Atos 16
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB
1 Paʉli na Sila balɨnkʉfika mu Ndelibe, po balɨnkʉbʉʉka mu Lisitila. Ʉko aaliko ʉmwitɨki gwa Jesu jʉmo, ɨngamu jaake Timoti. Ʉgwise akaalɨ Njuuta, ʉnna aalɨ Njuuta ʉjʉ aalɨmmwitiike Jesu.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Abiitɨki abaa mu Lisitila na mu Ikonija, bannjobaga Timoti ʉkʉja mundʉ nnunu.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Paʉli alɨnkʉnndonda Timoti ʉkʉtɨ alongosaniege nagwe mu mbombo. Po alɨnkʉmmbuuta kʉkyeni. Aabombile bo ʉlo ʉkʉtɨ aBajuuta aba balimo ntwaja tʉla balɨngankaanaga, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉgwise akaalɨ Njuuta.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Paʉli na banine bo bikʉkɨnda ntwaja ʉtwa kʉla, balɨnkʉbabʉʉla abiitɨki aba bakaja Bajuuta, ʉkʉtɨ basikongege ɨndagɨlo ɨsi baaliitɨkeene abatʉmigwa na bakʉʉlʉ baa kɨpanga kya Kyala ɨkya mu Jelusalemu.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Po ɨfipanga fya Kyala fyakakaga ndwitɨko, na biitɨki bongelelaga kʉkʉtɨ isikʉ.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Paʉli na banine, baalondaga ʉkwakʉlʉmbɨlɨla iisyʉ lya Ntwa Jesu nkiisʉ ɨkya mu Asija, looli Mbepo Mwikemo alɨnkʉbakaanisya. Po balɨnkʉkɨnda nkiisʉ ɨkya Filigija nɨ kya Galatija.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Bo bafikile mu mpaka gwa kiisʉ ɨkya mu Misija, balɨnkʉlonda ʉkwingɨla nkiisʉ ɨkya mu Bitinija, leelo Mbepo Mwikemo ʉkʉfuma kwa Jesu akaabiitɨkiisye.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Po balɨnkʉkɨnda mu Misija, balɨnkʉbʉʉka kʉ Tiloja.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ɨkɨlo kɨla, Paʉli alɨnkʉsibona ɨsya mbʉsetʉka ɨsya mundʉ ʉgwa mu Maketonija, aalyɨmile nkyeni mmyake, aapyelesyaga, aatɨgɨ, “Loboka, gwise kʉ Maketonija, ʉtʉtʉʉle.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Paʉli bo asibwene ɨsyo ɨsya mbʉsetʉka, tʉlɨnkʉmanya ʉkʉtɨ Kyala aatʉkooliile kʉkʉbalʉmbɨlɨla abandʉ abo ɨNdʉmi ɨNunu, po tʉlɨnkwitendekesya ʉkʉbʉʉka mu Maketonija.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Po ʉko kʉ Tiloja, tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉsookako, tʉlɨnkʉbʉʉka ndʉsʉngo lwa mu Samatilake, kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika mu Nijapoli.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉfika mu Filipi, akaaja kamo akakʉlʉmba ʉko kʉ Maketonija, kaalɨ kaaja aka baatʉʉgalaga aBalooma. Twatʉʉgeele nkaaja kala amasikʉ manandɨ.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Pi isikʉ ɨlya pa Sabati tʉlɨnkʉsookamo nkaaja, tʉlɨnkʉbʉʉka kʉmbalɨ kʉ lwɨsi, twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ tukwakʉbwaga ʉbʉjo ʉbʉ abandʉ bikwipuutamo. Tʉlɨnkʉtʉʉgala, tʉlɨnkʉjoba na bakiikʉlʉ aba baabʉngeene pala, ʉkwipuuta.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Ndɨ bala baapɨlɨkɨsyaga aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ɨngamu jaake Litija, ʉmʉʉlɨsya myenda ɨmifubɨɨfu ʉbʉtiitʉ ɨgya ntengo fiijo. Akaapaapiigwe Njuuta, looli aalingiile ndwitɨko lwa Bajuuta, aalɨ gwa nkaaja akaa mu Tyatila. Aatʉpɨlɨkiisye, paapo ʉNtwa aalɨmmwigwile ɨndumbula jaake, alɨnkwitɨka ɨsi aajobaga Paʉli.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Alɨnkoosigwa, ʉmwene na bandʉ baa nnyumba jaake, alɨnkʉtʉpyelesya alɨnkʉtɨ, “Lɨnga muumbwene ʉkʉtɨ nalooli nʉmmwitiike ʉNtwa Jesu, tʉbʉʉke mukatʉʉgalege mu nyumba jangʉ.” Alɨnkʉtʉfimbɨlɨsya fiijo mpaka twaliitiike.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Ɨliisikʉ lɨmo bo tukʉbʉʉka pa bwipuutɨlo, tʉlɨnkwaganila nʉ ndɨndwana jʉmo ʉntʉmwa, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali ɨjaa kʉlagʉla. Ʉndɨndwana ʉjo aabakabɨlaga ɨndalama ɨnyingi abatwa baake kʉ mbombo jaa kʉlagʉla.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Po ʉndɨndwana ʉjo alɨnkʉnkongesya Paʉli na nuuswe, aalaataga aatɨgɨ, “Abandʉ aba babombeli baa Kyala ʉNkʉlʉmba, bikʉbalʉmbɨlɨla ʉmwe ɨnjɨla ɨjaa bʉpoki!”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Aabombaga bo ʉlo amasikʉ mingi. Looli iisikʉ lɨmo bo ʉndɨndwana ʉjo ikʉjoba ɨsyo, Paʉli aakaleele. Po alɨnkʉnsanukɨla ʉndɨndwana, alɨnkʉjɨbʉʉla ɨmbepo ɨnyali jɨla alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉlagɨla mu ngamu jaa Jesu Kɨlɨsiti, sookamo mu ndɨndwana ʉjʉ!” Nakalɨnga jɨlɨnkʉsookamo.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Abatwa abaa ndɨndwana jʉla, bo baagile ʉkʉtɨ ʉlʉsʉʉbɨlo lwabo ʉlwa kʉkabɨlamo ɨndalama lʉmaliike, balɨnkʉbakola baa Paʉli na Sila, balɨnkʉbaluusa mpaka pa kɨbanja ɨkya lʉkomaano, nkyeni mbalongosi.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Balɨnkʉbasitaaka balɨnkʉtɨ, “Abandʉ aba Bajuuta, bikʉleefya nkaaja kɨɨtʉ.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Bikʉmanyisya ɨnyiiho syabo, ɨsi ɨndagɨlo syɨtʉ twe Balooma sitʉkaaniisye ʉkʉsiitɨka pamo ʉkʉsikonga.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ kɨlɨnkongaana na aba baabasitaakaga baa Paʉli na Sila, balɨnkʉbaalʉkɨla. Po abalongosi balɨnkʉbafuula ɨmyenda baa Paʉli na Sila, nʉ kʉlagɨla ʉkʉtɨ bakomigwe nɨ ngili.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Bo babakomile fiijo, balɨnkʉbapinya mu nnyololo, po abalongi balɨnkʉnndagɨla ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo ʉkʉtɨ abalɨndɨlɨlege fiijo.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ʉkʉkongana nʉ lʉlagɨlo ʉlʉ, ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo alɨnkʉbiigalɨla nkyumba ɨkya kʉ sofu fiijo, nʉ kʉbingɨsya amalʉndɨ mwi ibokosi ɨlya matapwa.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Pakɨlo pakatɨ, Paʉli na Sila biipuutaga nʉ kwɨmba ɨnyɨmbo ɨsya kʉntuufya Kyala. Abapinyigwa abangɨ babapɨlɨkɨsyaga.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Nakalɨnga akasenyenda akakʉlʉmba kalɨnkʉboneka, syope nɨ nyaalo sya nnyololo silɨnkʉsukaanika. Nakalɨnga ɨnyiigi syosa silɨnkwigʉka, nɨ minyololo ɨgɨ baapinyiigwe kʉkʉtɨ mundʉ gɨlɨnkwabʉka.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo bo alembwike, alɨnkwaga ɨnyiigi silɨ bwasi. Alɨnkʉfyʉtʉla ʉlʉʉbo lwake ʉkʉtɨ iigoge, paapo iinogonaga ʉkʉtɨ abapinyigwa boosa bajongile.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Looli Paʉli alɨnkʉlaata fiijo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngiigoga, twesa tʉlimo muno.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo jʉla alɨnkʉlagɨla ababombeli baake ʉkʉtɨ batwale ɨnyaale. Bo bantwaliile, alɨnkwingɨla nkyumba, alɨnkʉgwa ʉlʉpi nkyeni mwa baa Paʉli na Sila bo ikʉtetema.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Po alɨnkʉbʉʉka nabo panja, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Batwa bangʉ, mbombe fiki ʉkʉtɨ mbokigwe?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Abeene balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉmmwitɨke ʉNtwa Jesu, pamopeene na baa nnyumba jaako, po mukʉpokigwa.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Po Paʉli na Sila balɨnkʉnndʉmbɨlɨla ʉnkʉlʉmba jʉla iisyʉ lya Ntwa, pamopeene na bandʉ boosa aba baalimo nnyumba jaake.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Akabalɨlo kalakala akaa pakɨlo, alɨnkʉbasuka ɨfifulalo baa Paʉli na Sila, po alɨnkoosigwa pamopeene na bandʉ boosa aba baalimo nnyumba jaake.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Alɨnkʉfyʉka nabo mu nyumba jaake, alɨnkʉbapapo ɨfindʉ. Ʉmwene na bandʉ boosa abaa nnyumba jaake balɨnkʉhoboka fiijo, paapo baalɨmmwitiike Kyala.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Kɨlaabo kyake abalongosi, balɨnkʉbatʉma ababombeli kʉ nkʉlʉmba gwa nnyololo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Namubalekesye abandʉ bala babʉʉkege.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo alɨnkʉmmbʉʉla Paʉli alɨnkʉtɨ, “Abalongosi batʉmile ɨndʉmi, ʉkʉtɨ mwabʉligwe mu nnyololo. Po ʉlʉ namusooke, mubʉʉkege nʉ lʉtengaano.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Looli Paʉli alɨnkʉbabʉʉla ababombeli bala alɨnkʉtɨ, “Batʉkomile nkyeni mmbandʉ, nʉ kʉtʉpinya mu nnyololo kɨsita kʉtʉlonga, na paapo ʉswe tʉlɨ Balooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ. Lɨɨlɨno fiki bikʉlonda ʉkʉtʉlekesya kʉbʉtiitʉ? Hɨmma! Biise baabo batʉsoosye.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ababombeli bala balɨnkʉbabʉʉla abalongosi ɨnongwa ɨsyo. Abalongosi bo bapɨliike ʉkʉtɨ baa Paʉli na Sila Balooma, balɨnkʉtiila.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Po balɨnkwisa kʉkʉbasʉʉma ʉlʉhobokelo. Balɨnkʉbasoosya mu nnyololo, balɨnkʉbasʉʉma ʉkʉtɨ basookemo nkaaja kala.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Paʉli na Sila bo basookile mu nnyololo, balɨnkʉbʉʉka kwa Litija. Ʉko balɨnkwaganila na baamyabo abiitɨki, balɨnkʉbakasya, po balɨnkʉsookapo.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.