Atos 22
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA
1 Paʉli alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ na mwe baataata, namumbɨlɨkɨsye ɨsi ngʉjoba nkyeni mmyɨnu, ɨsya kwinokesya.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Bo baagile ikʉjoba mu njobelo jaabo, balɨnkongelapo ʉkʉmyeka.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Ʉne niine ndɨ Njuuta bo ʉlwɨnu, mbaapiigwe mu Taliso nkiisʉ ɨkya mu Kilikija, looli ngʉliile nkaaja akanywamu kakaaka akaa Jelusalemu, mmanyisiigwe na Gamalieli, ʉkʉsikonga fiijo ɨndagɨlo sya biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ. Bwila ngʉmmbombela Kyala nɨ ndumbula jangʉ joosa, bo ʉlʉ ʉmwe mukʉbomba lɨɨlɨno.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 “Naabataamyaga nʉ kʉlonda ʉkʉbagoga abandʉ aba baajɨkongaga ɨNjɨla ɨjɨ ɨjaa Ntwa Jesu, naabakolaga abanyambala na bakiikʉlʉ, naabapinyaga mu nnyololo.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Ɨsi nikʉbabʉʉla ʉmwe, ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba pamopeene nɨ Sanihendilini joosa, babagiile ʉkʉsisimɨkɨsya ʉkʉtɨ sya nalooli. Kangɨ abeene bo aba baalɨmbeele baakalata baa kʉbatwalɨla aBajuuta biinɨɨtʉ aba baalɨ mu Ndamasika. Ʉne naabʉʉkaga kʉla ʉkʉtɨ mbapinye abandʉ aba bikʉmmwitɨka Jesu, nʉ kʉbatwala muno mu Jelusalemu, ʉkʉtɨ biise bafundigwe.”
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Nendaga mu njɨla, bo nsegeliile ʉkʉfika mu Ndamasika, bo iisʉba lɨlɨ pantʉ, nakalɨnga ʉndangalɨla ʉnnywamu ʉkʉfuma kʉmwanya, gwalɨɨmuliike ʉkʉʉsyʉngʉʉtɨla ʉne.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ndɨnkʉgwa paasi, ndɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ ɨlɨ likʉʉmbʉʉla likʉtɨ, ‘Saʉli! Saʉli! Fiki kʉʉfunda?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Po ndɨnkwamula ndɨnkʉtɨ, ‘Gwe Ntwa, gwe gwani?’ Ʉmwene alɨnkʉʉnyaamula alɨnkʉtɨ, ‘Ʉne ne Jesu ʉgwa mu Nasaleti, ʉjʉ ʉgwe kʉmfunda.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Aba baalɨ pamopeene na niine baagʉbwene ʉndangalɨla gʉla, looli bakaalyageenie iisyʉ ɨlya ʉjʉ aajobaga na niine.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Po ndɨnkʉlaalʉʉsya ndɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, mbombe ɨfiki?’ ɄNtwa alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Sumuka! Gwingɨle mu Ndamasika, ʉmo mo kwakʉbʉʉligwa syosa ɨsi ʉbaatɨkɨliigwe ʉkʉsibomba.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kʉnongwa jaa bʉkalɨ ʉbwa ndangalɨla gʉla, naatoliigwe ʉkʉkeeta. Abiinangʉ balɨnkʉngola ɨkɨboko, balɨnkʉʉndongosya mpaka ʉkwakʉfika mu Ndamasika.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ʉko aaliko ʉmundʉ jʉmo, ɨngamu jaake Ananija, ʉmundʉ ʉjʉ antiilaga Kyala, kangɨ aasikolaga fiijo ɨndagɨlo sya Moose, nʉ kwɨmɨkigwa fiijo na Bajuuta boosa aba batʉʉgalaga mu Ndamasika.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Jo alɨnkwisa, alɨnkwɨma kɨfuki na niine, alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Gwamyɨtʉ Saʉli, ʉkeetege kangɨ.’ Nakalɨnga amaaso gangʉ galɨnkʉkeeta, ndɨnkʉmmbona.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Po alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, ‘Kyala gwa biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ akʉsalile ʉgwe ʉkʉtɨ ʉbʉmanye ʉbwigane bwake, ʉmmbone ʉNgolofu, nʉ kʉlɨpɨlɨka ɨliisyʉ ʉkʉfuma nkanwa mmyake,
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 paapo kʉjaga nkeeti gwake kʉ bandʉ boosa, kʉbabʉʉlaga ɨsi ʉsibwene nʉ kʉsipɨlɨka.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Lɨɨlɨno kʉguulɨla ɨfiki? Sumuka! Goosigwe, ʉhobokeligwe ʉbʉtʉlanongwa bwako, kʉ njɨla jaa kʉsʉʉma mu ngamu jaake.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Naagomwike mu Jelusalemu, ndɨnkwingɨla mu tempeli. Bo ndɨ pakwipuuta, ndɨnkʉkɨbona ɨkɨsetʉka.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Nkɨsetʉka ɨkyo ndɨnkʉmmbona ʉNtwa ikʉtɨ, ‘Nakalɨnga ʉsookengemo mu Jelusalemu! Paapo bakabagɨla ʉkwitɨka amasyʉ gaako agaa kʉʉsisimɨkɨsya ʉne.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ndɨnkʉmmwamula ndɨnkʉtɨ, ‘Ntwa, abeene bameenye ʉkʉtɨ ʉne nendaga kʉkʉtɨ sinagogi, naabapinyaga mu nnyololo nʉ kʉbakoma aba baakwitɨkaga ʉgwe!
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Ʉnkeeti gwako Sitefani bo ikʉgogigwa, jʉjʉʉne naalyɨmile kɨfuki, naaliitiike ʉkʉtɨ babombe bo ʉlo, naalɨndɨliile amakoti agaa bandʉ aba banngogaga.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Po ʉNtwa alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Bʉʉkaga! Nikʉkʉtʉma kʉbʉtali, kʉ bandʉ abaa mfikolo ɨfingi.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ bampɨlɨkɨsyaga Paʉli, leelo bo ajobile ɨliisyʉ ɨlɨ, po balɨnkwanda ʉkʉjwega fiijo balɨnkʉtɨ, “Namunsoosyepo pakiisʉ, paapo atikʉlondigwa ʉkʉjako kʉ bʉʉmi!”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Kangɨ baajwegaga nʉ kʉtaaga ɨmyenda gyabo, nʉ kʉtululusya ɨfumbɨ kʉmwanya.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba jʉla alɨnkʉbalagɨla abasikali baake ʉkʉtɨ bammwingɨsye Paʉli mwi ilinga ɨlya basikali. Kangɨ alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ banndaalʉʉsyege bo bikʉnkoma nɨ fingoti, ʉkʉtɨ asimanye ɨsi sibapelile abandʉ abo ʉkʉjwega bo ʉlo.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Looli bo bampinyile Paʉli nɨ ngoje, ʉkʉtɨ akomigwe ɨfingoti, Paʉli alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉndongosi gwabo ʉjʉ aalyɨmile kɨfuki nagwe alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mwitɨkɨsiigwe nɨ ndagɨlo, ʉkʉnkoma ʉjʉ Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ, bo akalongigwa?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Ʉjo bo apɨliike ɨsi, alɨnkʉbʉʉka kʉ ndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉtɨ, “Kʉlonda ʉkʉbomba ɨfiki? Ʉmundʉ ʉjʉ Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ!”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Po ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali, alɨnkʉmmbʉʉla Paʉli alɨnkʉtɨ, “Mbʉʉla, bʉle ʉgwe ʉlɨ Ndooma?” Paʉli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Eena!”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ʉndongosi jʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉne nhongile ɨndalama ɨnyingi ʉkʉbʉkaba ʉBʉlooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ.” Paʉli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne naapaapiigwe ndɨ Ndooma paapo taata aalɨ Ndooma.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Nakalɨnga abasikali aba baalondaga ʉkʉnndaalʉʉsya Paʉli balɨnkʉnndeka, ʉndongosi ʉnkʉlʉmba ʉgwa basikali alɨnkʉtiila, bo asyageenie ʉkʉtɨ Paʉli Ndooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ, kangɨ ampinyile nɨ minyololo.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Kɨlaabo kyake, paapo ʉnsikali ʉnkʉlʉmba aalondaga ʉkʉbʉmanya ʉbwanalooli, ʉkʉtɨ aBajuuta fiki bansitaakile Paʉli, alɨnkʉmmwabʉla nʉ kʉbalagɨla abapuuti abalongosi, nɨ Sanihendilini ʉkʉtɨ baaganile. Po alɨnkʉntwala Paʉli, alɨnkʉmmwɨmɨka nkyeni mmyabo.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.