Atos 20
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Ʉnjwego gʉla bo gʉmaliike, Paʉli alɨnkʉbakoolela pamopeene abiitɨki, alɨnkʉbakasya. Po alɨnkʉbalaga, alɨnkʉsookapo ʉkʉbʉʉka mu Maketonija.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Bo ikwenda mfiisʉ fila, aajobaga na biitɨki boosa nʉ kʉbakasya. Po alɨnkʉfika mBʉgiliki,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ʉko aatʉʉgeele akabalɨlo akaa myesi mitatʉ. Bo ikwitendekesya ʉkwipakɨla mu sitima ʉkʉbʉʉka mu Silija, alɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ aBajuuta bikʉntegelela ʉkʉmmbombela kabiibi. Po alɨnkʉtumula ʉkwenda ɨnjɨla ɨjaa nkiisʉ ɨkya mu Maketonija.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 — ausente —
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 — ausente —
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Ɨkyaka kya Pasa bo kɨkɨndile, tʉlɨnkʉsookako kʉ Filipi nɨ sitima, tʉlɨnkwenda amasikʉ mahaano, tʉlɨnkʉbaaga abiinɨɨtʉ mu Tiloja. Ʉko twagonile amasikʉ mahaano na mabɨlɨ.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 Pi isikʉ ɨlya pa ndʉngʉ, twalyaganiile pakwipuuta nʉ kʉmenya ɨkɨsyesye. Paʉli alɨnkʉbamanyisya abandʉ mpaka pakɨlo pakatɨ, paapo aalondaga ʉkʉsookapo kɨlaabo kyake.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Ɨkyumba ɨkya kʉ golofwa ɨkɨ twabʉngeene, kyalɨ nɨ nyaale nyingi.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Aaliko ʉndʉmyana jʉmo, ɨngamu jaake Jutika, aatʉʉgeele pi itʉʉlo. Paʉli alɨnkwendelela ʉkʉlʉmbɨlɨla akabalɨlo akatali, mpaka ʉndʉmyana ʉjo alɨnkwanda ʉkʉsipʉka. Ʉtʉlo bo tʉkɨndɨliile fiijo, alɨnkʉtunyuka ʉkʉfuma kʉ golofwa ɨjaa bʉtatʉ. Abandʉ balɨnkʉmmwinʉla, looli aafwile.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Paʉli alɨnkʉsuluka paasi, alɨnkwinama, alɨnkʉmmʉʉbatɨla ʉndʉmyana jʉla, alɨnkʉbabʉʉla abandʉ alɨnkʉtɨ, “Mulɨnganyomokaga, ʉbʉʉmi bwake bʉkaalɨ bʉlimo!”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Po Paʉli alɨnkʉfyʉka kangɨ kʉ golofwa kʉkwipuuta, alɨnkʉmenya ɨkɨsyesye, balɨnkʉlya. Alɨnkwendelela ʉkʉlʉmbɨlɨla mpaka kʉbʉkye, po alɨnkʉsookapo.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Abandʉ bala, balɨnkʉntwala kʉkaaja ʉndʉmyana jʉla ʉnkafu itolo, balɨnkʉhoboka fiijo.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Paʉli aatumwile ʉkwenda paasi ʉkʉbʉʉka kʉ Aso. Aapangile ʉkʉtɨ tʉtalepo tʉkammwage kʉla. Po ʉswe tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉfika kʉla.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Bo atwagile mu Aso, tʉlɨnkʉmpakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉbʉʉka twesa mpaka mu Mitilene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Ʉkʉfuma ʉko iisikʉ lya bʉbɨlɨ tʉlɨnkʉningana nʉ lʉsʉngo lwa mu Kija. Kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika ndʉsʉngo lwa mu Samu, kɨlaabo ɨkɨngɨ tʉlɨnkʉfika mu Mileti.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Paʉli aatumwile ʉkʉkɨɨsania kɨsita kwendela mu Efesi, ʉkʉtɨ alɨngakaabɨla nkiisʉ ɨkya mu Asija. Aalondaga ʉkwandana mu Jelusalemu, lɨnga sibagiile bo kɨkaalɨ ɨkyaka kya Pentekositi.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Ʉkʉfuma kʉ Mileti, Paʉli alɨnkʉtʉma ɨndʉmi kʉ bakʉʉlʉ baa kɨpanga kya Kyala ɨkya mu Efesi, ʉkʉtɨ baaganile nagwe.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Bo bafikile kʉmyake, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mumeenye muno naatʉʉgalaga na nuumwe amasikʉ goosa ʉkʉfuma iisikʉ lya kwanda ɨlɨ naafikile apa pa Asija.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Bo ngʉmmbombela ʉNtwa Jesu pakatɨ pamyɨnu, naalɨ nʉ lwijiisyo ndɨ syosa, kaa kingi naalɨlaga mu ndumbula kʉnongwa jɨɨnu. Kangɨ naalyendile mu ngʉbɨlo ɨnyingi, fiijo kʉ Bajuuta aba baalɨndegeliile.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Mumeenye ʉkʉtɨ ngaasyonganiike ʉkʉbalʉmbɨlɨla ɨsi sibagiile ʉkʉbatʉʉla ʉmwe, kangɨ naamanyisyaga pabwelu na mu nyumba syɨnu.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Naabalʉmbɨlɨlaga aBajuuta na aba bakaja Bajuuta ʉkʉtɨ bapɨndʉke, basʉʉme ʉlʉhobokelo kwa Kyala, nʉ kʉmmwitɨka ʉNtwa gwɨtʉ Jesu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Namupɨlɨkɨsye. Ʉne nsumwike kʉ Jelusalemu, Mbepo Mwikemo ikʉʉfimbɨlɨsya. Ngʉbʉʉka kɨsita kʉsimanya ɨsi sikwakʉʉnyaaga ʉko.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Looli ɨsi nsimeenye syo ɨsi, Mbepo Mwikemo ikʉʉsisimɨkɨsya, kʉkʉtɨ kaaja aka ngwendamo, ʉkʉtɨ ʉkʉpinyigwa mu nnyololo nɨ ngʉbɨlo fyo ɨfi fikʉʉnguulɨla.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Looli ndikʉbʉpaasya ʉbʉʉmi bwangʉ ʉkʉja kandʉ kaa ntengo, ʉkʉtɨ njɨmalɨɨsye ɨmbombo ɨjɨ ʉNtwa Jesu aalɨmbeele, fyobeene ngʉjɨlʉmbɨlɨla ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa ipyana lya Kyala.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Lɨɨlɨno mmeenye akajapo najʉmo pakatɨ pamyɨnu ʉjʉ ikwisa kʉʉmbona kangɨ, mwe nendaga pakatɨ pamyɨnu bo nikʉbalʉmbɨlɨla ɨsya Bʉnyafyale bwa Kyala.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Kʉnongwa ɨjo, ngʉlonda mwesa mumanye ʉmwisyʉgʉ, ʉkʉtɨ lɨnga jʉmo ikʉsoba jɨkaja nongwa jangʉ,
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 paapo ngaasyonganiikepo ʉkabafumukɨsya syosa ɨsi Kyala aasibaatiike.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 Mwikeetege bʉnunu, kangɨ mugʉkeetege goope nʉ ntiimo goosa ʉgʉ Mbepo Mwikemo aababɨɨkile ʉmwe ʉkʉja bɨɨmɨlɨli. Mukɨtiimege ɨkɨpanga kya Kyala ɨkɨ aalyʉlile ni ilopa lyake jʉʉjo.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Mmeenye fiijo ʉkʉtɨ bo nsookilepo, ɨmbwa ɨngalɨ ɨsya ndiisʉ aasikwisa pakatɨ pamyɨnu, sitikʉgʉpaakɨsyaga ʉntiimo.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Na nuumwe pakatɨ pamyɨnu mwe biitɨki, aabikwinʉka abandʉ aba aabikʉjobaga ɨnongwa sya bʉtʉngʉlʉ, ɨsya kʉbasofya abiitɨki ʉkʉtɨ babakongege abeene.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Kʉnongwa ɨjo, mujege maaso! Mukʉmbʉkege ʉkʉtɨ ɨfyɨnja fitatʉ pakɨlo na pamuusi, ngaalekile ʉkʉnsoka kʉkʉtɨ mundʉ, kaa kingi naalɨlaga mu ndumbula.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Po ʉlʉ nikʉbabɨɨka mbʉlɨndɨlɨli bwa Kyala nʉ bwa isyʉ ɨlya ipyana lyake, ɨlɨ lɨbagiile ʉkʉbapa amaka nɨ sajo syosa ɨsi aafingile ʉkʉbapa abandʉ baake abiikemo.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ʉne ngasʉʉmamo sikʉ ʉmfwalo, pamo ɨmyenda kʉ mundʉ gwesa jʉla.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Mumeenye jʉjʉʉmwe ʉkʉtɨ naabombaga ɨmbombo na maboko gangʉ jʉjʉʉne, ʉkʉtɨ ngabe fyosa ɨfi naalondaga ʉkʉbombela, ʉne na biinangʉ.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ndɨ syosa ɨsi naabombaga, mbanangiisye ʉkʉtɨ tukʉlondigwa ʉkwijʉʉla ʉkʉbomba ɨmbombo, ʉkʉtɨ tʉbatʉʉlege aboonywa. Mugakʉmbʉkege amasyʉ agaa Ntwa Jesu, jʉʉjo aatile, ‘Sajo fiijo ʉkʉsoosya ʉkʉkɨnda ʉkwambɨlɨla.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Paʉli bo amalɨɨsiisye ʉkʉsijoba ɨsi, alɨnkʉfugama, alɨnkwipuuta pamopeene nabo boosa.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Po boosa balɨnkʉlɨla fiijo, balɨnkʉmmʉʉbatɨla Paʉli nʉ kʉmfipa.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Baakɨndɨliile ʉkʉsulumania, paapo aababʉʉlile ʉkʉtɨ batikwisa kʉmmbonamo kangɨ. Po balɨnkʉnsindɨkɨla mpaka mu sitima.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.