Atos 9

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Akabalɨlo ako, Saʉli endelelaga ʉkʉbatiilɨsya abiitɨki baa Ntwa Jesu, ʉkʉtɨ ikʉbagoga. Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mpuuti ʉnkʉlʉmba,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 alɨnkʉnsʉʉma ʉkʉtɨ ampepo baakalata abaa kʉbʉʉka nabo kʉ bakʉlʉmba baa sinagogi ɨsya nkaaja akaa mu Ndamasika. Baakalata baalɨmmwitɨkiisye ʉkʉtɨ, lɨnga ammwagile ʉmundʉ gwesa ʉgwa Njɨla jaa Jesu, aje nnyambala pamo nkiikʉlʉ, abapinyege nʉ kʉbatwala kʉ Jelusalemu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Po Saʉli alɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa kʉbʉʉka mu Ndamasika. Bo alɨ kɨfuki, nakalɨnga ʉndangalɨla ʉkʉfuma kʉmwanya gʉlɨnkʉmmulɨka koosakoosa.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Aagwile paasi, alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ ɨlɨ likʉmmbʉʉla likʉtɨ, “Saʉli! Saʉli! Fiki kʉʉfunda?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Saʉli alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe gwani?” Iisyʉ lɨla lɨlɨnkwamula lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉne ne Jesu, ʉjʉ ʉgwe kʉmfunda.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Sumuka! Gwingɨle nkaaja, ʉmo mo kwakʉbʉʉligwa syosa ɨsi kʉlondigwa ʉkʉsibomba.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Abandʉ aba bendaga pamopeene nagwe mu njɨla, baalyɨmile kɨsita kʉja nasyo ɨsya kʉjoba, paapo boope baapɨliike iisyʉ, looli bakaalɨmmbwene ʉmundʉ najʉmo.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Po Saʉli alɨnkwinʉka ʉkʉfuma paasi. Bo ikʉgela ʉkʉkeeta, alɨnkwaga atikʉkeeta. Abanine balɨnkʉnkola ɨkɨboko, balɨnkʉnndongosya ʉkʉntwala mu Ndamasika.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Gaakɨndile amasikʉ matatʉ kɨsita kʉkeeta. Nkabalɨlo ako akaaliilemo nʉ kʉnwa nafimo.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Kʉ Ndamasika aaliko ʉmwitɨki jʉmo, ɨngamu jaake Ananija. ɄNtwa Jesu alɨnkʉjoba nagwe mbʉsetʉka, alɨnkʉtɨ, “Ananija!” Ananija alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉne apa.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Po ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉke kʉ lʉkɨndɨ ʉlʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Lʉgolofu. Ʉkalaalʉʉsye mu nyumba jaa Juuta, lɨnga alimo ʉmundʉ ʉjʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Saʉli, afumile kʉ Taliso. Ʉlʉ alɨ pakwipuuta.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Mbʉsetʉka ammbwene ʉmundʉ, ɨngamu jaake Ananija, ikwingɨla muno alimo nʉ kʉmmbɨɨkɨlapo amaboko, ʉkʉtɨ akeetege kangɨ.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananija alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mbɨliike kʉ bandʉ baa bingi, ɨnongwa sya mundʉ ʉjʉ, ababombiile ɨmbiibi nyingi abandʉ baako mu Jelusalemu!
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Na ʉlʉ apa, abapuuti abalongosi bammwitɨkiisye ʉkʉtɨ abapinyege boosa aba bikʉkwipuuta.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Looli ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla Ananija alɨnkʉtɨ, “Bʉʉkaga itolo! Ʉmundʉ ʉjo, kɨbombelo kyangʉ ɨkɨsʉngʉligwa, ɨkya kʉfumusya ɨngamu jangʉ kʉlɨ aba bakaja Banyaisilaɨli na banyafyale baabo, kangɨ kʉ bandʉ bangʉ aBanyaisilaɨli.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Ʉne nikʉnnangɨsya ɨngʉbɨlo ɨsi mpaka akʉbɨlwe kʉnongwa jangʉ.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Po Ananija alɨnkʉbʉʉka, alɨnkwingɨla nnyumba jɨla, alɨnkʉmmbɨɨkapo amaboko Saʉli, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwamyɨtʉ Saʉli, ʉNtwa Jesu andʉmile kʉmyako, ʉkʉtɨ ʉkeetege kangɨ nʉ kwisʉla Mbepo Mwikemo. Jesu ʉjo jo ʉjʉ aakʉsetʉkiile mu njɨla ɨjɨ gwisɨlaga.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Nakalɨnga ʉtʉndʉ ngatɨ makakala, tʉlɨnkʉsatʉka ʉkʉfuma mmaaso gaa Saʉli, alɨnkʉkeeta kangɨ, alɨnkʉsumuka, alɨnkoosigwa.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Po alɨnkʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkʉkaba amaka.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Aabʉʉkaga mu sinagogi, aalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Jesu aatɨgɨ, “Ʉjo jo Mwana gwa Kyala.”
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Abandʉ boosa aba bampɨlɨkɨsyaga Saʉli baaswigaga, baatɨgɨ, “Bʉle, akaja jo ʉjʉ aabafundaga abandʉ aba bikʉmmwipuuta Jesu, kʉla kʉ Jelusalemu? Na apa iisile ʉkʉtɨ abapinyege abandʉ abo nʉ kʉbatwala kʉ bapuuti abalongosi!”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Looli Saʉli alɨnkʉkɨndapo ʉkʉja na maka, aabaswigɨsyaga aBajuuta aba baatʉʉgalaga mu Ndamasika, ʉkʉbanangɨsya ʉkʉtɨ Jesu jo Meesija.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Amasikʉ mingi bo gakɨndile, aBajuuta balɨnkwitɨkana ʉkʉtɨ banngoge Saʉli.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Bansigɨlaga mfipata fya nkaaja, pakɨlo na pamuusi, ʉkʉtɨ banngoge. Looli Saʉli alɨnkʉsimanya ɨsi biitɨkeene.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Pakɨlo abafundigwa baake baalɨmmwegile, baalɨmmbɨɨkile nkiibo ɨkɨnywamu, baalɨnsulwisye nʉ lʉgoje mwi imato ʉkwendela pabʉjo ʉbʉ bwalɨ bwasi.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Po Saʉli aabʉʉkile mu Jelusalemu, alɨnkʉgela ʉkʉja pamopeene na aba bammwitiike Jesu. Looli boosa bantiilaga, paapo bakaaliitiike ʉkʉtɨ joope mwitɨki gwa Jesu.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Looli Balinaba alɨnkwisa kʉkʉmmwega Saʉli, alɨnkʉntwala kʉ batʉmigwa. Alɨnkʉbapangɨla muno Saʉli aalɨmmboniile ʉNtwa mu njɨla ɨjɨ jikʉbʉʉka kʉ Ndamasika, nʉ kʉtɨ ʉNtwa aajobile nagwe. Alɨnkʉbabʉʉla muno Saʉli aalʉmbɨlɨliile ɨnongwa sya Jesu kʉla, kɨsita kʉtiila.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Po Saʉli aatʉʉgalaga pamopeene na biitɨki, aasyʉngʉʉtɨlaga mu Jelusalemu kʉno ikʉlʉmbɨlɨla mu ngamu jaa Ntwa Jesu, kɨsita kʉtiila.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Aajobaga nʉ kʉkaanikana na Bajuuta aba baajobaga ɨnjobelo ɨjaa Kɨgiliki, looli abeene baalondaga ʉkʉnngoga.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Abiitɨki bo basyageenie ɨsyo, balɨnkʉntwala mu Kesalija, po balɨnkʉntʉma kʉ Taliso.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Akabalɨlo kala, ɨkɨpanga kyosa ɨkya Kyala kyalɨ nʉ lʉtengaano moosa mu Jutai, mu Galilai na mu Samalija. Abandʉ baa nkɨpanga kya Kyala baapeeligwaga amaka nʉ kwendelela ʉkʉntiila ʉNtwa. Kʉ bʉtʉʉli bwa Mbepo Mwikemo, baalyongeliile ʉkʉja bingi.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Akabalɨlo kala Peeteli endaga moosamoosa. Po alɨnkʉbʉʉka kʉkʉbakeeta abiitɨki aba baatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Lita.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Nkaaja kala alɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Aineja, ʉjʉ aalalile. Aalambaleele pa kɨtala akabalɨlo kaa fyɨnja lwele.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe Aineja, Jesu Kɨlɨsiti akʉbʉmbʉlwisye. Sumuka! Ʉbagiile ʉkʉtenga ɨkɨtala kyako.” Nakalɨnga Aineja alɨnkʉsumuka.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Abandʉ boosa abaa mu Lita na nkaaja akatelamu akaa mu Saloni, balɨnkʉmmbona Aineja, balɨnkʉpɨndʉka.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Nkaaja akaa mu Jopa aaliko ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmwitɨki gwa Jesu, ɨngamu jaake Tabita, kokʉtɨ Ndolikasi, akasya. Aabatʉʉlaga abalondo nʉ kʉbomba ɨmbombo ɨnunu ɨsingi.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Akabalɨlo kala, alɨnkʉbina nʉ kʉfwa. Bo bagoosiisye ʉmfimba, balɨnkʉgʉlambalɨka nkyumba ɨkya kʉ golofwa.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Akaaja kaa mu Jopa kaalɨ kɨfuki na kʉ Lita. Fyobeene abiitɨki baa Jesu bo bapɨliike ʉkʉtɨ Peeteli aliko kʉ Lita, balɨnkʉbatʉma abandʉ babɨlɨ kʉmyake ʉkʉtɨ bakanndambe. Baatile, “Ʉlɨngakaabɨlaga ʉkwisa kʉmyɨtʉ!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Po Peeteli alɨnkʉsumuka, alɨnkʉlongosania nabo. Bo afikile, balɨnkʉntwala kʉ kyumba kɨla ɨkya kʉ golofwa. Abakiikʉlʉ boosa aba baasyɨlile abalʉme baabo, balɨnkwɨma kɨfuki nagwe. Balɨnkʉlɨla nʉ kʉnnangɨsya ɨmiselekesye nɨ myenda ɨgɨngɨ ɨgɨ Tabita aabasonelaga bo mʉʉmi.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Peeteli alɨnkʉbasoosya abandʉ boosa panja. Alɨnkʉfugama alɨnkwipuuta, po alɨnkʉgʉkeeta ʉmfimba gʉla, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Tabita, sumuka!” Po Tabita amaaso gaake galɨnkʉkeeta. Bo ammbwene Peeteli alɨnkʉsumuka.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Peeteli alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉnsumusya, alɨnkʉbakoolela abakiikʉlʉ abafwɨle na biitɨki abangɨ, alɨnkʉbanangɨsya Tabita ʉmʉʉmi.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ɨnongwa ɨsyo silɨnkʉfumuka moosa mu Jopa, abandʉ bingi balɨnkʉmmwitɨka ʉNtwa Jesu.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peeteli alɨnkʉtʉʉgala amasikʉ mingi mu Jopa, nnyumba jaa mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Simoni, ʉntendekesya ʉtʉndʉ twa fipapa.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.