Atos 23

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Paʉli alɨnkʉbangʼaatulɨla amaaso abaa mu Sanihendilini, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Baamyɨtʉ, ʉne mbʉʉmi bwangʉ mpaka lɨɨlɨno, ndɨ nɨ ndumbula ɨnunu nkyeni mwa Kyala.”
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Looli ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba Ananija alɨnkʉbalagɨla aba baalyɨmile kɨfuki na Paʉli, ʉkʉtɨ bankome ni ipi kʉ kanwa.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Po Paʉli alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Kyala ikwisa kʉkʉkoma, gwe imato ɨlya mpanya! Ʉgwe ʉtʉʉgeele pakʉʉndonga ʉne ʉkʉkongana nɨ ndagɨlo sya Moose, kangɨ jʉjʉʉgwe kʉkilania ɨndagɨlo sisiisyo ʉkʉlagɨla ʉkʉtɨ ngomigwe!”
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Abandʉ aba baalyɨmile kɨfuki na Paʉli balɨnkʉmmbʉʉla balɨnkʉtɨ, “Ʉgwe, keeta kʉntʉka ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba gwa Kyala?”
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Paʉli alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Baamyɨtʉ, ngaameenye ʉkʉtɨ mpuuti ʉnkʉlʉmba, paapo sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Ʉlɨnganngunaga ʉndagɨli gwa bandʉ baako.’ ”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Paʉli aasyageenie ʉkʉtɨ bamo Basatukai, abangɨ Bafalisai, po alɨnkʉlaata mu Sanihendilini alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ, ʉne ndɨ Mfalisai, ndɨ mwana gwa Bafalisai, ngʉlongigwa pabʉlongi apa paapo ngʉsʉʉbɨla ʉkʉtɨ abafwe bikwisa kʉsyʉka.”
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Paʉli bo ajobile ɨsyo, ʉlʉkaani ʉlwa Bafalisai na Basatukai lʉlɨnkʉtupuka, ɨSanihendilini jɨlɨnkʉtapʉkana.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Syaboniike ɨsyo paapo aBasatukai bikʉtɨ kʉkajako ʉkʉsyʉka mbafwe, bakajako abandʉmi, nɨ mbepo sikajako. Looli aBafalisai bikwitɨka ɨsi syosa.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Po palɨnkʉja nʉ njwego ʉnnywamu, abamanyisi bamo abaa ndagɨlo sya Moose aba baalɨ Bafalisai, balɨnkwɨma balɨnkʉpɨnga kʉ maka balɨnkʉtɨ, “Tʉtikʉjɨbona ɨnongwa najɨmo mmundʉ ʉjʉ. Kɨngamo mbepo, pamo gwandʉmi, ajobile nagwe.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ʉlʉkaani bo lʉnywamu fiijo, ʉndongosi gwa basikali alɨnkwanda ʉkʉtiila ʉkʉtɨ babagiile ʉkʉnnyaafulania Paʉli. Po alɨnkʉbalagɨla abasikali ʉkʉmmwega Paʉli kʉ maka pakatɨ pa kɨlʉndɨlo kya bandʉ, ʉkʉtɨ bantwale mwi ilinga ɨlya basikali.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Ɨkɨlo kɨla ʉNtwa Jesu alɨnkwɨma kɨfuki na Paʉli, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Gwikasye, ʉsifumwisye ɨnongwa syangʉ mu Jelusalemu. Mpaka ʉkasifumusye moope mu Looma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Bo bʉkiile, aBajuuta bamo balɨnkwitɨkana, balɨnkʉlapa ʉkʉtɨ bikʉfipɨɨka ɨfindʉ na mɨɨsi, mpaka banngoge Paʉli.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Abandʉ aba baalapile ʉkʉsibomba ɨsi baakɨndile amalongo mana.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Po balɨnkʉbʉʉka kʉ bapuuti abalongosi na balongosi baa Bajuuta, balɨnkʉbabʉʉla balɨnkʉtɨ, “Tʉlapile ʉkʉtɨ tʉtikʉpalamaasyapo ɨfindʉ pamo amɨɨsi, mpaka tʉnngoge Paʉli.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Kʉnongwa ɨjo, ʉmwe pamopeene nɨ Sanihendilini, mutʉme ɨndʉmi kʉ ndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali ʉkʉtɨ antwale Paʉli kʉmyɨnu, mufwanege mukʉlonda ʉkʉlaalʉʉsya kanunu ɨnongwa jaake. Ʉswe twitendekiisye ʉkʉnngoga bo akaalɨ ʉkʉsegelela ʉkʉfika apa.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Looli ʉmwipwa gwa Paʉli bo apɨliike ɨnongwa ɨsya kʉnngoga Paʉli, alɨnkʉbʉʉka mwi ilinga ɨlya basikali, alɨnkʉmmbʉʉla Paʉli ɨnongwa sila.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paʉli alɨnkʉnkoolela ʉndongosi jʉmo ʉgwa basikali, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉntwale ʉndʉmyana ʉjʉ kʉ ndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali, alɨ nasyo simo ɨsya kʉmmbʉʉla.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Po ʉndongosi jʉla alɨnkʉntwala ʉndʉmyana kʉ ndongosi ʉnkʉlʉmba, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmpinyigwa jʉla Paʉli, angooliile nʉ kʉʉsʉʉma ʉkʉtɨ nʉntwale ʉndʉmyana ʉjʉ kʉmyako, paapo alɨ nasyo simo ɨsya kʉkʉbʉʉla.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ʉndongosi jʉla alɨnkʉnkola ɨkɨboko ʉndʉmyana jʉla, alɨnkʉbʉʉka nagwe pabʉtiitʉ, alɨnkʉnndaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ɨsi kʉlonda ʉkʉʉmbʉʉla syo silɨkʉ?”
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Ʉndʉmyana jʉla alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “ABajuuta biitɨkeene ʉkʉkʉsʉʉma ʉkʉtɨ ʉntwale Paʉli kɨlaabo nkyeni mu Sanihendilini, ʉkʉtɨ bafwanege ngatɨ bikʉlonda ʉkʉlaalʉʉsya kanunu ɨnongwa syake.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Looli ʉgwe ʉlɨngiitɨka, paapo abanyambala aba bakɨndile amalongo mana aabikʉnsigɨla Paʉli mu njɨla. Balapile ʉkʉtɨ bikʉfipɨɨka ɨfindʉ na mɨɨsi, mpaka banngoge. Biitendekiisye ʉkʉnngoga, bikʉkʉguulɨla ʉgwe ʉkwitɨkɨsya Paʉli ʉkwisa mu Sanihendilini.”
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba jʉla alɨnkʉmmwitɨkɨsya ʉmwipwa gwa Paʉli ʉkʉsookapo pala, alɨnkʉnndagɨla alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngammbʉʉlaga ʉmundʉ najʉmo ʉkʉtɨ ʉʉmbʉʉlile ɨnongwa ɨsi.”
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉbakoolela abalongosi baa basikali babɨlɨ, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwitendekesye ʉkʉsookapo mu sala jaa 3:00 ɨkɨlo ɨkɨ, ʉkʉbʉʉka mu Kesalija. Muje pamopeene na basikali ɨmia ibɨlɨ, abaa kwitoga ɨfalaasi 70, na baa ngwego ɨmia ibɨlɨ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Musitendekesye nɨ falaasi ɨsya kwitogapo Paʉli, mumfikɨsye kanunu kwa Feliki ʉnkʉlʉmba gwa kiisʉ.”
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉsimba kalata ʉjʉ ikʉtɨ,
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Nikʉkʉsimbɨla ʉgwe mwɨmɨkigwa Feliki, gwe ndongosi gwa kiisʉ, nikʉkʉponia, jo ʉne Kɨlaʉtio Lisija.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Ʉmundʉ ʉjʉ aakoliigwe na Bajuuta, baalondaga ʉkʉnngoga. Ndɨnkʉbʉʉka na basikali bangʉ, ndɨnkʉmpoka, paapo naameenye ʉkʉtɨ ʉmundʉ ʉjʉ Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ʉne naalondaga ʉkʉjɨmanya ɨnongwa ɨjɨ aBajuuta bansitaakiile, po naalɨntwele nkyeni mu Sanihendilini jaabo.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Ndɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ bikʉnsitaaka pabʉlongi, kʉnongwa jaa kʉkaanikana ɨsya mu ndagɨlo syabo. Looli jɨkaalipo ɨnongwa najɨmo ɨjaa kʉtɨ agogigwe pamo apinyigwe.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Bo mbʉʉliigwe ʉkʉtɨ aBajuuta bamo biitɨkeene ʉkʉnngoga kɨsita kʉnndonga, ndɨnkʉtumula ʉkʉtɨ atwaligwe kʉmyako. Naabalagiile boope aba bikʉnsitaaka ʉkʉtɨ biise bajobe kʉmyako ɨsi bikʉnsitaakɨla.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Po abasikali balɨnkʉmmwega Paʉli bo muno balagɨliigwe, balɨnkʉntwala ɨkɨlo kɨlakɨla mpaka nkaaja akaa mu Antipateli.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Kɨlaabo kyake abasikali abaa baaliitogile ɨfalaasi balɨnkʉbʉʉka pamopeene na Paʉli, aba baalyendile paasi balɨnkʉgomokelamo mwi ilinga ɨlya basikali.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Abasikali aba baalɨ na Paʉli bo bafikile mu Kesalija, balɨnkʉmpapo kalata ʉndongosi gwa kiisʉ, joope Paʉli balɨnkʉmmbɨɨka mmaboko gaake.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Bo abalile kalata jʉla, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ afumile nkiisʉ kɨlɨkʉ?” Bo asyageenie ʉkʉtɨ ʉmundʉ ʉjo afumile nkiisʉ ɨkya mu Kilikija,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nikwisa kʉpɨlɨkɨsyaga ɨnongwa jaako, bo biisile aba bakʉsitaakile.” Alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ alɨndɨlɨligwege nkɨtangaalala ɨkya Heloti.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.