Atos 9

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Akabalɨlo ako, Saʉli endelelaga ʉkʉbatiilɨsya abiitɨki baa Ntwa Jesu, ʉkʉtɨ ikʉbagoga. Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mpuuti ʉnkʉlʉmba,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 alɨnkʉnsʉʉma ʉkʉtɨ ampepo baakalata abaa kʉbʉʉka nabo kʉ bakʉlʉmba baa sinagogi ɨsya nkaaja akaa mu Ndamasika. Baakalata baalɨmmwitɨkiisye ʉkʉtɨ, lɨnga ammwagile ʉmundʉ gwesa ʉgwa Njɨla jaa Jesu, aje nnyambala pamo nkiikʉlʉ, abapinyege nʉ kʉbatwala kʉ Jelusalemu.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Po Saʉli alɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa kʉbʉʉka mu Ndamasika. Bo alɨ kɨfuki, nakalɨnga ʉndangalɨla ʉkʉfuma kʉmwanya gʉlɨnkʉmmulɨka koosakoosa.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Aagwile paasi, alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ ɨlɨ likʉmmbʉʉla likʉtɨ, “Saʉli! Saʉli! Fiki kʉʉfunda?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saʉli alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe gwani?” Iisyʉ lɨla lɨlɨnkwamula lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉne ne Jesu, ʉjʉ ʉgwe kʉmfunda.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Sumuka! Gwingɨle nkaaja, ʉmo mo kwakʉbʉʉligwa syosa ɨsi kʉlondigwa ʉkʉsibomba.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Abandʉ aba bendaga pamopeene nagwe mu njɨla, baalyɨmile kɨsita kʉja nasyo ɨsya kʉjoba, paapo boope baapɨliike iisyʉ, looli bakaalɨmmbwene ʉmundʉ najʉmo.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Po Saʉli alɨnkwinʉka ʉkʉfuma paasi. Bo ikʉgela ʉkʉkeeta, alɨnkwaga atikʉkeeta. Abanine balɨnkʉnkola ɨkɨboko, balɨnkʉnndongosya ʉkʉntwala mu Ndamasika.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Gaakɨndile amasikʉ matatʉ kɨsita kʉkeeta. Nkabalɨlo ako akaaliilemo nʉ kʉnwa nafimo.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Kʉ Ndamasika aaliko ʉmwitɨki jʉmo, ɨngamu jaake Ananija. ɄNtwa Jesu alɨnkʉjoba nagwe mbʉsetʉka, alɨnkʉtɨ, “Ananija!” Ananija alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉne apa.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Po ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉke kʉ lʉkɨndɨ ʉlʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Lʉgolofu. Ʉkalaalʉʉsye mu nyumba jaa Juuta, lɨnga alimo ʉmundʉ ʉjʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Saʉli, afumile kʉ Taliso. Ʉlʉ alɨ pakwipuuta.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Mbʉsetʉka ammbwene ʉmundʉ, ɨngamu jaake Ananija, ikwingɨla muno alimo nʉ kʉmmbɨɨkɨlapo amaboko, ʉkʉtɨ akeetege kangɨ.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananija alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mbɨliike kʉ bandʉ baa bingi, ɨnongwa sya mundʉ ʉjʉ, ababombiile ɨmbiibi nyingi abandʉ baako mu Jelusalemu!
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Na ʉlʉ apa, abapuuti abalongosi bammwitɨkiisye ʉkʉtɨ abapinyege boosa aba bikʉkwipuuta.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Looli ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla Ananija alɨnkʉtɨ, “Bʉʉkaga itolo! Ʉmundʉ ʉjo, kɨbombelo kyangʉ ɨkɨsʉngʉligwa, ɨkya kʉfumusya ɨngamu jangʉ kʉlɨ aba bakaja Banyaisilaɨli na banyafyale baabo, kangɨ kʉ bandʉ bangʉ aBanyaisilaɨli.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ʉne nikʉnnangɨsya ɨngʉbɨlo ɨsi mpaka akʉbɨlwe kʉnongwa jangʉ.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Po Ananija alɨnkʉbʉʉka, alɨnkwingɨla nnyumba jɨla, alɨnkʉmmbɨɨkapo amaboko Saʉli, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwamyɨtʉ Saʉli, ʉNtwa Jesu andʉmile kʉmyako, ʉkʉtɨ ʉkeetege kangɨ nʉ kwisʉla Mbepo Mwikemo. Jesu ʉjo jo ʉjʉ aakʉsetʉkiile mu njɨla ɨjɨ gwisɨlaga.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Nakalɨnga ʉtʉndʉ ngatɨ makakala, tʉlɨnkʉsatʉka ʉkʉfuma mmaaso gaa Saʉli, alɨnkʉkeeta kangɨ, alɨnkʉsumuka, alɨnkoosigwa.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Po alɨnkʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkʉkaba amaka.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Aabʉʉkaga mu sinagogi, aalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Jesu aatɨgɨ, “Ʉjo jo Mwana gwa Kyala.”
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Abandʉ boosa aba bampɨlɨkɨsyaga Saʉli baaswigaga, baatɨgɨ, “Bʉle, akaja jo ʉjʉ aabafundaga abandʉ aba bikʉmmwipuuta Jesu, kʉla kʉ Jelusalemu? Na apa iisile ʉkʉtɨ abapinyege abandʉ abo nʉ kʉbatwala kʉ bapuuti abalongosi!”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Looli Saʉli alɨnkʉkɨndapo ʉkʉja na maka, aabaswigɨsyaga aBajuuta aba baatʉʉgalaga mu Ndamasika, ʉkʉbanangɨsya ʉkʉtɨ Jesu jo Meesija.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Amasikʉ mingi bo gakɨndile, aBajuuta balɨnkwitɨkana ʉkʉtɨ banngoge Saʉli.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Bansigɨlaga mfipata fya nkaaja, pakɨlo na pamuusi, ʉkʉtɨ banngoge. Looli Saʉli alɨnkʉsimanya ɨsi biitɨkeene.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Pakɨlo abafundigwa baake baalɨmmwegile, baalɨmmbɨɨkile nkiibo ɨkɨnywamu, baalɨnsulwisye nʉ lʉgoje mwi imato ʉkwendela pabʉjo ʉbʉ bwalɨ bwasi.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Po Saʉli aabʉʉkile mu Jelusalemu, alɨnkʉgela ʉkʉja pamopeene na aba bammwitiike Jesu. Looli boosa bantiilaga, paapo bakaaliitiike ʉkʉtɨ joope mwitɨki gwa Jesu.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Looli Balinaba alɨnkwisa kʉkʉmmwega Saʉli, alɨnkʉntwala kʉ batʉmigwa. Alɨnkʉbapangɨla muno Saʉli aalɨmmboniile ʉNtwa mu njɨla ɨjɨ jikʉbʉʉka kʉ Ndamasika, nʉ kʉtɨ ʉNtwa aajobile nagwe. Alɨnkʉbabʉʉla muno Saʉli aalʉmbɨlɨliile ɨnongwa sya Jesu kʉla, kɨsita kʉtiila.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Po Saʉli aatʉʉgalaga pamopeene na biitɨki, aasyʉngʉʉtɨlaga mu Jelusalemu kʉno ikʉlʉmbɨlɨla mu ngamu jaa Ntwa Jesu, kɨsita kʉtiila.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Aajobaga nʉ kʉkaanikana na Bajuuta aba baajobaga ɨnjobelo ɨjaa Kɨgiliki, looli abeene baalondaga ʉkʉnngoga.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Abiitɨki bo basyageenie ɨsyo, balɨnkʉntwala mu Kesalija, po balɨnkʉntʉma kʉ Taliso.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Akabalɨlo kala, ɨkɨpanga kyosa ɨkya Kyala kyalɨ nʉ lʉtengaano moosa mu Jutai, mu Galilai na mu Samalija. Abandʉ baa nkɨpanga kya Kyala baapeeligwaga amaka nʉ kwendelela ʉkʉntiila ʉNtwa. Kʉ bʉtʉʉli bwa Mbepo Mwikemo, baalyongeliile ʉkʉja bingi.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Akabalɨlo kala Peeteli endaga moosamoosa. Po alɨnkʉbʉʉka kʉkʉbakeeta abiitɨki aba baatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Lita.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nkaaja kala alɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Aineja, ʉjʉ aalalile. Aalambaleele pa kɨtala akabalɨlo kaa fyɨnja lwele.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe Aineja, Jesu Kɨlɨsiti akʉbʉmbʉlwisye. Sumuka! Ʉbagiile ʉkʉtenga ɨkɨtala kyako.” Nakalɨnga Aineja alɨnkʉsumuka.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Abandʉ boosa abaa mu Lita na nkaaja akatelamu akaa mu Saloni, balɨnkʉmmbona Aineja, balɨnkʉpɨndʉka.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Nkaaja akaa mu Jopa aaliko ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmwitɨki gwa Jesu, ɨngamu jaake Tabita, kokʉtɨ Ndolikasi, akasya. Aabatʉʉlaga abalondo nʉ kʉbomba ɨmbombo ɨnunu ɨsingi.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Akabalɨlo kala, alɨnkʉbina nʉ kʉfwa. Bo bagoosiisye ʉmfimba, balɨnkʉgʉlambalɨka nkyumba ɨkya kʉ golofwa.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Akaaja kaa mu Jopa kaalɨ kɨfuki na kʉ Lita. Fyobeene abiitɨki baa Jesu bo bapɨliike ʉkʉtɨ Peeteli aliko kʉ Lita, balɨnkʉbatʉma abandʉ babɨlɨ kʉmyake ʉkʉtɨ bakanndambe. Baatile, “Ʉlɨngakaabɨlaga ʉkwisa kʉmyɨtʉ!”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Po Peeteli alɨnkʉsumuka, alɨnkʉlongosania nabo. Bo afikile, balɨnkʉntwala kʉ kyumba kɨla ɨkya kʉ golofwa. Abakiikʉlʉ boosa aba baasyɨlile abalʉme baabo, balɨnkwɨma kɨfuki nagwe. Balɨnkʉlɨla nʉ kʉnnangɨsya ɨmiselekesye nɨ myenda ɨgɨngɨ ɨgɨ Tabita aabasonelaga bo mʉʉmi.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Peeteli alɨnkʉbasoosya abandʉ boosa panja. Alɨnkʉfugama alɨnkwipuuta, po alɨnkʉgʉkeeta ʉmfimba gʉla, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Tabita, sumuka!” Po Tabita amaaso gaake galɨnkʉkeeta. Bo ammbwene Peeteli alɨnkʉsumuka.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Peeteli alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉnsumusya, alɨnkʉbakoolela abakiikʉlʉ abafwɨle na biitɨki abangɨ, alɨnkʉbanangɨsya Tabita ʉmʉʉmi.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɨnongwa ɨsyo silɨnkʉfumuka moosa mu Jopa, abandʉ bingi balɨnkʉmmwitɨka ʉNtwa Jesu.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peeteli alɨnkʉtʉʉgala amasikʉ mingi mu Jopa, nnyumba jaa mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Simoni, ʉntendekesya ʉtʉndʉ twa fipapa.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.