Atos 20

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ʉnjwego gʉla bo gʉmaliike, Paʉli alɨnkʉbakoolela pamopeene abiitɨki, alɨnkʉbakasya. Po alɨnkʉbalaga, alɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka mu Maketonija.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Bo ikwenda mfiisʉ fila, aajobaga na biitɨki boosa nʉ kʉbakasya. Po alɨnkʉfika mBʉgiliki,
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ʉko aatʉʉgeele akabalɨlo akaa myesi mitatʉ. Bo ikwitendekesya ʉkwipakɨla mu sitima ʉkʉbʉʉka mu Silija, alɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ aBajuuta bikʉntegelela ʉkʉmmbombela kabiibi. Po alɨnkʉtumula ʉkwenda ɨnjɨla ɨjaa nkiisʉ ɨkya mu Maketonija.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 — ausente —
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 — ausente —
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Ɨkyaka kya Pasa bo kɨkɨndile, tʉlɨnkʉsookako kʉ Filipi nɨ sitima, tʉlɨnkwenda amasikʉ mahaano, tʉlɨnkʉbaaga abiinɨɨtʉ mu Tiloja. Ʉko twagonile amasikʉ mahaano na mabɨlɨ.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 Pi isikʉ ɨlya pa ndʉngʉ, twalyaganiile pakwipuuta nʉ kʉmenya ɨkɨsyesye. Paʉli alɨnkʉbamanyisya abandʉ mpaka pakɨlo pakatɨ, paapo aalondaga ʉkʉsookapo kɨlaabo kyake.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Ɨkyumba ɨkya kʉ golofwa ɨkɨ twabʉngeene, kyalɨ nɨ nyaale nyingi.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Aaliko ʉndʉmyana jʉmo, ɨngamu jaake Jutika, aatʉʉgeele pi itʉʉlo. Paʉli alɨnkwendelela ʉkʉlʉmbɨlɨla akabalɨlo akatali, mpaka ʉndʉmyana ʉjo alɨnkwanda ʉkʉsipʉka. Ʉtʉlo bo tʉkɨndɨliile fiijo, alɨnkʉtunyuka ʉkʉfuma kʉ golofwa ɨjaa bʉtatʉ. Abandʉ balɨnkʉmmwinʉla, looli aafwile.
9 E, estando um certo jovem, por nome Ežutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Paʉli alɨnkʉsuluka paasi, alɨnkwinama, alɨnkʉmmʉʉbatɨla ʉndʉmyana jʉla, alɨnkʉbabʉʉla abandʉ alɨnkʉtɨ, “Mulɨnganyomokaga, ʉbʉʉmi bwake bʉkaalɨ bʉlimo!”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Po Paʉli alɨnkʉfyʉka kangɨ kʉ golofwa kʉkwipuuta, alɨnkʉmenya ɨkɨsyesye, balɨnkʉlya. Alɨnkwendelela ʉkʉlʉmbɨlɨla mpaka kʉbʉkye, po alɨnkʉsookapo.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Abandʉ bala, balɨnkʉntwala kʉkaaja ʉndʉmyana jʉla ʉnkafu itolo, balɨnkʉhoboka fiijo.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Paʉli aatumwile ʉkwenda paasi ʉkʉbʉʉka kʉ Aso. Aapangile ʉkʉtɨ tʉtalepo tʉkammwage kʉla. Po ʉswe tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉfika kʉla.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Bo atwagile mu Aso, tʉlɨnkʉmpakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉbʉʉka twesa mpaka mu Mitilene.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Ʉkʉfuma ʉko iisikʉ lya bʉbɨlɨ tʉlɨnkʉningana nʉ lʉsʉngo lwa mu Kija. Kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika ndʉsʉngo lwa mu Samu, kɨlaabo ɨkɨngɨ tʉlɨnkʉfika mu Mileti.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Paʉli aatumwile ʉkʉkɨɨsania kɨsita kwendela mu Efesi, ʉkʉtɨ alɨngakaabɨla nkiisʉ ɨkya mu Asija. Aalondaga ʉkwandana mu Jelusalemu, lɨnga sibagiile bo kɨkaalɨ ɨkyaka kya Pentekositi.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Ʉkʉfuma kʉ Mileti, Paʉli alɨnkʉtʉma ɨndʉmi kʉ bakʉʉlʉ baa kɨpanga kya Kyala ɨkya mu Efesi, ʉkʉtɨ baaganile nagwe.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Bo bafikile kʉmyake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mumeenye muno naatʉʉgalaga na nuumwe amasikʉ goosa ʉkʉfuma iisikʉ lya kwanda ɨlɨ naafikile apa pa Asija.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Bo ngʉmmbombela ʉNtwa Jesu pakatɨ pamyɨnu, naalɨ nʉ lwijiisyo ndɨ syosa, kaa kingi naalɨlaga mu ndumbula kʉnongwa jɨɨnu. Kangɨ naalyendile mu ngʉbɨlo ɨnyingi, fiijo kʉ Bajuuta aba baalɨndegeliile.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Mumeenye ʉkʉtɨ ngaasyonganiike ʉkʉbalʉmbɨlɨla ɨsi sibagiile ʉkʉbatʉʉla ʉmwe, kangɨ naamanyisyaga pabwelu na mu nyumba syɨnu.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Naabalʉmbɨlɨlaga aBajuuta na aba bakaja Bajuuta ʉkʉtɨ bapɨndʉke, basʉʉme ʉlʉhobokelo kwa Kyala, nʉ kʉmmwitɨka ʉNtwa gwɨtʉ Jesu.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Namupɨlɨkɨsye. Ʉne nsumwike kʉ Jelusalemu, Mbepo Mwikemo ikʉʉfimbɨlɨsya. Ngʉbʉʉka kɨsita kʉsimanya ɨsi sikwakʉʉnyaaga ʉko.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Looli ɨsi nsimeenye syo ɨsi, Mbepo Mwikemo ikʉʉsisimɨkɨsya, kʉkʉtɨ kaaja aka ngwendamo, ʉkʉtɨ ʉkʉpinyigwa mu nnyololo nɨ ngʉbɨlo fyo ɨfi fikʉʉnguulɨla.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Looli ndikʉbʉpaasya ʉbʉʉmi bwangʉ ʉkʉja kandʉ kaa ntengo, ʉkʉtɨ njɨmalɨɨsye ɨmbombo ɨjɨ ʉNtwa Jesu aalɨmbeele, fyobeene ngʉjɨlʉmbɨlɨla ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa ipyana lya Kyala.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Lɨɨlɨno mmeenye akajapo najʉmo pakatɨ pamyɨnu ʉjʉ ikwisa kʉʉmbona kangɨ, mwe nendaga pakatɨ pamyɨnu bo nikʉbalʉmbɨlɨla ɨsya Bʉnyafyale bwa Kyala.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Kʉnongwa ɨjo, ngʉlonda mwesa mumanye ʉmwisyʉgʉ, ʉkʉtɨ lɨnga jʉmo ikʉsoba jɨkaja nongwa jangʉ,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 paapo ngaasyonganiikepo ʉkabafumukɨsya syosa ɨsi Kyala aasibaatiike.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Mwikeetege bʉnunu, kangɨ mugʉkeetege goope nʉ ntiimo goosa ʉgʉ Mbepo Mwikemo aababɨɨkile ʉmwe ʉkʉja bɨɨmɨlɨli. Mukɨtiimege ɨkɨpanga kya Kyala ɨkɨ aalyʉlile ni ilopa lyake jʉʉjo.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Mmeenye fiijo ʉkʉtɨ bo nsookilepo, ɨmbwa ɨngalɨ ɨsya ndiisʉ aasikwisa pakatɨ pamyɨnu, sitikʉgʉpaakɨsyaga ʉntiimo.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Na nuumwe pakatɨ pamyɨnu mwe biitɨki, aabikwinʉka abandʉ aba aabikʉjobaga ɨnongwa sya bʉtʉngʉlʉ, ɨsya kʉbasofya abiitɨki ʉkʉtɨ babakongege abeene.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Kʉnongwa ɨjo, mujege maaso! Mukʉmbʉkege ʉkʉtɨ ɨfyɨnja fitatʉ pakɨlo na pamuusi, ngaalekile ʉkʉnsoka kʉkʉtɨ mundʉ, kaa kingi naalɨlaga mu ndumbula.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Po ʉlʉ nikʉbabɨɨka mbʉlɨndɨlɨli bwa Kyala nʉ bwa isyʉ ɨlya ipyana lyake, ɨlɨ lɨbagiile ʉkʉbapa amaka nɨ sajo syosa ɨsi aafingile ʉkʉbapa abandʉ baake abiikemo.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 Ʉne ngasʉʉmamo sikʉ ʉmfwalo, pamo ɨmyenda kʉ mundʉ gwesa jʉla.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Mumeenye jʉjʉʉmwe ʉkʉtɨ naabombaga ɨmbombo na maboko gangʉ jʉjʉʉne, ʉkʉtɨ ngabe fyosa ɨfi naalondaga ʉkʉbombela, ʉne na biinangʉ.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Ndɨ syosa ɨsi naabombaga, mbanangiisye ʉkʉtɨ tukʉlondigwa ʉkwijʉʉla ʉkʉbomba ɨmbombo, ʉkʉtɨ tʉbatʉʉlege aboonywa. Mugakʉmbʉkege amasyʉ agaa Ntwa Jesu, jʉʉjo aatile, ‘Sajo fiijo ʉkʉsoosya ʉkʉkɨnda ʉkwambɨlɨla.’ ”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Paʉli bo amalɨɨsiisye ʉkʉsijoba ɨsi, alɨnkʉfugama, alɨnkwipuuta pamopeene nabo boosa.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Po boosa balɨnkʉlɨla fiijo, balɨnkʉmmʉʉbatɨla Paʉli nʉ kʉmfipa.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Baakɨndɨliile ʉkʉsulumania, paapo aababʉʉlile ʉkʉtɨ batikwisa kʉmmbonamo kangɨ. Po balɨnkʉnsindɨkɨla mpaka mu sitima.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.