Lucas 15

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Iisikʉ lɨmo, abasongesya songo na bafujufu bingi, baasegelelaga kwa Jesu ʉkʉtɨ bampɨlɨkɨsye.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Po aBafalisai na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, balɨnkwijobeesya balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbambɨlɨla abatʉlanongwa, kangɨ ikʉlya nabo.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Jo jwani pakatɨ pamyɨnu ʉjʉ alɨ nɨ ngʼoosi ɨmia jɨmo, lɨnga jɨmo jɨsobile, atikʉsileka ɨngʼoosi 99 ndiisʉ, ʉkʉtɨ akajɨlonde ɨjɨ jɨsobile mpaka ajaage?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Bo ajaagile, ikʉjɨbagala nʉ lʉsekelo.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Bo afikile kʉmyake, ikʉbapaala abamanyaani na bapalamani, ikʉtɨ, ‘Namusekelege pamopeene na niine, paapo ɨngʼoosi jangʉ ɨjɨ jaasobile, njaagile!’
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, bo lʉlʉʉlo lukʉjaga lʉsekelo kʉmwanya, kʉnongwa jaa ntʉlanongwa jʉmo ʉjʉ apɨndwike, ʉkʉkɨnda ʉlʉsekelo kʉnongwa jaa bandʉ bala 99, aba bakaja batʉlanongwa.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 “Pamo ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ alɨ nɨ ndalama kalongo, asobiisye ʉlʉtalama lʉmo, ikʉbomba bʉleebʉle? Bʉle, atikwasya ɨnyaale nʉ kʉpyagɨla nnyumba, nʉ kʉjɨlonda fiijo mpaka ajaage?
8 Jesus continuou:
9 Bo alwagile, ikʉbapaala abamanyaani na bapalamani, ikʉtɨgɨ, ‘Amusekelege pamopeene na niine, paapo ʉlʉtalama lwangʉ ʉlʉ lwasobile, ndwagile!’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, bo lʉlʉʉlo abandʉmi baa Kyala balɨ nʉ lʉsekelo ʉlʉkʉlʉmba fiijo, kʉnongwa jaa ntʉlanongwa jʉmo ʉjʉ apɨndwike.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ na baana babɨlɨ abalʉmyana.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ʉnnandɨ alɨnkʉmmbʉʉla ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Taata, ʉʉnjabɨle ɨkyʉma kya kɨlɨngo kyangʉ.’ Po ʉgwisabo alɨnkʉbajabania ɨkyʉma abaanaake bobabɨɨlɨ.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “Bo gakakɨndapo amasikʉ mingi, ʉnnandɨ jʉla alɨnkʉbʉngaania fyosa ɨfi alɨ nafyo, alɨnkwenda ɨnjɨla jaa kʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya kʉbʉtali. Ʉko alɨnkwakʉbululusya ɨkyʉma kyake mu mbombo sya bwalangani.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Bo amalile ʉkʉbombela kyosa, ɨnjala ɨngʉlʉmba jɨlɨnkʉgwa nkiisʉ kɨla, alɨnkʉja ndondo.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mwenekaaja jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, alɨnkʉnsʉʉma ɨmbombo. Ʉmundʉ jʉla alɨnkʉntʉma mu ngʉnda gwake, ʉkʉtɨ atiimege ɨngʉlʉbe.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ʉndʉmyana jʉla aalɨ nɨ njala, mpaka alɨnkʉnyonywa ʉkʉlya amakandi aga syalyaga ɨngʉlʉbe, poope najʉmo akaalɨmpeelepo ɨfindʉ ɨfya kʉlya.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Bo asyageenie alɨnkʉtɨ, ‘Ababomba mbombo baa taata balɨnga, bikʉlya nʉ kʉsyasya, looli ʉne ngʉfwa nɨ njala!
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ʉne ngʉbʉʉka kwa taata, ngwakʉmmbʉʉla ngwakʉtɨ, “Taata, ndʉlile ɨnongwa kwa Kyala na kʉmyako.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Ngabagɨsya ʉkʉja mwanaako, ʉʉmbɨɨke ʉkʉja jʉmo mbabomba mbombo baako.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 “Po paapo alɨnkʉsookapo alɨnkʉbʉʉka kʉ gwise. Bo alɨ kɨfuki na pakaaja, ʉgwise alɨnkʉmmbona, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa, alɨnkʉbopa, alɨnkʉmmʉʉbatɨla, alɨnkʉmfipa.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Ʉmwanaake jʉla, alɨnkʉmmbʉʉla ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Taata, ndʉlile ɨnongwa kwa Kyala na kʉmyako. Ngabagɨsya ʉkʉja mwanaako.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Looli ʉgwise alɨnkʉbabʉʉla ababombeli baake alɨnkʉtɨ, ‘Namutwale mbɨbɨmbɨbɨ ʉmwenda ʉnnunu, mumfwɨke. Mumfwɨke na kakʉba ndoobe, nɨ filato mmalʉndɨ.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Namutwale ɨndama ɨjɨ jɨtupile, muboole, tʉlye nʉ kʉsekela.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Paapo ʉmwanangʉ ʉjʉ aafwile, lɨɨlɨno asyʉkile; aasobile, lɨɨlɨno aboniike!’ Po balɨnkwanda ʉkʉsekela.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Akabalɨlo ako ʉmwanaake ʉnkʉlʉmba aalɨ mu ngʉnda. Alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja. Bo alɨ kɨfuki nɨ nyumba, alɨnkʉpɨlɨka akoogo kaa nyɨmbo na bandʉ ʉkʉmoga.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Alɨnkʉnkoolela ʉmbombeli jʉmo, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Filiko ɨfiki?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉnnugunago iisile, ʉgʉʉso ankomiile ɨndama ɨndupe, paapo ammwambɨliile ʉmwanaake ʉnkafu itolo.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ʉmwanaake ʉnkʉlʉmba jʉla alɨnkʉkalala, alɨnkʉkaana ʉkwingɨla nnyumba. Po ʉgwise alɨnkʉsooka panja alɨnkʉntengʉlɨla.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Looli ʉmwene alɨnkʉmmwamula ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Keeta ɨfyɨnja fingi ngʉbombiile, ngakilaniamo sikʉ ɨndagɨlo syako! Ʉkambamo ʉne sikʉ na kapeene, ʉkʉtɨ mbɨɨkepo ʉlʉsekelo na bamanyaani bangʉ.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Looli bo iisile ʉmwanaako ʉjʉ abululwisye ɨkyʉma kyako na baa malaja, gʉnkomiile ɨndama ɨndupe!’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Ʉgwise alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, ʉgwe bwila ʉlɨ pamopeene na niine, fyosa ɨfi ndɨ nafyo fyako.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Lɨɨlɨno tʉtile tʉsekele nʉ kʉmoga, paapo ʉnnugunago ʉjʉ aafwile, lɨɨlɨno asyʉkile. Aasobile, lɨɨlɨno aboniike!’ ”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.