Atos 16

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Paʉli na Sila balɨnkʉfika mu Ndelibe, po balɨnkʉbʉʉka mu Lisitila. Ʉko aaliko ʉmwitɨki gwa Jesu jʉmo, ɨngamu jaake Timoti. Ʉgwise akaalɨ Njuuta, ʉnna aalɨ Njuuta ʉjʉ aalɨmmwitiike Jesu.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Abiitɨki abaa mu Lisitila na mu Ikonija, bannjobaga Timoti ʉkʉja mundʉ nnunu.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Paʉli alɨnkʉnndonda Timoti ʉkʉtɨ alongosaniege nagwe mu mbombo. Po alɨnkʉmmbuuta kʉkyeni. Aabombile bo ʉlo ʉkʉtɨ aBajuuta aba balimo ntwaja tʉla balɨngankaanaga, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉgwise akaalɨ Njuuta.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Paʉli na banine bo bikʉkɨnda ntwaja ʉtwa kʉla, balɨnkʉbabʉʉla abiitɨki aba bakaja Bajuuta, ʉkʉtɨ basikongege ɨndagɨlo ɨsi baaliitɨkeene abatʉmigwa na bakʉʉlʉ baa kɨpanga kya Kyala ɨkya mu Jelusalemu.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Po ɨfipanga fya Kyala fyakakaga ndwitɨko, na biitɨki bongelelaga kʉkʉtɨ isikʉ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Paʉli na banine, baalondaga ʉkwakʉlʉmbɨlɨla iisyʉ lya Ntwa Jesu nkiisʉ ɨkya mu Asija, looli Mbepo Mwikemo alɨnkʉbakaanisya. Po balɨnkʉkɨnda nkiisʉ ɨkya Filigija nɨ kya Galatija.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Bo bafikile mu mpaka gwa kiisʉ ɨkya mu Misija, balɨnkʉlonda ʉkwingɨla nkiisʉ ɨkya mu Bitinija, leelo Mbepo Mwikemo ʉkʉfuma kwa Jesu akaabiitɨkiisye.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Po balɨnkʉkɨnda mu Misija, balɨnkʉbʉʉka kʉ Tiloja.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Ɨkɨlo kɨla, Paʉli alɨnkʉsibona ɨsya mbʉsetʉka ɨsya mundʉ ʉgwa mu Maketonija, aalyɨmile nkyeni mmyake, aapyelesyaga, aatɨgɨ, “Loboka, gwise kʉ Maketonija, ʉtʉtʉʉle.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Paʉli bo asibwene ɨsyo ɨsya mbʉsetʉka, tʉlɨnkʉmanya ʉkʉtɨ Kyala aatʉkooliile kʉkʉbalʉmbɨlɨla abandʉ abo ɨNdʉmi ɨNunu, po tʉlɨnkwitendekesya ʉkʉbʉʉka mu Maketonija.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Po ʉko kʉ Tiloja, tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉsookako, tʉlɨnkʉbʉʉka ndʉsʉngo lwa mu Samatilake, kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika mu Nijapoli.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉfika mu Filipi, akaaja kamo akakʉlʉmba ʉko kʉ Maketonija, kaalɨ kaaja aka baatʉʉgalaga aBalooma. Twatʉʉgeele nkaaja kala amasikʉ manandɨ.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Pi isikʉ ɨlya pa Sabati tʉlɨnkʉsookamo nkaaja, tʉlɨnkʉbʉʉka kʉmbalɨ kʉ lwɨsi, twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ tukwakʉbwaga ʉbʉjo ʉbʉ abandʉ bikwipuutamo. Tʉlɨnkʉtʉʉgala, tʉlɨnkʉjoba na bakiikʉlʉ aba baabʉngeene pala, ʉkwipuuta.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Ndɨ bala baapɨlɨkɨsyaga aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ɨngamu jaake Litija, ʉmʉʉlɨsya myenda ɨmifubɨɨfu ʉbʉtiitʉ ɨgya ntengo fiijo. Akaapaapiigwe Njuuta, looli aalingiile ndwitɨko lwa Bajuuta, aalɨ gwa nkaaja akaa mu Tyatila. Aatʉpɨlɨkiisye, paapo ʉNtwa aalɨmmwigwile ɨndumbula jaake, alɨnkwitɨka ɨsi aajobaga Paʉli.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Alɨnkoosigwa, ʉmwene na bandʉ baa nnyumba jaake, alɨnkʉtʉpyelesya alɨnkʉtɨ, “Lɨnga muumbwene ʉkʉtɨ nalooli nʉmmwitiike ʉNtwa Jesu, tʉbʉʉke mukatʉʉgalege mu nyumba jangʉ.” Alɨnkʉtʉfimbɨlɨsya fiijo mpaka twaliitiike.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Ɨliisikʉ lɨmo bo tukʉbʉʉka pa bwipuutɨlo, tʉlɨnkwaganila nʉ ndɨndwana jʉmo ʉntʉmwa, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali ɨjaa kʉlagʉla. Ʉndɨndwana ʉjo aabakabɨlaga ɨndalama ɨnyingi abatwa baake kʉ mbombo jaa kʉlagʉla.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Po ʉndɨndwana ʉjo alɨnkʉnkongesya Paʉli na nuuswe, aalaataga aatɨgɨ, “Abandʉ aba babombeli baa Kyala ʉNkʉlʉmba, bikʉbalʉmbɨlɨla ʉmwe ɨnjɨla ɨjaa bʉpoki!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Aabombaga bo ʉlo amasikʉ mingi. Looli iisikʉ lɨmo bo ʉndɨndwana ʉjo ikʉjoba ɨsyo, Paʉli aakaleele. Po alɨnkʉnsanukɨla ʉndɨndwana, alɨnkʉjɨbʉʉla ɨmbepo ɨnyali jɨla alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉlagɨla mu ngamu jaa Jesu Kɨlɨsiti, sookamo mu ndɨndwana ʉjʉ!” Nakalɨnga jɨlɨnkʉsookamo.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Abatwa abaa ndɨndwana jʉla, bo baagile ʉkʉtɨ ʉlʉsʉʉbɨlo lwabo ʉlwa kʉkabɨlamo ɨndalama lʉmaliike, balɨnkʉbakola baa Paʉli na Sila, balɨnkʉbaluusa mpaka pa kɨbanja ɨkya lʉkomaano, nkyeni mbalongosi.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Balɨnkʉbasitaaka balɨnkʉtɨ, “Abandʉ aba Bajuuta, bikʉleefya nkaaja kɨɨtʉ.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Bikʉmanyisya ɨnyiiho syabo, ɨsi ɨndagɨlo syɨtʉ twe Balooma sitʉkaaniisye ʉkʉsiitɨka pamo ʉkʉsikonga.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ kɨlɨnkongaana na aba baabasitaakaga baa Paʉli na Sila, balɨnkʉbaalʉkɨla. Po abalongosi balɨnkʉbafuula ɨmyenda baa Paʉli na Sila, nʉ kʉlagɨla ʉkʉtɨ bakomigwe nɨ ngili.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Bo babakomile fiijo, balɨnkʉbapinya mu nnyololo, po abalongi balɨnkʉnndagɨla ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo ʉkʉtɨ abalɨndɨlɨlege fiijo.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Ʉkʉkongana nʉ lʉlagɨlo ʉlʉ, ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo alɨnkʉbiigalɨla nkyumba ɨkya kʉ sofu fiijo, nʉ kʉbingɨsya amalʉndɨ mwi ibokosi ɨlya matapwa.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Pakɨlo pakatɨ, Paʉli na Sila biipuutaga nʉ kwɨmba ɨnyɨmbo ɨsya kʉntuufya Kyala. Abapinyigwa abangɨ babapɨlɨkɨsyaga.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Nakalɨnga akasenyenda akakʉlʉmba kalɨnkʉboneka, syope nɨ nyaalo sya nnyololo silɨnkʉsukaanika. Nakalɨnga ɨnyiigi syosa silɨnkwigʉka, nɨ minyololo ɨgɨ baapinyiigwe kʉkʉtɨ mundʉ gɨlɨnkwabʉka.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo bo alembwike, alɨnkwaga ɨnyiigi silɨ bwasi. Alɨnkʉfyʉtʉla ʉlʉʉbo lwake ʉkʉtɨ iigoge, paapo iinogonaga ʉkʉtɨ abapinyigwa boosa bajongile.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Looli Paʉli alɨnkʉlaata fiijo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngiigoga, twesa tʉlimo muno.”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo jʉla alɨnkʉlagɨla ababombeli baake ʉkʉtɨ batwale ɨnyaale. Bo bantwaliile, alɨnkwingɨla nkyumba, alɨnkʉgwa ʉlʉpi nkyeni mwa baa Paʉli na Sila bo ikʉtetema.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Po alɨnkʉbʉʉka nabo panja, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Batwa bangʉ, mbombe fiki ʉkʉtɨ mbokigwe?”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Abeene balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉmmwitɨke ʉNtwa Jesu, pamopeene na baa nnyumba jaako, po mukʉpokigwa.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Po Paʉli na Sila balɨnkʉnndʉmbɨlɨla ʉnkʉlʉmba jʉla iisyʉ lya Ntwa, pamopeene na bandʉ boosa aba baalimo nnyumba jaake.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Akabalɨlo kalakala akaa pakɨlo, alɨnkʉbasuka ɨfifulalo baa Paʉli na Sila, po alɨnkoosigwa pamopeene na bandʉ boosa aba baalimo nnyumba jaake.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Alɨnkʉfyʉka nabo mu nyumba jaake, alɨnkʉbapapo ɨfindʉ. Ʉmwene na bandʉ boosa abaa nnyumba jaake balɨnkʉhoboka fiijo, paapo baalɨmmwitiike Kyala.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Kɨlaabo kyake abalongosi, balɨnkʉbatʉma ababombeli kʉ nkʉlʉmba gwa nnyololo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Namubalekesye abandʉ bala babʉʉkege.”
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo alɨnkʉmmbʉʉla Paʉli alɨnkʉtɨ, “Abalongosi batʉmile ɨndʉmi, ʉkʉtɨ mwabʉligwe mu nnyololo. Po ʉlʉ namusooke, mubʉʉkege nʉ lʉtengaano.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Looli Paʉli alɨnkʉbabʉʉla ababombeli bala alɨnkʉtɨ, “Batʉkomile nkyeni mmbandʉ, nʉ kʉtʉpinya mu nnyololo kɨsita kʉtʉlonga, na paapo ʉswe tʉlɨ Balooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ. Lɨɨlɨno fiki bikʉlonda ʉkʉtʉlekesya kʉbʉtiitʉ? Hɨmma! Biise baabo batʉsoosye.”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Ababombeli bala balɨnkʉbabʉʉla abalongosi ɨnongwa ɨsyo. Abalongosi bo bapɨliike ʉkʉtɨ baa Paʉli na Sila Balooma, balɨnkʉtiila.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Po balɨnkwisa kʉkʉbasʉʉma ʉlʉhobokelo. Balɨnkʉbasoosya mu nnyololo, balɨnkʉbasʉʉma ʉkʉtɨ basookemo nkaaja kala.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Paʉli na Sila bo basookile mu nnyololo, balɨnkʉbʉʉka kwa Litija. Ʉko balɨnkwaganila na baamyabo abiitɨki, balɨnkʉbakasya, po balɨnkʉsookapo.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.