Atos 9

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Akabalɨlo ako, Saʉli endelelaga ʉkʉbatiilɨsya abiitɨki baa Ntwa Jesu, ʉkʉtɨ ikʉbagoga. Po alɨnkʉbʉʉka kʉ mpuuti ʉnkʉlʉmba,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 alɨnkʉnsʉʉma ʉkʉtɨ ampepo baakalata abaa kʉbʉʉka nabo kʉ bakʉlʉmba baa sinagogi ɨsya nkaaja akaa mu Ndamasika. Baakalata baalɨmmwitɨkiisye ʉkʉtɨ, lɨnga ammwagile ʉmundʉ gwesa ʉgwa Njɨla jaa Jesu, aje nnyambala pamo nkiikʉlʉ, abapinyege nʉ kʉbatwala kʉ Jelusalemu.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Po Saʉli alɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa kʉbʉʉka mu Ndamasika. Bo alɨ kɨfuki, nakalɨnga ʉndangalɨla ʉkʉfuma kʉmwanya gʉlɨnkʉmmulɨka koosakoosa.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Aagwile paasi, alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ ɨlɨ likʉmmbʉʉla likʉtɨ, “Saʉli! Saʉli! Fiki kʉʉfunda?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Saʉli alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, gwe gwani?” Iisyʉ lɨla lɨlɨnkwamula lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉne ne Jesu, ʉjʉ ʉgwe kʉmfunda.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Sumuka! Gwingɨle nkaaja, ʉmo mo kwakʉbʉʉligwa syosa ɨsi kʉlondigwa ʉkʉsibomba.”
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Abandʉ aba bendaga pamopeene nagwe mu njɨla, baalyɨmile kɨsita kʉja nasyo ɨsya kʉjoba, paapo boope baapɨliike iisyʉ, looli bakaalɨmmbwene ʉmundʉ najʉmo.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Po Saʉli alɨnkwinʉka ʉkʉfuma paasi. Bo ikʉgela ʉkʉkeeta, alɨnkwaga atikʉkeeta. Abanine balɨnkʉnkola ɨkɨboko, balɨnkʉnndongosya ʉkʉntwala mu Ndamasika.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Gaakɨndile amasikʉ matatʉ kɨsita kʉkeeta. Nkabalɨlo ako akaaliilemo nʉ kʉnwa nafimo.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Kʉ Ndamasika aaliko ʉmwitɨki jʉmo, ɨngamu jaake Ananija. ɄNtwa Jesu alɨnkʉjoba nagwe mbʉsetʉka, alɨnkʉtɨ, “Ananija!” Ananija alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉne apa.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Po ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉbʉʉke kʉ lʉkɨndɨ ʉlʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Lʉgolofu. Ʉkalaalʉʉsye mu nyumba jaa Juuta, lɨnga alimo ʉmundʉ ʉjʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ Saʉli, afumile kʉ Taliso. Ʉlʉ alɨ pakwipuuta.
11 Então o Senhor lhe disse:
12 Mbʉsetʉka ammbwene ʉmundʉ, ɨngamu jaake Ananija, ikwingɨla muno alimo nʉ kʉmmbɨɨkɨlapo amaboko, ʉkʉtɨ akeetege kangɨ.”
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ananija alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, mbɨliike kʉ bandʉ baa bingi, ɨnongwa sya mundʉ ʉjʉ, ababombiile ɨmbiibi nyingi abandʉ baako mu Jelusalemu!
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Na ʉlʉ apa, abapuuti abalongosi bammwitɨkiisye ʉkʉtɨ abapinyege boosa aba bikʉkwipuuta.”
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Looli ʉNtwa alɨnkʉmmbʉʉla Ananija alɨnkʉtɨ, “Bʉʉkaga itolo! Ʉmundʉ ʉjo, kɨbombelo kyangʉ ɨkɨsʉngʉligwa, ɨkya kʉfumusya ɨngamu jangʉ kʉlɨ aba bakaja Banyaisilaɨli na banyafyale baabo, kangɨ kʉ bandʉ bangʉ aBanyaisilaɨli.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ʉne nikʉnnangɨsya ɨngʉbɨlo ɨsi mpaka akʉbɨlwe kʉnongwa jangʉ.”
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Po Ananija alɨnkʉbʉʉka, alɨnkwingɨla nnyumba jɨla, alɨnkʉmmbɨɨkapo amaboko Saʉli, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwamyɨtʉ Saʉli, ʉNtwa Jesu andʉmile kʉmyako, ʉkʉtɨ ʉkeetege kangɨ nʉ kwisʉla Mbepo Mwikemo. Jesu ʉjo jo ʉjʉ aakʉsetʉkiile mu njɨla ɨjɨ gwisɨlaga.”
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Nakalɨnga ʉtʉndʉ ngatɨ makakala, tʉlɨnkʉsatʉka ʉkʉfuma mmaaso gaa Saʉli, alɨnkʉkeeta kangɨ, alɨnkʉsumuka, alɨnkoosigwa.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Po alɨnkʉlyamo ɨfindʉ, alɨnkʉkaba amaka.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Aabʉʉkaga mu sinagogi, aalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Jesu aatɨgɨ, “Ʉjo jo Mwana gwa Kyala.”
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Abandʉ boosa aba bampɨlɨkɨsyaga Saʉli baaswigaga, baatɨgɨ, “Bʉle, akaja jo ʉjʉ aabafundaga abandʉ aba bikʉmmwipuuta Jesu, kʉla kʉ Jelusalemu? Na apa iisile ʉkʉtɨ abapinyege abandʉ abo nʉ kʉbatwala kʉ bapuuti abalongosi!”
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Looli Saʉli alɨnkʉkɨndapo ʉkʉja na maka, aabaswigɨsyaga aBajuuta aba baatʉʉgalaga mu Ndamasika, ʉkʉbanangɨsya ʉkʉtɨ Jesu jo Meesija.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Amasikʉ mingi bo gakɨndile, aBajuuta balɨnkwitɨkana ʉkʉtɨ banngoge Saʉli.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Bansigɨlaga mfipata fya nkaaja, pakɨlo na pamuusi, ʉkʉtɨ banngoge. Looli Saʉli alɨnkʉsimanya ɨsi biitɨkeene.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Pakɨlo abafundigwa baake baalɨmmwegile, baalɨmmbɨɨkile nkiibo ɨkɨnywamu, baalɨnsulwisye nʉ lʉgoje mwi imato ʉkwendela pabʉjo ʉbʉ bwalɨ bwasi.
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Po Saʉli aabʉʉkile mu Jelusalemu, alɨnkʉgela ʉkʉja pamopeene na aba bammwitiike Jesu. Looli boosa bantiilaga, paapo bakaaliitiike ʉkʉtɨ joope mwitɨki gwa Jesu.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Looli Balinaba alɨnkwisa kʉkʉmmwega Saʉli, alɨnkʉntwala kʉ batʉmigwa. Alɨnkʉbapangɨla muno Saʉli aalɨmmboniile ʉNtwa mu njɨla ɨjɨ jikʉbʉʉka kʉ Ndamasika, nʉ kʉtɨ ʉNtwa aajobile nagwe. Alɨnkʉbabʉʉla muno Saʉli aalʉmbɨlɨliile ɨnongwa sya Jesu kʉla, kɨsita kʉtiila.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Po Saʉli aatʉʉgalaga pamopeene na biitɨki, aasyʉngʉʉtɨlaga mu Jelusalemu kʉno ikʉlʉmbɨlɨla mu ngamu jaa Ntwa Jesu, kɨsita kʉtiila.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Aajobaga nʉ kʉkaanikana na Bajuuta aba baajobaga ɨnjobelo ɨjaa Kɨgiliki, looli abeene baalondaga ʉkʉnngoga.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Abiitɨki bo basyageenie ɨsyo, balɨnkʉntwala mu Kesalija, po balɨnkʉntʉma kʉ Taliso.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Akabalɨlo kala, ɨkɨpanga kyosa ɨkya Kyala kyalɨ nʉ lʉtengaano moosa mu Jutai, mu Galilai na mu Samalija. Abandʉ baa nkɨpanga kya Kyala baapeeligwaga amaka nʉ kwendelela ʉkʉntiila ʉNtwa. Kʉ bʉtʉʉli bwa Mbepo Mwikemo, baalyongeliile ʉkʉja bingi.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Akabalɨlo kala Peeteli endaga moosamoosa. Po alɨnkʉbʉʉka kʉkʉbakeeta abiitɨki aba baatʉʉgalaga nkaaja akaa mu Lita.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Nkaaja kala alɨnkʉmmwaga ʉmundʉ jʉmo ɨngamu jaake Aineja, ʉjʉ aalalile. Aalambaleele pa kɨtala akabalɨlo kaa fyɨnja lwele.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Peeteli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉgwe Aineja, Jesu Kɨlɨsiti akʉbʉmbʉlwisye. Sumuka! Ʉbagiile ʉkʉtenga ɨkɨtala kyako.” Nakalɨnga Aineja alɨnkʉsumuka.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Abandʉ boosa abaa mu Lita na nkaaja akatelamu akaa mu Saloni, balɨnkʉmmbona Aineja, balɨnkʉpɨndʉka.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Nkaaja akaa mu Jopa aaliko ʉnkiikʉlʉ jʉmo ʉmwitɨki gwa Jesu, ɨngamu jaake Tabita, kokʉtɨ Ndolikasi, akasya. Aabatʉʉlaga abalondo nʉ kʉbomba ɨmbombo ɨnunu ɨsingi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Akabalɨlo kala, alɨnkʉbina nʉ kʉfwa. Bo bagoosiisye ʉmfimba, balɨnkʉgʉlambalɨka nkyumba ɨkya kʉ golofwa.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Akaaja kaa mu Jopa kaalɨ kɨfuki na kʉ Lita. Fyobeene abiitɨki baa Jesu bo bapɨliike ʉkʉtɨ Peeteli aliko kʉ Lita, balɨnkʉbatʉma abandʉ babɨlɨ kʉmyake ʉkʉtɨ bakanndambe. Baatile, “Ʉlɨngakaabɨlaga ʉkwisa kʉmyɨtʉ!”
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Po Peeteli alɨnkʉsumuka, alɨnkʉlongosania nabo. Bo afikile, balɨnkʉntwala kʉ kyumba kɨla ɨkya kʉ golofwa. Abakiikʉlʉ boosa aba baasyɨlile abalʉme baabo, balɨnkwɨma kɨfuki nagwe. Balɨnkʉlɨla nʉ kʉnnangɨsya ɨmiselekesye nɨ myenda ɨgɨngɨ ɨgɨ Tabita aabasonelaga bo mʉʉmi.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Peeteli alɨnkʉbasoosya abandʉ boosa panja. Alɨnkʉfugama alɨnkwipuuta, po alɨnkʉgʉkeeta ʉmfimba gʉla, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Tabita, sumuka!” Po Tabita amaaso gaake galɨnkʉkeeta. Bo ammbwene Peeteli alɨnkʉsumuka.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Peeteli alɨnkʉnkola ɨkɨboko, alɨnkʉnsumusya, alɨnkʉbakoolela abakiikʉlʉ abafwɨle na biitɨki abangɨ, alɨnkʉbanangɨsya Tabita ʉmʉʉmi.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɨnongwa ɨsyo silɨnkʉfumuka moosa mu Jopa, abandʉ bingi balɨnkʉmmwitɨka ʉNtwa Jesu.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Peeteli alɨnkʉtʉʉgala amasikʉ mingi mu Jopa, nnyumba jaa mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Simoni, ʉntendekesya ʉtʉndʉ twa fipapa.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.