João 11
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF
1 Aaliko ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Laasalo. Ʉjo aalɨ mbine. Aatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Betanija pamopeene na balʉmbʉ baake, Malija na Maalita.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malija ʉjo aalɨ ilʉmbʉ gwa Laasalo, jo ʉjʉ aalɨmpakile ʉNtwa amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu nʉ kʉmpyasɨɨla mmalʉndɨ nɨ nywili syake.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Po Malija na Maalita balɨnkʉtʉma ɨndʉmi kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmmanyaani gwako Laasalo mbine.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesu bo apɨliike ɨnongwa ɨsyo alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉbine ʉbo bʉkaja bwa kʉnngoga, looli bwa kʉnangɨsya ʉbʉsisya bwa Kyala, ʉkʉtɨ abandʉ baanyɨɨmɨkege ne Mwanaake ʉkwendela mbʉbine ʉbo.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesu aabaganile fiijo Maalita na baamyabo Malija na Laasalo.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Looli Jesu bo apɨliike ʉkʉtɨ Laasalo mbine, alɨnkongelapo ʉkʉtʉʉgala pabʉjo ʉbo amasikʉ mabɨlɨ.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Po bo gakɨndile amasikʉ mabɨlɨ, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kangɨ mu Jutai.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, akabalɨlo kakaaka itolo aBajuuta bamo baalondaga ʉkʉkʉtuunya na mabwe ʉkʉtɨ ʉfwe. Po fiki kʉlonda ʉkʉbʉʉka kangɨ ʉko?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, pamuusi pakaja nɨ sala kalongo na ibɨlɨ? Lɨnga ʉmundʉ ikwenda pamuusi, akabagɨla ʉkwitika ɨkɨlʉndɨ kyake paapo ʉlʉmuli lukʉmmulɨkɨla fyosa.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Looli ʉjʉ ikwenda pakɨlo, ikwitika paapo ʉlʉmuli ʉlwa kʉntʉʉla lʉkajapo.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmmanyaani gwɨtʉ Laasalo agonile ʉtʉlo, looli ngʉbʉʉka kʉkʉnndembʉsya.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Po abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga agonile ʉtʉlo, ikʉpona.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesu apa aajobaga ʉkʉtɨ Laasalo afwile, looli abafundigwa baake biinogonaga ʉkʉtɨ ikʉjoba ʉkʉtɨ agonile ʉtʉlo.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla pabwelu alɨnkʉtɨ, “Laasalo afwile.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 Looli ʉne nhobwike ʉkʉtɨ ngaalipo bo Laasalo ikʉfwa, ʉkʉtɨ ʉmwe mukɨndɨlɨlepo ʉkʉʉnyiitɨka. Po mwisege tʉbʉʉke kʉmyake.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 Po ʉmfundigwa jʉmo ɨngamu jaake Tomasi ʉjʉ bantɨgɨ Mbasa, alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa abanine alɨnkʉtɨ, “Na nuuswe tʉbʉʉke, ʉkʉtɨ tʉkafwe pamopeene nagwe.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Po Jesu bo afikile nkiisʉ ɨkya mu Jutai nkaaja akaa mu Betanija, alɨnkwaga Laasalo amalile amasikʉ mana mwi ipʉmba.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Akaaja kaa mu Betanija mpaka mu Jelusalemu kilomita itatʉ bʉno.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Abandʉ bingi ʉkʉfuma mu Jutai baaliisile mu Betanija kʉkʉbakeeta Maalita na Malija, kʉnongwa jaa bʉfwe ʉbwa ilʉmbʉ gwabo Laasalo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Po Maalita alɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ Jesu alɨ mu njɨla, alɨnkʉsooka panja nʉ kʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla, looli Malija alɨnkʉsyala nnyumba.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Maalita alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Looli na ʉlʉ mmeenye ʉkʉtɨ kokoosa aka kʉnsʉʉma Kyala ikʉkʉpa.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉliilʉmbʉgo ikʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maalita alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mmeenye ʉkʉtɨ Kyala bo ikʉbasyʉsya abandʉ boosa pi isikʉ lya bʉlongi, joope ikwisa kʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne jo ʉne ngʉsyʉsya, kangɨ ne bʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, nalɨnga ikʉfwa aikʉjaga mʉʉmi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Joope ʉjʉ mʉʉmi, kangɨ ikʉʉnyiitɨka ʉne atiisakʉfwamo sikʉ. Bʉle, kwitɨka ɨsyo?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Maalita alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Ntwa, niitiike ʉkʉtɨ ʉgwe gwe Meesija, ʉMwana gwa Kyala, jo ʉgwe Kyala akʉtʉmile pakiisʉ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maalita bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmbɨlɨkɨla ʉnnuguna Malija. Po alɨnkʉmmbʉʉla kʉmbalɨ alɨnkʉtɨ, “ɄMmanyisi alipo apa, ikʉkʉbɨlɨkɨla.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 Malija bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉsumuka mbɨmbɨbɨ alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Jesu aakaalɨ ʉkwingɨla nkaaja ako, looli aalɨ pabʉjo ʉbʉ Maalita aabʉʉkile kʉkʉmmwambɨlɨla.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Abandʉ bala aba baabʉʉkile kʉkʉnkeeta Malija, baalɨmmbwene ikʉsumuka nʉ kʉsooka panja. Po balɨnkʉnkonga, paapo biinogonaga ʉkʉtɨ Malija ikʉbʉʉka kwi ipʉmba ʉkʉtɨ ko akalɨlɨlege.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Malija bo afikile apa aalipo Jesu, alɨnkʉmmbona, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, po alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu bo ammbwene Malija ikʉlɨla, na bandʉ aba iisile nabo boope bikʉlɨla, alɨnkʉkalala fiijo nʉ kʉsulumania mu ndumbula jaake.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mummbɨɨkile kʉʉgʉ?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tʉbʉʉke tʉkakʉnangɨsye.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Jesu alɨnkʉlɨla.
35 Jesus chorou.
36 Po abandʉ aba baaliisile kʉʉfwa balɨnkʉtɨ, “Keeta muno aalɨnnganiile Laasalo!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Looli bamo balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ jo ʉjʉ aalɨmmbʉmbʉlwisye ʉmfwa maaso. Po fiki akabomba nasimo kwa Laasalo, ʉkʉtɨ alɨngafwa?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Jesu bo akaalɨ akaleele mu ndumbula jaake, alɨnkʉfika pi ipʉmba. Iipʉmba ɨlyo jaalɨ mbako ɨjɨ baajɨkupɨkiile ni ibwe iinywamu pa kɨfigo.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ aba baalipo pala alɨnkʉtɨ, “Namulɨsoosyepo iibwe ɨlyo pa kɨfigo.” Po Maalita ʉjʉ aalɨ ilʉmbʉ ʉgwa ʉjʉ afwile alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlʉ andile ʉkʉnunga, paapo gakɨndile amasikʉ mana bo alɨ mwi ipʉmba.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ngakʉbʉʉla ʉkʉtɨ lɨnga kwitɨka, kʉbʉbona ʉbʉsisya ʉbwa Kyala muno bʉjɨɨliile?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Po balɨnkʉlɨsoosyapo iibwe lɨla. Jesu alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkwipuuta kwa Kyala alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, nikʉgwa ʉlʉpi kʉmyako paapo kʉpɨlɨka ɨnyiipuuto syangʉ.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mmeenye ʉkʉtɨ kʉmbɨlɨka akabalɨlo koosa, looli ngʉjoba ɨsi kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba, ʉkʉtɨ biitɨke ʉkʉtɨ jo ʉgwe ʉndʉmile.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jesu bo ajobile ɨsyo alɨnkʉlaata ʉkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Laasalo, sooka panja!”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Po ʉjʉ aafwile alɨnkʉsooka panja. Amalʉndɨ na maboko gaake ganiembeteeleliigwe nʉ mwenda ʉgwa kʉsyɨlɨla. Kangɨ aalɨ nɨ kɨtambala ɨkɨ baalɨmpinyile kʉmaaso. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Namummwabʉle ɨmyenda ɨgyo, munndeke abʉʉkege.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Po aBajuuta bingi aba baaliisile kʉkʉnkeeta ɨɨfwa Malija, bo basibwene ɨsi Jesu asibombile, balɨnkʉmmwitɨka.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Leelo aBajuuta bamo balɨnkʉbʉʉka kʉ Bafalisai nʉ kʉbabʉʉla ɨsi Jesu abombile.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Po abapuuti abalongosi na Bafalisai balɨnkʉkoolela ʉlʉkomaano lwa Sanihendilini, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Tʉbombe ɨfiki? Paapo ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨfiika fingi.
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Lɨnga tukʉnndeka ʉkʉtɨ abombege itolo ɨfiika ɨfyo, abandʉ boosa aabikʉmmwitɨka. ABalooma aabikwisa, bikwisa kʉkyonanga ɨkiisʉ kyɨtʉ nɨ tempeli.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Po jʉmo mbakʉlʉmba bala ɨngamu jaake Kajafa, ʉjʉ aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukasimanya nasimo!”
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Bʉle, mukamanya ʉkʉtɨ kanunu kʉmyɨnu ʉkʉtɨ ʉmundʉ jʉmo abafwɨle abandʉ boosa, ʉkʉkɨnda ɨkiisʉ kyosa ʉkʉpyutigwa?
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Kajafa akaajobile ɨsyo kʉ bwigane bwake jʉʉjo. Looli paapo aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, aakungulukaga ʉkʉtɨ Jesu aikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo kya Bajuuta.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Kangɨ Jesu atikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo ɨkyo kyene, looli ʉkʉtɨ ababʉngaanie abaana baa Kyala aba baabalaniile, baje pamopeene.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ʉkʉfuma iisikʉ ɨlyo, abalongosi baa Bajuuta balɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kʉnongwa ɨjo, Jesu alɨnkʉleka ʉkwenda pabwelu mu Jutai. Looli alɨnkʉsookamo nʉ kʉbʉʉka kɨfuki na ndʉngalangala, mu Efulaimu, alɨnkʉtʉʉgala kʉlakʉla pamopeene na bafundigwa baake.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 Ɨkyaka kya Bajuuta ɨkya Pasa kyalɨ kɨfuki. Po abandʉ bingi balɨnkʉsookamo ʉkʉfuma ntwaja twabo, ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu ʉkʉtɨ bakiijeelʉsye.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Po balɨnkwendelela ʉkʉnndonda Jesu, balɨnkʉlaalʉʉsania bo babʉngeene pamopeene ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukwinogona ɨsya fiki? Bʉle, ʉmundʉ ʉjo ikwisa pa kyaka ɨkɨ pamo atikwisa?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Abapuuti abalongosi na Bafalisai baalagiile ʉkʉtɨ, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ameenye kʉno aliko Jesu, abʉʉke kʉkʉbabʉʉla ʉkʉtɨ bankole.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.