Atos 25
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVI
1 Fesiti bo afikile nkiisʉ ɨkya mu Jutai nkaaja akaa mu Kesalija, aalɨndile amasikʉ matatʉ, alɨnkʉbʉʉka mu Jelusalemu.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Ʉko abapuuti abalongosi na balongosi bamo abaa Bajuuta balɨnkwisa kʉmyake, balɨnkʉmmbʉʉla ɨsi baalɨnsitaakiile Paʉli.
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 Bampyelesyaga fiijo ʉkʉtɨ kwi ipyana lyake, alagɨle ʉkʉtɨ Paʉli atwaligwe mu Jelusalemu. Looli abeene baapangile ʉkʉtɨ bo ikwisa mu njɨla bansigɨle nʉ kʉnngoga.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Looli Fesiti alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Paʉli ikʉlɨndɨlɨligwa mu Kesalija, na niine ndɨ kɨfuki ʉkʉbʉʉka kʉla.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Abalongosi bɨɨnu bamo bikʉlondigwa ndongosanie nabo, lɨnga ʉmundʉ ʉjʉ atʉlile simo ɨmbiibi, bakansitaake.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Fesiti bo agonile amasikʉ lwele pamo kalongo, alɨnkʉbʉʉka mu Kesalija, kɨlaabo kyake alɨnkʉtʉʉgala pa kɨkota kya bʉlongi, alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ bantwale Paʉli.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Paʉli bo iisile, aBajuuta aba baaliisile ʉkʉfuma mu Jelusalemu, baalɨnsyʉngʉʉtɨliile, bansitaakaga ɨnongwa ɨnyingi ɨsito, ɨsi baatoliigwe ʉkʉnangɨsya pa bʉkeeti.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Po Paʉli alɨnkʉjoba ɨsya kwinokesya alɨnkʉtɨ, “Ʉne ngatʉla ɨnongwa najɨmo mu ndagɨlo sya Bajuuta, pamo ɨsya mu tempeli, pamo kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba gwa Balooma.”
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Fesiti aalondaga ʉkʉnangɨsya ɨliipyana lyake kʉ balongosi baa Bajuuta, po alɨnkʉnndaalʉʉsya Paʉli alɨnkʉtɨ, “Bʉle, kʉlonda ʉkʉbʉʉka kʉla kʉ Jelusalemu, ʉkʉtɨ ɨnongwa ɨsi bakʉsitaakile, sikalongigwe kʉla nkyeni mmyangʉ?”
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 Paʉli alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Apa ndipo ʉne ndʉʉgeele pabʉlongi, ʉbʉ bʉbɨɨkiigwe nʉ malafyale ʉnkʉlʉmba, po apa fikʉtɨ ndongeligwege. Ngababombela aBajuuta ɨmbiibi nasimo, bo ʉlʉ ʉsimeenye ʉgwe.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Po lɨnga mbombile lɨmo ɨlya kʉtɨ mfwege, ndikʉkaana ʉkʉfwa, looli lɨnga bʉkajamo ʉbwanalooli nabʉmo mu nongwa ɨsi bikʉʉsitaaka, akajako ʉjʉ iitɨkɨsiigwe ʉkʉʉmbɨɨka mmaboko gaabo. Ʉne ngʉsʉʉma ʉkʉtɨ ɨnongwa jangʉ jɨkalongigwe nʉ malafyale ʉnkʉlʉmba jʉʉjo!”
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 Po Fesiti bo ajobeseenie na batʉʉli baake, alɨnkʉmmwamula Paʉli alɨnkʉtɨ, “Ʉsʉʉmile ʉkʉtɨ ɨnongwa jaako jɨbʉʉke kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba, kʉbʉʉka!”
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Amasikʉ gamo bo gakɨndilepo, ʉmalafyale Heloti Agilipa ni ilʉmbʉ Belinike balɨnkʉfika mu Kesalija, balɨnkwisa kʉkʉmponia Fesiti.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Paapo baatʉʉgeele ʉko amasikʉ mingi, Fesiti aakaagile akabalɨlo akaa kʉmmbʉʉla ʉmalafyale ɨnongwa jaa Paʉli alɨnkʉtɨ, “Apa alipo ʉmundʉ jʉmo ʉjʉ Feliki aalɨnndekile mu nnyololo.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Bo ndɨ mu Jelusalemu, abapuuti abalongosi na balongosi baa Bajuuta baalɨnsitaakile, balɨnkʉʉsʉʉma ʉkʉtɨ nʉnndonge.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 “Looli ʉne ndikʉbaamula, ndɨnkʉtɨ lʉkaja lwiho lwa Balooma ʉkʉnndonga ʉmundʉ, bo akaalɨ ʉkwaganila na bandʉ aba bikʉnsitaaka, kangɨ kɨsita kʉjoba simo ɨsya kwinokesya.
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Bo tʉfikile apa pa Kesalija, ngajɨkaabiisye ɨnongwa. Kɨlaabo kyake ndɨnkʉtʉʉgala pa kɨkota kya bʉlongi, ndɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ ʉmundʉ ʉjo bantwale.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Abasikali bo bantwele, balɨnkwɨma aba baalɨnsitaakile, balɨnkwanda ʉkʉnsitaaka, looli ɨnongwa ɨsi bansitaakaga sikaalɨ mbiibi bo muno naasʉʉbɨlaga.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Baakaanikanaga nagwe ɨsya lwitɨko lwabo, nɨ sya mundʉ jʉmo ʉjʉ bikʉtɨ Jesu ɨngamu jaake, ʉjʉ aafwile, looli ʉmwene Paʉli ikʉtɨ asyʉkile mʉʉmi.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 Ngaasimeenye ɨsya kʉbomba ʉkʉkaba ʉbwanalooli bwa nongwa ɨjɨ, po ndɨnkʉnndaalʉʉsya Paʉli ʉkʉtɨ lɨnga ikʉlonda ʉkʉbʉʉka kʉ Jelusalemu, ko ɨnongwa jaake jɨkalongigwe.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Looli Paʉli aakaanile, alɨnkʉsʉʉma ʉkʉtɨ abɨɨkigwe mu nnyololo bo ikʉguulɨla ɨnongwa jaake ʉkʉlongigwa nʉ malafyale ʉnkʉlʉmba gwa Balooma. Po ndikʉlagɨla ʉkʉtɨ endelelege ʉkʉlɨndɨlɨligwa mpaka akabalɨlo aka nikwisa kʉntwala kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba.”
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Po Agilipa alɨnkʉmmbʉʉla Fesiti alɨnkʉtɨ, “Na niine naalondaga ʉkʉmpɨlɨkɨsyapo ʉmundʉ ʉjo.” Fesiti alɨnkʉtɨ, “Kʉmpɨlɨkɨsya kɨlaabo.”
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Kɨlaabo kyake Agilipa ni ilʉmbʉ Belinike balɨnkwisa nʉ bʉsisya ʉbʉkʉlʉmba, balɨnkwingɨla mbʉlongelo ɨnongwa, pamopeene na balongosi abakʉlʉmba abaa basikali, na balongosi baa nkaaja. Po kʉ lʉlagɨlo ʉlwa Fesiti, balɨnkʉntwala Paʉli.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Po Fesiti alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Malafyale Agilipa, na mwesa mwe mulipo pamopeene na nuuswe, ʉmundʉ ʉjʉ ɨɨmile nkyeni mmyɨnu, jo ʉjʉ aBajuuta boosa aba apa, na baa mu Jelusalemu, baalɨnsitaakile kʉmyangʉ. Baajwegaga baatɨgɨ ʉmundʉ ʉjʉ atikʉlondigwa ʉkʉjako kʉ bʉʉmi.
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 Looli ʉne bo njɨpɨlɨkiisye ɨnongwa jaake, naalyagile akabomba nasimo ɨmbiibi ɨsya kʉmpelela ʉkʉtɨ agogigwe. Ʉmwene bo asʉʉmile ʉkʉkɨnda kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba, ndɨnkʉtumula ʉkʉntwala.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Looli ʉne ngaja nasyo nasimo ɨsya mundʉ ʉjʉ ɨsya kʉnsimbɨla ʉntwa gwɨtʉ ʉmalafyale ʉnkʉlʉmba. Fyobeene nʉntwele nkyeni mmyɨnu mwesa, fiijo nkyeni mmyako, gwe malafyale Agilipa, ʉkʉtɨ bo tʉnndaalʉʉsiisye nsyagemo simo ɨsya kʉnsimbɨla.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Paapo naagile ʉkʉntʉma ʉmpinyigwa kɨsita kʉsimba ɨnongwa jaake, bo ngabomba najɨmo.”
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.