Lucas 15

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iisikʉ lɨmo, abasongesya songo na bafujufu bingi, baasegelelaga kwa Jesu ʉkʉtɨ bampɨlɨkɨsye.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Po aBafalisai na bamanyisi baa ndagɨlo sya Moose, balɨnkwijobeesya balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbambɨlɨla abatʉlanongwa, kangɨ ikʉlya nabo.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla ɨkɨfwanikɨsyo ɨkɨ, alɨnkʉtɨ,
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Jo jwani pakatɨ pamyɨnu ʉjʉ alɨ nɨ ngʼoosi ɨmia jɨmo, lɨnga jɨmo jɨsobile, atikʉsileka ɨngʼoosi 99 ndiisʉ, ʉkʉtɨ akajɨlonde ɨjɨ jɨsobile mpaka ajaage?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bo ajaagile, ikʉjɨbagala nʉ lʉsekelo.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Bo afikile kʉmyake, ikʉbapaala abamanyaani na bapalamani, ikʉtɨ, ‘Namusekelege pamopeene na niine, paapo ɨngʼoosi jangʉ ɨjɨ jaasobile, njaagile!’
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, bo lʉlʉʉlo lukʉjaga lʉsekelo kʉmwanya, kʉnongwa jaa ntʉlanongwa jʉmo ʉjʉ apɨndwike, ʉkʉkɨnda ʉlʉsekelo kʉnongwa jaa bandʉ bala 99, aba bakaja batʉlanongwa.”
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pamo ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ alɨ nɨ ndalama kalongo, asobiisye ʉlʉtalama lʉmo, ikʉbomba bʉleebʉle? Bʉle, atikwasya ɨnyaale nʉ kʉpyagɨla nnyumba, nʉ kʉjɨlonda fiijo mpaka ajaage?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Bo alwagile, ikʉbapaala abamanyaani na bapalamani, ikʉtɨgɨ, ‘Amusekelege pamopeene na niine, paapo ʉlʉtalama lwangʉ ʉlʉ lwasobile, ndwagile!’
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 “Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, bo lʉlʉʉlo abandʉmi baa Kyala balɨ nʉ lʉsekelo ʉlʉkʉlʉmba fiijo, kʉnongwa jaa ntʉlanongwa jʉmo ʉjʉ apɨndwike.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesu alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Aaliko ʉmundʉ jʉmo, ʉjʉ aalɨ na baana babɨlɨ abalʉmyana.
11 Jesus continuou:
12 Ʉnnandɨ alɨnkʉmmbʉʉla ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Taata, ʉʉnjabɨle ɨkyʉma kya kɨlɨngo kyangʉ.’ Po ʉgwisabo alɨnkʉbajabania ɨkyʉma abaanaake bobabɨɨlɨ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 “Bo gakakɨndapo amasikʉ mingi, ʉnnandɨ jʉla alɨnkʉbʉngaania fyosa ɨfi alɨ nafyo, alɨnkwenda ɨnjɨla jaa kʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya kʉbʉtali. Ʉko alɨnkwakʉbululusya ɨkyʉma kyake mu mbombo sya bwalangani.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Bo amalile ʉkʉbombela kyosa, ɨnjala ɨngʉlʉmba jɨlɨnkʉgwa nkiisʉ kɨla, alɨnkʉja ndondo.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mwenekaaja jʉmo ʉgwa nkiisʉ kɨla, alɨnkʉnsʉʉma ɨmbombo. Ʉmundʉ jʉla alɨnkʉntʉma mu ngʉnda gwake, ʉkʉtɨ atiimege ɨngʉlʉbe.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ʉndʉmyana jʉla aalɨ nɨ njala, mpaka alɨnkʉnyonywa ʉkʉlya amakandi aga syalyaga ɨngʉlʉbe, poope najʉmo akaalɨmpeelepo ɨfindʉ ɨfya kʉlya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Bo asyageenie alɨnkʉtɨ, ‘Ababomba mbombo baa taata balɨnga, bikʉlya nʉ kʉsyasya, looli ʉne ngʉfwa nɨ njala!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Ʉne ngʉbʉʉka kwa taata, ngwakʉmmbʉʉla ngwakʉtɨ, “Taata, ndʉlile ɨnongwa kwa Kyala na kʉmyako.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Ngabagɨsya ʉkʉja mwanaako, ʉʉmbɨɨke ʉkʉja jʉmo mbabomba mbombo baako.” ’
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 “Po paapo alɨnkʉsookapo alɨnkʉbʉʉka kʉ gwise. Bo alɨ kɨfuki na pakaaja, ʉgwise alɨnkʉmmbona, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa, alɨnkʉbopa, alɨnkʉmmʉʉbatɨla, alɨnkʉmfipa.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ʉmwanaake jʉla, alɨnkʉmmbʉʉla ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Taata, ndʉlile ɨnongwa kwa Kyala na kʉmyako. Ngabagɨsya ʉkʉja mwanaako.’
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 “Looli ʉgwise alɨnkʉbabʉʉla ababombeli baake alɨnkʉtɨ, ‘Namutwale mbɨbɨmbɨbɨ ʉmwenda ʉnnunu, mumfwɨke. Mumfwɨke na kakʉba ndoobe, nɨ filato mmalʉndɨ.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Namutwale ɨndama ɨjɨ jɨtupile, muboole, tʉlye nʉ kʉsekela.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Paapo ʉmwanangʉ ʉjʉ aafwile, lɨɨlɨno asyʉkile; aasobile, lɨɨlɨno aboniike!’ Po balɨnkwanda ʉkʉsekela.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Akabalɨlo ako ʉmwanaake ʉnkʉlʉmba aalɨ mu ngʉnda. Alɨnkʉbʉʉka kʉkaaja. Bo alɨ kɨfuki nɨ nyumba, alɨnkʉpɨlɨka akoogo kaa nyɨmbo na bandʉ ʉkʉmoga.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Alɨnkʉnkoolela ʉmbombeli jʉmo, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Filiko ɨfiki?’
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉnnugunago iisile, ʉgʉʉso ankomiile ɨndama ɨndupe, paapo ammwambɨliile ʉmwanaake ʉnkafu itolo.’
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ʉmwanaake ʉnkʉlʉmba jʉla alɨnkʉkalala, alɨnkʉkaana ʉkwingɨla nnyumba. Po ʉgwise alɨnkʉsooka panja alɨnkʉntengʉlɨla.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Looli ʉmwene alɨnkʉmmwamula ʉgwise alɨnkʉtɨ, ‘Keeta ɨfyɨnja fingi ngʉbombiile, ngakilaniamo sikʉ ɨndagɨlo syako! Ʉkambamo ʉne sikʉ na kapeene, ʉkʉtɨ mbɨɨkepo ʉlʉsekelo na bamanyaani bangʉ.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Looli bo iisile ʉmwanaako ʉjʉ abululwisye ɨkyʉma kyako na baa malaja, gʉnkomiile ɨndama ɨndupe!’
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 “Ʉgwise alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Mwanangʉ, ʉgwe bwila ʉlɨ pamopeene na niine, fyosa ɨfi ndɨ nafyo fyako.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Lɨɨlɨno tʉtile tʉsekele nʉ kʉmoga, paapo ʉnnugunago ʉjʉ aafwile, lɨɨlɨno asyʉkile. Aasobile, lɨɨlɨno aboniike!’ ”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.