sabati!”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mukabalamo Kalata ʉMwikemo ɨsi aabombile ʉmalafyale Ndaabɨti na banine bo balɨ nɨ njala?
25 Ele lhes respondeu:
26 Aalingiile mu nyumba jaa Kyala mmasikʉ gaa mpuuti ʉnkʉlʉmba Abyatali. Aaliile ɨfisyesye ɨfiikemo ɨfi baaliitɨkɨsiigwe ʉkʉlya beene abapuuti, aabapeele na banine aba aalɨ nabo.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “ƗSabati jaabɨɨkiigwe kʉnongwa jaa bandʉ, abandʉ bakaabɨɨkiigwe kʉnongwa jaa Sabati.
27 E Jesus acrescentou:
28 Nnyamundʉ jo Ntwa gwa Sabati joope.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.