Atos 9
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Akabalɨlo ako, Saʉli endelelaga ʉkʉbatiilɨsya abiitɨki baa Ntwa Jesu, ʉkʉtɨ ikʉbagoga. Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mpuuti ʉnkʉlʉmba,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 alɨnkʉnsʉʉma ʉkʉtɨ ampepo baakalata abaa kʉbʉʉka nabo kʉ bakʉlʉmba baa sinagogi ɨsya nkaaja akaa mu Ndamasika. Baakalata baalɨmmwitɨkiisye ʉkʉtɨ, lɨnga ammwagile ʉmundʉ gwesa ʉgwa Njɨla jaa Jesu, aje nnyambala pamo nkiikʉlʉ, abapinyege nʉ kʉbatwala kʉ Jelusalemu.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Po Saʉli alɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa kʉbʉʉka mu Ndamasika. Bo alɨ kɨfuki, nakalɨnga ʉndangalɨla ʉkʉfuma kʉmwanya gʉlɨnkʉmmulɨka koosakoosa.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Aagwile paasi, alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ ɨlɨ likʉmmbʉʉla likʉtɨ, “Saʉli! Saʉli! Fiki kʉʉfunda?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saʉli alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe gwani?” Iisyʉ lɨla lɨlɨnkwamula lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉne ne Jesu, ʉjʉ ʉgwe kʉmfunda.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Sumuka! Gwingɨle nkaaja, ʉmo mo kwakʉbʉʉligwa syosa ɨsi kʉlondigwa ʉkʉsibomba.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Abandʉ aba bendaga pamopeene nagwe mu njɨla, baalyɨmile kɨsita kʉja nasyo ɨsya kʉjoba, paapo boope baapɨliike iisyʉ, looli bakaalɨmmbwene ʉmundʉ najʉmo.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Po Saʉli alɨnkwinʉka ʉkʉfuma paasi. Bo ikʉgela ʉkʉkeeta, alɨnkwaga atikʉkeeta. Abanine balɨnkʉnkola ɨkɨboko, balɨnkʉnndongosya ʉkʉntwala mu Ndamasika.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Gaakɨndile amasikʉ matatʉ kɨsita kʉkeeta. Nkabalɨlo ako akaaliilemo nʉ kʉnwa nafimo.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Kʉ Ndamasika aaliko ʉmwitɨki jʉmo, ɨngamu jaake Ananija. ɄNtwa Jesu alɨnkʉjoba nagwe mbʉsetʉka, alɨnkʉtɨ, “Ananija!” Ananija alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉne apa.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Po ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉke kʉ lʉkɨndɨ ʉlʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Lʉgolofu. Ʉkalaalʉʉsye mu nyumba jaa Juuta, lɨnga alimo ʉmundʉ ʉjʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Saʉli, afumile kʉ Taliso. Ʉlʉ alɨ pakwipuuta.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Mbʉsetʉka ammbwene ʉmundʉ, ɨngamu jaake Ananija, ikwingɨla muno alimo nʉ kʉmmbɨɨkɨlapo amaboko, ʉkʉtɨ akeetege kangɨ.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ananija alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mbɨliike kʉ bandʉ baa bingi, ɨnongwa sya mundʉ ʉjʉ, ababombiile ɨmbiibi nyingi abandʉ baako mu Jelusalemu!
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Na ʉlʉ apa, abapuuti abalongosi bammwitɨkiisye ʉkʉtɨ abapinyege boosa aba bikʉkwipuuta.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Looli ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla Ananija alɨnkʉtɨ, “Bʉʉkaga itolo! Ʉmundʉ ʉjo, kɨbombelo kyangʉ ɨkɨsʉngʉligwa, ɨkya kʉfumusya ɨngamu jangʉ kʉlɨ aba bakaja Banyaisilaɨli na banyafyale baabo, kangɨ kʉ bandʉ bangʉ aBanyaisilaɨli.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ʉne nikʉnnangɨsya ɨngʉbɨlo ɨsi mpaka akʉbɨlwe kʉnongwa jangʉ.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Po Ananija alɨnkʉbʉʉka, alɨnkwingɨla nnyumba jɨla, alɨnkʉmmbɨɨkapo amaboko Saʉli, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwamyɨtʉ Saʉli, ʉNtwa Jesu andʉmile kʉmyako, ʉkʉtɨ ʉkeetege kangɨ nʉ kwisʉla Mbepo Mwikemo. Jesu ʉjo jo ʉjʉ aakʉsetʉkiile mu njɨla ɨjɨ gwisɨlaga.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Nakalɨnga ʉtʉndʉ ngatɨ makakala, tʉlɨnkʉsatʉka ʉkʉfuma mmaaso gaa Saʉli, alɨnkʉkeeta kangɨ, alɨnkʉsumuka, alɨnkoosigwa.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Po alɨnkʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkʉkaba amaka.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Aabʉʉkaga mu sinagogi, aalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Jesu aatɨgɨ, “Ʉjo jo Mwana gwa Kyala.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Abandʉ boosa aba bampɨlɨkɨsyaga Saʉli baaswigaga, baatɨgɨ, “Bʉle, akaja jo ʉjʉ aabafundaga abandʉ aba bikʉmmwipuuta Jesu, kʉla kʉ Jelusalemu? Na apa iisile ʉkʉtɨ abapinyege abandʉ abo nʉ kʉbatwala kʉ bapuuti abalongosi!”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Looli Saʉli alɨnkʉkɨndapo ʉkʉja na maka, aabaswigɨsyaga aBajuuta aba baatʉʉgalaga mu Ndamasika, ʉkʉbanangɨsya ʉkʉtɨ Jesu jo Meesija.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Amasikʉ mingi bo gakɨndile, aBajuuta balɨnkwitɨkana ʉkʉtɨ banngoge Saʉli.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Bansigɨlaga mfipata fya nkaaja, pakɨlo na pamuusi, ʉkʉtɨ banngoge. Looli Saʉli alɨnkʉsimanya ɨsi biitɨkeene.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Pakɨlo abafundigwa baake baalɨmmwegile, baalɨmmbɨɨkile nkiibo ɨkɨnywamu, baalɨnsulwisye nʉ lʉgoje mwi imato ʉkwendela pabʉjo ʉbʉ bwalɨ bwasi.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Po Saʉli aabʉʉkile mu Jelusalemu, alɨnkʉgela ʉkʉja pamopeene na aba bammwitiike Jesu. Looli boosa bantiilaga, paapo bakaaliitiike ʉkʉtɨ joope mwitɨki gwa Jesu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Looli Balinaba alɨnkwisa kʉkʉmmwega Saʉli, alɨnkʉntwala kʉ batʉmigwa. Alɨnkʉbapangɨla muno Saʉli aalɨmmboniile ʉNtwa mu njɨla ɨjɨ jikʉbʉʉka kʉ Ndamasika, nʉ kʉtɨ ʉNtwa aajobile nagwe. Alɨnkʉbabʉʉla muno Saʉli aalʉmbɨlɨliile ɨnongwa sya Jesu kʉla, kɨsita kʉtiila.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Po Saʉli aatʉʉgalaga pamopeene na biitɨki, aasyʉngʉʉtɨlaga mu Jelusalemu kʉno ikʉlʉmbɨlɨla mu ngamu jaa Ntwa Jesu, kɨsita kʉtiila.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Aajobaga nʉ kʉkaanikana na Bajuuta aba baajobaga ɨnjobelo ɨjaa Kɨgiliki, looli abeene baalondaga ʉkʉnngoga.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Abiitɨki bo basyageenie ɨsyo, balɨnkʉntwala mu Kesalija, po balɨnkʉntʉma kʉ Taliso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Akabalɨlo kala, ɨkɨpanga kyosa ɨkya Kyala kyalɨ nʉ lʉtengaano moosa mu Jutai, mu Galilai na mu Samalija. Abandʉ baa nkɨpanga kya Kyala baapeeligwaga amaka nʉ kwendelela ʉkʉntiila ʉNtwa. Kʉ bʉtʉʉli bwa Mbepo Mwikemo, baalyongeliile ʉkʉja bingi.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Akabalɨlo kala Peeteli endaga moosamoosa. Po alɨnkʉbʉʉka kʉkʉbakeeta abiitɨki aba baatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Lita.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Nkaaja kala alɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Aineja, ʉjʉ aalalile. Aalambaleele pa kɨtala akabalɨlo kaa fyɨnja lwele.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe Aineja, Jesu Kɨlɨsiti akʉbʉmbʉlwisye. Sumuka! Ʉbagiile ʉkʉtenga ɨkɨtala kyako.” Nakalɨnga Aineja alɨnkʉsumuka.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Abandʉ boosa abaa mu Lita na nkaaja akatelamu akaa mu Saloni, balɨnkʉmmbona Aineja, balɨnkʉpɨndʉka.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Nkaaja akaa mu Jopa aaliko ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmwitɨki gwa Jesu, ɨngamu jaake Tabita, kokʉtɨ Ndolikasi, akasya. Aabatʉʉlaga abalondo nʉ kʉbomba ɨmbombo ɨnunu ɨsingi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Akabalɨlo kala, alɨnkʉbina nʉ kʉfwa. Bo bagoosiisye ʉmfimba, balɨnkʉgʉlambalɨka nkyumba ɨkya kʉ golofwa.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Akaaja kaa mu Jopa kaalɨ kɨfuki na kʉ Lita. Fyobeene abiitɨki baa Jesu bo bapɨliike ʉkʉtɨ Peeteli aliko kʉ Lita, balɨnkʉbatʉma abandʉ babɨlɨ kʉmyake ʉkʉtɨ bakanndambe. Baatile, “Ʉlɨngakaabɨlaga ʉkwisa kʉmyɨtʉ!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Po Peeteli alɨnkʉsumuka, alɨnkʉlongosania nabo. Bo afikile, balɨnkʉntwala kʉ kyumba kɨla ɨkya kʉ golofwa. Abakiikʉlʉ boosa aba baasyɨlile abalʉme baabo, balɨnkwɨma kɨfuki nagwe. Balɨnkʉlɨla nʉ kʉnnangɨsya ɨmiselekesye nɨ myenda ɨgɨngɨ ɨgɨ Tabita aabasonelaga bo mʉʉmi.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Peeteli alɨnkʉbasoosya abandʉ boosa panja. Alɨnkʉfugama alɨnkwipuuta, po alɨnkʉgʉkeeta ʉmfimba gʉla, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Tabita, sumuka!” Po Tabita amaaso gaake galɨnkʉkeeta. Bo ammbwene Peeteli alɨnkʉsumuka.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Peeteli alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉnsumusya, alɨnkʉbakoolela abakiikʉlʉ abafwɨle na biitɨki abangɨ, alɨnkʉbanangɨsya Tabita ʉmʉʉmi.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ɨnongwa ɨsyo silɨnkʉfumuka moosa mu Jopa, abandʉ bingi balɨnkʉmmwitɨka ʉNtwa Jesu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Peeteli alɨnkʉtʉʉgala amasikʉ mingi mu Jopa, nnyumba jaa mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Simoni, ʉntendekesya ʉtʉndʉ twa fipapa.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.