Lucas 15

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iisikʉ lɨmo, abasongesya songo na bafujufu bingi, baasegelelaga kwa Jesu ʉkʉtɨ bampɨlɨkɨsye.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Po aBafalisai na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, balɨnkwijobeesya balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbambɨlɨla abatʉlanongwa, kangɨ ikʉlya nabo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Jo jwani pakatɨ pamyɨnu ʉjʉ alɨ nɨ ngʼoosi ɨmia jɨmo, lɨnga jɨmo jɨsobile, atikʉsileka ɨngʼoosi 99 ndiisʉ, ʉkʉtɨ akajɨlonde ɨjɨ jɨsobile mpaka ajaage?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Bo ajaagile, ikʉjɨbagala nʉ lʉsekelo.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Bo afikile kʉmyake, ikʉbapaala abamanyaani na bapalamani, ikʉtɨ, ‘Namusekelege pamopeene na niine, paapo ɨngʼoosi jangʉ ɨjɨ jaasobile, njaagile!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, bo lʉlʉʉlo lukʉjaga lʉsekelo kʉmwanya, kʉnongwa jaa ntʉlanongwa jʉmo ʉjʉ apɨndwike, ʉkʉkɨnda ʉlʉsekelo kʉnongwa jaa bandʉ bala 99, aba bakaja batʉlanongwa.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Pamo ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ alɨ nɨ ndalama kalongo, asobiisye ʉlʉtalama lʉmo, ikʉbomba bʉleebʉle? Bʉle, atikwasya ɨnyaale nʉ kʉpyagɨla nnyumba, nʉ kʉjɨlonda fiijo mpaka ajaage?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Bo alwagile, ikʉbapaala abamanyaani na bapalamani, ikʉtɨgɨ, ‘Amusekelege pamopeene na niine, paapo ʉlʉtalama lwangʉ ʉlʉ lwasobile, ndwagile!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, bo lʉlʉʉlo abandʉmi baa Kyala balɨ nʉ lʉsekelo ʉlʉkʉlʉmba fiijo, kʉnongwa jaa ntʉlanongwa jʉmo ʉjʉ apɨndwike.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ na baana babɨlɨ abalʉmyana.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ʉnnandɨ alɨnkʉmmbʉʉla ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Taata, ʉʉnjabɨle ɨkyʉma kya kɨlɨngo kyangʉ.’ Po ʉgwisabo alɨnkʉbajabania ɨkyʉma abaanaake bobabɨɨlɨ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Bo gakakɨndapo amasikʉ mingi, ʉnnandɨ jʉla alɨnkʉbʉngaania fyosa ɨfi alɨ nafyo, alɨnkwenda ɨnjɨla jaa kʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya kʉbʉtali. Ʉko alɨnkwakʉbululusya ɨkyʉma kyake mu mbombo sya bwalangani.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Bo amalile ʉkʉbombela kyosa, ɨnjala ɨngʉlʉmba jɨlɨnkʉgwa nkiisʉ kɨla, alɨnkʉja ndondo.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mwenekaaja jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, alɨnkʉnsʉʉma ɨmbombo. Ʉmundʉ jʉla alɨnkʉntʉma mu ngʉnda gwake, ʉkʉtɨ atiimege ɨngʉlʉbe.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ʉndʉmyana jʉla aalɨ nɨ njala, mpaka alɨnkʉnyonywa ʉkʉlya amakandi aga syalyaga ɨngʉlʉbe, poope najʉmo akaalɨmpeelepo ɨfindʉ ɨfya kʉlya.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Bo asyageenie alɨnkʉtɨ, ‘Ababomba mbombo baa taata balɨnga, bikʉlya nʉ kʉsyasya, looli ʉne ngʉfwa nɨ njala!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ʉne ngʉbʉʉka kwa taata, ngwakʉmmbʉʉla ngwakʉtɨ, “Taata, ndʉlile ɨnongwa kwa Kyala na kʉmyako.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Ngabagɨsya ʉkʉja mwanaako, ʉʉmbɨɨke ʉkʉja jʉmo mbabomba mbombo baako.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 “Po paapo alɨnkʉsookapo alɨnkʉbʉʉka kʉ gwise. Bo alɨ kɨfuki na pakaaja, ʉgwise alɨnkʉmmbona, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa, alɨnkʉbopa, alɨnkʉmmʉʉbatɨla, alɨnkʉmfipa.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ʉmwanaake jʉla, alɨnkʉmmbʉʉla ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Taata, ndʉlile ɨnongwa kwa Kyala na kʉmyako. Ngabagɨsya ʉkʉja mwanaako.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Looli ʉgwise alɨnkʉbabʉʉla ababombeli baake alɨnkʉtɨ, ‘Namutwale mbɨbɨmbɨbɨ ʉmwenda ʉnnunu, mumfwɨke. Mumfwɨke na kakʉba ndoobe, nɨ filato mmalʉndɨ.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Namutwale ɨndama ɨjɨ jɨtupile, muboole, tʉlye nʉ kʉsekela.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Paapo ʉmwanangʉ ʉjʉ aafwile, lɨɨlɨno asyʉkile; aasobile, lɨɨlɨno aboniike!’ Po balɨnkwanda ʉkʉsekela.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Akabalɨlo ako ʉmwanaake ʉnkʉlʉmba aalɨ mu ngʉnda. Alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja. Bo alɨ kɨfuki nɨ nyumba, alɨnkʉpɨlɨka akoogo kaa nyɨmbo na bandʉ ʉkʉmoga.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Alɨnkʉnkoolela ʉmbombeli jʉmo, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Filiko ɨfiki?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉnnugunago iisile, ʉgʉʉso ankomiile ɨndama ɨndupe, paapo ammwambɨliile ʉmwanaake ʉnkafu itolo.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ʉmwanaake ʉnkʉlʉmba jʉla alɨnkʉkalala, alɨnkʉkaana ʉkwingɨla nnyumba. Po ʉgwise alɨnkʉsooka panja alɨnkʉntengʉlɨla.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Looli ʉmwene alɨnkʉmmwamula ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Keeta ɨfyɨnja fingi ngʉbombiile, ngakilaniamo sikʉ ɨndagɨlo syako! Ʉkambamo ʉne sikʉ na kapeene, ʉkʉtɨ mbɨɨkepo ʉlʉsekelo na bamanyaani bangʉ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Looli bo iisile ʉmwanaako ʉjʉ abululwisye ɨkyʉma kyako na baa malaja, gʉnkomiile ɨndama ɨndupe!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Ʉgwise alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, ʉgwe bwila ʉlɨ pamopeene na niine, fyosa ɨfi ndɨ nafyo fyako.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Lɨɨlɨno tʉtile tʉsekele nʉ kʉmoga, paapo ʉnnugunago ʉjʉ aafwile, lɨɨlɨno asyʉkile. Aasobile, lɨɨlɨno aboniike!’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.