Lucas 16
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉnkabi, ʉjʉ aalɨ nʉ mwɨmɨlɨli gwa kyʉma kyake. Ʉnkabi jʉla balɨnkʉmmbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmwɨmɨlɨli ikʉbululusya ɨkyʉma kyake.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Po ʉnkabi alɨnkʉnkoolela ʉmwɨmɨlɨli, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Silɨ bʉleebʉle ɨnongwa ɨsi ngʉpɨlɨka bikʉkʉjoba? Mbalɨla ɨkyʉma kyangʉ ɨkɨ kwɨmɨlɨla! Ʉkabagɨsya ʉkʉja mwɨmɨlɨli kangɨ!’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Ʉmwɨmɨlɨli jʉla alɨnkwinogona mu ndumbula alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe bʉleebʉle? Paapo ʉntwa gwangʉ ikʉlonda ʉkʉʉsoosyapo ʉkʉja mwɨmɨlɨli. Ʉkʉlɨma ngaja na maka, ʉkʉsʉʉma sya soni.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Mmeenye ɨsi ngʉja pakʉbomba, ʉkʉtɨ bo ngagiigwe mbwɨmɨlɨli, abandʉ baanyambɨlɨlege nnyumba syabo.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Po alɨnkʉbakoolela jʉmoojʉmo aba ʉntwa gwake ikʉbamelela. Alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwa kwanda alɨnkʉtɨ, ‘Kʉmeleligwa filɨnga nʉ ntwa gwangʉ?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, ‘Amapiipa agaa mafuta amalongo mabɨlɨ.’ Ʉmwɨmɨlɨli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ega kalata gwako, tʉʉgala mbɨbɨmbɨbɨ, ʉsimbe kalongo.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Po alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉtɨ, ‘Ʉgwe kʉmeleligwa filɨnga?’ Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, ‘Ɨfinyambɨ ɨmia jɨmo ɨfya nganu.’ Ʉmwɨmɨlɨli jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ega kalata gwako, ʉsimbe amalongo lwele.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Ʉntwa jʉla alɨnkʉsyagania ɨsi aabombile ʉmwɨmɨlɨli ʉnsyobi jʉla, alɨnkʉntuufya paapo aabombile na mahala. Namanga abandʉ abaa nkabalɨlo aka, bikʉbomba ɨmbombo syabo na mahala ʉkʉbakɨnda aba bikʉmmwitɨka Kyala.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ɨkyʉma kya pakiisʉ apa kikʉmalɨka. Mubombelege ɨkyʉma ɨkyo ʉkʉbatʉʉla abangɨ, po mukʉkabaga abamanyaani. Po Kyala ikwisa kʉbambɨlɨlaga ʉmwe pabʉjo bwa bwila na bwila.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 “Ʉmundʉ gwesa ʉnsʉʉbɨligwa ntʉndʉ ʉtʉnandɨ, ikʉja nsʉʉbɨligwa ntʉndʉ ʉtʉnywamu. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ akaja ngolofu ntʉndʉ ʉtʉnandɨ, moope ntʉndʉ ʉtʉnywamu atikʉja ngolofu.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Po lɨnga mukaja basʉʉbɨligwa ʉkwɨmɨlɨla ɨkyʉma kya pakiisʉ, jo jwani ikʉbasʉʉbɨlaga ʉkwɨmɨlɨla ɨkyʉma kya bwila na bwila?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kangɨ lɨnga mukaja basʉʉbɨligwa pa kyʉma kya mundʉ ʉjʉngɨ, jo jwani ʉgwa kʉbapa ɨkɨ kyo kyɨnu jʉjʉʉmwe?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Akajako ʉmbombeli ʉjʉ abagiile ʉkʉbabombela abatwa babɨlɨ. Bʉno ikʉmmbenga jʉmo nʉ kʉnngana ʉjʉngɨ, pamo ikʉmmwɨmɨkaga jʉmo nʉ kʉmmwila ʉjʉngɨ. Mukabagɨla ʉkʉmmbombela Kyala kʉno mukʉkɨbombela ɨkyʉma!”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Po aBafalisai, aba baalɨ bagana ndalama, bo bapɨliike ɨsyo syosa, balɨnkʉmmyalisya Jesu.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe, mukwinangɨsya ʉkʉja bagolofu nkyeni mmbandʉ, looli Kyala asimeenye ɨndumbula syɨnu. Paapo ɨsi abandʉ bikʉsyɨmɨka, sikʉnkalasya Kyala!”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Ɨndagɨlo sya Moose na masimbo gaa bakunguluka, fyabalongwisye abandʉ mpaka pakabalɨlo kaa Johani ʉMoosi. Ʉkʉfuma pakabalɨlo ako, ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Bʉnyafyale bwa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwa, kʉkʉtɨ mundʉ ikwingɨla mBʉnyafyale kʉ maka.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Looli kʉpepe ʉkoomoka ʉmpaalanga nɨ kiisʉ, ʉkʉkɨnda ʉkoomoka akasyʉ kamo akaa ndagɨlo.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ anndekile ʉnkasi nʉ kwega ʉnkiikʉlʉ ʉjʉngɨ, ikʉlogwa. Joope na ʉjʉ ikʉmmwega ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ alekiigwe nʉ ndʉme, ikʉlogwa.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Akabalɨlo kamo aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉnkabi, ʉjʉ aafwalaga ɨmyenda ɨgya ntengo, kangɨ aalyaga ɨfindʉ ɨfinunu amasikʉ goosa.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Pa kɨfigo kya nkabi jʉla, bammbɨɨkaga ʉndondo jʉmo ɨngamu jaake Laasalo, aalɨ nɨ filonda ʉmbɨlɨ goosa.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Laasalo alɨnkʉnyonywa ʉkʉlya ʉtʉbululukɨsya twa findʉ ʉtʉ twasatʉkaga ʉkʉfuma pa meesa jaa nkabi jʉla, syope ɨmbwa siisaga kʉkʉmyanda ɨfilonda fyake.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Akabalɨlo kalɨnkʉfika aka ʉndondo jʉla alɨnkʉfwa, abandʉmi balɨnkʉmmwega, balɨnkwakʉntʉʉgasya kʉmwanya kɨfuki na Abulahamu. Joope ʉnkabi jʉla alɨnkʉfwa, balɨnkʉnsyɨla.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Bo ʉnkabi ikʉtaamigwa kʉ ngolongo, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉmmbona Abulahamu kʉbʉtali, na Laasalo alɨ kɨfuki nagwe.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Alɨnkʉnkoolela alɨnkʉtɨ, ‘Gwe taata Abulahamu, ʉlɨɨmbaakɨsya ʉne, ʉntʉme Laasalo, ajubɨke ʉloobe lwake mmɨɨsi kʉ sulo, ʉkʉtɨ alʉtalalɨsye ʉlʉlɨmi lwangʉ, paapo ngʉtaamigwa fiijo mmooto ʉgʉ.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Looli Abulahamu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, ʉkʉmbʉkege ʉkʉtɨ bo ʉlɨ kʉ bʉʉmi gwakabile ɨfinunu, joope Laasalo aakabile ɨfibiibi. Looli apa alɨ pakʉsʉʉbɨsigwa, ʉgwe ʉlɨ pakʉkʉbɨlwa fiijo.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Palɨ syosa ɨsyo, pakatɨ pamyɨtʉ na nuumwe, lʉbɨɨkiigwe ʉlʉpanga ʉlʉnywamu, ʉkʉtɨ aba bikʉlonda ʉkwisa ʉko, ʉkʉfuma kʉno batoligwege, boope aba bikʉfuma ʉko batoligwege ʉkwisa kʉmyɨtʉ.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Ʉnkabi jʉla alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Po taata Abulahamu, ngʉkʉsʉʉma ʉntʉme Laasalo kʉkaaja kaa taata,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 paapo ndɨ nabo abaamyɨtʉ bahaano. Akabasoke ʉkʉtɨ boope bangiisa kwisa pabʉjo ʉbʉ ʉbwa ngʉbɨlo.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Looli Abulahamu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, ‘Balɨ nabo baakalata abaa Moose na baa bakunguluka. Basiitɨkege ɨsi sisimbiigwe nabo.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 “Ʉnkabi jʉla alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Mma, taata Abulahamu! Looli lɨnga abʉʉkile kʉmyabo ʉmundʉ ʉkʉfuma mbafwe, bikwakʉpɨndʉka.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Abulahamu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Lɨnga batikʉsipɨlɨka ɨsi sisimbiigwe na Moose na bakunguluka, po sitikʉbakolaga nalɨnga ʉmundʉ asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.