João 11

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aaliko ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Laasalo. Ʉjo aalɨ mbine. Aatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Betanija pamopeene na balʉmbʉ baake, Malija na Maalita.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malija ʉjo aalɨ ilʉmbʉ gwa Laasalo, jo ʉjʉ aalɨmpakile ʉNtwa amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu nʉ kʉmpyasɨɨla mmalʉndɨ nɨ nywili syake.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Po Malija na Maalita balɨnkʉtʉma ɨndʉmi kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmmanyaani gwako Laasalo mbine.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Jesu bo apɨliike ɨnongwa ɨsyo alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉbine ʉbo bʉkaja bwa kʉnngoga, looli bwa kʉnangɨsya ʉbʉsisya bwa Kyala, ʉkʉtɨ abandʉ baanyɨɨmɨkege ne Mwanaake ʉkwendela mbʉbine ʉbo.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesu aabaganile fiijo Maalita na baamyabo Malija na Laasalo.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Looli Jesu bo apɨliike ʉkʉtɨ Laasalo mbine, alɨnkongelapo ʉkʉtʉʉgala pabʉjo ʉbo amasikʉ mabɨlɨ.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Po bo gakɨndile amasikʉ mabɨlɨ, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kangɨ mu Jutai.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, akabalɨlo kakaaka itolo aBajuuta bamo baalondaga ʉkʉkʉtuunya na mabwe ʉkʉtɨ ʉfwe. Po fiki kʉlonda ʉkʉbʉʉka kangɨ ʉko?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, pamuusi pakaja nɨ sala kalongo na ibɨlɨ? Lɨnga ʉmundʉ ikwenda pamuusi, akabagɨla ʉkwitika ɨkɨlʉndɨ kyake paapo ʉlʉmuli lukʉmmulɨkɨla fyosa.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Looli ʉjʉ ikwenda pakɨlo, ikwitika paapo ʉlʉmuli ʉlwa kʉntʉʉla lʉkajapo.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmmanyaani gwɨtʉ Laasalo agonile ʉtʉlo, looli ngʉbʉʉka kʉkʉnndembʉsya.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Po abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga agonile ʉtʉlo, ikʉpona.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Jesu apa aajobaga ʉkʉtɨ Laasalo afwile, looli abafundigwa baake biinogonaga ʉkʉtɨ ikʉjoba ʉkʉtɨ agonile ʉtʉlo.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla pabwelu alɨnkʉtɨ, “Laasalo afwile.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Looli ʉne nhobwike ʉkʉtɨ ngaalipo bo Laasalo ikʉfwa, ʉkʉtɨ ʉmwe mukɨndɨlɨlepo ʉkʉʉnyiitɨka. Po mwisege tʉbʉʉke kʉmyake.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Po ʉmfundigwa jʉmo ɨngamu jaake Tomasi ʉjʉ bantɨgɨ Mbasa, alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa abanine alɨnkʉtɨ, “Na nuuswe tʉbʉʉke, ʉkʉtɨ tʉkafwe pamopeene nagwe.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Po Jesu bo afikile nkiisʉ ɨkya mu Jutai nkaaja akaa mu Betanija, alɨnkwaga Laasalo amalile amasikʉ mana mwi ipʉmba.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Akaaja kaa mu Betanija mpaka mu Jelusalemu kilomita itatʉ bʉno.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Abandʉ bingi ʉkʉfuma mu Jutai baaliisile mu Betanija kʉkʉbakeeta Maalita na Malija, kʉnongwa jaa bʉfwe ʉbwa ilʉmbʉ gwabo Laasalo.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Po Maalita alɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ Jesu alɨ mu njɨla, alɨnkʉsooka panja nʉ kʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla, looli Malija alɨnkʉsyala nnyumba.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Maalita alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Looli na ʉlʉ mmeenye ʉkʉtɨ kokoosa aka kʉnsʉʉma Kyala ikʉkʉpa.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉliilʉmbʉgo ikʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Maalita alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mmeenye ʉkʉtɨ Kyala bo ikʉbasyʉsya abandʉ boosa pi isikʉ lya bʉlongi, joope ikwisa kʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne jo ʉne ngʉsyʉsya, kangɨ ne bʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, nalɨnga ikʉfwa aikʉjaga mʉʉmi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Joope ʉjʉ mʉʉmi, kangɨ ikʉʉnyiitɨka ʉne atiisakʉfwamo sikʉ. Bʉle, kwitɨka ɨsyo?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Maalita alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Ntwa, niitiike ʉkʉtɨ ʉgwe gwe Meesija, ʉMwana gwa Kyala, jo ʉgwe Kyala akʉtʉmile pakiisʉ.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Maalita bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmbɨlɨkɨla ʉnnuguna Malija. Po alɨnkʉmmbʉʉla kʉmbalɨ alɨnkʉtɨ, “ɄMmanyisi alipo apa, ikʉkʉbɨlɨkɨla.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Malija bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉsumuka mbɨmbɨbɨ alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jesu aakaalɨ ʉkwingɨla nkaaja ako, looli aalɨ pabʉjo ʉbʉ Maalita aabʉʉkile kʉkʉmmwambɨlɨla.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Abandʉ bala aba baabʉʉkile kʉkʉnkeeta Malija, baalɨmmbwene ikʉsumuka nʉ kʉsooka panja. Po balɨnkʉnkonga, paapo biinogonaga ʉkʉtɨ Malija ikʉbʉʉka kwi ipʉmba ʉkʉtɨ ko akalɨlɨlege.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Malija bo afikile apa aalipo Jesu, alɨnkʉmmbona, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, po alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu bo ammbwene Malija ikʉlɨla, na bandʉ aba iisile nabo boope bikʉlɨla, alɨnkʉkalala fiijo nʉ kʉsulumania mu ndumbula jaake.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mummbɨɨkile kʉʉgʉ?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tʉbʉʉke tʉkakʉnangɨsye.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Jesu alɨnkʉlɨla.
35 Jesus chorou.
36 Po abandʉ aba baaliisile kʉʉfwa balɨnkʉtɨ, “Keeta muno aalɨnnganiile Laasalo!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Looli bamo balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ jo ʉjʉ aalɨmmbʉmbʉlwisye ʉmfwa maaso. Po fiki akabomba nasimo kwa Laasalo, ʉkʉtɨ alɨngafwa?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jesu bo akaalɨ akaleele mu ndumbula jaake, alɨnkʉfika pi ipʉmba. Iipʉmba ɨlyo jaalɨ mbako ɨjɨ baajɨkupɨkiile ni ibwe iinywamu pa kɨfigo.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ aba baalipo pala alɨnkʉtɨ, “Namulɨsoosyepo iibwe ɨlyo pa kɨfigo.” Po Maalita ʉjʉ aalɨ ilʉmbʉ ʉgwa ʉjʉ afwile alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlʉ andile ʉkʉnunga, paapo gakɨndile amasikʉ mana bo alɨ mwi ipʉmba.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ngakʉbʉʉla ʉkʉtɨ lɨnga kwitɨka, kʉbʉbona ʉbʉsisya ʉbwa Kyala muno bʉjɨɨliile?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Po balɨnkʉlɨsoosyapo iibwe lɨla. Jesu alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkwipuuta kwa Kyala alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, nikʉgwa ʉlʉpi kʉmyako paapo kʉpɨlɨka ɨnyiipuuto syangʉ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Mmeenye ʉkʉtɨ kʉmbɨlɨka akabalɨlo koosa, looli ngʉjoba ɨsi kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba, ʉkʉtɨ biitɨke ʉkʉtɨ jo ʉgwe ʉndʉmile.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Jesu bo ajobile ɨsyo alɨnkʉlaata ʉkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Laasalo, sooka panja!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Po ʉjʉ aafwile alɨnkʉsooka panja. Amalʉndɨ na maboko gaake ganiembeteeleliigwe nʉ mwenda ʉgwa kʉsyɨlɨla. Kangɨ aalɨ nɨ kɨtambala ɨkɨ baalɨmpinyile kʉmaaso. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Namummwabʉle ɨmyenda ɨgyo, munndeke abʉʉkege.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Po aBajuuta bingi aba baaliisile kʉkʉnkeeta ɨɨfwa Malija, bo basibwene ɨsi Jesu asibombile, balɨnkʉmmwitɨka.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Leelo aBajuuta bamo balɨnkʉbʉʉka kʉ Bafalisai nʉ kʉbabʉʉla ɨsi Jesu abombile.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Po abapuuti abalongosi na Bafalisai balɨnkʉkoolela ʉlʉkomaano lwa Sanihendilini, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Tʉbombe ɨfiki? Paapo ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨfiika fingi.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Lɨnga tukʉnndeka ʉkʉtɨ abombege itolo ɨfiika ɨfyo, abandʉ boosa aabikʉmmwitɨka. ABalooma aabikwisa, bikwisa kʉkyonanga ɨkiisʉ kyɨtʉ nɨ tempeli.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Po jʉmo mbakʉlʉmba bala ɨngamu jaake Kajafa, ʉjʉ aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukasimanya nasimo!”
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Bʉle, mukamanya ʉkʉtɨ kanunu kʉmyɨnu ʉkʉtɨ ʉmundʉ jʉmo abafwɨle abandʉ boosa, ʉkʉkɨnda ɨkiisʉ kyosa ʉkʉpyutigwa?
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kajafa akaajobile ɨsyo kʉ bwigane bwake jʉʉjo. Looli paapo aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, aakungulukaga ʉkʉtɨ Jesu aikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo kya Bajuuta.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kangɨ Jesu atikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo ɨkyo kyene, looli ʉkʉtɨ ababʉngaanie abaana baa Kyala aba baabalaniile, baje pamopeene.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ʉkʉfuma iisikʉ ɨlyo, abalongosi baa Bajuuta balɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kʉnongwa ɨjo, Jesu alɨnkʉleka ʉkwenda pabwelu mu Jutai. Looli alɨnkʉsookamo nʉ kʉbʉʉka kɨfuki na ndʉngalangala, mu Efulaimu, alɨnkʉtʉʉgala kʉlakʉla pamopeene na bafundigwa baake.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ɨkyaka kya Bajuuta ɨkya Pasa kyalɨ kɨfuki. Po abandʉ bingi balɨnkʉsookamo ʉkʉfuma ntwaja twabo, ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu ʉkʉtɨ bakiijeelʉsye.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Po balɨnkwendelela ʉkʉnndonda Jesu, balɨnkʉlaalʉʉsania bo babʉngeene pamopeene ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukwinogona ɨsya fiki? Bʉle, ʉmundʉ ʉjo ikwisa pa kyaka ɨkɨ pamo atikwisa?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abapuuti abalongosi na Bafalisai baalagiile ʉkʉtɨ, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ameenye kʉno aliko Jesu, abʉʉke kʉkʉbabʉʉla ʉkʉtɨ bankole.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.