Lucas 16
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉnkabi, ʉjʉ aalɨ nʉ mwɨmɨlɨli gwa kyʉma kyake. Ʉnkabi jʉla balɨnkʉmmbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmwɨmɨlɨli ikʉbululusya ɨkyʉma kyake.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 Po ʉnkabi alɨnkʉnkoolela ʉmwɨmɨlɨli, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Silɨ bʉleebʉle ɨnongwa ɨsi ngʉpɨlɨka bikʉkʉjoba? Mbalɨla ɨkyʉma kyangʉ ɨkɨ kwɨmɨlɨla! Ʉkabagɨsya ʉkʉja mwɨmɨlɨli kangɨ!’
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 “Ʉmwɨmɨlɨli jʉla alɨnkwinogona mu ndumbula alɨnkʉtɨ, ‘Mbombe bʉleebʉle? Paapo ʉntwa gwangʉ ikʉlonda ʉkʉʉsoosyapo ʉkʉja mwɨmɨlɨli. Ʉkʉlɨma ngaja na maka, ʉkʉsʉʉma sya soni.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 Mmeenye ɨsi ngʉja pakʉbomba, ʉkʉtɨ bo ngagiigwe mbwɨmɨlɨli, abandʉ baanyambɨlɨlege nnyumba syabo.’
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 “Po alɨnkʉbakoolela jʉmoojʉmo aba ʉntwa gwake ikʉbamelela. Alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwa kwanda alɨnkʉtɨ, ‘Kʉmeleligwa filɨnga nʉ ntwa gwangʉ?’
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, ‘Amapiipa agaa mafuta amalongo mabɨlɨ.’ Ʉmwɨmɨlɨli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ega kalata gwako, tʉʉgala mbɨbɨmbɨbɨ, ʉsimbe kalongo.’
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Po alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉtɨ, ‘Ʉgwe kʉmeleligwa filɨnga?’ Alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, ‘Ɨfinyambɨ ɨmia jɨmo ɨfya nganu.’ Ʉmwɨmɨlɨli jʉla alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ega kalata gwako, ʉsimbe amalongo lwele.’
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 “Ʉntwa jʉla alɨnkʉsyagania ɨsi aabombile ʉmwɨmɨlɨli ʉnsyobi jʉla, alɨnkʉntuufya paapo aabombile na mahala. Namanga abandʉ abaa nkabalɨlo aka, bikʉbomba ɨmbombo syabo na mahala ʉkʉbakɨnda aba bikʉmmwitɨka Kyala.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, ɨkyʉma kya pakiisʉ apa kikʉmalɨka. Mubombelege ɨkyʉma ɨkyo ʉkʉbatʉʉla abangɨ, po mukʉkabaga abamanyaani. Po Kyala ikwisa kʉbambɨlɨlaga ʉmwe pabʉjo bwa bwila na bwila.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 “Ʉmundʉ gwesa ʉnsʉʉbɨligwa ntʉndʉ ʉtʉnandɨ, ikʉja nsʉʉbɨligwa ntʉndʉ ʉtʉnywamu. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ akaja ngolofu ntʉndʉ ʉtʉnandɨ, moope ntʉndʉ ʉtʉnywamu atikʉja ngolofu.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 Po lɨnga mukaja basʉʉbɨligwa ʉkwɨmɨlɨla ɨkyʉma kya pakiisʉ, jo jwani ikʉbasʉʉbɨlaga ʉkwɨmɨlɨla ɨkyʉma kya bwila na bwila?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Kangɨ lɨnga mukaja basʉʉbɨligwa pa kyʉma kya mundʉ ʉjʉngɨ, jo jwani ʉgwa kʉbapa ɨkɨ kyo kyɨnu jʉjʉʉmwe?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Akajako ʉmbombeli ʉjʉ abagiile ʉkʉbabombela abatwa babɨlɨ. Bʉno ikʉmmbenga jʉmo nʉ kʉnngana ʉjʉngɨ, pamo ikʉmmwɨmɨkaga jʉmo nʉ kʉmmwila ʉjʉngɨ. Mukabagɨla ʉkʉmmbombela Kyala kʉno mukʉkɨbombela ɨkyʉma!”
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Po aBafalisai, aba baalɨ bagana ndalama, bo bapɨliike ɨsyo syosa, balɨnkʉmmyalisya Jesu.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe, mukwinangɨsya ʉkʉja bagolofu nkyeni mmbandʉ, looli Kyala asimeenye ɨndumbula syɨnu. Paapo ɨsi abandʉ bikʉsyɨmɨka, sikʉnkalasya Kyala!”
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 “Ɨndagɨlo sya Moose na masimbo gaa bakunguluka, fyabalongwisye abandʉ mpaka pakabalɨlo kaa Johani ʉMoosi. Ʉkʉfuma pakabalɨlo ako, ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Bʉnyafyale bwa Kyala jikʉlʉmbɨlɨligwa, kʉkʉtɨ mundʉ ikwingɨla mBʉnyafyale kʉ maka.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 Looli kʉpepe ʉkoomoka ʉmpaalanga nɨ kiisʉ, ʉkʉkɨnda ʉkoomoka akasyʉ kamo akaa ndagɨlo.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ anndekile ʉnkasi nʉ kwega ʉnkiikʉlʉ ʉjʉngɨ, ikʉlogwa. Joope na ʉjʉ ikʉmmwega ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ alekiigwe nʉ ndʉme, ikʉlogwa.”
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 “Akabalɨlo kamo aaliko ʉmundʉ jʉmo ʉnkabi, ʉjʉ aafwalaga ɨmyenda ɨgya ntengo, kangɨ aalyaga ɨfindʉ ɨfinunu amasikʉ goosa.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Pa kɨfigo kya nkabi jʉla, bammbɨɨkaga ʉndondo jʉmo ɨngamu jaake Laasalo, aalɨ nɨ filonda ʉmbɨlɨ goosa.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Laasalo alɨnkʉnyonywa ʉkʉlya ʉtʉbululukɨsya twa findʉ ʉtʉ twasatʉkaga ʉkʉfuma pa meesa jaa nkabi jʉla, syope ɨmbwa siisaga kʉkʉmyanda ɨfilonda fyake.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 “Akabalɨlo kalɨnkʉfika aka ʉndondo jʉla alɨnkʉfwa, abandʉmi balɨnkʉmmwega, balɨnkwakʉntʉʉgasya kʉmwanya kɨfuki na Abulahamu. Joope ʉnkabi jʉla alɨnkʉfwa, balɨnkʉnsyɨla.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 Bo ʉnkabi ikʉtaamigwa kʉ ngolongo, alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkʉmmbona Abulahamu kʉbʉtali, na Laasalo alɨ kɨfuki nagwe.
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 Alɨnkʉnkoolela alɨnkʉtɨ, ‘Gwe taata Abulahamu, ʉlɨɨmbaakɨsya ʉne, ʉntʉme Laasalo, ajubɨke ʉloobe lwake mmɨɨsi kʉ sulo, ʉkʉtɨ alʉtalalɨsye ʉlʉlɨmi lwangʉ, paapo ngʉtaamigwa fiijo mmooto ʉgʉ.’
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 “Looli Abulahamu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, ʉkʉmbʉkege ʉkʉtɨ bo ʉlɨ kʉ bʉʉmi gwakabile ɨfinunu, joope Laasalo aakabile ɨfibiibi. Looli apa alɨ pakʉsʉʉbɨsigwa, ʉgwe ʉlɨ pakʉkʉbɨlwa fiijo.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 Palɨ syosa ɨsyo, pakatɨ pamyɨtʉ na nuumwe, lʉbɨɨkiigwe ʉlʉpanga ʉlʉnywamu, ʉkʉtɨ aba bikʉlonda ʉkwisa ʉko, ʉkʉfuma kʉno batoligwege, boope aba bikʉfuma ʉko batoligwege ʉkwisa kʉmyɨtʉ.’
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 “Ʉnkabi jʉla alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Po taata Abulahamu, ngʉkʉsʉʉma ʉntʉme Laasalo kʉkaaja kaa taata,
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 paapo ndɨ nabo abaamyɨtʉ bahaano. Akabasoke ʉkʉtɨ boope bangiisa kwisa pabʉjo ʉbʉ ʉbwa ngʉbɨlo.’
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 Looli Abulahamu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, ‘Balɨ nabo baakalata abaa Moose na baa bakunguluka. Basiitɨkege ɨsi sisimbiigwe nabo.’
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 “Ʉnkabi jʉla alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Mma, taata Abulahamu! Looli lɨnga abʉʉkile kʉmyabo ʉmundʉ ʉkʉfuma mbafwe, bikwakʉpɨndʉka.’
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 Abulahamu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Lɨnga batikʉsipɨlɨka ɨsi sisimbiigwe na Moose na bakunguluka, po sitikʉbakolaga nalɨnga ʉmundʉ asyʉkile ʉkʉfuma mbafwe.’ ”
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.