Gálatas 2
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH
1 Ɨfyɨnja kalongo na fina bo fikɨndile, naabʉʉkile kangɨ kʉ Jelusalemu pamopeene na Balinaba, naalɨmmwegile joope Tiiti ʉkʉbʉʉka nagwe.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Naabʉʉkile akabalɨlo kala paapo Kyala aalɨɨsetʉliile ʉkʉtɨ mbʉʉke. Bo twijeekiile na balongosi bala, naabalɨngeenie ɨNdʉmi ɨNunu ɨjɨ naabalʉmbɨlɨlaga abandʉ aba bakaja Bajuuta. Naabombile bo ʉlo ʉkʉtɨ ɨmbombo jangʉ ɨjɨ ndɨ pakʉjɨbomba jɨlɨngaja jaa itolo.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Looli nʉ mwinangʉ Tiiti ʉjʉ akaja Njuuta, akaafimbɨlɨsiigwe ʉkʉsikonga ɨndagɨlo sya Moose, kʉ njɨla jaa kʉbuutigwa kʉkyeni,
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 na paalema baalipo abiitɨki bamo abaa bʉtʉngʉlʉ aba baalondaga ʉkʉtɨ abuutigwe kʉkyeni. Abandʉ abo baaliijingiisye kʉ bʉkomu ʉkʉtendeela ʉbwabʉke bwɨtʉ ʉbʉ twapeeliigwe na Kɨlɨsiti Jesu, ʉkʉtɨ batʉbɨɨke mbʉtʉmwa.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Tʉkaaliitɨkeene nabo na panandɨ, ʉkʉtɨ balɨngabwandʉla ʉbwanalooli ʉbwa Ndʉmi ɨNunu, kʉmyɨnu.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Leelo abandʉ abo, aba bikʉjobigwa ʉkʉja balongosi, bakaalɨ nɨ mbya ɨsya kʉʉmbʉʉla. Nalooli kʉmyangʉ ndikʉpaasya ʉkʉtɨ baalɨ bakʉlʉmba pamo bakaalɨ bakʉlʉmba, paapo Kyala atikʉpaasya ɨsya panja.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Leelo baasyageenie ʉkʉtɨ Kyala aalɨndʉmile ʉkʉbatwalɨla ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Jesu, abandʉ aba bakaja Bajuuta, bo ʉlʉ aalɨntʉmile Peeteli ʉkʉbatwalɨla aBajuuta.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Twesa Kyala ikʉbomba ɨmbombo nkatɨ mmyɨtʉ, Peeteli kʉ Bajuuta, ʉne kʉ bandʉ aba bakaja Bajuuta.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Po Jaakobo, Peeteli na Johani aba bikʉboneka ʉkʉja balongosi bakʉlʉmba, baasyageenie ʉkʉtɨ Kyala kwi ipyana lyake, aalɨmbeele ɨmbombo ɨjɨ. Po balɨnkʉtʉkola amaboko ʉne na Balinaba, kɨje kɨmanyilo ɨkya bʉlɨɨlanisi. Twaliitɨkeene ʉkʉtɨ ʉswe tukʉlondigwa ʉkʉbomba ɨmbombo pa bandʉ aba bakaja Bajuuta, abeene pa Bajuuta.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Baatʉsʉʉmile akandʉ kamo, ko kʉbakʉmbʉka abalondo, akandʉ aka ngwijʉʉla ʉkʉkabomba.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Po piitaasi, Peeteli aaliisile kʉ Antyokija kʉkʉtʉjaatɨla, naalɨmpɨngile pabwelu paapo aasobile.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Abandʉ bamo bo bakaalɨ ʉkwisa ʉkʉfuma kwa Jaakobo, Peeteli aalyaga na bandʉ aba bakaja Bajuuta. Leelo abandʉ bala bo bafikile, alɨnkwanda ʉkʉgomokela kʉnyuma, alɨnkwikwaba, paapo aabatiilile abandʉ aba baasisimɨkɨsyaga abiitɨki boosa ʉkʉbuutigwa kʉkyeni.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Po na Bajuuta abangɨ balɨnkwanda ʉkʉbomba bo ʉlʉ aabombaga Peeteli, na paapo baameenye ʉkʉtɨ bikʉbomba ɨsya bʉsyobi. Joope Balinaba baalɨnsongile, aabombaga ɨsya bʉsyobi.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Po bo naagile batikʉbomba ʉkʉkongana nʉ bwanalooli bwa Ndʉmi ɨNunu, ndɨnkʉmmbʉʉla Peeteli nkyeni mmbandʉ boosa ndɨnkʉtɨ, “Na paapo ʉgwe ʉlɨ Njuuta, kʉbomba ʉlwa mundʉ ʉjʉ akaja Njuuta! Po fiki kʉbafimbɨlɨsya abandʉ aba bakaja Bajuuta ʉkʉkonga ɨnyiiho ɨsya Bajuuta?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Nalooli ʉswe tʉlɨ baana baa Bajuuta, tʉkaja batʉlanongwa bo ʉlwa bandʉ abaa mfikolo ɨfingi.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Ʉswe tʉmeenye nalooli, ʉkʉtɨ Kyala ikʉbabala abandʉ ʉbʉgolofu, kwene kʉ njɨla jaa kʉmmwitɨka Jesu Kɨlɨsiti, somma ʉkʉsikonga ɨndagɨlo sya Moose. Na nuuswe tʉmmwitiike Kɨlɨsiti Jesu ʉkʉtɨ tʉbaligwe ʉbʉgolofu kʉnongwa jaa ɨsi aabombile Jesu, somma kʉ njɨla jaa kʉsikonga ɨndagɨlo sya Moose. Nalooli, kʉ njɨla jaa kʉsikonga ɨndagɨlo sya Moose, akajako ʉmundʉ ʉjʉ ikʉbaligwa ʉbʉgolofu.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Bo tukʉlonda ʉkʉbaligwa ʉbʉgolofu kʉ njɨla jaa Kɨlɨsiti, lɨnga tukʉboneka ʉkʉja batʉlanongwa, bʉle, ɨsi sikʉnangɨsya ʉkʉtɨ Kɨlɨsiti ikʉtʉpela ʉkʉja batʉlanongwa? Hɨmma na panandɨ!
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Looli lɨnga ngʉjenga kangɨ ʉlʉlagɨlo ʉlʉ naaloomwile, po sikʉnangɨsya ʉkʉtɨ ʉne kʉbwandɨlo naasobile.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Namanga naasikongaga ɨndagɨlo ɨsyo ɨsya Moose, leelo ʉbʉʉmi bwangʉ ʉbwa mu ndagɨlo bʉmaliike, ʉkʉtɨ ʉbʉʉmi bwangʉ bʉje mwa Kyala.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ʉne ngogiigwe pamopeene na Kɨlɨsiti pa kɨkohekano, looli ndɨ mʉʉmi akabalɨlo aka, leelo ngaja mʉʉmi ʉne, looli Kɨlɨsiti mʉʉmi nkatɨ mmyangʉ. Ʉbʉʉmi ʉbʉ ndɨ nabo akabalɨlo aka, ndɨ nabo kʉ lwitɨko, ʉlwitɨko kʉ Mwana gwa Kyala ʉjʉ aalɨɨnganile, aabʉningile ʉbʉʉmi bwake ʉkʉmboka.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Nemma ʉkʉlɨkaana iipyana lya Kyala. Lɨnga ʉmundʉ abagiile ʉkʉbaligwa ʉbʉgolofu kʉ njɨla jaa kʉsikonga ɨndagɨlo sya Moose, po Kɨlɨsiti aafwile ɨsya itolo!
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.