João 11

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Aaliko ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Laasalo. Ʉjo aalɨ mbine. Aatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Betanija pamopeene na balʉmbʉ baake, Malija na Maalita.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Malija ʉjo aalɨ ilʉmbʉ gwa Laasalo, jo ʉjʉ aalɨmpakile ʉNtwa amafuta agaa lʉʉma ʉlʉnunu nʉ kʉmpyasɨɨla mmalʉndɨ nɨ nywili syake.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Po Malija na Maalita balɨnkʉtʉma ɨndʉmi kwa Jesu balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉkʉbʉʉla ʉkʉtɨ ʉmmanyaani gwako Laasalo mbine.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Jesu bo apɨliike ɨnongwa ɨsyo alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉbine ʉbo bʉkaja bwa kʉnngoga, looli bwa kʉnangɨsya ʉbʉsisya bwa Kyala, ʉkʉtɨ abandʉ baanyɨɨmɨkege ne Mwanaake ʉkwendela mbʉbine ʉbo.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jesu aabaganile fiijo Maalita na baamyabo Malija na Laasalo.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Looli Jesu bo apɨliike ʉkʉtɨ Laasalo mbine, alɨnkongelapo ʉkʉtʉʉgala pabʉjo ʉbo amasikʉ mabɨlɨ.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Po bo gakɨndile amasikʉ mabɨlɨ, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Tʉbʉʉke kangɨ mu Jutai.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, akabalɨlo kakaaka itolo aBajuuta bamo baalondaga ʉkʉkʉtuunya na mabwe ʉkʉtɨ ʉfwe. Po fiki kʉlonda ʉkʉbʉʉka kangɨ ʉko?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Jesu alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Bʉle, pamuusi pakaja nɨ sala kalongo na ibɨlɨ? Lɨnga ʉmundʉ ikwenda pamuusi, akabagɨla ʉkwitika ɨkɨlʉndɨ kyake paapo ʉlʉmuli lukʉmmulɨkɨla fyosa.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Looli ʉjʉ ikwenda pakɨlo, ikwitika paapo ʉlʉmuli ʉlwa kʉntʉʉla lʉkajapo.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Jesu bo ajobile ɨsyo, alɨnkwendelela ʉkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Ʉmmanyaani gwɨtʉ Laasalo agonile ʉtʉlo, looli ngʉbʉʉka kʉkʉnndembʉsya.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Po abafundigwa baake balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga agonile ʉtʉlo, ikʉpona.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jesu apa aajobaga ʉkʉtɨ Laasalo afwile, looli abafundigwa baake biinogonaga ʉkʉtɨ ikʉjoba ʉkʉtɨ agonile ʉtʉlo.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla pabwelu alɨnkʉtɨ, “Laasalo afwile.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Looli ʉne nhobwike ʉkʉtɨ ngaalipo bo Laasalo ikʉfwa, ʉkʉtɨ ʉmwe mukɨndɨlɨlepo ʉkʉʉnyiitɨka. Po mwisege tʉbʉʉke kʉmyake.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Po ʉmfundigwa jʉmo ɨngamu jaake Tomasi ʉjʉ bantɨgɨ Mbasa, alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa abanine alɨnkʉtɨ, “Na nuuswe tʉbʉʉke, ʉkʉtɨ tʉkafwe pamopeene nagwe.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Po Jesu bo afikile nkiisʉ ɨkya mu Jutai nkaaja akaa mu Betanija, alɨnkwaga Laasalo amalile amasikʉ mana mwi ipʉmba.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Akaaja kaa mu Betanija mpaka mu Jelusalemu kilomita itatʉ bʉno.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Abandʉ bingi ʉkʉfuma mu Jutai baaliisile mu Betanija kʉkʉbakeeta Maalita na Malija, kʉnongwa jaa bʉfwe ʉbwa ilʉmbʉ gwabo Laasalo.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Po Maalita alɨnkʉpɨlɨka ʉkʉtɨ Jesu alɨ mu njɨla, alɨnkʉsooka panja nʉ kʉbʉʉka kʉkʉmmwambɨlɨla, looli Malija alɨnkʉsyala nnyumba.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Maalita alɨnkʉmmbʉʉla Jesu alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Looli na ʉlʉ mmeenye ʉkʉtɨ kokoosa aka kʉnsʉʉma Kyala ikʉkʉpa.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Po Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉliilʉmbʉgo ikʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Maalita alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mmeenye ʉkʉtɨ Kyala bo ikʉbasyʉsya abandʉ boosa pi isikʉ lya bʉlongi, joope ikwisa kʉsyʉka nʉ kʉja mʉʉmi kangɨ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Jesu alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne jo ʉne ngʉsyʉsya, kangɨ ne bʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, nalɨnga ikʉfwa aikʉjaga mʉʉmi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Joope ʉjʉ mʉʉmi, kangɨ ikʉʉnyiitɨka ʉne atiisakʉfwamo sikʉ. Bʉle, kwitɨka ɨsyo?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Maalita alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli Ntwa, niitiike ʉkʉtɨ ʉgwe gwe Meesija, ʉMwana gwa Kyala, jo ʉgwe Kyala akʉtʉmile pakiisʉ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Maalita bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉbʉʉka kʉkʉmmbɨlɨkɨla ʉnnuguna Malija. Po alɨnkʉmmbʉʉla kʉmbalɨ alɨnkʉtɨ, “ɄMmanyisi alipo apa, ikʉkʉbɨlɨkɨla.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Malija bo apɨliike ɨsyo, alɨnkʉsumuka mbɨmbɨbɨ alɨnkʉbʉʉka kwa Jesu.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Jesu aakaalɨ ʉkwingɨla nkaaja ako, looli aalɨ pabʉjo ʉbʉ Maalita aabʉʉkile kʉkʉmmwambɨlɨla.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Abandʉ bala aba baabʉʉkile kʉkʉnkeeta Malija, baalɨmmbwene ikʉsumuka nʉ kʉsooka panja. Po balɨnkʉnkonga, paapo biinogonaga ʉkʉtɨ Malija ikʉbʉʉka kwi ipʉmba ʉkʉtɨ ko akalɨlɨlege.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Malija bo afikile apa aalipo Jesu, alɨnkʉmmbona, alɨnkʉfugama nkyeni mwa Jesu, po alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, lɨnga gwalipo apa, iilʉmbʉ gwangʉ ngalɨ akafwa.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Jesu bo ammbwene Malija ikʉlɨla, na bandʉ aba iisile nabo boope bikʉlɨla, alɨnkʉkalala fiijo nʉ kʉsulumania mu ndumbula jaake.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Po alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Mummbɨɨkile kʉʉgʉ?” Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tʉbʉʉke tʉkakʉnangɨsye.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Jesu alɨnkʉlɨla.
35 Jesus chorou.
36 Po abandʉ aba baaliisile kʉʉfwa balɨnkʉtɨ, “Keeta muno aalɨnnganiile Laasalo!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Looli bamo balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ jo ʉjʉ aalɨmmbʉmbʉlwisye ʉmfwa maaso. Po fiki akabomba nasimo kwa Laasalo, ʉkʉtɨ alɨngafwa?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Jesu bo akaalɨ akaleele mu ndumbula jaake, alɨnkʉfika pi ipʉmba. Iipʉmba ɨlyo jaalɨ mbako ɨjɨ baajɨkupɨkiile ni ibwe iinywamu pa kɨfigo.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ aba baalipo pala alɨnkʉtɨ, “Namulɨsoosyepo iibwe ɨlyo pa kɨfigo.” Po Maalita ʉjʉ aalɨ ilʉmbʉ ʉgwa ʉjʉ afwile alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlʉ andile ʉkʉnunga, paapo gakɨndile amasikʉ mana bo alɨ mwi ipʉmba.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Po Jesu alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ngakʉbʉʉla ʉkʉtɨ lɨnga kwitɨka, kʉbʉbona ʉbʉsisya ʉbwa Kyala muno bʉjɨɨliile?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Po balɨnkʉlɨsoosyapo iibwe lɨla. Jesu alɨnkʉkeeta kʉmwanya, alɨnkwipuuta kwa Kyala alɨnkʉtɨ, “Gwe Taata, nikʉgwa ʉlʉpi kʉmyako paapo kʉpɨlɨka ɨnyiipuuto syangʉ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mmeenye ʉkʉtɨ kʉmbɨlɨka akabalɨlo koosa, looli ngʉjoba ɨsi kʉnongwa jaa kɨlʉndɨlo kya bandʉ aba, ʉkʉtɨ biitɨke ʉkʉtɨ jo ʉgwe ʉndʉmile.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Jesu bo ajobile ɨsyo alɨnkʉlaata ʉkʉkoolela alɨnkʉtɨ, “Laasalo, sooka panja!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Po ʉjʉ aafwile alɨnkʉsooka panja. Amalʉndɨ na maboko gaake ganiembeteeleliigwe nʉ mwenda ʉgwa kʉsyɨlɨla. Kangɨ aalɨ nɨ kɨtambala ɨkɨ baalɨmpinyile kʉmaaso. Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Namummwabʉle ɨmyenda ɨgyo, munndeke abʉʉkege.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Po aBajuuta bingi aba baaliisile kʉkʉnkeeta ɨɨfwa Malija, bo basibwene ɨsi Jesu asibombile, balɨnkʉmmwitɨka.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Leelo aBajuuta bamo balɨnkʉbʉʉka kʉ Bafalisai nʉ kʉbabʉʉla ɨsi Jesu abombile.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Po abapuuti abalongosi na Bafalisai balɨnkʉkoolela ʉlʉkomaano lwa Sanihendilini, balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Tʉbombe ɨfiki? Paapo ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbomba ɨfiika fingi.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Lɨnga tukʉnndeka ʉkʉtɨ abombege itolo ɨfiika ɨfyo, abandʉ boosa aabikʉmmwitɨka. ABalooma aabikwisa, bikwisa kʉkyonanga ɨkiisʉ kyɨtʉ nɨ tempeli.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Po jʉmo mbakʉlʉmba bala ɨngamu jaake Kajafa, ʉjʉ aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukasimanya nasimo!”
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Bʉle, mukamanya ʉkʉtɨ kanunu kʉmyɨnu ʉkʉtɨ ʉmundʉ jʉmo abafwɨle abandʉ boosa, ʉkʉkɨnda ɨkiisʉ kyosa ʉkʉpyutigwa?
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kajafa akaajobile ɨsyo kʉ bwigane bwake jʉʉjo. Looli paapo aalɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba nkabalɨlo ako, aakungulukaga ʉkʉtɨ Jesu aikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo kya Bajuuta.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Kangɨ Jesu atikʉkɨfwɨla ɨkɨkolo ɨkyo kyene, looli ʉkʉtɨ ababʉngaanie abaana baa Kyala aba baabalaniile, baje pamopeene.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ʉkʉfuma iisikʉ ɨlyo, abalongosi baa Bajuuta balɨnkwanda ʉkʉlonda ɨnjɨla ɨjaa kʉnngoga Jesu.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Kʉnongwa ɨjo, Jesu alɨnkʉleka ʉkwenda pabwelu mu Jutai. Looli alɨnkʉsookamo nʉ kʉbʉʉka kɨfuki na ndʉngalangala, mu Efulaimu, alɨnkʉtʉʉgala kʉlakʉla pamopeene na bafundigwa baake.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ɨkyaka kya Bajuuta ɨkya Pasa kyalɨ kɨfuki. Po abandʉ bingi balɨnkʉsookamo ʉkʉfuma ntwaja twabo, ʉkʉbʉʉka mu Jelusalemu ʉkʉtɨ bakiijeelʉsye.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Po balɨnkwendelela ʉkʉnndonda Jesu, balɨnkʉlaalʉʉsania bo babʉngeene pamopeene ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mukwinogona ɨsya fiki? Bʉle, ʉmundʉ ʉjo ikwisa pa kyaka ɨkɨ pamo atikwisa?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abapuuti abalongosi na Bafalisai baalagiile ʉkʉtɨ, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ameenye kʉno aliko Jesu, abʉʉke kʉkʉbabʉʉla ʉkʉtɨ bankole.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.