Lucas 10
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Bo sikɨndile ɨsyo, ʉNtwa Jesu alɨnkʉbasʉngʉla abandʉ abangɨ 72. Po alɨnkʉbatʉma babɨlɨ babɨlɨ, ʉkʉtɨ batalepo kʉkʉtɨ kaaja nʉ bʉjo, kʉno aabɨngɨliile ʉkʉbʉʉka ʉmwene.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉntondolo mwingi, looli abatondoli banandɨ. Po munsʉʉmege ʉNtwa ʉgwa ngʉnda, abatʉme abatondoli mu ngʉnda gwake.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Namubʉʉke, ngʉbatʉma ngatɨ ngʼoosi ɨmwana pakatɨ pa mbwa ɨsya ndiisʉ!
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Mulɨngendaga nɨ ndalama, pamo ɨkɨnyambɨ, pamo ɨfilato. Kangɨ mulɨngataagaga akabalɨlo ʉkʉponia abandʉ mu njɨla.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Ɨnyumba joosa ɨjɨ mukwakwingɨlaga mukabaponiege abenekaaja, mukatɨgɨ, ‘Kyala abapepo ʉlʉtengaano mu nyumba ɨjɨ.’
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Lɨnga ʉmwene nyumba gwa lʉtengaano, ʉlʉtengaano lukʉjaga nagwe. Lɨnga akaja gwa lʉtengaano, atikʉjaga nʉ lʉtengaano.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Musyalege mu nyumba ɨjɨ babambɨliile, mulyege nʉ kʉnwa ɨfi bikʉbapapo. Paapo kʉkʉtɨ mbombeli ikʉlondigwa ʉkʉpeeligwa ɨfi afumbilwe na bandʉ aba ikʉbabombela. Mulɨngasaamaga saamaga ʉkʉbʉʉka mu nyumba ɨsingi.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Bo mwingiile nkaaja koosa kala, lɨnga abenekaaja babambɨliile, mukalyege ɨfi bikwakʉbapaga.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Ababine aba balimo nkaaja ako, mubabʉmbʉlʉsyege. Mubabʉʉlege ʉkʉtɨ, ‘ɄBʉnyafyale bwa Kyala bʉsegeliile.’
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Looli lɨnga mukwakwingɨla nkaaja koosa kala, batikʉbambɨlɨla, mukabʉʉkege mmisebo gyabo mukatɨgɨ,
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘Joope ɨfumbɨ jaa kaaja kɨɨnu ɨjɨ jɨtʉʉmɨɨliile mmalʉndɨ gɨɨtʉ, tukʉbakungʼundɨla. Looli mumanye ʉkʉtɨ ʉBʉnyafyale bwa Kyala bʉsegeliile.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, pi isikʉ lya bʉlongi, abandʉ abaa nkaaja ako, bikwisa kʉkaba ʉlʉfundo ʉlʉnywamu, ʉkʉkɨnda ʉlwa bandʉ baa mu Sotoma!”
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “Ahɨɨli mwe bandʉ baa nkaaja akaa mu Kolasini, na nuumwe mwe baa nkaaja akaa mu Betisaita! Paapo ɨfiika ɨfi mbombile kʉmyɨnu, lɨnga fyabombiigwe ntwaja ʉtwa bandʉ ababiibi ʉtwa mu Tili na mu Sitoni, ngalɨ basʉʉmile ʉlʉhobokelo kʉno bafwele amalogota nʉ kʉpakala ʉmfwandɨlo.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Looli pi isikʉ lya bʉlongi, mukwisa kʉkaba ʉlʉfundo ʉlʉnywamu, ʉkʉkɨnda ʉlwa bandʉ baa mu Tili na mu Sitoni!
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Na nuumwe mwe bandʉ baa nkaaja akaa mu Kapelinaʉmu, bʉle, mukwinogona ʉkʉtɨ Kyala ikʉbakwesya mpaka kʉmwanya? Mma! Kyala ikʉbasulusya mpaka kʉ ngolongo.”
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbapɨlɨka ʉmwe, ikʉmbɨlɨka ʉne. Ʉjʉ ikʉbakaana ʉmwe, ikʉngaana ʉne. Kangɨ ʉjʉ ikʉngaana ʉne, ikʉnkaana ʉjʉ andʉmile.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Po abafundigwa baa Jesu 72, balɨnkʉgomoka nʉ lʉsekelo, balɨnkʉmmbʉʉla Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, syope ɨmbepo ɨnyali, mu ngamu jaako, sikʉtʉtiila!”
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Naalɨmmbwene Seetano ikʉsatʉka ngatɨ kɨmweku ɨkya njasi ʉkʉfuma kʉmwanya.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Keeta! Mbapeele amaka agaa kʉsikanya ɨnjoka na baa kaliisa, nʉ kʉtola amaka goosa agaa ndʉgʉ. Kakajako akaa kʉbafulasya.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Leelo mulɨngasekelaga kwene ʉkʉbatiila ɨmbepo ɨnyali, looli musekelege fiijo paapo ɨngamu syɨnu sisimbiigwe kʉmwanya.”
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Akabalɨlo kalakala, kʉ maka agaa Mbepo Mwikemo, Jesu alɨnkʉsekela fiijo alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, gwe Ntwa ʉgwa kʉmwanya na pakiisʉ, ngʉgwa ʉlʉpi paapo ɨmbombo ɨsyo ʉbafisile abaa mahala na bamangʼanyi, ʉbanangiisye aba bikwijiisya bo ʉlwa baana. Moomuumo Taata, ɨsyo gwaliikyeliile.”
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Kangɨ alɨnkʉtɨ, “Taata ambeele ʉtʉndʉ toosa. Akajako ʉjʉ ammeenye ʉMwana, looli Taata, pamo ʉjʉ ammeenye Taata looli ʉMwana, na gwesa ʉjʉ ʉMwana iiganile ʉkʉnnangɨsya.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Po Jesu alɨnkʉbasanukɨla abafundigwa baake, alɨnkʉbabʉʉla kʉbʉtiitʉ alɨnkʉtɨ, “Basajiigwe aba bikʉsibona ɨsi mukʉsibona!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Nalooli nikʉbabʉʉla nikʉtɨ, abakunguluka bingi na banyafyale baalondaga ʉkʉsibona ɨsi mukʉsibona ʉmwe, looli bakaasibwene. Kangɨ baalondaga ʉkʉpɨlɨka ɨsi mukʉsipɨlɨka ʉmwe, looli bakaasipɨliike.”
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Po ʉmmanyisi gwa ndagɨlo sya Moose jʉmo, alɨnkwɨma ʉkʉnndaalʉʉsya Jesu kʉnongwa jaa kʉnngela, alɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, mbombe ɨfiki, ʉkʉtɨ ngabe ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila?”
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Sisimbiigwe silɨkʉ mu ndagɨlo sya Moose? Ʉsyageenie bʉleebʉle?”
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Ʉmmanyisi jʉla alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉnnganege ʉNtwa Kyala gwako nɨ ndumbula jaako joosa, nɨ mbepo jaako joosa, na maka gaako goosa, na mahala gaako goosa, kangɨ ʉbaganege abanino bo ʉlʉ gwijiiganile ʉgwe.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwamwile kanunu! Ʉbombe bo lʉlʉʉlo, po kʉjaga nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila.”
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Looli ʉmmanyisi jʉla, aalondaga ʉkʉnangɨsya ʉkʉtɨ ngolofu, alɨnkʉnndaalʉʉsya Jesu alɨnkʉtɨ, “Po ʉmwinangʉ jo jwani?”
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ jʉmo aafumile kʉ Jelusalemu, aasulukaga kʉkaaja kaa mu Jeeliko. Mu njɨla aalyaganiile nɨ minyambuta, gyalɨmfuulile ɨmyenda, gyalɨnkomile fiijo, gɨlɨnkʉnndeka bo alɨ kɨfuki ʉkʉfwa.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Nakalɨnga ʉmpuuti jʉmo aasulukaga mu njɨla jɨla. Bo ammbwene ʉmundʉ jʉla aalyendile kʉmbalɨ.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Joope ʉNnyaleebi, bo afikile pala, bo ammbwene ʉmundʉ jʉla, joope aalyendile kʉmbalɨ.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Looli alɨnkwisa ʉNsamalija jʉmo, ʉjʉ endaga mu njɨla jɨla. Bo ammbwene ʉmundʉ jʉla, alɨnkʉmpelela ɨkɨsa,
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 alɨnkʉsegelela, alɨnkʉmpaka ɨfinga na mafuta mfilonda fyake, alɨnkʉmpinya nʉ mwenda. Alɨnkʉnkwesya pamwanya pa mbunda jaake, alɨnkʉntwala kʉ nyumba jaa baheesya, alɨnkʉnndwasya.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 “Kɨlaabo kyake, aasoosiisye ɨndenali ibɨlɨ, alɨnkʉmpapo ʉmwene nyumba jɨla, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Ʉnndwasye ʉmundʉ ʉjʉ. Lɨnga ɨndalama ɨsi sitikʉfwana, ngwisa kʉsoosya ɨsingi bo ngʉgomoka.’ ”
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Po Jesu alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉmmanyisi gwa ndagɨlo sya Moose jʉla alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mmbandʉ batatʉ abo, jo jwani ʉnnine ʉgwa mundʉ ʉjʉ aalyaganiile nɨ minyambuta?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ aalɨmpeliile ɨkɨsa.” Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nungwe bʉʉkaga ʉkabombege bo lʉlʉʉlo!”
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Jesu na bafundigwa baake, bo balɨ mu njɨla bikʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, balɨnkʉfika nkaaja kamo. Ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ʉjʉ ɨngamu jaake aalɨ jo Maalita, aalɨmmwambɨliile Jesu pakaaja kaake.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Maalita aalɨ nʉ nnuguna, ɨngamu jaake aalɨ jo Malija. Ʉjo aatʉʉgeele nkyeni mwa Jesu, aapɨlɨkɨsyaga ɨsi aajobaga.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Looli Maalita aapakanyikaga nɨ mbombo nyingi ɨsya kʉmmwambɨlɨla Jesu. Po alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉtikʉsibona ʉkʉja kabiibi, ʉlʉ ʉnnuguna gwangʉ aandekiile ngʉbomba niimwene? Po ʉmmbʉʉle andʉʉle!”
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 ɄNtwa alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Maalita, Maalita! Fiki kʉtaamigwa kʉnongwa jaa mbombo nyingi?
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Kamokeene itolo kikʉlondigwa. Malija asalile akanunu ako, akanunu ako akajako najʉmo ʉgwa kwega.”
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.