Lucas 16
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉnkabi, ʉjʉ aalɨ nʉ mwɨmɨlɨli gwa kyʉma kyake. Ʉnkabi jʉla balɨnkʉmmbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmwɨmɨlɨli ikʉbululusya ɨkyʉma kyake.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Po ʉnkabi alɨnkʉnkoolela ʉmwɨmɨlɨli, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Silɨ bʉleebʉle ɨnongwa ɨsi ngʉpɨlɨka bikʉkʉjoba? Mbalɨla ɨkyʉma kyangʉ ɨkɨ kwɨmɨlɨla! Ʉkabagɨsya ʉkʉja mwɨmɨlɨli kangɨ!’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Ʉmwɨmɨlɨli jʉla alɨnkwinogona mu ndumbula alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe bʉleebʉle? Paapo ʉntwa gwangʉ ikʉlonda ʉkʉʉsoosyapo ʉkʉja mwɨmɨlɨli. Ʉkʉlɨma ngaja na maka, ʉkʉsʉʉma sya soni.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Mmeenye ɨsi ngʉja pakʉbomba, ʉkʉtɨ bo ngagiigwe mbwɨmɨlɨli, abandʉ baanyambɨlɨlege nnyumba syabo.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 “Po alɨnkʉbakoolela jʉmoojʉmo aba ʉntwa gwake ikʉbamelela. Alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwa kwanda alɨnkʉtɨ, ‘Kʉmeleligwa filɨnga nʉ ntwa gwangʉ?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, ‘Amapiipa agaa mafuta amalongo mabɨlɨ.’ Ʉmwɨmɨlɨli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ega kalata gwako, tʉʉgala mbɨbɨmbɨbɨ, ʉsimbe kalongo.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Po alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉtɨ, ‘Ʉgwe kʉmeleligwa filɨnga?’ Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, ‘Ɨfinyambɨ ɨmia jɨmo ɨfya nganu.’ Ʉmwɨmɨlɨli jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ega kalata gwako, ʉsimbe amalongo lwele.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Ʉntwa jʉla alɨnkʉsyagania ɨsi aabombile ʉmwɨmɨlɨli ʉnsyobi jʉla, alɨnkʉntuufya paapo aabombile na mahala. Namanga abandʉ abaa nkabalɨlo aka, bikʉbomba ɨmbombo syabo na mahala ʉkʉbakɨnda aba bikʉmmwitɨka Kyala.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ɨkyʉma kya pakiisʉ apa kikʉmalɨka. Mubombelege ɨkyʉma ɨkyo ʉkʉbatʉʉla abangɨ, po mukʉkabaga abamanyaani. Po Kyala ikwisa kʉbambɨlɨlaga ʉmwe pabʉjo bwa bwila na bwila.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Ʉmundʉ gwesa ʉnsʉʉbɨligwa ntʉndʉ ʉtʉnandɨ, ikʉja nsʉʉbɨligwa ntʉndʉ ʉtʉnywamu. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ akaja ngolofu ntʉndʉ ʉtʉnandɨ, moope ntʉndʉ ʉtʉnywamu atikʉja ngolofu.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Po lɨnga mukaja basʉʉbɨligwa ʉkwɨmɨlɨla ɨkyʉma kya pakiisʉ, jo jwani ikʉbasʉʉbɨlaga ʉkwɨmɨlɨla ɨkyʉma kya bwila na bwila?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Kangɨ lɨnga mukaja basʉʉbɨligwa pa kyʉma kya mundʉ ʉjʉngɨ, jo jwani ʉgwa kʉbapa ɨkɨ kyo kyɨnu jʉjʉʉmwe?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Akajako ʉmbombeli ʉjʉ abagiile ʉkʉbabombela abatwa babɨlɨ. Bʉno ikʉmmbenga jʉmo nʉ kʉnngana ʉjʉngɨ, pamo ikʉmmwɨmɨkaga jʉmo nʉ kʉmmwila ʉjʉngɨ. Mukabagɨla ʉkʉmmbombela Kyala kʉno mukʉkɨbombela ɨkyʉma!”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Po aBafalisai, aba baalɨ bagana ndalama, bo bapɨliike ɨsyo syosa, balɨnkʉmmyalisya Jesu.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe, mukwinangɨsya ʉkʉja bagolofu nkyeni mmbandʉ, looli Kyala asimeenye ɨndumbula syɨnu. Paapo ɨsi abandʉ bikʉsyɨmɨka, sikʉnkalasya Kyala!”
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Ɨndagɨlo sya Moose na masimbo gaa bakunguluka, fyabalongwisye abandʉ mpaka pakabalɨlo kaa Johani ʉMoosi. Ʉkʉfuma pakabalɨlo ako, ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Bʉnyafyale bwa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwa, kʉkʉtɨ mundʉ ikwingɨla mBʉnyafyale kʉ maka.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Looli kʉpepe ʉkoomoka ʉmpaalanga nɨ kiisʉ, ʉkʉkɨnda ʉkoomoka akasyʉ kamo akaa ndagɨlo.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ anndekile ʉnkasi nʉ kwega ʉnkiikʉlʉ ʉjʉngɨ, ikʉlogwa. Joope na ʉjʉ ikʉmmwega ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ alekiigwe nʉ ndʉme, ikʉlogwa.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Akabalɨlo kamo aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉnkabi, ʉjʉ aafwalaga ɨmyenda ɨgya ntengo, kangɨ aalyaga ɨfindʉ ɨfinunu amasikʉ goosa.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Pa kɨfigo kya nkabi jʉla, bammbɨɨkaga ʉndondo jʉmo ɨngamu jaake Laasalo, aalɨ nɨ filonda ʉmbɨlɨ goosa.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Laasalo alɨnkʉnyonywa ʉkʉlya ʉtʉbululukɨsya twa findʉ ʉtʉ twasatʉkaga ʉkʉfuma pa meesa jaa nkabi jʉla, syope ɨmbwa siisaga kʉkʉmyanda ɨfilonda fyake.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Akabalɨlo kalɨnkʉfika aka ʉndondo jʉla alɨnkʉfwa, abandʉmi balɨnkʉmmwega, balɨnkwakʉntʉʉgasya kʉmwanya kɨfuki na Abulahamu. Joope ʉnkabi jʉla alɨnkʉfwa, balɨnkʉnsyɨla.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Bo ʉnkabi ikʉtaamigwa kʉ ngolongo, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉmmbona Abulahamu kʉbʉtali, na Laasalo alɨ kɨfuki nagwe.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Alɨnkʉnkoolela alɨnkʉtɨ, ‘Gwe taata Abulahamu, ʉlɨɨmbaakɨsya ʉne, ʉntʉme Laasalo, ajubɨke ʉloobe lwake mmɨɨsi kʉ sulo, ʉkʉtɨ alʉtalalɨsye ʉlʉlɨmi lwangʉ, paapo ngʉtaamigwa fiijo mmooto ʉgʉ.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Looli Abulahamu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, ʉkʉmbʉkege ʉkʉtɨ bo ʉlɨ kʉ bʉʉmi gwakabile ɨfinunu, joope Laasalo aakabile ɨfibiibi. Looli apa alɨ pakʉsʉʉbɨsigwa, ʉgwe ʉlɨ pakʉkʉbɨlwa fiijo.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Palɨ syosa ɨsyo, pakatɨ pamyɨtʉ na nuumwe, lʉbɨɨkiigwe ʉlʉpanga ʉlʉnywamu, ʉkʉtɨ aba bikʉlonda ʉkwisa ʉko, ʉkʉfuma kʉno batoligwege, boope aba bikʉfuma ʉko batoligwege ʉkwisa kʉmyɨtʉ.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Ʉnkabi jʉla alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Po taata Abulahamu, ngʉkʉsʉʉma ʉntʉme Laasalo kʉkaaja kaa taata,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 paapo ndɨ nabo abaamyɨtʉ bahaano. Akabasoke ʉkʉtɨ boope bangiisa kwisa pabʉjo ʉbʉ ʉbwa ngʉbɨlo.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Looli Abulahamu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, ‘Balɨ nabo baakalata abaa Moose na baa bakunguluka. Basiitɨkege ɨsi sisimbiigwe nabo.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “Ʉnkabi jʉla alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Mma, taata Abulahamu! Looli lɨnga abʉʉkile kʉmyabo ʉmundʉ ʉkʉfuma mbafwe, bikwakʉpɨndʉka.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Abulahamu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Lɨnga batikʉsipɨlɨka ɨsi sisimbiigwe na Moose na bakunguluka, po sitikʉbakolaga nalɨnga ʉmundʉ asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.