Atos 16
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVI
1 Paʉli na Sila balɨnkʉfika mu Ndelibe, po balɨnkʉbʉʉka mu Lisitila. Ʉko aaliko ʉmwitɨki gwa Jesu jʉmo, ɨngamu jaake Timoti. Ʉgwise akaalɨ Njuuta, ʉnna aalɨ Njuuta ʉjʉ aalɨmmwitiike Jesu.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Abiitɨki abaa mu Lisitila na mu Ikonija, bannjobaga Timoti ʉkʉja mundʉ nnunu.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Paʉli alɨnkʉnndonda Timoti ʉkʉtɨ alongosaniege nagwe mu mbombo. Po alɨnkʉmmbuuta kʉkyeni. Aabombile bo ʉlo ʉkʉtɨ aBajuuta aba balimo ntwaja tʉla balɨngankaanaga, paapo baameenye ʉkʉtɨ ʉgwise akaalɨ Njuuta.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Paʉli na banine bo bikʉkɨnda ntwaja ʉtwa kʉla, balɨnkʉbabʉʉla abiitɨki aba bakaja Bajuuta, ʉkʉtɨ basikongege ɨndagɨlo ɨsi baaliitɨkeene abatʉmigwa na bakʉʉlʉ baa kɨpanga kya Kyala ɨkya mu Jelusalemu.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Po ɨfipanga fya Kyala fyakakaga ndwitɨko, na biitɨki bongelelaga kʉkʉtɨ isikʉ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Paʉli na banine, baalondaga ʉkwakʉlʉmbɨlɨla iisyʉ lya Ntwa Jesu nkiisʉ ɨkya mu Asija, looli Mbepo Mwikemo alɨnkʉbakaanisya. Po balɨnkʉkɨnda nkiisʉ ɨkya Filigija nɨ kya Galatija.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Bo bafikile mu mpaka gwa kiisʉ ɨkya mu Misija, balɨnkʉlonda ʉkwingɨla nkiisʉ ɨkya mu Bitinija, leelo Mbepo Mwikemo ʉkʉfuma kwa Jesu akaabiitɨkiisye.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Po balɨnkʉkɨnda mu Misija, balɨnkʉbʉʉka kʉ Tiloja.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Ɨkɨlo kɨla, Paʉli alɨnkʉsibona ɨsya mbʉsetʉka ɨsya mundʉ ʉgwa mu Maketonija, aalyɨmile nkyeni mmyake, aapyelesyaga, aatɨgɨ, “Loboka, gwise kʉ Maketonija, ʉtʉtʉʉle.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Paʉli bo asibwene ɨsyo ɨsya mbʉsetʉka, tʉlɨnkʉmanya ʉkʉtɨ Kyala aatʉkooliile kʉkʉbalʉmbɨlɨla abandʉ abo ɨNdʉmi ɨNunu, po tʉlɨnkwitendekesya ʉkʉbʉʉka mu Maketonija.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Po ʉko kʉ Tiloja, tʉlɨnkwipakɨla mu sitima, tʉlɨnkʉsookako, tʉlɨnkʉbʉʉka ndʉsʉngo lwa mu Samatilake, kɨlaabo kyake tʉlɨnkʉfika mu Nijapoli.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉfika mu Filipi, akaaja kamo akakʉlʉmba ʉko kʉ Maketonija, kaalɨ kaaja aka baatʉʉgalaga aBalooma. Twatʉʉgeele nkaaja kala amasikʉ manandɨ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Pi isikʉ ɨlya pa Sabati tʉlɨnkʉsookamo nkaaja, tʉlɨnkʉbʉʉka kʉmbalɨ kʉ lwɨsi, twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ tukwakʉbwaga ʉbʉjo ʉbʉ abandʉ bikwipuutamo. Tʉlɨnkʉtʉʉgala, tʉlɨnkʉjoba na bakiikʉlʉ aba baabʉngeene pala, ʉkwipuuta.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Ndɨ bala baapɨlɨkɨsyaga aalipo ʉnkiikʉlʉ jʉmo, ɨngamu jaake Litija, ʉmʉʉlɨsya myenda ɨmifubɨɨfu ʉbʉtiitʉ ɨgya ntengo fiijo. Akaapaapiigwe Njuuta, looli aalingiile ndwitɨko lwa Bajuuta, aalɨ gwa nkaaja akaa mu Tyatila. Aatʉpɨlɨkiisye, paapo ʉNtwa aalɨmmwigwile ɨndumbula jaake, alɨnkwitɨka ɨsi aajobaga Paʉli.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Alɨnkoosigwa, ʉmwene na bandʉ baa nnyumba jaake, alɨnkʉtʉpyelesya alɨnkʉtɨ, “Lɨnga muumbwene ʉkʉtɨ nalooli nʉmmwitiike ʉNtwa Jesu, tʉbʉʉke mukatʉʉgalege mu nyumba jangʉ.” Alɨnkʉtʉfimbɨlɨsya fiijo mpaka twaliitiike.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Ɨliisikʉ lɨmo bo tukʉbʉʉka pa bwipuutɨlo, tʉlɨnkwaganila nʉ ndɨndwana jʉmo ʉntʉmwa, ʉjʉ aalɨ nɨ mbepo ɨnyali ɨjaa kʉlagʉla. Ʉndɨndwana ʉjo aabakabɨlaga ɨndalama ɨnyingi abatwa baake kʉ mbombo jaa kʉlagʉla.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Po ʉndɨndwana ʉjo alɨnkʉnkongesya Paʉli na nuuswe, aalaataga aatɨgɨ, “Abandʉ aba babombeli baa Kyala ʉNkʉlʉmba, bikʉbalʉmbɨlɨla ʉmwe ɨnjɨla ɨjaa bʉpoki!”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Aabombaga bo ʉlo amasikʉ mingi. Looli iisikʉ lɨmo bo ʉndɨndwana ʉjo ikʉjoba ɨsyo, Paʉli aakaleele. Po alɨnkʉnsanukɨla ʉndɨndwana, alɨnkʉjɨbʉʉla ɨmbepo ɨnyali jɨla alɨnkʉtɨ, “Nikʉkʉlagɨla mu ngamu jaa Jesu Kɨlɨsiti, sookamo mu ndɨndwana ʉjʉ!” Nakalɨnga jɨlɨnkʉsookamo.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Abatwa abaa ndɨndwana jʉla, bo baagile ʉkʉtɨ ʉlʉsʉʉbɨlo lwabo ʉlwa kʉkabɨlamo ɨndalama lʉmaliike, balɨnkʉbakola baa Paʉli na Sila, balɨnkʉbaluusa mpaka pa kɨbanja ɨkya lʉkomaano, nkyeni mbalongosi.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Balɨnkʉbasitaaka balɨnkʉtɨ, “Abandʉ aba Bajuuta, bikʉleefya nkaaja kɨɨtʉ.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Bikʉmanyisya ɨnyiiho syabo, ɨsi ɨndagɨlo syɨtʉ twe Balooma sitʉkaaniisye ʉkʉsiitɨka pamo ʉkʉsikonga.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ kɨlɨnkongaana na aba baabasitaakaga baa Paʉli na Sila, balɨnkʉbaalʉkɨla. Po abalongosi balɨnkʉbafuula ɨmyenda baa Paʉli na Sila, nʉ kʉlagɨla ʉkʉtɨ bakomigwe nɨ ngili.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Bo babakomile fiijo, balɨnkʉbapinya mu nnyololo, po abalongi balɨnkʉnndagɨla ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo ʉkʉtɨ abalɨndɨlɨlege fiijo.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Ʉkʉkongana nʉ lʉlagɨlo ʉlʉ, ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo alɨnkʉbiigalɨla nkyumba ɨkya kʉ sofu fiijo, nʉ kʉbingɨsya amalʉndɨ mwi ibokosi ɨlya matapwa.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Pakɨlo pakatɨ, Paʉli na Sila biipuutaga nʉ kwɨmba ɨnyɨmbo ɨsya kʉntuufya Kyala. Abapinyigwa abangɨ babapɨlɨkɨsyaga.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Nakalɨnga akasenyenda akakʉlʉmba kalɨnkʉboneka, syope nɨ nyaalo sya nnyololo silɨnkʉsukaanika. Nakalɨnga ɨnyiigi syosa silɨnkwigʉka, nɨ minyololo ɨgɨ baapinyiigwe kʉkʉtɨ mundʉ gɨlɨnkwabʉka.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo bo alembwike, alɨnkwaga ɨnyiigi silɨ bwasi. Alɨnkʉfyʉtʉla ʉlʉʉbo lwake ʉkʉtɨ iigoge, paapo iinogonaga ʉkʉtɨ abapinyigwa boosa bajongile.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Looli Paʉli alɨnkʉlaata fiijo alɨnkʉtɨ, “Ʉlɨngiigoga, twesa tʉlimo muno.”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo jʉla alɨnkʉlagɨla ababombeli baake ʉkʉtɨ batwale ɨnyaale. Bo bantwaliile, alɨnkwingɨla nkyumba, alɨnkʉgwa ʉlʉpi nkyeni mwa baa Paʉli na Sila bo ikʉtetema.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Po alɨnkʉbʉʉka nabo panja, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Batwa bangʉ, mbombe fiki ʉkʉtɨ mbokigwe?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Abeene balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Ʉgwe ʉmmwitɨke ʉNtwa Jesu, pamopeene na baa nnyumba jaako, po mukʉpokigwa.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Po Paʉli na Sila balɨnkʉnndʉmbɨlɨla ʉnkʉlʉmba jʉla iisyʉ lya Ntwa, pamopeene na bandʉ boosa aba baalimo nnyumba jaake.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Akabalɨlo kalakala akaa pakɨlo, alɨnkʉbasuka ɨfifulalo baa Paʉli na Sila, po alɨnkoosigwa pamopeene na bandʉ boosa aba baalimo nnyumba jaake.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Alɨnkʉfyʉka nabo mu nyumba jaake, alɨnkʉbapapo ɨfindʉ. Ʉmwene na bandʉ boosa abaa nnyumba jaake balɨnkʉhoboka fiijo, paapo baalɨmmwitiike Kyala.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Kɨlaabo kyake abalongosi, balɨnkʉbatʉma ababombeli kʉ nkʉlʉmba gwa nnyololo, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Namubalekesye abandʉ bala babʉʉkege.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Ʉnkʉlʉmba gwa nnyololo alɨnkʉmmbʉʉla Paʉli alɨnkʉtɨ, “Abalongosi batʉmile ɨndʉmi, ʉkʉtɨ mwabʉligwe mu nnyololo. Po ʉlʉ namusooke, mubʉʉkege nʉ lʉtengaano.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Looli Paʉli alɨnkʉbabʉʉla ababombeli bala alɨnkʉtɨ, “Batʉkomile nkyeni mmbandʉ, nʉ kʉtʉpinya mu nnyololo kɨsita kʉtʉlonga, na paapo ʉswe tʉlɨ Balooma kʉ lʉlagɨlo lwa kiisʉ. Lɨɨlɨno fiki bikʉlonda ʉkʉtʉlekesya kʉbʉtiitʉ? Hɨmma! Biise baabo batʉsoosye.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Ababombeli bala balɨnkʉbabʉʉla abalongosi ɨnongwa ɨsyo. Abalongosi bo bapɨliike ʉkʉtɨ baa Paʉli na Sila Balooma, balɨnkʉtiila.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Po balɨnkwisa kʉkʉbasʉʉma ʉlʉhobokelo. Balɨnkʉbasoosya mu nnyololo, balɨnkʉbasʉʉma ʉkʉtɨ basookemo nkaaja kala.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Paʉli na Sila bo basookile mu nnyololo, balɨnkʉbʉʉka kwa Litija. Ʉko balɨnkwaganila na baamyabo abiitɨki, balɨnkʉbakasya, po balɨnkʉsookapo.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.