Atos 21

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bo tʉlageene nabo, tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉgoloka ʉkʉbʉʉka mpaka ndʉsʉngo lwa mu Kosi. Kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika ndʉsʉngo lwa mu Loto, ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉbʉʉka mu Patala.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ʉko tʉlɨnkʉjaaga ɨsitima ɨjaa kʉbʉʉka mu Foinike, tʉlɨnkwipakɨla, tʉlɨnkʉbʉʉka.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Bo tʉfikile apa ʉlʉsʉngo lwa mu Saipulasi lukʉboneka, tʉlɨnkwenda ɨnjɨla ɨjaa kwitongo ʉkʉbʉʉka nkiisʉ ɨkya mu Silija. Apo ɨsitima jɨlɨnkwɨma nkaaja akaa mu Tili, ʉkʉtɨ jɨsulusye ɨfitwalo.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Tʉlɨnkʉsuluka, twabalondile abiitɨki baa pala. Twatʉʉgeele nabo amasikʉ mahaano na mabɨlɨ. Abiitɨki abo baalongosigwaga ʉkʉjoba na Mbepo Mwikemo, balɨnkʉmmbʉʉla Paʉli ʉkʉtɨ alɨngabʉʉkaga mu Jelusalemu.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Looli ɨliisikʉ lya kʉsookapo bo lɨfikile, abiitɨki boosa abanyambala pamopeene na bakasi baabo, na baanaabo, baatʉsindɨkiile ʉkʉsookamo nkaaja. Bo tʉfikile kʉmbalɨ kʉ nyanja, twesa tʉlɨnkʉfugama, tʉlɨnkwipuuta.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Po tʉlɨnkʉlagana, ʉswe tʉlɨnkwipakɨla mu sitima jɨlajɨla, abeene balɨnkʉgomoka kʉmyabo.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ʉkʉfuma mu Tili, tʉlɨnkwendelela nɨ njɨla jɨɨtʉ, tʉlɨnkʉfika mu Tolomei. Ʉko tʉlɨnkʉbaponia abiitɨki, tʉlɨnkʉtʉʉgala nabo iisikʉ lɨmo.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉbʉʉka mu Kesalija. Ʉko tʉlɨnkwingɨla nnyumba jaa Filipo ʉndʉmbɨlɨli, tʉlɨnkʉtʉʉgala kʉmyake. Ʉjo aalɨ jʉmo mmbandʉ bala bahaano na babɨlɨ, aba baasaliigwe ʉkʉjaba ɨfindʉ kʉla kʉ Jelusalemu.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Filipo aalɨ na baana bana abalɨndwana, aba bakaalɨ beegi, baalɨ nɨ kɨkʉngɨlwa ɨkya kʉkunguluka.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Bo tʉtʉʉgeele kʉla amasikʉ mingi, alɨnkwisa ʉnkunguluka jʉmo ʉkʉfuma mu Jutai, ɨngamu jaake Agabo.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Bo afikile, alɨnkwega ʉmpango gwa Paʉli, alɨnkwipinya amalʉndɨ na maboko alɨnkʉtɨ, “Mbepo Mwikemo ikʉjoba ikʉtɨ, ‘Abalongosi baa Bajuuta abaa mu Jelusalemu bikwakʉmpinya bo ʉlʉ, ʉmwene mpango ʉgʉ, bikwakʉmmbɨɨka mmaboko gaa bandʉ aba bakaja Bajuuta.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Bo tʉpɨliike ɨsyo, ʉswe pamopeene na bandʉ abangɨ aba baalipo pala, tʉlɨnkʉmpyelesya Paʉli ʉkʉtɨ alɨngabʉʉkaga mu Jelusalemu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Looli ʉmwene alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Fiki mukʉlɨla nʉ kʉʉnyogonyola ɨndumbula jangʉ? Ʉne ndikʉpaasya syosa, kʉje ko kʉpinyigwa pamo koope nʉ kʉfwa mu Jelusalemu, kʉnongwa jaa ngamu jaa Ntwa Jesu.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Bo twagile Paʉli asikaanile ɨsi tʉmmbʉʉlile, twalekile ʉkʉmpyelesya, twatile, “Ʉbwigane bwa Ntwa bʉbombigwege.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Bo tʉtʉʉgeelepo amasikʉ agangɨ, tʉlɨnkwega ɨfyombo fyɨtʉ, tʉlɨnkwendelela nɨ njɨla jaa kʉbʉʉka kʉ Jelusalemu.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Abiitɨki bamo abaa mu Kesalija balɨnkʉlongosania na nuuswe. Balɨnkʉtʉtwala ʉkʉtɨ tʉkatʉʉgalege nnyumba jaa mundʉ jʉmo ʉjʉ bantɨgɨ Munasoni, ʉmundʉ gwa mu Saipulasi, ʉjʉ aalɨ jʉmo mbiitɨki abaa kʉbwandɨlo.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Bo tʉfikile mu Jelusalemu, abiitɨki balɨnkʉtwambɨlɨla nʉ lʉsekelo.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Kɨlaabo kyake, Paʉli alɨnkʉbʉʉka pamopeene na nuuswe kʉkʉmponia Jaakobo, boope na bakʉʉlʉ boosa abaa kɨpanga baalipo.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Paʉli bo abaponiisye, alɨnkʉbabʉʉla syosa ɨsi Kyala aabombile kʉ bandʉ aba bakaja Bajuuta, mbʉbombeli bwake.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Bo basipɨliike ɨsyo, balɨnkʉntuufya Kyala, po balɨnkʉmmbʉʉla Paʉli balɨnkʉtɨ, “Gwamyɨtʉ, bʉle ʉsibwene ɨsi silipo apa? Balipo aBajuuta baelʉfu bingi aba bammwitiike Jesu. Boosa abo bikwendelela ʉkʉsikonga fiijo ɨndagɨlo sya Moose.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Leelo baabʉʉliigwe ɨnongwa syako ʉkʉtɨ kʉbamanyisya aBajuuta boosa aba bikʉtʉʉgala mfiisʉ fya bandʉ aba bakaja Bajuuta, ʉkʉtɨ basileke ɨndagɨlo sya Moose, balɨngababuutaga kʉkyeni abaanaabo, kangɨ balɨngasikongaga ɨnyiiho syɨtʉ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Ʉlʉ tʉtɨ fiki? Silɨ pabwelu, aabikʉpɨlɨka ʉkʉtɨ gwisile.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Po ʉbombe ɨsi tukʉkʉbʉʉla. Tʉlɨ nabo apa abandʉ bana aba bikʉlonda ʉkʉbomba ɨsi banndapiile Kyala.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Ʉje pamopeene nabo, ʉbombe ʉlʉbaatɨko ʉlwa kwijeelʉsya, ʉbahombele, ʉkʉtɨ bamwe ɨnywili syabo. Lɨnga ʉbombile bo ʉlo, abandʉ boosa aabikʉmanya ʉkʉtɨ ɨnongwa syako syosa ɨsi baabʉʉligwaga sya itolo, looli ʉgwe ʉsikolile ɨndagɨlo sya Moose.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Looli kʉ biitɨki aba bakaja Bajuuta, twabasimbiile kalata ʉgwa kʉbabʉʉla ɨsi twatumwile, ʉkʉtɨ balɨngalyaga ɨfindʉ ɨfi bagɨsookiisye gyabaakyala ʉkʉja ikemo, balɨngalyaga iilopa, balɨngalyaga ɨnyama ɨsya finyamaana ɨfi finiongotoliigwe amakosi, kangɨ balɨngalogwaga.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Po kɨlaabo kyake Paʉli alɨnkʉbeega abandʉ bala, alɨnkwipuuta ʉlwipuuto lwa kwijeelʉsya pamopeene nabo. Alɨnkwingɨla ndʉpaso lwa tempeli ʉkʉbabʉʉla abapuuti akabalɨlo akaa kʉmalɨɨsya ʉkwijeelʉsya, na kabalɨlo akaa bapuuti ʉkʉbasookesya iikemo kwa Kyala kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ aalapile.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Amasikʉ ago mahaano na mabɨlɨ agaa kwijeelʉsya bo gikʉja pakʉmalɨka, aBajuuta bamo aba baafumile mu Asija balɨnkʉmmbona Paʉli ndʉpaso lwa tempeli, balɨnkʉbasambʉlania abandʉ boosa aba baalipo pala, balɨnkʉnkola.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Balɨnkʉjwega balɨnkʉtɨ, “Mwe Banyaisilaɨli, namutʉtʉʉle! Ʉjʉ jo ʉjʉ ikʉmmanyisya kʉkʉtɨ mundʉ na kʉkʉtɨ bʉjo, ɨsi sikʉpɨnga ɨkɨkolo kyɨtʉ, ɨndagɨlo sya Moose, fiijo apa Pabʉjo ʉBwikemo. Kangɨ anyasiisye ɨtempeli ɨnyiikemo paapo ikʉbingɨsya mbʉjo bwɨtʉ aba bakaja Bajuuta.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Baajobile bo ʉlo paapo baalɨmmbwene nkaaja ʉmundʉ ʉjʉ akaja Njuuta, ʉjʉ aalɨ Mwefesi, ɨngamu jaake Tilofimo, bo alɨ pamopeene na Paʉli. Balɨnkwinogona ʉkʉtɨ kɨngamo Paʉli aalɨmmwingiisye mbʉjo bwabo ʉbwa tempeli.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Po akaaja koosa kaa Jelusalemu kalɨnkʉsambʉka, abandʉ balɨnkʉbʉngaana mbɨbɨmbɨbɨ, balɨnkʉnkola Paʉli, balɨnkʉnkwabɨla panja ʉkʉfuma mbʉjo bwa Bajuuta. Nakalɨnga abalɨndɨlɨli baa mu tempeli balɨnkwigala ɨnyiigi.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Bo bikʉlonda ʉkʉnngoga Paʉli, ɨndʉmi jɨlɨnkʉmfikɨla ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali aBalooma, ʉkʉtɨ akaaja kaa Jelusalemu koosa kasambwike.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Nakalɨnga ʉndongosi ʉjo alɨnkʉbeega abasikali na balongosi baabo, balɨnkʉbopa ʉkʉsuluka pa kɨlʉndɨlo kya bandʉ. Abandʉ abo bo bammbwene ʉndongosi ʉnkʉlʉmba na basikali baake, balɨnkʉleka ʉkʉnkoma Paʉli.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉmmbʉʉkɨla Paʉli, alɨnkʉnkola, alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ apinyigwe nɨ minyololo mibɨlɨ. Po alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Ʉjʉ jo jwani? Abombile sya fiki?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Bamo nkɨlʉndɨlo kɨla ɨkya bandʉ balɨnkʉjwega, kʉkʉtɨ mundʉ alɨnkʉjoba ɨsyake. Ʉndongosi ʉnkʉlʉmba gwa basikali alɨnkʉtoligwa ʉkʉsyagania ɨsi sitwele ʉnjwego. Kʉnongwa ɨjo alɨnkʉbalagɨla ʉkʉtɨ bantwale Paʉli mwi ilinga ɨlya basikali.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Paʉli bo afikile mu ntandalɨlo ʉgwa ilinga lɨla, abasikali bala balɨnkʉmpɨmba, paapo abandʉ baalɨ bingi aba baalondaga ʉkʉnngoga.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ kyankongaga, kyajwegaga kyatɨgɨ, “Agogigwe!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Abasikali bo balɨ kɨfuki ʉkʉmmwingɨsya Paʉli mwi ilinga lyabo, Paʉli alɨnkʉnndaalʉʉsya ʉndongosi gwabo ʉnkʉlʉmba alɨnkʉtɨ, “Bʉle, mbagiile ʉkʉkʉbʉʉla simo?” Ʉndongosi jʉla alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Ngɨmba ʉmeenye ɨKɨgiliki!
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Bʉle, ʉgwe ʉkaja jo Mmisili jʉla ʉjʉ amasikʉ aga gakɨndile, aabasongile abandʉ ʉkʉsambʉka nʉ kʉlongosya ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ abagogi 4,000, ʉkʉbʉʉka nabo ndʉngalangala?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Paʉli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Mma! Ʉne ndɨ Njuuta gwa mu Taliso, akaaja akafumuke akaa mu Kilikija. Ngʉsʉʉma ʉʉnyiitɨkɨsye njobepo na bandʉ aba.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ʉndongosi jʉla bo ammwitɨkiisye, Paʉli alɨnkʉbabatamisya abandʉ nɨ kɨboko kyake, aalyɨmile pa ntandalɨlo. Bo bamyekile, alɨnkʉjoba nabo mu njobelo jaabo.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.