Lucas 9

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jesu aababʉngeenie abafundigwa baake kalongo na babɨlɨ. Alɨnkʉbapapo amaka nʉ bʉlagɨli bwa kʉsikaga ɨmbepo ɨnyali syosa, nʉ kʉbʉmbʉlʉsya ʉbʉbine.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Po alɨnkʉbatʉma ʉkʉlʉmbɨlɨla ʉBʉnyafyale bwa Kyala nʉ kʉbʉmbʉlʉsya ababine.
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mulɨngendaga nafyo nafimo ɨfya kʉbatʉʉla mu njɨla, nalɨnga ngili jaa kwendela, nalɨnga kɨnyambɨ, nalɨnga findʉ, nalɨnga ndalama, kangɨ nalɨnga mwenda gwa kwandʉla.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 Ɨnyumba joosa jɨla mukwakwingɨlaga, mukatʉʉgalege mulamula kɨsita kʉsaama, mpaka bo mukʉsookamo nkaaja ako.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Lɨnga abandʉ batikʉbambɨlɨla, mukasookengepo nʉ kʉkungʼunda ɨfumbɨ ɨjɨ jɨlɨ mmalʉndɨ gɨɨnu, ʉkʉja kyo kɨmanyilo kya kʉbasoka.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Po balɨnkʉbʉʉka ntwaja, balɨnkʉlʉmbɨlɨla ɨNdʉmi ɨNunu, nʉ kʉbʉmbʉlʉsya ababine koosa kʉno baabʉʉkaga.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Heloti, ʉmalafyale ʉgwa mu Galilai, aapɨliike ɨnongwa syosa ɨsi aabombaga Jesu. Leelo silɨnkʉmmwalangania, paapo abandʉ bamo baatɨgɨ Johani ʉMoosi asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Abangɨ baatɨgɨ, ʉnkunguluka Elija iisile kangɨ. Abangɨ baatɨgɨ, jʉmo mbakunguluka abaa ijolo asyʉkile.
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Looli Heloti alɨnkʉtɨ, “Johani naalɨmmbuutile ʉntʉ! Po jo jwani ʉjʉ ngʉsipɨlɨka ɨnongwa syake?” Po Heloti alɨnkʉlonda fiijo ʉkʉmmbona Jesu.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Abatʉmigwa balɨnkʉgomoka kwa Jesu, balɨnkʉmpangɨla ɨmbombo syosa ɨsi baabombile. Po alɨnkʉbeega, alɨnkʉbʉʉka nabo nkaaja aka ɨngamu jaake jo Betisaita, ʉkʉtɨ baje beene pabʉjo ʉbwa kwijeekela.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Abandʉ bingi bo bakʉmeenye kʉno ikʉbʉʉka, balɨnkʉnkonga. Jesu alɨnkʉbambɨlɨla, alɨnkʉbamanyisya ɨnongwa sya Bʉnyafyale bwa Kyala. Alɨnkʉbabʉmbʉlʉsya ʉbʉbine, aba baafumbilwe ʉkʉbʉmbʉlʉsigwa.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Akabalɨlo akaa namajolo bo kasegeliile, abafundigwa kalongo na babɨlɨ balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu, balɨnkʉtɨ, “Ʉbalage abandʉ ʉkʉtɨ babʉʉke ntwaja na mmigʉnda ɨgya kɨfuki, babagiile ʉkʉfyaga ɨfindʉ na pa bʉgono, paapo apa tʉlipo lʉkʉbo.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Amubapepo ʉmwe ɨfindʉ.” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Ʉswe tʉkaja nafyo nafimo, looli fyene ɨfisyesye fihaano nɨ ɨswɨ ibɨlɨ. Pamo tʉbʉʉke tʉkʉʉle ɨfindʉ ɨfya kʉbafwana abandʉ aba boosa!”
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Baalipo abandʉ abanyambala 5,000 bʉno.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Po balɨnkʉbomba bo muno abalagɨliile, balɨnkʉbatʉʉgasya boosa.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Po Jesu alɨnkwega ɨfisyesye fila fihaano, nɨ ɨswɨ sila ibɨlɨ, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenya ɨfisyesye, alɨnkʉbapapo abafundigwa baake ʉkʉtɨ babajabɨle abandʉ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Abandʉ boosa balɨnkʉlya, balɨnkwikʉta. Po abafundigwa baake balɨnkʉbʉngaania ɨfimeenya ɨfi fyasyeleko, balɨnkwisʉsya ɨfiibo kalongo na fibɨlɨ.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Ɨliisikʉ lɨmo, Jesu na bafundigwa baake baalɨ pamopeene pabʉjo bʉmo ʉbwa kwijeekela, iipuutaga. Alɨnkʉbalaalʉʉsya abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Abandʉ bikʉtɨ, ʉne ne ani?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Bamo bikʉtɨ gwe Johani ʉMoosi, abangɨ bikʉtɨ gwe nkunguluka Elija, na bangɨ bikʉtɨ ʉgwe jo jʉmo mbakunguluka abaa ijolo, ʉjʉ asyʉkile.”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya abeene, alɨnkʉtɨ, “Na nuumwe mukʉtɨ, ʉne ne ani?” Po Peeteli alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe gwe Meesija, ʉMpoki ʉjʉ Kyala aatile ikʉntʉma.”
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Jesu alɨnkʉbasoka ʉkʉtɨ balɨngammbʉʉlaga ɨnongwa ɨjo najʉmo.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉne Nnyamundʉ mpaka ngabe ɨngʉbɨlo nyingi nʉ kʉkaanigwa na balongosi baa Bajuuta, abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, mpaka ʉkʉgogigwa. Po pi isikʉ lya bʉtatʉ, ngwisa kʉsyʉka.”
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla boosa alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉngonga, jo fikʉtɨ alɨngiipaakɨsyaga na panandɨ, nalɨnga aikʉgogigwa pa kɨkohekano kʉnongwa jangʉ, angongege kʉkʉtɨ isikʉ.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Ʉjʉ lɨnga ikʉlonda ʉkʉbʉponesya ʉbʉʉmi bwake, ikʉbʉpeesyaga ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila. Looli ʉmundʉ ʉjʉ atikʉpaasya ʉkʉfwa kʉnongwa jangʉ, jo ikʉbʉkabaga ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Eemwa, kalɨ ʉmundʉ fikʉmmbʉmbʉlɨla ɨfiki ʉkʉkɨkaba ɨkyʉma kyosa ɨkya nkiisʉ, looli ikʉbʉpeesya ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉfwɨlaga ɨsoni ʉne na masyʉ gangʉ, ne Nnyamundʉ ngwisa kʉmfwɨla ɨsoni ʉmundʉ ʉjo, bo ngwisa mbʉsisya bwangʉ, ʉbwa Taata nʉ bwa bandʉmi abiikemo.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Nalooli nikʉbabʉʉla, balipo bamo papaapa aba batikʉfwa mpaka taasi babʉbone ʉBʉnyafyale bwa Kyala.”
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Amasikʉ lwele bʉno bo gakɨndile, ʉkʉfuma pakʉjoba amasyʉ ago, Jesu alɨnkʉbeega baa Peeteli, Johani na Jaakobo, alɨnkʉfyʉka nabo pa kyamba kʉkwipuuta.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Bo ikwipuuta, aalyandwike kʉmaaso, nɨ myenda gyake gɨlɨnkʉja myelu, gɨlɨnkʉlangala fiijo.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 — ausente —
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Peeteli na banine twabakolile ʉtʉlo. Nakalɨnga balɨnkʉlembʉka balɨnkʉmmbona Jesu mbʉsisya bwake na bandʉ babɨlɨ abo bɨɨmile pamopeene nagwe.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Abandʉ bala babɨlɨ bo bikʉbalanila na Jesu, Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, kanunu ʉswe ʉkʉjapo apa. Tʉjenge ɨfitembe fitatʉ. Kɨmo kɨje kyako, ɨkɨngɨ kya Moose, nɨ kɨngɨ kɨje kya Elija.” Peeteli akaasimeenye na ɨsi aajobaga.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Peeteli bo akaalɨ ikʉjoba, lɨlɨnkwisa iibɨngo lɨlɨnkʉbakupɨkɨla. Po abafundigwa balɨnkʉtiila fiijo.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Po balɨnkʉpɨlɨka iisyʉ ʉkʉfuma mwi ibɨngo, lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo Mwanangʉ ʉNsʉngʉligwa, mumpɨlɨkɨsyege!”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Ɨliisyʉ bo lɨmyekile, Jesu alɨnkʉboneka alɨ mwene. Boope abafundigwa baake balɨnkʉja kɨmyemye, bakaalɨmpangiilemo ʉmundʉ najʉmo ɨsi baasibwene, mmasikʉ ago.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Kɨlaabo kyake, Jesu na bafundigwa bala batatʉ bo basulwike ʉkʉfuma kʉ kyamba, baalyaganiile nɨ kɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ʉmundʉ jʉmo nkɨlʉndɨlo alɨnkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, ngʉkʉsʉʉma ʉnkeete ʉmwanangʉ, paapo jo mwanangʉ jʉmojwene ntɨga.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Ɨmbepo ɨnyali jikʉnkola kaa kingi, ikʉjwega, jikʉnnjʉgaania ikʉsoosya ʉntotoofula nkanwa. Ɨmbepo ɨnyali ɨjo jikʉntaamya fiijo, jɨtikʉnndeka, looli lʉmoolʉmo.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Mbasʉʉmile abafundigwa baako ʉkʉtɨ bajɨkage, looli batoliigwe.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bandʉ baa nkabalɨlo aka, mwe mukaja nʉ lwitɨko ʉmwe! Moonangiike! Bʉle, ngʉtʉʉgala pamopeene na nuumwe nʉ kʉbakeetelela mpaka ndɨli? Namuntwale apa ʉmwanike.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Ʉmwana jʉla bo ikʉbʉʉka kwa Jesu, ɨmbepo ɨnyali jɨlɨnkʉnnjʉgaania, jɨlɨnkʉmmbiga paasi. Po Jesu alɨnkʉjɨkemela, alɨnkʉmmbʉmbʉlʉsya ʉmwana jʉla, alɨnkʉnngomokesya ʉgwise.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Abandʉ boosa baagaswigile amaka amakʉlʉmba agaa Kyala.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Mupɨlɨkɨsye kanunu ɨsi. Ne Nnyamundʉ ngwisa kʉbɨɨkigwa mmaboko agaa balʉgʉ.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Looli abeene bakaasyageenie ɨsi aajobaga Jesu, paapo syafisiigwe kʉmyabo ʉkʉtɨ balɨngasyagania. Kangɨ baatiilaga ʉkʉnndaalʉʉsya.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Abafundigwa baa Jesu balɨnkwanda ʉkʉkaanikana ʉkʉtɨ, jo jwani nkʉlʉmba nkɨbugutɨla kyabo.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Jesu aasyageenie ɨnyiinogono syabo. Po alɨnkʉmmwega ʉmwanike, alɨnkʉmmbɨɨka kɨfuki nagwe.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉmmwambɨlɨla ʉmwanike ʉjʉ mu ngamu jangʉ, ikʉʉnyambɨlɨla ʉne. Kangɨ ʉjʉ ikʉʉnyambɨlɨla ʉne, ikʉmmwambɨlɨla ʉjʉ andʉmile. Paapo ʉnnandɨ ʉkʉkɨnda mwesa pakatɨ pamyɨnu, jo nkʉlʉmba ʉkʉkɨnda boosa.”
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Johani alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, twalɨmmbwene ʉmundʉ jʉmo ikʉkaga ɨmbepo ɨnyali mu ngamu jaako. Twalɨnkaaniisye, paapo akaja pamopeene na nuuswe.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Looli Jesu alɨnkʉtɨ, “Mulɨngankaanisyaga, paapo ʉmundʉ ʉjʉ atikʉkɨndana na nuumwe, jo alɨ kʉkɨbafu kyɨnu.”
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Akabalɨlo kaake akaa kʉfyʉka kʉmwanya bo kalɨ kɨfuki, Jesu aatumwile ʉkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, alɨnkʉbʉʉka.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Po alɨnkʉbatʉma abandʉ abaa kʉtalapo, abo balɨnkʉbʉʉka nkaaja kamo akaa Basamalija, kʉkʉntendekekesya ʉbʉjo.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Looli abandʉ baa kʉla balɨnkʉkaana ʉkʉmmwambɨlɨla Jesu, paapo aabʉʉkaga kʉ Jelusalemu.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Abafundigwa baake, Jaakobo na Johani, bo basibwene ɨsyo balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, kʉlonda tʉsʉʉme ʉmooto gʉsuluke ʉkʉfuma kʉmwanya gʉbapyute [bo ʉlʉ aabombile Elija]?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Looli Jesu alɨnkʉbasanukɨla nʉ kʉbakemela. [Alɨnkʉtɨ, “Mukasyagania ʉkʉtɨ mukʉlondigwa ʉkʉja nɨ nyiinogono ɨsya lʉko lʉki.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Namanga Nnyamundʉ akaaliisile kʉkʉbapyuta abandʉ looli kʉkʉbapoka.”] Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉsookapo, balɨnkʉbʉʉka nkaaja akangɨ.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Jesu na bafundigwa baake bo balɨ mu njɨla, ʉmundʉ jʉmo alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉne nikʉkʉkongaga koosa kʉno kʉbʉʉka ʉkʉtɨ nje mfundigwa gwako!”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉtʉmbwe tʉlɨ nɨ mbako, nɨ njʉni silɨ nɨ fifufumbwa, looli ʉne Nnyamundʉ ngaja nʉ bʉjo ʉbwa kʉlambalala.”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla ʉmundʉ ʉjʉngɨ, alɨnkʉtɨ, “Ʉngongege!” Ʉmundʉ jʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, leka taasi mbʉʉke ngansyɨle taata.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Baleke abafwe babasyɨlege abafwe baabo. Looli ʉgwe, ʉbʉʉke kʉkʉfumusya ʉBʉnyafyale bwa Kyala.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Joope ʉjʉngɨ alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ngʉkʉkongaga, looli ʉʉndekesye taasi ngalage kʉkaaja.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ alɨ pakʉlɨma, lɨnga ikʉkeetako kʉnyuma, akabagɨsya ʉkʉja mbombeli mBʉnyafyale bwa Kyala.”
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.