Atos 22

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Paʉli alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ na mwe baataata, namumbɨlɨkɨsye ɨsi ngʉjoba nkyeni mmyɨnu, ɨsya kwinokesya.”
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Bo baagile ikʉjoba mu njobelo jaabo, balɨnkongelapo ʉkʉmyeka.
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 “Ʉne niine ndɨ Njuuta bo ʉlwɨnu, mbaapiigwe mu Taliso nkiisʉ ɨkya mu Kilikija, looli ngʉliile nkaaja akanywamu kakaaka akaa Jelusalemu, mmanyisiigwe na Gamalieli, ʉkʉsikonga fiijo ɨndagɨlo sya biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ. Bwila ngʉmmbombela Kyala nɨ ndumbula jangʉ joosa, bo ʉlʉ ʉmwe mukʉbomba lɨɨlɨno.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 “Naabataamyaga nʉ kʉlonda ʉkʉbagoga abandʉ aba baajɨkongaga ɨNjɨla ɨjɨ ɨjaa Ntwa Jesu, naabakolaga abanyambala na bakiikʉlʉ, naabapinyaga mu nnyololo.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Ɨsi nikʉbabʉʉla ʉmwe, ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba pamopeene nɨ Sanihendilini joosa, babagiile ʉkʉsisimɨkɨsya ʉkʉtɨ sya nalooli. Kangɨ abeene bo aba baalɨmbeele baakalata baa kʉbatwalɨla aBajuuta biinɨɨtʉ aba baalɨ mu Ndamasika. Ʉne naabʉʉkaga kʉla ʉkʉtɨ mbapinye abandʉ aba bikʉmmwitɨka Jesu, nʉ kʉbatwala muno mu Jelusalemu, ʉkʉtɨ biise bafundigwe.”
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 “Nendaga mu njɨla, bo nsegeliile ʉkʉfika mu Ndamasika, bo iisʉba lɨlɨ pantʉ, nakalɨnga ʉndangalɨla ʉnnywamu ʉkʉfuma kʉmwanya, gwalɨɨmuliike ʉkʉʉsyʉngʉʉtɨla ʉne.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ndɨnkʉgwa paasi, ndɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ ɨlɨ likʉʉmbʉʉla likʉtɨ, ‘Saʉli! Saʉli! Fiki kʉʉfunda?’
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Po ndɨnkwamula ndɨnkʉtɨ, ‘Gwe Ntwa, gwe gwani?’ Ʉmwene alɨnkʉʉnyaamula alɨnkʉtɨ, ‘Ʉne ne Jesu ʉgwa mu Nasaleti, ʉjʉ ʉgwe kʉmfunda.’
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Aba baalɨ pamopeene na niine baagʉbwene ʉndangalɨla gʉla, looli bakaalyageenie iisyʉ ɨlya ʉjʉ aajobaga na niine.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Po ndɨnkʉlaalʉʉsya ndɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, mbombe ɨfiki?’ ɄNtwa alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Sumuka! Gwingɨle mu Ndamasika, ʉmo mo kwakʉbʉʉligwa syosa ɨsi ʉbaatɨkɨliigwe ʉkʉsibomba.’
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Kʉnongwa jaa bʉkalɨ ʉbwa ndangalɨla gʉla, naatoliigwe ʉkʉkeeta. Abiinangʉ balɨnkʉngola ɨkɨboko, balɨnkʉʉndongosya mpaka ʉkwakʉfika mu Ndamasika.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 “Ʉko aaliko ʉmundʉ jʉmo, ɨngamu jaake Ananija, ʉmundʉ ʉjʉ antiilaga Kyala, kangɨ aasikolaga fiijo ɨndagɨlo sya Moose, nʉ kwɨmɨkigwa fiijo na Bajuuta boosa aba batʉʉgalaga mu Ndamasika.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Jo alɨnkwisa, alɨnkwɨma kɨfuki na niine, alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Gwamyɨtʉ Saʉli, ʉkeetege kangɨ.’ Nakalɨnga amaaso gangʉ galɨnkʉkeeta, ndɨnkʉmmbona.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 “Po alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Kyala gwa biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ akʉsalile ʉgwe ʉkʉtɨ ʉbʉmanye ʉbwigane bwake, ʉmmbone ʉNgolofu, nʉ kʉlɨpɨlɨka ɨliisyʉ ʉkʉfuma nkanwa mmyake,
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 paapo kʉjaga nkeeti gwake kʉ bandʉ boosa, kʉbabʉʉlaga ɨsi ʉsibwene nʉ kʉsipɨlɨka.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Lɨɨlɨno kʉguulɨla ɨfiki? Sumuka! Goosigwe, ʉhobokeligwe ʉbʉtʉlanongwa bwako, kʉ njɨla jaa kʉsʉʉma mu ngamu jaake.’
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 “Naagomwike mu Jelusalemu, ndɨnkwingɨla mu tempeli. Bo ndɨ pakwipuuta, ndɨnkʉkɨbona ɨkɨsetʉka.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Nkɨsetʉka ɨkyo ndɨnkʉmmbona ʉNtwa ikʉtɨ, ‘Nakalɨnga ʉsookengemo mu Jelusalemu! Paapo bakabagɨla ʉkwitɨka amasyʉ gaako agaa kʉʉsisimɨkɨsya ʉne.’
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ndɨnkʉmmwamula ndɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, abeene bameenye ʉkʉtɨ ʉne nendaga kʉkʉtɨ sinagogi, naabapinyaga mu nnyololo nʉ kʉbakoma aba baakwitɨkaga ʉgwe!
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Ʉnkeeti gwako Sitefani bo ikʉgogigwa, jʉjʉʉne naalyɨmile kɨfuki, naaliitiike ʉkʉtɨ babombe bo ʉlo, naalɨndɨliile amakoti agaa bandʉ aba banngogaga.’
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Po ʉNtwa alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Bʉʉkaga! Nikʉkʉtʉma kʉbʉtali, kʉ bandʉ abaa mfikolo ɨfingi.’ ”
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ bampɨlɨkɨsyaga Paʉli, leelo bo ajobile ɨliisyʉ ɨlɨ, po balɨnkwanda ʉkʉjwega fiijo balɨnkʉtɨ, “Namunsoosyepo pakiisʉ, paapo atikʉlondigwa ʉkʉjako kʉ bʉʉmi!”
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Kangɨ baajwegaga nʉ kʉtaaga ɨmyenda gyabo, nʉ kʉtululusya ɨfumbɨ kʉmwanya.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba jʉla alɨnkʉbalagɨla abasikali baake ʉkʉtɨ bammwingɨsye Paʉli mwi ilinga ɨlya basikali. Kangɨ alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ banndaalʉʉsyege bo bikʉnkoma nɨ fingoti, ʉkʉtɨ asimanye ɨsi sibapelile abandʉ abo ʉkʉjwega bo ʉlo.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Looli bo bampinyile Paʉli nɨ ngoje, ʉkʉtɨ akomigwe ɨfingoti, Paʉli alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉndongosi gwabo ʉjʉ aalyɨmile kɨfuki nagwe alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwitɨkɨsiigwe nɨ ndagɨlo, ʉkʉnkoma ʉjʉ Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ, bo akalongigwa?”
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Ʉjo bo apɨliike ɨsi, alɨnkʉbʉʉka kʉ ndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉtɨ, “Kʉlonda ʉkʉbomba ɨfiki? Ʉmundʉ ʉjʉ Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ!”
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali, alɨnkʉmmbʉʉla Paʉli alɨnkʉtɨ, “Mbʉʉla, bʉle ʉgwe ʉlɨ Ndooma?” Paʉli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Eena!”
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Ʉndongosi jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉne nhongile ɨndalama ɨnyingi ʉkʉbʉkaba ʉBʉlooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ.” Paʉli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne naapaapiigwe ndɨ Ndooma paapo taata aalɨ Ndooma.”
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Nakalɨnga abasikali aba baalondaga ʉkʉnndaalʉʉsya Paʉli balɨnkʉnndeka, ʉndongosi ʉnkʉlʉmba ʉgwa basikali alɨnkʉtiila, bo asyageenie ʉkʉtɨ Paʉli Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ, kangɨ ampinyile nɨ minyololo.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Kɨlaabo kyake, paapo ʉnsikali ʉnkʉlʉmba aalondaga ʉkʉbʉmanya ʉbwanalooli, ʉkʉtɨ aBajuuta fiki bansitaakile Paʉli, alɨnkʉmmwabʉla nʉ kʉbalagɨla abapuuti abalongosi, nɨ Sanihendilini ʉkʉtɨ baaganile. Po alɨnkʉntwala Paʉli, alɨnkʉmmwɨmɨka nkyeni mmyabo.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.