Lucas 24

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nʉlʉbʉnjʉ fiijo pi isikʉ ɨlya pa ndʉngʉ, abakiikʉlʉ bala balɨnkʉbʉʉka kwi ipʉmba, baatwele ɨmikota ɨgɨ baatendekiisye.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Bo bafikile balɨnkwaga iibwe lɨbungulusiigwe ʉkʉfuma pa kɨfigo ɨkya ipʉmba.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Balɨnkwingɨla nkatɨ, balɨnkwaga ʉmfimba gwa Ntwa Jesu gʉkajamo.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Bo bakaalɨ bikʉswiga ɨsyo, nakalɨnga abandʉmi babɨlɨ, aba baafwele ɨmyenda ɨgɨ gikʉlangala, balɨnkwɨma kɨfuki nabo.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Abakiikʉlʉ abo balɨnkʉtiila, balɨnkwinama paasi. Looli abandʉmi bala balɨnkʉbabʉʉla balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉnndonda ʉmʉʉmi mbafwe?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Akajapo apa! Asyʉkile! Namukʉmbʉkege amasyʉ aga aababʉʉlile, bo alɨ na nuumwe mu Galilai,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 aatile, ‘Mpaka Nnyamundʉ abɨɨkigwe kʉ batʉlanongwa, akomeleligwe pa kɨkohekano, na pi isikʉ lya bʉtatʉ asyʉke!’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Po abakiikʉlʉ bala balɨnkʉgakʉmbʉka amasyʉ gaa Jesu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Po balɨnkʉsookapo pi ipʉmba, balɨnkʉbʉʉka apa baalipo abafundigwa baa Jesu bala kalongo na jʉmo, na bafundigwa abangɨ boosa, balɨnkʉbabʉʉla syosa ɨsi baasibwene.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Abakiikʉlʉ aba baababʉʉlile abatʉmigwa baa Jesu ɨnongwa ɨsyo, bo baa Malija ʉgwa kʉ Magatala, Joana, Malija ʉnna gwa Jaakobo, na bakiikʉlʉ abangɨ aba baalɨ pamopeene nabo.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Looli abatʉmigwa bo bapɨliike ɨnongwa ɨsi baabʉʉliigwe na bakiikʉlʉ bala, bakaasiitiike, balɨnkwaga ngatɨ sya mwalo.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Looli Peeteli alɨnkwɨma, alɨnkʉbopa ʉkʉbʉʉka kwi ipʉmba. Alɨnkwinama, alɨnkʉlingʉlɨla mwi ipʉmba, alɨnkʉgʉbona gwene ʉmwenda ʉgʉ baalɨnsyɨliile Jesu. Alɨnkʉsookapo pala, kʉno ikʉswiga ɨsi syaboniike.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Ɨliisikʉ lɨlalɨla, abafundigwa babɨlɨ baa Jesu bendaga mu njɨla ʉkʉbʉʉka nkaaja akaa mu Emau, aka kaalɨ pabʉtali bwa kilomita kalongo na jɨmo ʉkʉfuma kʉ Jelusalemu.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Bo bikwenda mu njɨla, baajobaga ɨnongwa syosa ɨsi syaboniike.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Bo bikʉjoba nʉ kʉlaalʉʉsania, Jesu jʉʉjo alɨnkʉsegelela nʉ kwenda pamopeene nabo.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Looli amaaso gaabo gaakoliigwe, ʉkʉtɨ balɨngammanya.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Masyʉ maki aga mukʉjobesania bo mukwenda?” Balɨnkwɨma, kʉno baasulumeenie.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Jʉmo ʉjʉ ɨngamu jaake aalɨ jo Kilyopa, alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwimwene ʉlɨ nheesya mu Jelusalemu, gwe ʉkamanya ɨsi siboniike ʉmo amasikʉ aga?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨsya fiki?” Balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ɨsya Jesu ʉgwa mu Nasaleti. Ʉmwene aalɨ nkunguluka, ɨsi aajobaga nʉ kʉbomba syalɨ na maka nkyeni mwa Kyala na mmbandʉ boosa.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Abapuuti abalongosi na balongosi bɨɨtʉ baalɨntwele kʉ ndongosi gwa Balooma, ʉkʉtɨ alongigwe ʉkʉgogigwa, balɨnkʉnkomelela pa kɨkohekano.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ʉswe twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ ʉmwene alɨ jo gwa kʉtwabʉla twe Banyaisilaɨli. Palɨ syosa sisiisi, lɨɨlɨno isikʉ lya bʉtatʉ ʉkʉfuma apa syabonekiile.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 “Kangɨ abakiikʉlʉ bamo nkɨbugutɨla kyɨtʉ ɨkya bafundigwa, batʉnyomwisye. Balaabiile nʉlʉbʉnjʉ fiijo ʉkʉbʉʉka kwi ipʉmba,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 leelo bakagwaga ʉmfimba gwake. Biisile kʉkʉtʉbʉʉla ʉkʉtɨ babasetʉkiile abandʉmi, bababʉʉlile ʉkʉtɨ Jesu mʉʉmi.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Po bamo nkɨbugutɨla kyɨtʉ babʉʉkile kwi ipʉmba, baagile silɨ bo muno bajobiile abakiikʉlʉ bala, looli ʉmwene bakammbona.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bakonyofu ʉmwe! Mulɨ basito ʉkʉsiitɨka syosa ɨsi baajobile abakunguluka!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Bʉle, akaalondigwaga Meesija mpaka akʉbɨlwe bo ʉlo, po ingɨle mbʉsisya bwake?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbalɨngaania ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ɨsi sikʉnnjoba ʉmwene, ʉkwandɨla ɨsi aasimbile Moose na bakunguluka boosa.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Bo balɨ kɨfuki ʉkʉfika nkaaja aka baabʉʉkaga, Jesu alɨnkʉfwana ikʉkɨɨsania.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Looli abeene balɨnkʉpyelesya fiijo balɨnkʉtɨ, “Ʉsyale apa pamopeene na nuuswe. Keeta bwilile, ɨngiisi jɨlɨ kɨfuki.”
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Bo atʉʉgeele pakʉlya ɨfindʉ pamopeene nabo, alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenyania, alɨnkʉbapa.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Po Kyala alɨnkʉbiigʉla, balɨnkʉmmwagania ʉkʉtɨ jo Jesu, po ʉmwene alɨnkʉsoba nkyeni mmyabo.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Bʉle, gʉkaafwanaga mooto gukwaka mu ndumbula syɨtʉ, bo ikʉjoba na nuuswe mu njɨla nʉ kʉtʉlɨngaania amasyʉ agaa Kalata ʉMwikemo?”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Akabalɨlo kalakala balɨnkʉsookapo, balɨnkʉgomokelako kʉ Jelusalemu. Balɨnkʉbaaga abatʉmigwa bala kalongo na jʉmo, na bafundigwa abangɨ aba baalɨ pamopeene nabo, babʉngeene.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Boosa baajobaga baatɨgɨ, “Nalooli ʉNtwa asyʉkile! Ammbonekiile Simoni!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Po boope abafundigwa babɨlɨ bala, balɨnkʉbapangɨla syosa ɨsi sibabonekiile mu njɨla, na muno bammanyiile Jesu bo ikʉmenyania ɨkɨsyesye.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Bo balɨ pakʉbapangɨla ɨnongwa ɨsyo, ʉmwene Jesu alɨnkwɨma pakatɨ pamyabo, alɨnkʉbaponia alɨnkʉtɨ, “Mugonile, ʉlʉtengaano lʉjege na nuumwe!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Balɨnkʉnyomoka nʉ kʉtiila, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ bikʉmmbona ʉnsyʉka.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉtiila? Fiki mukwilaamwa mu ndumbula syɨnu?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Amukeete amaboko na malʉndɨ gangʉ, jo ʉne. Namumbalamaasye, mukeete, paapo ʉnsyʉka akaja nʉ mbɨlɨ nɨ fifupa, bo ʉlʉ mukʉʉmbona ʉne ndɨ nafyo.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbanangɨsya amakoko agaa mmaboko na mmalʉndɨ gaake.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kʉnongwa jaa lʉsekelo nʉ kʉswiga ɨsi siboniike, baatoliigwe ʉkwitɨka ɨsi. Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nɨ findʉ fimo apa?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Balɨnkʉmpapo ɨkɨbalali ɨkya ɨswɨ ɨnyookye,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 alɨnkwambɨlɨla nʉ kʉlya nkyeni mmyabo.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsi syo ɨsi naababʉʉlile, bo ngaalɨ ndɨ na nuumwe, ʉkʉtɨ syosa ɨsi sisimbiigwe ʉkʉʉnjoba ʉne, mu ndagɨlo sya Moose, mwa baakalata baa bakunguluka na mwa kalata gwa Ɨsabʉli, mpaka siboneke.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Po alɨnkwigʉla amahala gaabo, ʉkʉtɨ basyaganiege ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsyo syo ɨsi sisimbiigwe, ʉkʉtɨ Meesija ikwisa kʉkʉbɨlwa, pi isikʉ lya bʉtatʉ, ikwisa kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Kangɨ mu ngamu jaake abandʉ baa mfikolo fyosa, ʉkwandɨla mu Jelusalemu, bikwisa kʉlʉmbɨlɨligwa ʉkʉtɨ basʉʉme ʉlʉhobokelo lwa bʉtʉlanongwa bwabo.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ʉmwe mulɨ bakeeti baa nongwa ɨsi sibombiigwe.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 “Pɨlɨkɨsya! Ngʉntʉma kʉmyɨnu ʉjʉ Taata aafingile ʉkʉtɨ ikʉbatʉmɨla ʉmwe. Looli mutʉʉgale nkaaja aka, mpaka bo mwambɨliile amaka aga gikʉfuma kwa Kyala.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Po Jesu alɨnkʉbalongosya ʉkʉsookamo mu Jelusalemu, alɨnkʉfika nabo kʉ Betanija, alɨnkwinʉla amaboko gaake, alɨnkʉbasaja.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Bo ikʉbasaja, alɨnkʉbaleka, alɨnkwegigwa ʉkʉfyʉka kʉmwanya.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Abeene balɨnkʉmmwipuuta, po balɨnkʉsookapo pala, balɨnkʉbʉʉka mu Jelusalemu nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Bwila baajaga ndʉpaso lwa tempeli, nkʉntuufya Kyala.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.