Lucas 23
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Po abalongosi abakʉlʉmba bala abaa Bajuuta, balɨnkwɨma, balɨnkʉntwala Jesu kwa Pilati, ʉndongosi gwa kiisʉ ɨkya Jutai.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Balɨnkwanda ʉkʉnsitaaka balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ tʉmmbwene ikʉbasofya abandʉ baa nkiisʉ kyɨtʉ. Ikʉkaanisya abandʉ ʉkʉsonga ɨsongo kʉ malafyale gwa Balooma, kangɨ ikwijoba ʉkʉtɨ ʉmwene jo Meesija, ʉMalafyale.”
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Po Pilati alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉgwe ʉlɨ Malafyale gwa Bajuuta?” Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Bo lɨlɨɨlyo ʉjobile.”
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Pilati alɨnkʉbabʉʉla abapuuti abalongosi nɨ kɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ, alɨnkʉtɨ, “Ngajaagamo ɨnongwa najɨmo mmundʉ ʉjʉ.”
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Looli abeene balɨnkʉsisimɨkɨsya ʉkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Ikʉbasonga abandʉ ʉkʉbʉsambʉkɨla ʉbʉnyafyale nɨ manyisyo syake, moosa mu Jutai. Aalyandiile kʉ Galilai mpaka afikile kʉno.”
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Pilati bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉmundʉ ʉjʉ gwa mu Galilai?”
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Bo asyageenie ʉkʉtɨ Ngalilai, ikʉfuma mbʉnyafyale bwa Heloti, alɨnkʉntʉma kwa Heloti, ʉjʉ joope akabalɨlo ako aalimo mu Jelusalemu.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Heloti bo ammbwene Jesu, aahobwike fiijo, paapo amasikʉ mingi aalondaga ʉkʉmmbona. Aapɨliike ɨnongwa syake, aasʉʉbɨlaga ʉkʉmmbona Jesu ikʉbomba ɨkiika kɨmo.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Po Heloti alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu amasyʉ mingi, looli ʉmwene akaalɨmmwamwile iisyʉ nalɨmo.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Abapuuti abalongosi na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose baalipo, balɨnkʉjoba amasyʉ gaa kʉnsitaaka kʉ maka fiijo.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Po Heloti na basikali baake, balɨnkʉmmwangalɨla nʉ kʉmmoobela. Balɨnkʉmfwɨka ɨmyenda ɨgya bʉnyafyale, balɨnkʉntwala kangɨ kwa Pilati.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Ɨliisikʉ ɨlyo, Heloti na Pilati balɨnkʉja bamanyaani, paapo kʉnyuma baalɨ kɨlʉgʉ.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Po Pilati alɨnkʉbabʉngaania abapuuti abalongosi, abalongosi baa bandʉ na bandʉ abangɨ.
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 Alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ muntwele kʉmyangʉ, mukʉnsitaaka ʉkʉtɨ ikʉbasonga abandʉ ʉkʉbʉsambʉkɨla ʉbʉlongosi bwa kiisʉ. Nʉnndaalʉʉsiisye nkyeni mmyɨnu, looli ngajaaga ɨnongwa najɨmo ɨjɨ atʉlile, ndɨ syosa ɨsi munsitaakile.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Joope Heloti akajaaga ɨnongwa najɨmo kʉmyake, fyobeene anngomwisye kʉmyɨtʉ. Akabomba nasimo ɨsya kʉmpelela ʉkʉlongigwa ʉkʉgogigwa.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Po leelo, ikʉkomigwa ɨfingoti, po ngʉmmwabʉlaga.” [
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 Lwalɨ lwiho ʉkʉmmwabʉla ʉmpinyigwa jʉmo pa kyaka kya Pasa.]
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Looli abandʉ boosa balɨnkʉjwega palɨkɨmokyene balɨnkʉtɨ, “Nngoge ʉmundʉ ʉjʉ! Ʉtwabʉlɨle Balaba!”
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 Balaba aapinyiigwe mu nnyololo, paapo aapelile ʉkʉsambʉka abandʉ nkaaja ʉkʉpɨnga ʉbʉlongosi bwa kiisʉ, na kʉnongwa jaa bʉgogi.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Pilati aalondaga ʉkʉmmwabʉla Jesu, alɨnkʉjoba na bandʉ kangɨ.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Looli abeene balɨnkongelapo ʉkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Nkomelele pa kɨkohekano! Nkomelele pa kɨkohekano!”
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Pilati alɨnkʉjoba nabo kangɨ ʉlwa bʉtatʉ alɨnkʉtɨ, “Fiki? Abombile mbiibi nki? Ʉne ngajaaga ɨnongwa najɨmo kʉmyake, ɨjaa kʉmpelela ʉkʉtɨ alongigwe ʉkʉgogigwa! Kʉnongwa ɨjo ngʉlagɨla akomigwe ɨfingoti, po ngʉmmwabʉlaga.”
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Looli abandʉ balɨnkʉkɨndapo ʉkʉjwega kʉ maka fiijo, balɨnkʉʉmɨɨlɨla ʉkʉsʉʉma ʉkʉtɨ Jesu akomeleligwe pa kɨkohekano. Ʉnjwego gwabo gʉlɨnkʉpela ʉkʉtɨ biitɨkɨsigwe.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 Po Pilati alɨnkʉtumula ʉkʉtɨ sibombigwe ɨsi baasʉʉmaga.
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Alɨnkʉmmwabʉla Balaba ʉjʉ aapinyiigwe kʉnongwa jaa kʉbasonga abandʉ ʉkʉbʉsambʉkɨla ʉbʉlongosi bwa kiisʉ, na kʉnongwa jaa bʉgogi, alɨnkʉbapapo Jesu abasikali, ʉkʉtɨ bammbombele ɨsi baalondaga abandʉ.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Abasikali bo bikʉntwala Jesu kʉkʉnngoga, balɨnkwaganila nʉ mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Simoni ʉgwa mu Kilene, aafumile mmigʉnda, iisaga nkaaja. Balɨnkʉnkola, balɨnkʉntwɨka ɨkɨkohekano ʉkʉtɨ ampɨmbɨle Jesu. Po alɨnkʉpɨmba, alɨnkʉnkonga Jesu.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu kya bandʉ kɨlɨnkʉnkonga Jesu. Nkɨlʉndɨlo ɨkyo, baalimo abakiikʉlʉ aba banndɨlɨlaga nʉ kʉnkuutɨla.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Jesu alɨnkʉbasanukɨla, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe bakiikʉlʉ baa mu Jelusalemu! Mulɨngaandɨlɨlaga ʉne, looli mwilɨlɨlege mwibeene na baanɨɨnu!
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Paapo gikwisa amasikʉ aga abandʉ bikʉtɨgɨ, ‘Basajiigwe abakiikʉlʉ abagʉmba, aba bakapaapamo nʉ kongesyamo abaana!’
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Po,
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 “Abandʉ bikʉʉmbombela ʉne bo ʉlʉ, ne ngaja ntʉlanongwa. Po sikwisa kʉjaga bʉleebʉle kʉ batʉlanongwa?”
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Balɨnkʉbatwala boope abanyambuta babɨlɨ, ʉkʉtɨ bagogiigwe pamopeene na Jesu.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Po balɨnkʉfika pabʉjo ʉbʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Lʉpaja lwa Ntʉ, balɨnkʉbakomelela pa fikohekano, Jesu na banyambuta babɨlɨ bala, jʉmo kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo, nʉ jʉngɨ kʉkɨbafu ɨkiimama.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Po Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, ʉbahobokele, paapo bakasimanya ɨsi balɨ pakʉsibomba.” Balɨnkʉjabana ɨmyenda gyake kʉ njɨla jaa bʉlagʉsi.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Abandʉ baalyɨmile kɨfuki baakeetaga. Abalongosi baa Bajuuta bammwangalɨlaga Jesu, baatɨgɨ, “Aabapokaga abangɨ, oko na iipoke ʉmwene, lɨnga jo Meesija gwa Kyala, ʉnsʉngʉligwa gwake!”
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Abasikali boope balɨnkʉmmwangalɨla, balɨnkʉsegelela kʉmyake, balɨnkʉmpa ɨfinga ɨngalɨ,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 kangɨ balɨnkʉtɨ, “Lɨnga ʉgwe ʉlɨ Malafyale gwa Bajuuta, na gwipoke gwimwene!”
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Pamwanya pa kɨkohekano baasimbile baatile,
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Jʉmo mbanyambuta aba baakomeleliigwe pa kɨkohekano kɨfuki na Jesu, alɨnkʉntʉka Jesu alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉkaja gwe Meesija? Gwipoke gwimwene kangɨ ʉtʉpoke na nuuswe!”
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Looli ʉnnyambuta ʉjʉngɨ alɨnkʉnkemela ʉnnine alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉtikʉntiila Kyala, na apa nungwe ʉlongiigwe ʉkʉfwa bo ʉmwene?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Ʉswe kʉtʉbagiile ʉkʉlongigwa kʉnongwa jaa ɨsi tʉbombile, looli ʉmundʉ ʉjʉ akabomba ɨmbiibi najɨmo.”
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Po alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Gwe Jesu! Bo kwingɨla mBʉnyafyale bwako gʉngʉmbʉkege!”
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉkʉbʉʉla nikʉtɨ, lɨɨlɨno kwakʉjaga pamopeene na niine kʉmwanya.”
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Jaalɨ sala jaa 6:00 bʉno pamuusi, ɨngiisi jɨlɨnkʉgwa nkiisʉ kɨla kyosa, mpaka ɨsala jaa 9:00,
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 iisʉba lɨlɨnkʉleka ʉkʉbala. Ɨliibaalɨka lya tempeli lɨlɨnkʉnyaafuka pakatɨ na pakatɨ.
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Po paapo Jesu alɨnkʉlaata ʉkʉkuuta alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata! Ʉbʉʉmi bwangʉ ngʉbʉbɨɨka mmaboko gaako.” Bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉfwa.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Ʉndongosi gwa basikali bo asibwene ɨsi siboniike, alɨnkʉntuufya Kyala, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉmundʉ ʉjʉ aalɨ ngolofu!”
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Abandʉ boosa aba baabʉngeene pala, pakʉsikeeta ɨsi siboniike, balɨnkʉgomoka kʉmyabo, kʉno bikwikoma koma mfipambaga fyabo, ʉkʉnangɨsya ʉbʉsulumanie.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Looli abandʉ boosa aba baalɨmmeenye, pamopeene na bakiikʉlʉ aba baalongoseenie nagwe ʉkʉfuma mu Galilai, baalyɨmile pabʉtali ʉkʉsikeeta ɨsyo.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 — ausente —
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Ʉmundʉ ʉjʉ alɨnkʉbʉʉka kwa Pilati, alɨnkʉnsʉʉma ʉkʉtɨ ampepo ʉmfimba gwa Jesu, akasyɨle.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Pilati alɨnkwitɨka, po alɨnkʉgʉsulusya paasi ʉmfimba ʉkʉfuma pa kɨkohekano. Alɨnkʉgʉniembeteelela mmwenda ʉnnunu, alɨnkʉgʉbɨɨka mwi ipʉmba ɨlɨ lyasongoleliigwe kɨlɨngaani ndwalabwe, ɨlɨ bakaalɨnsyɨlilemo ʉmundʉ najʉmo.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Ɨliisikʉ ɨlyo, lyalɨ isikʉ ɨlya kwitendekesya, bo ɨSabati jikʉja pakwanda.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Abakiikʉlʉ bala aba baalongoseenie na Jesu ʉkʉfuma mu Galilai, balɨnkʉnkonga Joosefu, balɨnkʉlɨbona iipʉmba, nʉ mfimba gwa Jesu muno gʉlambalɨkiigwe.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Po balɨnkʉgomoka kʉkaaja, balɨnkʉtendekesya ɨmikota na mafuta gaa lʉʉma ʉlʉnunu. Looli pi isikʉ ɨlya pa Sabati, balɨnkʉtʉʉsya ʉkʉkongana nɨ ndagɨlo sya Moose.
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.