João 12

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bo gasyele amasikʉ ntandatʉ ʉkʉfika pa kyaka kya Pasa, Jesu alɨnkʉbʉʉka kangɨ kʉ Betanija, nkaaja aka aalɨnsyʉsiisye Laasalo ʉkʉfuma mbafwe.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Po abandʉ abaa pabʉjo bʉla balɨnkʉmpɨɨjɨla ɨfindʉ ɨfya namajolo. Maalita alɨnkʉmmbombela. Laasalo aalɨ jʉmo mbaheesya aba baatʉʉgeele pa meesa pamopeene na Jesu.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Po Malija alɨnkwega ɨsupa jaa mafuta agaa ntengo ʉnnywamu, agaa lʉʉma ʉlʉnunu, alɨnkʉmpaka Jesu mmalʉndɨ, alɨnkʉmpyasɨɨla nɨ nywili syake. Ɨnyumba joosa jɨlɨnkwisʉla ʉlʉʉma ʉlwa mafuta.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Looli jʉmo mbafundigwa baake ɨngamu jaake Juuta Isikalyoti, ʉjʉ aalondaga ʉkʉnndɨɨla Jesu, alɨnkʉtɨ,
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 “Fiki amafuta ago gatikʉʉlɨsigwa ɨndenali ɨmia itatʉ nʉ kʉpeeligwa abalondo?”
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Juuta akaajobile bo ʉlo kʉnongwa jaa kʉbapaakɨsya abalondo, looli paapo aalɨ nhɨɨji. Ʉmwene jo ʉjʉ aajaga nɨ kɨnyambɨ ɨkya ndalama. Aahɨɨjaga ɨndalama ɨsi aajaga nasyo nʉ kʉsibombela mwene.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 Po Jesu alɨnkʉmmwamula Juuta alɨnkʉtɨ, “Mulɨngantaamyaga ʉnkiikʉlʉ ʉjʉ, munndeke, abɨɨkile amafuta gaa pi isikʉ ɨlɨ aabikʉʉsyɨla.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Abalondo mulɨ nabo amasikʉ goosa. Looli ʉne ndikʉja pakʉja pamopeene na nuumwe bwila.”
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Po abandʉ bingi balɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ Jesu alipo pabʉjo bʉla, balɨnkʉbʉʉka komma kʉkʉnkeeta ʉmwene itolo, looli koope nʉ kʉnkeeta Laasalo, ʉjʉ Jesu aalɨnsyʉsiisye ʉkʉfuma mbafwe.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 Po abapuuti abalongosi balɨnkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga joope Laasalo,
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 paapo kʉnongwa jaa kʉsyʉka Laasalo, aBajuuta bingi baabasambʉkiile abalongosi baabo, balɨnkʉmmwitɨka Jesu.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Kɨlaabo kyake, ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ aba baaliisile kʉkʉsekela ɨkyaka kya Pasa, baapɨliike ʉkʉtɨ Jesu alɨ mu njɨla ikwisa mu Jelusalemu.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Po balɨnkwega ɨsamba ɨsya tʉgɨndwa, balɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla Jesu. Balɨnkʉlaata balɨnkʉtɨ,
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Po Jesu alɨnkʉjaaga ɨmwana jaa mbunda, alɨnkwitoga bo muno sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉnnjoba ʉmwene ʉkʉtɨ,
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 “Mwe bandʉ baa mu Syoni, mulɨngatiilaga!
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Akabalɨlo ako, abafundigwa baa Jesu bakaasyageenie ɨsyo. Leelo bo Jesu asyʉkile, po balɨnkʉkʉmbʉka ʉkʉtɨ ɨsyo syasimbiigwe ʉkʉnnjoba ʉmwene, na muno baalɨmmbombiile.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Abandʉ aba baalɨ na Jesu bo ikʉmmbɨlɨkɨla Laasalo ʉkʉfuma mwi ipʉmba nʉ kʉnsyʉsya ʉkʉfuma mbafwe, baasifumwisye ɨnongwa ɨsyo.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Po abandʉ bingi baapɨliike ɨnongwa ɨsya kiika ɨkɨ aabombile, jo nongwa ɨjɨ baafumile kʉ Jelusalemu ʉkʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla Jesu.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Looli aBafalisai balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Mukʉkeeta? Tʉkabagɨla ʉkʉbomba nakamo! Keeta, abandʉ boosa bikʉnkonga ʉmwene.”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Abandʉ aba baabʉʉkile kʉ Jelusalemu, kʉkʉmmwipuuta Kyala pa kyaka kya Pasa, bamo bakaalɨ Bajuuta.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Po abandʉ abo balɨnkʉbʉʉka kwa Filipo ʉjʉ aafumile mu Betisaita nkiisʉ ɨkya Galilai, balɨnkʉnsʉʉma balɨnkʉtɨ, “Mwɨmɨkigwa, tukʉsʉʉma tʉjobepo na Jesu.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Filipo alɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmbʉʉla Andeleja ɨnongwa ɨsyo, po Filipo na Andeleja balɨnkʉbʉʉka kwa Jesu kʉkʉmmbʉʉla.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Akabalɨlo kafikile akaa bʉsisya ʉbwa Nnyamundʉ ʉkʉboneka pabwelu.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Nalooli nikʉbabʉʉla, lɨnga ʉlʉseke lʉkasyɨligwa mu mfu bo ʉlwa mundʉ ʉjʉ afwile, lʉkabagɨla ʉkʉmela, looli lɨnga lʉsyɨliigwe, lukʉmela nʉ kʉpa ɨseke ɨnyingi.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlonda ʉkʉbʉponesya ʉbʉʉmi bwake, ikʉbʉpeesyaga ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila, looli ʉmundʉ gwesa ʉjʉ atikʉbʉpaasya ʉbʉʉmi bwake pakiisʉ apa, ʉjo ikʉbʉponesya ʉbʉʉmi bwake, ʉkʉtɨ bʉjege bwa bwila na bwila.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉmbombela ʉne, fikʉtɨ angongege. Kangɨ popoosa pala apa ndipo, po apa ʉmbombeli gwangʉ ikʉjapo. Taata ikʉmmwɨmɨkaga ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉmbombela ʉne.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 “Lɨɨlɨno nandile ʉkʉsulumania fiijo mu ndumbula jangʉ. Kalɨ njobe bʉleebʉle? Kalɨ ndɨgɨ, ‘Gwe Taata, ngʉkʉsʉʉma gʉmboke nkabalɨlo akaa ngʉbɨlo aka?’ Hɨmma, ngabagɨla ʉkʉsʉʉma bo ʉlo paapo niisile kʉkʉtaamigwa pakiisʉ apa.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Gwe Taata Kyala, ʉbʉsetʉle ʉbʉsisya ʉbwa ngamu jaako.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Po ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ aba baalipo pala bo bapɨliike iisyʉ ʉkʉfuma kʉmwanya, bamo balɨnkʉtɨ, “Ɨnjasi jikʉtajanika,” abangɨ balɨnkʉtɨ, “Gwandʉmi gwa Kyala aajobaga nagwe.”
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Iisyʉ ɨlɨ mwalɨpɨlɨkaga lɨkaalɨ lya kʉndʉʉla ʉne, looli lyalɨ lya kʉbatʉʉla ʉmwe.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Lɨɨlɨno kafikile akabalɨlo akaa Kyala ʉkʉbalonga abandʉ abaa pakiisʉ apa. Lɨɨlɨno kafikile akabalɨlo akaa Kyala akaa kʉnkaga Seetano, ʉjʉ jo ndagɨli gwa pakiisʉ apa.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Ʉne bo mfyʉsiigwe, nikwisa kʉbakwaba boosa ʉkʉtɨ biise kʉmyangʉ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Jesu aajobile bo ʉlo, ʉkʉnangɨsya muno aikʉfwɨla.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Po ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ balɨnkʉmmwamula Jesu balɨnkʉtɨ, “Tʉbalile mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, Meesija aikʉjaga mʉʉmi bwila na bwila. Po fiki kʉtɨ abandʉ aabikʉmfyʉsya Nnyamundʉ? Bʉle, Nnyamundʉ jo jwani?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉlʉmuli lukʉja pamopeene na nuumwe kʉkabalɨlo akapimba itolo. Mwendelelege ʉkwenda ndʉmuli ʉlʉ bo lʉlipo, ʉkʉtɨ ɨngiisi jɨlɨngiisa kʉbatola, paapo ʉmundʉ ʉjʉ ikwenda mu ngiisi akakʉmanya kʉno ikʉbʉʉka.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Mubɨɨkege ʉlʉsʉʉbɨlo lwɨnu ndʉmuli ʉlo ʉkʉtɨ mujege baana baa lʉmuli.” Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉkɨleka ɨkɨlʉndɨlo kɨla, alɨnkwakwibɨɨlɨla.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Na paapo Jesu aabombile ɨfiika fingi nkyeni mmyabo, poope abandʉ bingi bakaalɨmmwitiike.
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Syalɨ bo ʉlo ʉkʉtɨ gaboneke amasyʉ aga ʉnkunguluka Jeesaja aajobile ʉkʉtɨ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Bakaalɨmmwitiike paapo Kyala aajobile ʉkwendela kwa Jeesaja ʉkʉtɨ,
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 “Agogile amaaso gaabo,
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Jeesaja aajobile ɨsyo paapo aabʉbwene ʉbʉsisya bwa Jesu nʉ kʉjoba ɨnongwa syake.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Poope, abalongosi bingi abaa Bajuuta baalɨmmwitiike Jesu, looli bakaajobaga pabwelu ʉkʉtɨ bammwitiike, kʉnongwa jaa kʉbatiila aBafalisai ʉkʉbakaga mu sinagogi.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Abalongosi abo baaliiganile fiijo ʉkwɨmɨkigwa na bandʉ, ʉkʉkɨndapo ʉkwɨmɨkigwa na Kyala.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Po Jesu alɨnkʉjoba pabwelu alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, atikʉʉnyiitɨka ʉne niimwene, looli ikʉmmwitɨka na ʉjʉ andʉmile.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ aambwene ʉne, ammbwene na ʉjʉ andʉmile.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ʉne niisile pakiisʉ apa bo ʉlwa lʉmuli, ʉkʉtɨ kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka aleke ʉkʉja mu ngiisi.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉpɨlɨkɨsya amasyʉ gangʉ, looli atikʉgakonga, ʉne ndikwisa kʉnndonga, paapo ngaaliisile pakiisʉ apa kʉkʉbalonga abandʉ, looli naaliisile kʉkʉbapoka.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Bʉbʉʉbo ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉngaana ʉne pamopeene na masyʉ gangʉ ikwisa kʉlongigwa. Amasyʉ aga njobile go aga gikwisa kʉnndonga pi isikʉ ɨlya kʉmmalɨɨkɨsyo.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Namanga ngajoba kʉ bʉlagɨli bwangʉ jʉjʉʉne, looli Taata ʉjʉ andʉmile, jo ʉjʉ aandagiile ɨsya kʉjoba, na muno ngʉsijobelaga.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Kangɨ mmeenye ʉkʉtɨ ʉlʉlagɨlo lwake lukʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila. Po ʉne ngʉjoba syene ɨsi Taata aandagiile ʉkʉsijoba.”
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.