Atos 21

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bo tʉlageene nabo, tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉgoloka ʉkʉbʉʉka mpaka ndʉsʉngo lwa mu Kosi. Kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika ndʉsʉngo lwa mu Loto, ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉbʉʉka mu Patala.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ʉko tʉlɨnkʉjaaga ɨsitima ɨjaa kʉbʉʉka mu Foinike, tʉlɨnkwipakɨla, tʉlɨnkʉbʉʉka.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Bo tʉfikile apa ʉlʉsʉngo lwa mu Saipulasi lukʉboneka, tʉlɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa kwitongo ʉkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya mu Silija. Apo ɨsitima jɨlɨnkwɨma nkaaja akaa mu Tili, ʉkʉtɨ jɨsulusye ɨfitwalo.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Tʉlɨnkʉsuluka, twabalondile abiitɨki baa pala. Twatʉʉgeele nabo amasikʉ mahaano na mabɨlɨ. Abiitɨki abo baalongosigwaga ʉkʉjoba na Mbepo Mwikemo, balɨnkʉmmbʉʉla Paʉli ʉkʉtɨ alɨngabʉʉkaga mu Jelusalemu.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Looli ɨliisikʉ lya kʉsookapo bo lɨfikile, abiitɨki boosa abanyambala pamopeene na bakasi baabo, na baanaabo, baatʉsindɨkiile ʉkʉsookamo nkaaja. Bo tʉfikile kʉmbalɨ kʉ nyanja, twesa tʉlɨnkʉfugama, tʉlɨnkwipuuta.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Po tʉlɨnkʉlagana, ʉswe tʉlɨnkwipakɨla mu sitima jɨlajɨla, abeene balɨnkʉgomoka kʉmyabo.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Ʉkʉfuma mu Tili, tʉlɨnkwendelela nɨ njɨla jɨɨtʉ, tʉlɨnkʉfika mu Tolomei. Ʉko tʉlɨnkʉbaponia abiitɨki, tʉlɨnkʉtʉʉgala nabo iisikʉ lɨmo.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉbʉʉka mu Kesalija. Ʉko tʉlɨnkwingɨla nnyumba jaa Filipo ʉndʉmbɨlɨli, tʉlɨnkʉtʉʉgala kʉmyake. Ʉjo aalɨ jʉmo mmbandʉ bala bahaano na babɨlɨ, aba baasaliigwe ʉkʉjaba ɨfindʉ kʉla kʉ Jelusalemu.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Filipo aalɨ na baana bana abalɨndwana, aba bakaalɨ beegi, baalɨ nɨ kɨkʉngɨlwa ɨkya kʉkunguluka.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Bo tʉtʉʉgeele kʉla amasikʉ mingi, alɨnkwisa ʉnkunguluka jʉmo ʉkʉfuma mu Jutai, ɨngamu jaake Agabo.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Bo afikile, alɨnkwega ʉmpango gwa Paʉli, alɨnkwipinya amalʉndɨ na maboko alɨnkʉtɨ, “Mbepo Mwikemo ikʉjoba ikʉtɨ, ‘Abalongosi baa Bajuuta abaa mu Jelusalemu bikwakʉmpinya bo ʉlʉ, ʉmwene mpango ʉgʉ, bikwakʉmmbɨɨka mmaboko gaa bandʉ aba bakaja Bajuuta.’ ”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Bo tʉpɨliike ɨsyo, ʉswe pamopeene na bandʉ abangɨ aba baalipo pala, tʉlɨnkʉmpyelesya Paʉli ʉkʉtɨ alɨngabʉʉkaga mu Jelusalemu.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Looli ʉmwene alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉlɨla nʉ kʉʉnyogonyola ɨndumbula jangʉ? Ʉne ndikʉpaasya syosa, kʉje ko kʉpinyigwa pamo koope nʉ kʉfwa mu Jelusalemu, kʉnongwa jaa ngamu jaa Ntwa Jesu.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Bo twagile Paʉli asikaanile ɨsi tʉmmbʉʉlile, twalekile ʉkʉmpyelesya, twatile, “Ʉbwigane bwa Ntwa bʉbombigwege.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Bo tʉtʉʉgeelepo amasikʉ agangɨ, tʉlɨnkwega ɨfyombo fyɨtʉ, tʉlɨnkwendelela nɨ njɨla jaa kʉbʉʉka kʉ Jelusalemu.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Abiitɨki bamo abaa mu Kesalija balɨnkʉlongosania na nuuswe. Balɨnkʉtʉtwala ʉkʉtɨ tʉkatʉʉgalege nnyumba jaa mundʉ jʉmo ʉjʉ bantɨgɨ Munasoni, ʉmundʉ gwa mu Saipulasi, ʉjʉ aalɨ jʉmo mbiitɨki abaa kʉbwandɨlo.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Bo tʉfikile mu Jelusalemu, abiitɨki balɨnkʉtwambɨlɨla nʉ lʉsekelo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Kɨlaabo kyake, Paʉli alɨnkʉbʉʉka pamopeene na nuuswe kʉkʉmponia Jaakobo, boope na bakʉʉlʉ boosa abaa kɨpanga baalipo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Paʉli bo abaponiisye, alɨnkʉbabʉʉla syosa ɨsi Kyala aabombile kʉ bandʉ aba bakaja Bajuuta, mbʉbombeli bwake.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Bo basipɨliike ɨsyo, balɨnkʉntuufya Kyala, po balɨnkʉmmbʉʉla Paʉli balɨnkʉtɨ, “Gwamyɨtʉ, bʉle ʉsibwene ɨsi silipo apa? Balipo aBajuuta baelʉfu bingi aba bammwitiike Jesu. Boosa abo bikwendelela ʉkʉsikonga fiijo ɨndagɨlo sya Moose.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Leelo baabʉʉliigwe ɨnongwa syako ʉkʉtɨ kʉbamanyisya aBajuuta boosa aba bikʉtʉʉgala mfiisʉ fya bandʉ aba bakaja Bajuuta, ʉkʉtɨ basileke ɨndagɨlo sya Moose, balɨngababuutaga kʉkyeni abaanaabo, kangɨ balɨngasikongaga ɨnyiiho syɨtʉ.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ʉlʉ tʉtɨ fiki? Silɨ pabwelu, aabikʉpɨlɨka ʉkʉtɨ gwisile.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Po ʉbombe ɨsi tukʉkʉbʉʉla. Tʉlɨ nabo apa abandʉ bana aba bikʉlonda ʉkʉbomba ɨsi banndapiile Kyala.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Ʉje pamopeene nabo, ʉbombe ʉlʉbaatɨko ʉlwa kwijeelʉsya, ʉbahombele, ʉkʉtɨ bamwe ɨnywili syabo. Lɨnga ʉbombile bo ʉlo, abandʉ boosa aabikʉmanya ʉkʉtɨ ɨnongwa syako syosa ɨsi baabʉʉligwaga sya itolo, looli ʉgwe ʉsikolile ɨndagɨlo sya Moose.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Looli kʉ biitɨki aba bakaja Bajuuta, twabasimbiile kalata ʉgwa kʉbabʉʉla ɨsi twatumwile, ʉkʉtɨ balɨngalyaga ɨfindʉ ɨfi bagɨsookiisye gyabaakyala ʉkʉja ikemo, balɨngalyaga iilopa, balɨngalyaga ɨnyama ɨsya finyamaana ɨfi finiongotoliigwe amakosi, kangɨ balɨngalogwaga.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Po kɨlaabo kyake Paʉli alɨnkʉbeega abandʉ bala, alɨnkwipuuta ʉlwipuuto lwa kwijeelʉsya pamopeene nabo. Alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli ʉkʉbabʉʉla abapuuti akabalɨlo akaa kʉmalɨɨsya ʉkwijeelʉsya, na kabalɨlo akaa bapuuti ʉkʉbasookesya iikemo kwa Kyala kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ aalapile.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Amasikʉ ago mahaano na mabɨlɨ agaa kwijeelʉsya bo gikʉja pakʉmalɨka, aBajuuta bamo aba baafumile mu Asija balɨnkʉmmbona Paʉli ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉbasambʉlania abandʉ boosa aba baalipo pala, balɨnkʉnkola.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Mwe Banyaisilaɨli, namutʉtʉʉle! Ʉjʉ jo ʉjʉ ikʉmmanyisya kʉkʉtɨ mundʉ na kʉkʉtɨ bʉjo, ɨsi sikʉpɨnga ɨkɨkolo kyɨtʉ, ɨndagɨlo sya Moose, fiijo apa Pabʉjo ʉBwikemo. Kangɨ anyasiisye ɨtempeli ɨnyiikemo paapo ikʉbingɨsya mbʉjo bwɨtʉ aba bakaja Bajuuta.”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Baajobile bo ʉlo paapo baalɨmmbwene nkaaja ʉmundʉ ʉjʉ akaja Njuuta, ʉjʉ aalɨ Mwefesi, ɨngamu jaake Tilofimo, bo alɨ pamopeene na Paʉli. Balɨnkwinogona ʉkʉtɨ kɨngamo Paʉli aalɨmmwingiisye mbʉjo bwabo ʉbwa tempeli.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Po akaaja koosa kaa Jelusalemu kalɨnkʉsambʉka, abandʉ balɨnkʉbʉngaana mbɨbɨmbɨbɨ, balɨnkʉnkola Paʉli, balɨnkʉnkwabɨla panja ʉkʉfuma mbʉjo bwa Bajuuta. Nakalɨnga abalɨndɨlɨli baa mu tempeli balɨnkwigala ɨnyiigi.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Bo bikʉlonda ʉkʉnngoga Paʉli, ɨndʉmi jɨlɨnkʉmfikɨla ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali aBalooma, ʉkʉtɨ akaaja kaa Jelusalemu koosa kasambwike.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Nakalɨnga ʉndongosi ʉjo alɨnkʉbeega abasikali na balongosi baabo, balɨnkʉbopa ʉkʉsuluka pa kɨlʉndɨlo kya bandʉ. Abandʉ abo bo bammbwene ʉndongosi ʉnkʉlʉmba na basikali baake, balɨnkʉleka ʉkʉnkoma Paʉli.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉmmbʉʉkɨla Paʉli, alɨnkʉnkola, alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ apinyigwe nɨ minyololo mibɨlɨ. Po alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Abombile sya fiki?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Bamo nkɨlʉndɨlo kɨla ɨkya bandʉ balɨnkʉjwega, kʉkʉtɨ mundʉ alɨnkʉjoba ɨsyake. Ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉtoligwa ʉkʉsyagania ɨsi sitwele ʉnjwego. Kʉnongwa ɨjo alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ bantwale Paʉli mwi ilinga ɨlya basikali.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Paʉli bo afikile mu ntandalɨlo ʉgwa ilinga lɨla, abasikali bala balɨnkʉmpɨmba, paapo abandʉ baalɨ bingi aba baalondaga ʉkʉnngoga.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kyankongaga, kyajwegaga kyatɨgɨ, “Agogigwe!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Abasikali bo balɨ kɨfuki ʉkʉmmwingɨsya Paʉli mwi ilinga lyabo, Paʉli alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉndongosi gwabo ʉnkʉlʉmba alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mbagiile ʉkʉkʉbʉʉla simo?” Ʉndongosi jʉla alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ngɨmba ʉmeenye ɨKɨgiliki!
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Bʉle, ʉgwe ʉkaja jo Mmisili jʉla ʉjʉ amasikʉ aga gakɨndile, aabasongile abandʉ ʉkʉsambʉka nʉ kʉlongosya ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ abagogi 4,000, ʉkʉbʉʉka nabo ndʉngalangala?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Paʉli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Mma! Ʉne ndɨ Njuuta gwa mu Taliso, akaaja akafumuke akaa mu Kilikija. Ngʉsʉʉma ʉʉnyiitɨkɨsye njobepo na bandʉ aba.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ʉndongosi jʉla bo ammwitɨkiisye, Paʉli alɨnkʉbabatamisya abandʉ nɨ kɨboko kyake, aalyɨmile pa ntandalɨlo. Bo bamyekile, alɨnkʉjoba nabo mu njobelo jaabo.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.