João 11

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aaliko ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Laasalo. Ʉjo aalɨ mbine. Aatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Betanija pamopeene na balʉmbʉ baake, Malija na Maalita.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Malija ʉjo aalɨ ilʉmbʉ gwa Laasalo, jo ʉjʉ aalɨmpakile ʉNtwa amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu nʉ kʉmpyasɨɨla mmalʉndɨ nɨ nywili syake.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Po Malija na Maalita balɨnkʉtʉma ɨndʉmi kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmmanyaani gwako Laasalo mbine.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jesu bo apɨliike ɨnongwa ɨsyo alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉbine ʉbo bʉkaja bwa kʉnngoga, looli bwa kʉnangɨsya ʉbʉsisya bwa Kyala, ʉkʉtɨ abandʉ baanyɨɨmɨkege ne Mwanaake ʉkwendela mbʉbine ʉbo.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesu aabaganile fiijo Maalita na baamyabo Malija na Laasalo.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Looli Jesu bo apɨliike ʉkʉtɨ Laasalo mbine, alɨnkongelapo ʉkʉtʉʉgala pabʉjo ʉbo amasikʉ mabɨlɨ.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Po bo gakɨndile amasikʉ mabɨlɨ, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kangɨ mu Jutai.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, akabalɨlo kakaaka itolo aBajuuta bamo baalondaga ʉkʉkʉtuunya na mabwe ʉkʉtɨ ʉfwe. Po fiki kʉlonda ʉkʉbʉʉka kangɨ ʉko?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, pamuusi pakaja nɨ sala kalongo na ibɨlɨ? Lɨnga ʉmundʉ ikwenda pamuusi, akabagɨla ʉkwitika ɨkɨlʉndɨ kyake paapo ʉlʉmuli lukʉmmulɨkɨla fyosa.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Looli ʉjʉ ikwenda pakɨlo, ikwitika paapo ʉlʉmuli ʉlwa kʉntʉʉla lʉkajapo.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmmanyaani gwɨtʉ Laasalo agonile ʉtʉlo, looli ngʉbʉʉka kʉkʉnndembʉsya.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Po abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga agonile ʉtʉlo, ikʉpona.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Jesu apa aajobaga ʉkʉtɨ Laasalo afwile, looli abafundigwa baake biinogonaga ʉkʉtɨ ikʉjoba ʉkʉtɨ agonile ʉtʉlo.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla pabwelu alɨnkʉtɨ, “Laasalo afwile.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Looli ʉne nhobwike ʉkʉtɨ ngaalipo bo Laasalo ikʉfwa, ʉkʉtɨ ʉmwe mukɨndɨlɨlepo ʉkʉʉnyiitɨka. Po mwisege tʉbʉʉke kʉmyake.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Po ʉmfundigwa jʉmo ɨngamu jaake Tomasi ʉjʉ bantɨgɨ Mbasa, alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa abanine alɨnkʉtɨ, “Na nuuswe tʉbʉʉke, ʉkʉtɨ tʉkafwe pamopeene nagwe.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Po Jesu bo afikile nkiisʉ ɨkya mu Jutai nkaaja akaa mu Betanija, alɨnkwaga Laasalo amalile amasikʉ mana mwi ipʉmba.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Akaaja kaa mu Betanija mpaka mu Jelusalemu kilomita itatʉ bʉno.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Abandʉ bingi ʉkʉfuma mu Jutai baaliisile mu Betanija kʉkʉbakeeta Maalita na Malija, kʉnongwa jaa bʉfwe ʉbwa ilʉmbʉ gwabo Laasalo.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Po Maalita alɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ Jesu alɨ mu njɨla, alɨnkʉsooka panja nʉ kʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla, looli Malija alɨnkʉsyala nnyumba.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Maalita alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Looli na ʉlʉ mmeenye ʉkʉtɨ kokoosa aka kʉnsʉʉma Kyala ikʉkʉpa.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉliilʉmbʉgo ikʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Maalita alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mmeenye ʉkʉtɨ Kyala bo ikʉbasyʉsya abandʉ boosa pi isikʉ lya bʉlongi, joope ikwisa kʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne jo ʉne ngʉsyʉsya, kangɨ ne bʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, nalɨnga ikʉfwa aikʉjaga mʉʉmi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Joope ʉjʉ mʉʉmi, kangɨ ikʉʉnyiitɨka ʉne atiisakʉfwamo sikʉ. Bʉle, kwitɨka ɨsyo?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Maalita alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Ntwa, niitiike ʉkʉtɨ ʉgwe gwe Meesija, ʉMwana gwa Kyala, jo ʉgwe Kyala akʉtʉmile pakiisʉ.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Maalita bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmbɨlɨkɨla ʉnnuguna Malija. Po alɨnkʉmmbʉʉla kʉmbalɨ alɨnkʉtɨ, “ɄMmanyisi alipo apa, ikʉkʉbɨlɨkɨla.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Malija bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉsumuka mbɨmbɨbɨ alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesu aakaalɨ ʉkwingɨla nkaaja ako, looli aalɨ pabʉjo ʉbʉ Maalita aabʉʉkile kʉkʉmmwambɨlɨla.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Abandʉ bala aba baabʉʉkile kʉkʉnkeeta Malija, baalɨmmbwene ikʉsumuka nʉ kʉsooka panja. Po balɨnkʉnkonga, paapo biinogonaga ʉkʉtɨ Malija ikʉbʉʉka kwi ipʉmba ʉkʉtɨ ko akalɨlɨlege.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Malija bo afikile apa aalipo Jesu, alɨnkʉmmbona, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, po alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Jesu bo ammbwene Malija ikʉlɨla, na bandʉ aba iisile nabo boope bikʉlɨla, alɨnkʉkalala fiijo nʉ kʉsulumania mu ndumbula jaake.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mummbɨɨkile kʉʉgʉ?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tʉbʉʉke tʉkakʉnangɨsye.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Jesu alɨnkʉlɨla.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Po abandʉ aba baaliisile kʉʉfwa balɨnkʉtɨ, “Keeta muno aalɨnnganiile Laasalo!”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Looli bamo balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ jo ʉjʉ aalɨmmbʉmbʉlwisye ʉmfwa maaso. Po fiki akabomba nasimo kwa Laasalo, ʉkʉtɨ alɨngafwa?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesu bo akaalɨ akaleele mu ndumbula jaake, alɨnkʉfika pi ipʉmba. Iipʉmba ɨlyo jaalɨ mbako ɨjɨ baajɨkupɨkiile ni ibwe iinywamu pa kɨfigo.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ aba baalipo pala alɨnkʉtɨ, “Namulɨsoosyepo iibwe ɨlyo pa kɨfigo.” Po Maalita ʉjʉ aalɨ ilʉmbʉ ʉgwa ʉjʉ afwile alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlʉ andile ʉkʉnunga, paapo gakɨndile amasikʉ mana bo alɨ mwi ipʉmba.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ngakʉbʉʉla ʉkʉtɨ lɨnga kwitɨka, kʉbʉbona ʉbʉsisya ʉbwa Kyala muno bʉjɨɨliile?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Po balɨnkʉlɨsoosyapo iibwe lɨla. Jesu alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkwipuuta kwa Kyala alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, nikʉgwa ʉlʉpi kʉmyako paapo kʉpɨlɨka ɨnyiipuuto syangʉ.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Mmeenye ʉkʉtɨ kʉmbɨlɨka akabalɨlo koosa, looli ngʉjoba ɨsi kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba, ʉkʉtɨ biitɨke ʉkʉtɨ jo ʉgwe ʉndʉmile.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jesu bo ajobile ɨsyo alɨnkʉlaata ʉkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Laasalo, sooka panja!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Po ʉjʉ aafwile alɨnkʉsooka panja. Amalʉndɨ na maboko gaake ganiembeteeleliigwe nʉ mwenda ʉgwa kʉsyɨlɨla. Kangɨ aalɨ nɨ kɨtambala ɨkɨ baalɨmpinyile kʉmaaso. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Namummwabʉle ɨmyenda ɨgyo, munndeke abʉʉkege.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Po aBajuuta bingi aba baaliisile kʉkʉnkeeta ɨɨfwa Malija, bo basibwene ɨsi Jesu asibombile, balɨnkʉmmwitɨka.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Leelo aBajuuta bamo balɨnkʉbʉʉka kʉ Bafalisai nʉ kʉbabʉʉla ɨsi Jesu abombile.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Po abapuuti abalongosi na Bafalisai balɨnkʉkoolela ʉlʉkomaano lwa Sanihendilini, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Tʉbombe ɨfiki? Paapo ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨfiika fingi.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Lɨnga tukʉnndeka ʉkʉtɨ abombege itolo ɨfiika ɨfyo, abandʉ boosa aabikʉmmwitɨka. ABalooma aabikwisa, bikwisa kʉkyonanga ɨkiisʉ kyɨtʉ nɨ tempeli.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Po jʉmo mbakʉlʉmba bala ɨngamu jaake Kajafa, ʉjʉ aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukasimanya nasimo!”
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Bʉle, mukamanya ʉkʉtɨ kanunu kʉmyɨnu ʉkʉtɨ ʉmundʉ jʉmo abafwɨle abandʉ boosa, ʉkʉkɨnda ɨkiisʉ kyosa ʉkʉpyutigwa?
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kajafa akaajobile ɨsyo kʉ bwigane bwake jʉʉjo. Looli paapo aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, aakungulukaga ʉkʉtɨ Jesu aikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo kya Bajuuta.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kangɨ Jesu atikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo ɨkyo kyene, looli ʉkʉtɨ ababʉngaanie abaana baa Kyala aba baabalaniile, baje pamopeene.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ʉkʉfuma iisikʉ ɨlyo, abalongosi baa Bajuuta balɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kʉnongwa ɨjo, Jesu alɨnkʉleka ʉkwenda pabwelu mu Jutai. Looli alɨnkʉsookamo nʉ kʉbʉʉka kɨfuki na ndʉngalangala, mu Efulaimu, alɨnkʉtʉʉgala kʉlakʉla pamopeene na bafundigwa baake.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Ɨkyaka kya Bajuuta ɨkya Pasa kyalɨ kɨfuki. Po abandʉ bingi balɨnkʉsookamo ʉkʉfuma ntwaja twabo, ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu ʉkʉtɨ bakiijeelʉsye.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Po balɨnkwendelela ʉkʉnndonda Jesu, balɨnkʉlaalʉʉsania bo babʉngeene pamopeene ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukwinogona ɨsya fiki? Bʉle, ʉmundʉ ʉjo ikwisa pa kyaka ɨkɨ pamo atikwisa?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Abapuuti abalongosi na Bafalisai baalagiile ʉkʉtɨ, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ameenye kʉno aliko Jesu, abʉʉke kʉkʉbabʉʉla ʉkʉtɨ bankole.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.