Lucas 24
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NAA
1 Nʉlʉbʉnjʉ fiijo pi isikʉ ɨlya pa ndʉngʉ, abakiikʉlʉ bala balɨnkʉbʉʉka kwi ipʉmba, baatwele ɨmikota ɨgɨ baatendekiisye.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Bo bafikile balɨnkwaga iibwe lɨbungulusiigwe ʉkʉfuma pa kɨfigo ɨkya ipʉmba.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Balɨnkwingɨla nkatɨ, balɨnkwaga ʉmfimba gwa Ntwa Jesu gʉkajamo.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Bo bakaalɨ bikʉswiga ɨsyo, nakalɨnga abandʉmi babɨlɨ, aba baafwele ɨmyenda ɨgɨ gikʉlangala, balɨnkwɨma kɨfuki nabo.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Abakiikʉlʉ abo balɨnkʉtiila, balɨnkwinama paasi. Looli abandʉmi bala balɨnkʉbabʉʉla balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉnndonda ʉmʉʉmi mbafwe?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Akajapo apa! Asyʉkile! Namukʉmbʉkege amasyʉ aga aababʉʉlile, bo alɨ na nuumwe mu Galilai,
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 aatile, ‘Mpaka Nnyamundʉ abɨɨkigwe kʉ batʉlanongwa, akomeleligwe pa kɨkohekano, na pi isikʉ lya bʉtatʉ asyʉke!’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Po abakiikʉlʉ bala balɨnkʉgakʉmbʉka amasyʉ gaa Jesu.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Po balɨnkʉsookapo pi ipʉmba, balɨnkʉbʉʉka apa baalipo abafundigwa baa Jesu bala kalongo na jʉmo, na bafundigwa abangɨ boosa, balɨnkʉbabʉʉla syosa ɨsi baasibwene.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Abakiikʉlʉ aba baababʉʉlile abatʉmigwa baa Jesu ɨnongwa ɨsyo, bo baa Malija ʉgwa kʉ Magatala, Joana, Malija ʉnna gwa Jaakobo, na bakiikʉlʉ abangɨ aba baalɨ pamopeene nabo.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Looli abatʉmigwa bo bapɨliike ɨnongwa ɨsi baabʉʉliigwe na bakiikʉlʉ bala, bakaasiitiike, balɨnkwaga ngatɨ sya mwalo.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Looli Peeteli alɨnkwɨma, alɨnkʉbopa ʉkʉbʉʉka kwi ipʉmba. Alɨnkwinama, alɨnkʉlingʉlɨla mwi ipʉmba, alɨnkʉgʉbona gwene ʉmwenda ʉgʉ baalɨnsyɨliile Jesu. Alɨnkʉsookapo pala, kʉno ikʉswiga ɨsi syaboniike.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ɨliisikʉ lɨlalɨla, abafundigwa babɨlɨ baa Jesu bendaga mu njɨla ʉkʉbʉʉka nkaaja akaa mu Emau, aka kaalɨ pabʉtali bwa kilomita kalongo na jɨmo ʉkʉfuma kʉ Jelusalemu.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Bo bikwenda mu njɨla, baajobaga ɨnongwa syosa ɨsi syaboniike.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Bo bikʉjoba nʉ kʉlaalʉʉsania, Jesu jʉʉjo alɨnkʉsegelela nʉ kwenda pamopeene nabo.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Looli amaaso gaabo gaakoliigwe, ʉkʉtɨ balɨngammanya.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Masyʉ maki aga mukʉjobesania bo mukwenda?” Balɨnkwɨma, kʉno baasulumeenie.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Jʉmo ʉjʉ ɨngamu jaake aalɨ jo Kilyopa, alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwimwene ʉlɨ nheesya mu Jelusalemu, gwe ʉkamanya ɨsi siboniike ʉmo amasikʉ aga?”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨsya fiki?” Balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ɨsya Jesu ʉgwa mu Nasaleti. Ʉmwene aalɨ nkunguluka, ɨsi aajobaga nʉ kʉbomba syalɨ na maka nkyeni mwa Kyala na mmbandʉ boosa.
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Abapuuti abalongosi na balongosi bɨɨtʉ baalɨntwele kʉ ndongosi gwa Balooma, ʉkʉtɨ alongigwe ʉkʉgogigwa, balɨnkʉnkomelela pa kɨkohekano.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ʉswe twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ ʉmwene alɨ jo gwa kʉtwabʉla twe Banyaisilaɨli. Palɨ syosa sisiisi, lɨɨlɨno isikʉ lya bʉtatʉ ʉkʉfuma apa syabonekiile.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 “Kangɨ abakiikʉlʉ bamo nkɨbugutɨla kyɨtʉ ɨkya bafundigwa, batʉnyomwisye. Balaabiile nʉlʉbʉnjʉ fiijo ʉkʉbʉʉka kwi ipʉmba,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 leelo bakagwaga ʉmfimba gwake. Biisile kʉkʉtʉbʉʉla ʉkʉtɨ babasetʉkiile abandʉmi, bababʉʉlile ʉkʉtɨ Jesu mʉʉmi.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Po bamo nkɨbugutɨla kyɨtʉ babʉʉkile kwi ipʉmba, baagile silɨ bo muno bajobiile abakiikʉlʉ bala, looli ʉmwene bakammbona.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bakonyofu ʉmwe! Mulɨ basito ʉkʉsiitɨka syosa ɨsi baajobile abakunguluka!
25 Então ele lhes disse:
26 Bʉle, akaalondigwaga Meesija mpaka akʉbɨlwe bo ʉlo, po ingɨle mbʉsisya bwake?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbalɨngaania ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ɨsi sikʉnnjoba ʉmwene, ʉkwandɨla ɨsi aasimbile Moose na bakunguluka boosa.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Bo balɨ kɨfuki ʉkʉfika nkaaja aka baabʉʉkaga, Jesu alɨnkʉfwana ikʉkɨɨsania.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Looli abeene balɨnkʉpyelesya fiijo balɨnkʉtɨ, “Ʉsyale apa pamopeene na nuuswe. Keeta bwilile, ɨngiisi jɨlɨ kɨfuki.”
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Bo atʉʉgeele pakʉlya ɨfindʉ pamopeene nabo, alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenyania, alɨnkʉbapa.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Po Kyala alɨnkʉbiigʉla, balɨnkʉmmwagania ʉkʉtɨ jo Jesu, po ʉmwene alɨnkʉsoba nkyeni mmyabo.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Bʉle, gʉkaafwanaga mooto gukwaka mu ndumbula syɨtʉ, bo ikʉjoba na nuuswe mu njɨla nʉ kʉtʉlɨngaania amasyʉ agaa Kalata ʉMwikemo?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Akabalɨlo kalakala balɨnkʉsookapo, balɨnkʉgomokelako kʉ Jelusalemu. Balɨnkʉbaaga abatʉmigwa bala kalongo na jʉmo, na bafundigwa abangɨ aba baalɨ pamopeene nabo, babʉngeene.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Boosa baajobaga baatɨgɨ, “Nalooli ʉNtwa asyʉkile! Ammbonekiile Simoni!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Po boope abafundigwa babɨlɨ bala, balɨnkʉbapangɨla syosa ɨsi sibabonekiile mu njɨla, na muno bammanyiile Jesu bo ikʉmenyania ɨkɨsyesye.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Bo balɨ pakʉbapangɨla ɨnongwa ɨsyo, ʉmwene Jesu alɨnkwɨma pakatɨ pamyabo, alɨnkʉbaponia alɨnkʉtɨ, “Mugonile, ʉlʉtengaano lʉjege na nuumwe!”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Balɨnkʉnyomoka nʉ kʉtiila, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ bikʉmmbona ʉnsyʉka.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉtiila? Fiki mukwilaamwa mu ndumbula syɨnu?
38 Mas ele lhes disse:
39 Amukeete amaboko na malʉndɨ gangʉ, jo ʉne. Namumbalamaasye, mukeete, paapo ʉnsyʉka akaja nʉ mbɨlɨ nɨ fifupa, bo ʉlʉ mukʉʉmbona ʉne ndɨ nafyo.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbanangɨsya amakoko agaa mmaboko na mmalʉndɨ gaake.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Kʉnongwa jaa lʉsekelo nʉ kʉswiga ɨsi siboniike, baatoliigwe ʉkwitɨka ɨsi. Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nɨ findʉ fimo apa?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Balɨnkʉmpapo ɨkɨbalali ɨkya ɨswɨ ɨnyookye,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 alɨnkwambɨlɨla nʉ kʉlya nkyeni mmyabo.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsi syo ɨsi naababʉʉlile, bo ngaalɨ ndɨ na nuumwe, ʉkʉtɨ syosa ɨsi sisimbiigwe ʉkʉʉnjoba ʉne, mu ndagɨlo sya Moose, mwa baakalata baa bakunguluka na mwa kalata gwa Ɨsabʉli, mpaka siboneke.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Po alɨnkwigʉla amahala gaabo, ʉkʉtɨ basyaganiege ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsyo syo ɨsi sisimbiigwe, ʉkʉtɨ Meesija ikwisa kʉkʉbɨlwa, pi isikʉ lya bʉtatʉ, ikwisa kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe.
46 E disse-lhes:
47 Kangɨ mu ngamu jaake abandʉ baa mfikolo fyosa, ʉkwandɨla mu Jelusalemu, bikwisa kʉlʉmbɨlɨligwa ʉkʉtɨ basʉʉme ʉlʉhobokelo lwa bʉtʉlanongwa bwabo.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ʉmwe mulɨ bakeeti baa nongwa ɨsi sibombiigwe.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 “Pɨlɨkɨsya! Ngʉntʉma kʉmyɨnu ʉjʉ Taata aafingile ʉkʉtɨ ikʉbatʉmɨla ʉmwe. Looli mutʉʉgale nkaaja aka, mpaka bo mwambɨliile amaka aga gikʉfuma kwa Kyala.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Po Jesu alɨnkʉbalongosya ʉkʉsookamo mu Jelusalemu, alɨnkʉfika nabo kʉ Betanija, alɨnkwinʉla amaboko gaake, alɨnkʉbasaja.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Bo ikʉbasaja, alɨnkʉbaleka, alɨnkwegigwa ʉkʉfyʉka kʉmwanya.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Abeene balɨnkʉmmwipuuta, po balɨnkʉsookapo pala, balɨnkʉbʉʉka mu Jelusalemu nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Bwila baajaga ndʉpaso lwa tempeli, nkʉntuufya Kyala.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.