João 11

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aaliko ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Laasalo. Ʉjo aalɨ mbine. Aatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Betanija pamopeene na balʉmbʉ baake, Malija na Maalita.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Malija ʉjo aalɨ ilʉmbʉ gwa Laasalo, jo ʉjʉ aalɨmpakile ʉNtwa amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu nʉ kʉmpyasɨɨla mmalʉndɨ nɨ nywili syake.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Po Malija na Maalita balɨnkʉtʉma ɨndʉmi kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmmanyaani gwako Laasalo mbine.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Jesu bo apɨliike ɨnongwa ɨsyo alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉbine ʉbo bʉkaja bwa kʉnngoga, looli bwa kʉnangɨsya ʉbʉsisya bwa Kyala, ʉkʉtɨ abandʉ baanyɨɨmɨkege ne Mwanaake ʉkwendela mbʉbine ʉbo.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jesu aabaganile fiijo Maalita na baamyabo Malija na Laasalo.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Looli Jesu bo apɨliike ʉkʉtɨ Laasalo mbine, alɨnkongelapo ʉkʉtʉʉgala pabʉjo ʉbo amasikʉ mabɨlɨ.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Po bo gakɨndile amasikʉ mabɨlɨ, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kangɨ mu Jutai.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, akabalɨlo kakaaka itolo aBajuuta bamo baalondaga ʉkʉkʉtuunya na mabwe ʉkʉtɨ ʉfwe. Po fiki kʉlonda ʉkʉbʉʉka kangɨ ʉko?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, pamuusi pakaja nɨ sala kalongo na ibɨlɨ? Lɨnga ʉmundʉ ikwenda pamuusi, akabagɨla ʉkwitika ɨkɨlʉndɨ kyake paapo ʉlʉmuli lukʉmmulɨkɨla fyosa.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Looli ʉjʉ ikwenda pakɨlo, ikwitika paapo ʉlʉmuli ʉlwa kʉntʉʉla lʉkajapo.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmmanyaani gwɨtʉ Laasalo agonile ʉtʉlo, looli ngʉbʉʉka kʉkʉnndembʉsya.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Po abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga agonile ʉtʉlo, ikʉpona.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Jesu apa aajobaga ʉkʉtɨ Laasalo afwile, looli abafundigwa baake biinogonaga ʉkʉtɨ ikʉjoba ʉkʉtɨ agonile ʉtʉlo.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla pabwelu alɨnkʉtɨ, “Laasalo afwile.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Looli ʉne nhobwike ʉkʉtɨ ngaalipo bo Laasalo ikʉfwa, ʉkʉtɨ ʉmwe mukɨndɨlɨlepo ʉkʉʉnyiitɨka. Po mwisege tʉbʉʉke kʉmyake.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Po ʉmfundigwa jʉmo ɨngamu jaake Tomasi ʉjʉ bantɨgɨ Mbasa, alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa abanine alɨnkʉtɨ, “Na nuuswe tʉbʉʉke, ʉkʉtɨ tʉkafwe pamopeene nagwe.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Po Jesu bo afikile nkiisʉ ɨkya mu Jutai nkaaja akaa mu Betanija, alɨnkwaga Laasalo amalile amasikʉ mana mwi ipʉmba.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Akaaja kaa mu Betanija mpaka mu Jelusalemu kilomita itatʉ bʉno.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Abandʉ bingi ʉkʉfuma mu Jutai baaliisile mu Betanija kʉkʉbakeeta Maalita na Malija, kʉnongwa jaa bʉfwe ʉbwa ilʉmbʉ gwabo Laasalo.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Po Maalita alɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ Jesu alɨ mu njɨla, alɨnkʉsooka panja nʉ kʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla, looli Malija alɨnkʉsyala nnyumba.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Maalita alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Looli na ʉlʉ mmeenye ʉkʉtɨ kokoosa aka kʉnsʉʉma Kyala ikʉkʉpa.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉliilʉmbʉgo ikʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Maalita alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mmeenye ʉkʉtɨ Kyala bo ikʉbasyʉsya abandʉ boosa pi isikʉ lya bʉlongi, joope ikwisa kʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne jo ʉne ngʉsyʉsya, kangɨ ne bʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, nalɨnga ikʉfwa aikʉjaga mʉʉmi.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Joope ʉjʉ mʉʉmi, kangɨ ikʉʉnyiitɨka ʉne atiisakʉfwamo sikʉ. Bʉle, kwitɨka ɨsyo?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Maalita alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Ntwa, niitiike ʉkʉtɨ ʉgwe gwe Meesija, ʉMwana gwa Kyala, jo ʉgwe Kyala akʉtʉmile pakiisʉ.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Maalita bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmbɨlɨkɨla ʉnnuguna Malija. Po alɨnkʉmmbʉʉla kʉmbalɨ alɨnkʉtɨ, “ɄMmanyisi alipo apa, ikʉkʉbɨlɨkɨla.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Malija bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉsumuka mbɨmbɨbɨ alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Jesu aakaalɨ ʉkwingɨla nkaaja ako, looli aalɨ pabʉjo ʉbʉ Maalita aabʉʉkile kʉkʉmmwambɨlɨla.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Abandʉ bala aba baabʉʉkile kʉkʉnkeeta Malija, baalɨmmbwene ikʉsumuka nʉ kʉsooka panja. Po balɨnkʉnkonga, paapo biinogonaga ʉkʉtɨ Malija ikʉbʉʉka kwi ipʉmba ʉkʉtɨ ko akalɨlɨlege.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Malija bo afikile apa aalipo Jesu, alɨnkʉmmbona, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, po alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Jesu bo ammbwene Malija ikʉlɨla, na bandʉ aba iisile nabo boope bikʉlɨla, alɨnkʉkalala fiijo nʉ kʉsulumania mu ndumbula jaake.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mummbɨɨkile kʉʉgʉ?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tʉbʉʉke tʉkakʉnangɨsye.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Jesu alɨnkʉlɨla.
35 Jesus chorou.
36 Po abandʉ aba baaliisile kʉʉfwa balɨnkʉtɨ, “Keeta muno aalɨnnganiile Laasalo!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Looli bamo balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ jo ʉjʉ aalɨmmbʉmbʉlwisye ʉmfwa maaso. Po fiki akabomba nasimo kwa Laasalo, ʉkʉtɨ alɨngafwa?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Jesu bo akaalɨ akaleele mu ndumbula jaake, alɨnkʉfika pi ipʉmba. Iipʉmba ɨlyo jaalɨ mbako ɨjɨ baajɨkupɨkiile ni ibwe iinywamu pa kɨfigo.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ aba baalipo pala alɨnkʉtɨ, “Namulɨsoosyepo iibwe ɨlyo pa kɨfigo.” Po Maalita ʉjʉ aalɨ ilʉmbʉ ʉgwa ʉjʉ afwile alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlʉ andile ʉkʉnunga, paapo gakɨndile amasikʉ mana bo alɨ mwi ipʉmba.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ngakʉbʉʉla ʉkʉtɨ lɨnga kwitɨka, kʉbʉbona ʉbʉsisya ʉbwa Kyala muno bʉjɨɨliile?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Po balɨnkʉlɨsoosyapo iibwe lɨla. Jesu alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkwipuuta kwa Kyala alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, nikʉgwa ʉlʉpi kʉmyako paapo kʉpɨlɨka ɨnyiipuuto syangʉ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Mmeenye ʉkʉtɨ kʉmbɨlɨka akabalɨlo koosa, looli ngʉjoba ɨsi kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba, ʉkʉtɨ biitɨke ʉkʉtɨ jo ʉgwe ʉndʉmile.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Jesu bo ajobile ɨsyo alɨnkʉlaata ʉkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Laasalo, sooka panja!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Po ʉjʉ aafwile alɨnkʉsooka panja. Amalʉndɨ na maboko gaake ganiembeteeleliigwe nʉ mwenda ʉgwa kʉsyɨlɨla. Kangɨ aalɨ nɨ kɨtambala ɨkɨ baalɨmpinyile kʉmaaso. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Namummwabʉle ɨmyenda ɨgyo, munndeke abʉʉkege.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Po aBajuuta bingi aba baaliisile kʉkʉnkeeta ɨɨfwa Malija, bo basibwene ɨsi Jesu asibombile, balɨnkʉmmwitɨka.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Leelo aBajuuta bamo balɨnkʉbʉʉka kʉ Bafalisai nʉ kʉbabʉʉla ɨsi Jesu abombile.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Po abapuuti abalongosi na Bafalisai balɨnkʉkoolela ʉlʉkomaano lwa Sanihendilini, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Tʉbombe ɨfiki? Paapo ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨfiika fingi.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Lɨnga tukʉnndeka ʉkʉtɨ abombege itolo ɨfiika ɨfyo, abandʉ boosa aabikʉmmwitɨka. ABalooma aabikwisa, bikwisa kʉkyonanga ɨkiisʉ kyɨtʉ nɨ tempeli.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Po jʉmo mbakʉlʉmba bala ɨngamu jaake Kajafa, ʉjʉ aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukasimanya nasimo!”
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Bʉle, mukamanya ʉkʉtɨ kanunu kʉmyɨnu ʉkʉtɨ ʉmundʉ jʉmo abafwɨle abandʉ boosa, ʉkʉkɨnda ɨkiisʉ kyosa ʉkʉpyutigwa?
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kajafa akaajobile ɨsyo kʉ bwigane bwake jʉʉjo. Looli paapo aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, aakungulukaga ʉkʉtɨ Jesu aikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo kya Bajuuta.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Kangɨ Jesu atikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo ɨkyo kyene, looli ʉkʉtɨ ababʉngaanie abaana baa Kyala aba baabalaniile, baje pamopeene.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ʉkʉfuma iisikʉ ɨlyo, abalongosi baa Bajuuta balɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Kʉnongwa ɨjo, Jesu alɨnkʉleka ʉkwenda pabwelu mu Jutai. Looli alɨnkʉsookamo nʉ kʉbʉʉka kɨfuki na ndʉngalangala, mu Efulaimu, alɨnkʉtʉʉgala kʉlakʉla pamopeene na bafundigwa baake.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Ɨkyaka kya Bajuuta ɨkya Pasa kyalɨ kɨfuki. Po abandʉ bingi balɨnkʉsookamo ʉkʉfuma ntwaja twabo, ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu ʉkʉtɨ bakiijeelʉsye.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Po balɨnkwendelela ʉkʉnndonda Jesu, balɨnkʉlaalʉʉsania bo babʉngeene pamopeene ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukwinogona ɨsya fiki? Bʉle, ʉmundʉ ʉjo ikwisa pa kyaka ɨkɨ pamo atikwisa?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Abapuuti abalongosi na Bafalisai baalagiile ʉkʉtɨ, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ameenye kʉno aliko Jesu, abʉʉke kʉkʉbabʉʉla ʉkʉtɨ bankole.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.