Lucas 24
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH
1 Nʉlʉbʉnjʉ fiijo pi isikʉ ɨlya pa ndʉngʉ, abakiikʉlʉ bala balɨnkʉbʉʉka kwi ipʉmba, baatwele ɨmikota ɨgɨ baatendekiisye.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Bo bafikile balɨnkwaga iibwe lɨbungulusiigwe ʉkʉfuma pa kɨfigo ɨkya ipʉmba.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Balɨnkwingɨla nkatɨ, balɨnkwaga ʉmfimba gwa Ntwa Jesu gʉkajamo.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Bo bakaalɨ bikʉswiga ɨsyo, nakalɨnga abandʉmi babɨlɨ, aba baafwele ɨmyenda ɨgɨ gikʉlangala, balɨnkwɨma kɨfuki nabo.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Abakiikʉlʉ abo balɨnkʉtiila, balɨnkwinama paasi. Looli abandʉmi bala balɨnkʉbabʉʉla balɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉnndonda ʉmʉʉmi mbafwe?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Akajapo apa! Asyʉkile! Namukʉmbʉkege amasyʉ aga aababʉʉlile, bo alɨ na nuumwe mu Galilai,
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 aatile, ‘Mpaka Nnyamundʉ abɨɨkigwe kʉ batʉlanongwa, akomeleligwe pa kɨkohekano, na pi isikʉ lya bʉtatʉ asyʉke!’ ”
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Po abakiikʉlʉ bala balɨnkʉgakʉmbʉka amasyʉ gaa Jesu.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Po balɨnkʉsookapo pi ipʉmba, balɨnkʉbʉʉka apa baalipo abafundigwa baa Jesu bala kalongo na jʉmo, na bafundigwa abangɨ boosa, balɨnkʉbabʉʉla syosa ɨsi baasibwene.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Abakiikʉlʉ aba baababʉʉlile abatʉmigwa baa Jesu ɨnongwa ɨsyo, bo baa Malija ʉgwa kʉ Magatala, Joana, Malija ʉnna gwa Jaakobo, na bakiikʉlʉ abangɨ aba baalɨ pamopeene nabo.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Looli abatʉmigwa bo bapɨliike ɨnongwa ɨsi baabʉʉliigwe na bakiikʉlʉ bala, bakaasiitiike, balɨnkwaga ngatɨ sya mwalo.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Looli Peeteli alɨnkwɨma, alɨnkʉbopa ʉkʉbʉʉka kwi ipʉmba. Alɨnkwinama, alɨnkʉlingʉlɨla mwi ipʉmba, alɨnkʉgʉbona gwene ʉmwenda ʉgʉ baalɨnsyɨliile Jesu. Alɨnkʉsookapo pala, kʉno ikʉswiga ɨsi syaboniike.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ɨliisikʉ lɨlalɨla, abafundigwa babɨlɨ baa Jesu bendaga mu njɨla ʉkʉbʉʉka nkaaja akaa mu Emau, aka kaalɨ pabʉtali bwa kilomita kalongo na jɨmo ʉkʉfuma kʉ Jelusalemu.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Bo bikwenda mu njɨla, baajobaga ɨnongwa syosa ɨsi syaboniike.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Bo bikʉjoba nʉ kʉlaalʉʉsania, Jesu jʉʉjo alɨnkʉsegelela nʉ kwenda pamopeene nabo.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Looli amaaso gaabo gaakoliigwe, ʉkʉtɨ balɨngammanya.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Masyʉ maki aga mukʉjobesania bo mukwenda?” Balɨnkwɨma, kʉno baasulumeenie.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Jʉmo ʉjʉ ɨngamu jaake aalɨ jo Kilyopa, alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe gwimwene ʉlɨ nheesya mu Jelusalemu, gwe ʉkamanya ɨsi siboniike ʉmo amasikʉ aga?”
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨsya fiki?” Balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ɨsya Jesu ʉgwa mu Nasaleti. Ʉmwene aalɨ nkunguluka, ɨsi aajobaga nʉ kʉbomba syalɨ na maka nkyeni mwa Kyala na mmbandʉ boosa.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Abapuuti abalongosi na balongosi bɨɨtʉ baalɨntwele kʉ ndongosi gwa Balooma, ʉkʉtɨ alongigwe ʉkʉgogigwa, balɨnkʉnkomelela pa kɨkohekano.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ʉswe twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ ʉmwene alɨ jo gwa kʉtwabʉla twe Banyaisilaɨli. Palɨ syosa sisiisi, lɨɨlɨno isikʉ lya bʉtatʉ ʉkʉfuma apa syabonekiile.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 “Kangɨ abakiikʉlʉ bamo nkɨbugutɨla kyɨtʉ ɨkya bafundigwa, batʉnyomwisye. Balaabiile nʉlʉbʉnjʉ fiijo ʉkʉbʉʉka kwi ipʉmba,
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 leelo bakagwaga ʉmfimba gwake. Biisile kʉkʉtʉbʉʉla ʉkʉtɨ babasetʉkiile abandʉmi, bababʉʉlile ʉkʉtɨ Jesu mʉʉmi.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Po bamo nkɨbugutɨla kyɨtʉ babʉʉkile kwi ipʉmba, baagile silɨ bo muno bajobiile abakiikʉlʉ bala, looli ʉmwene bakammbona.”
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bakonyofu ʉmwe! Mulɨ basito ʉkʉsiitɨka syosa ɨsi baajobile abakunguluka!
25 Então Jesus lhes disse:
26 Bʉle, akaalondigwaga Meesija mpaka akʉbɨlwe bo ʉlo, po ingɨle mbʉsisya bwake?”
26 Pois era preciso que o
27 Po Jesu alɨnkwanda ʉkʉbalɨngaania ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo, ɨsi sikʉnnjoba ʉmwene, ʉkwandɨla ɨsi aasimbile Moose na bakunguluka boosa.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Bo balɨ kɨfuki ʉkʉfika nkaaja aka baabʉʉkaga, Jesu alɨnkʉfwana ikʉkɨɨsania.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Looli abeene balɨnkʉpyelesya fiijo balɨnkʉtɨ, “Ʉsyale apa pamopeene na nuuswe. Keeta bwilile, ɨngiisi jɨlɨ kɨfuki.”
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Bo atʉʉgeele pakʉlya ɨfindʉ pamopeene nabo, alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkɨmenyania, alɨnkʉbapa.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Po Kyala alɨnkʉbiigʉla, balɨnkʉmmwagania ʉkʉtɨ jo Jesu, po ʉmwene alɨnkʉsoba nkyeni mmyabo.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Bʉle, gʉkaafwanaga mooto gukwaka mu ndumbula syɨtʉ, bo ikʉjoba na nuuswe mu njɨla nʉ kʉtʉlɨngaania amasyʉ agaa Kalata ʉMwikemo?”
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Akabalɨlo kalakala balɨnkʉsookapo, balɨnkʉgomokelako kʉ Jelusalemu. Balɨnkʉbaaga abatʉmigwa bala kalongo na jʉmo, na bafundigwa abangɨ aba baalɨ pamopeene nabo, babʉngeene.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Boosa baajobaga baatɨgɨ, “Nalooli ʉNtwa asyʉkile! Ammbonekiile Simoni!”
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Po boope abafundigwa babɨlɨ bala, balɨnkʉbapangɨla syosa ɨsi sibabonekiile mu njɨla, na muno bammanyiile Jesu bo ikʉmenyania ɨkɨsyesye.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Bo balɨ pakʉbapangɨla ɨnongwa ɨsyo, ʉmwene Jesu alɨnkwɨma pakatɨ pamyabo, alɨnkʉbaponia alɨnkʉtɨ, “Mugonile, ʉlʉtengaano lʉjege na nuumwe!”
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Balɨnkʉnyomoka nʉ kʉtiila, balɨnkwinogona ʉkʉtɨ bikʉmmbona ʉnsyʉka.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉtiila? Fiki mukwilaamwa mu ndumbula syɨnu?
38 Mas ele disse:
39 Amukeete amaboko na malʉndɨ gangʉ, jo ʉne. Namumbalamaasye, mukeete, paapo ʉnsyʉka akaja nʉ mbɨlɨ nɨ fifupa, bo ʉlʉ mukʉʉmbona ʉne ndɨ nafyo.”
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbanangɨsya amakoko agaa mmaboko na mmalʉndɨ gaake.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Kʉnongwa jaa lʉsekelo nʉ kʉswiga ɨsi siboniike, baatoliigwe ʉkwitɨka ɨsi. Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mulɨ nɨ findʉ fimo apa?”
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Balɨnkʉmpapo ɨkɨbalali ɨkya ɨswɨ ɨnyookye,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 alɨnkwambɨlɨla nʉ kʉlya nkyeni mmyabo.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsi syo ɨsi naababʉʉlile, bo ngaalɨ ndɨ na nuumwe, ʉkʉtɨ syosa ɨsi sisimbiigwe ʉkʉʉnjoba ʉne, mu ndagɨlo sya Moose, mwa baakalata baa bakunguluka na mwa kalata gwa Ɨsabʉli, mpaka siboneke.”
44 Depois disse:
45 Po alɨnkwigʉla amahala gaabo, ʉkʉtɨ basyaganiege ɨsi sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ɨsyo syo ɨsi sisimbiigwe, ʉkʉtɨ Meesija ikwisa kʉkʉbɨlwa, pi isikʉ lya bʉtatʉ, ikwisa kʉsyʉka ʉkʉfuma mbafwe.
46 e disse:
47 Kangɨ mu ngamu jaake abandʉ baa mfikolo fyosa, ʉkwandɨla mu Jelusalemu, bikwisa kʉlʉmbɨlɨligwa ʉkʉtɨ basʉʉme ʉlʉhobokelo lwa bʉtʉlanongwa bwabo.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ʉmwe mulɨ bakeeti baa nongwa ɨsi sibombiigwe.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 “Pɨlɨkɨsya! Ngʉntʉma kʉmyɨnu ʉjʉ Taata aafingile ʉkʉtɨ ikʉbatʉmɨla ʉmwe. Looli mutʉʉgale nkaaja aka, mpaka bo mwambɨliile amaka aga gikʉfuma kwa Kyala.”
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Po Jesu alɨnkʉbalongosya ʉkʉsookamo mu Jelusalemu, alɨnkʉfika nabo kʉ Betanija, alɨnkwinʉla amaboko gaake, alɨnkʉbasaja.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Bo ikʉbasaja, alɨnkʉbaleka, alɨnkwegigwa ʉkʉfyʉka kʉmwanya.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Abeene balɨnkʉmmwipuuta, po balɨnkʉsookapo pala, balɨnkʉbʉʉka mu Jelusalemu nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Bwila baajaga ndʉpaso lwa tempeli, nkʉntuufya Kyala.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.