Atos 10
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH
1 Aaliko ʉmundʉ jʉmo mu Kesalija, ʉjʉ akaalɨ Njuuta, ɨngamu jaake Kolineli. Aalɨ nkʉlʉmba gwa basikali baa Balooma. Aalongosyaga abasikali ɨmia jɨmo ʉkʉfuma nkɨbugutɨla ɨkɨnywamu ɨkɨ baatɨgɨ, Kɨbugutɨla kya baa Italija.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Aalɨ mundʉ ʉjʉ antiilaga Kyala, ʉmwene na bandʉ boosa abaa nnyumba jaake. Aabapaga fiijo abandʉ ɨfya kʉbatʉʉla nʉ kwipuuta kwa Kyala bwila.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Ɨliisikʉ lɨmo ɨsala jaa 9:00 bʉno pamuusi, alɨnkʉsibona ɨsya mbʉsetʉka. Ʉgwandʉmi gwa Kyala alɨnkʉmmwisɨla, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Kolineli!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Kolineli alɨnkʉnngʼaatulɨla amaaso, alɨnkʉtiila, alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Gwe ntwa, filiko ɨfiki?” Ʉgwandʉmi alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Kyala apɨliike ɨnyiipuuto syako, na ɨfi kʉsoosya ʉkʉbatʉʉla abandʉ afibwene, syosa ɨsyo atikwibwa.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 Po ʉlʉ ʉbatʉme abandʉ babʉʉke kʉ Jopa, bakankoolele ʉmundʉ jʉmo, ʉjʉ ɨngamu jaake jo Simoni, ɨjɨngɨ bikʉtɨ Peeteli.
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 Ʉmwene nheesya gwa mundʉ jʉmo, ɨngamu jaake Simoni, ʉntendekesya ʉtʉndʉ twa fipapa. Ɨnyumba jaake jɨlɨ kʉmbalɨ kʉ nyanja.”
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Ʉgwandʉmi ʉjʉ aajobaga na Kolineli bo abʉʉkile, po alɨnkʉbakoolela abandʉ babɨlɨ mbabombeli baake, nʉ nsikali gwake jʉmo ʉjʉ antiilaga Kyala.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Bo abalɨngeenie syosa ɨsi syaboniike, alɨnkʉbatʉma ʉkʉbʉʉka kʉ Jopa.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Kɨlaabo kyake bo iisʉba lɨlɨ pantʉ, abandʉ aba aabatʉmile Kolineli baasegeliile ʉkʉfika mu Jopa. Akabalɨlo kala, Peeteli alɨnkʉfyʉka pamwanya pa nyumba, pakwipuuta.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Ɨnjala jɨlɨnkʉnndʉma, alɨnkʉlonda ʉkʉlya. Bo balɨ pakʉtendekesya ɨfindʉ, alɨnkʉsibona ɨsya mbʉsetʉka.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Nsya mbʉsetʉka ɨsyo, alɨnkʉkʉbona kʉmwanya kwigwike, na kandʉ kamo ngatɨ mwenda ʉnnywamu, gukʉsololosigwa mu mbeto syake ina.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Nkatɨ mula fyalimo ɨfinyamaana ɨfya lʉko loosa, ɨfya nkaaja, ʉtʉndʉ nɨ njʉni.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Po Peeteli alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ, likʉmmbʉʉla likʉtɨ, “Peeteli, sumuka! Boola ʉlye!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 Peeteli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Mma gwe Ntwa! Ngalyamo sikʉ ɨfindʉ ɨfi ɨndagɨlo sya Moose sikʉtɨ filɨ mwiko!”
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 Po ɨliisyʉ lɨlɨnkʉjoba kangɨ lɨlɨnkʉtɨ, “Ɨfindʉ ɨfi fyelʉsiigwe na Kyala, ʉgwe ʉlɨngatɨgɨ mwiko.”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Ɨliisyʉ ɨlyo lyalyandɨseenie ʉkʉjoba nagwe katatʉ, po nakalɨnga ʉmwenda gʉla gʉlɨnkʉfyʉsigwa kangɨ kʉmwanya.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Peeteli bo ikwalangana mu ndumbula jaake ʉkʉtɨ ɨsya mbʉsetʉka sikʉnangɨsya sya fiki, abandʉ aba baatʉmiigwe na Kolineli, balɨnkwisa. Baalaalʉʉsiisye ɨnyumba jaa Simoni, po balɨnkʉjɨmanya, balɨnkwɨma pa kɨpata.
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 Balɨnkʉkoolela, balɨnkʉlaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Bʉle, alimo ʉnheesya ʉjʉ ikʉtʉʉgasya muno, ɨngamu jaake jo Simoni, ɨjɨngɨ jo Peeteli?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Peeteli bo akaalɨ ikwinogona ɨsyo, Mbepo Mwikemo alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Balipo abandʉ batatʉ aba bikʉkʉlonda.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Suluka, ʉlongosanie nabo kɨsita kwilaamwa, paapo jo ʉne mbatʉmile.”
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Peeteli alɨnkʉsuluka paasi, alɨnkʉbabʉʉla abandʉ bala alɨnkʉtɨ, “Jo ʉne mukʉʉndonda. Mubɨngɨliile ɨfiki?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Ʉnkʉlʉmba jʉmo ʉgwa basikali atʉtʉmile. Ɨngamu jaake jo Kolineli, mundʉ ngolofu, ntiila Kyala, aBajuuta boosa bikʉmmwɨmɨka kʉnongwa jaa kajɨɨlo kaake akanunu. Alagɨliigwe nʉ gwandʉmi ʉmwikemo, ʉkʉtɨ abatʉme abandʉ kʉmyako, ʉbʉʉke nabo kʉkaaja kaake, akapɨlɨkɨsye amasyʉ aga kwa kʉmmbʉʉlaga.”
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Po Peeteli alɨnkʉbambɨlɨla ʉkʉja baheesya baake.
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Iisikʉ lya bʉbɨlɨ balɨnkʉfika kʉ Kesalija. Kolineli aabaguulɨlaga, aababʉngeenie abakamu na bamanyaani baake.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Peeteli bo ikʉfika, Kolineli alɨnkʉsooka kʉkʉmmwambɨlɨla, alɨnkʉbunguluka mmalʉndɨ gaake ʉkʉmmwipuuta.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Looli Peeteli alɨnkʉmmwinʉla, alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, “Sumuka! Paapo ʉne ndɨ mundʉ itolo bo ʉlwako!”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Peeteli bo ikʉjoba na Kolineli, alɨnkwingɨla nnyumba, alɨnkʉbaaga abandʉ bingi babʉngeene.
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Po alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Ʉmwe mumeenye ʉkʉtɨ, twe Bajuuta ɨndagɨlo syɨtʉ sikʉtʉkaanisya ʉkʉlɨɨlanila nʉ mundʉ ʉgwa nkɨkolo ɨkɨngɨ, pamo ʉkʉnnjaatɨla. Looli Kyala aanangiisye ʉkʉtɨ ndɨngannjobaga ʉmundʉ najʉmo ʉkʉtɨ mwiko.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Kʉnongwa ɨjo, bo ʉbatʉmile abandʉ kʉkʉngoolela, niisile kɨsita kwilaamwa. Ngʉbalaalʉʉsya mungooleliile silɨkʉ?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Kolineli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Amasikʉ matatʉ aga gakɨndile, mu sala jɨjɨɨjɨ, ɨjaa 9:00 pamuusi, niipuutaga munomuno nnyumba jangʉ. Nakalɨnga ndɨnkʉmmbona ʉmundʉ ɨɨmile nkyeni mmyangʉ, afwele ɨmyenda ɨgɨ gikʉlangala,
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Kolineli, Kyala apɨliike ɨnyiipuuto syako, na ɨfi kʉsoosya ʉkʉbatʉʉla abandʉ afibwene, syosa ɨsyo atikwibwa.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Po leelo, ʉbatʉme abandʉ babʉʉke kʉ Jopa, bakankoolele Simoni, ʉjʉ ɨngamu ɨjɨngɨ bikʉtɨ Peeteli. Ʉmwene nheesya gwa mundʉ jʉmo, ɨngamu jaake Simoni, ʉntendekesya ʉtʉndʉ twa fipapa. Ɨnyumba jaake jɨlɨ kʉmbalɨ kʉ nyanja.’
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 Nakalɨnga ndɨnkʉbatʉma abandʉ kʉmyako, ʉgwe ʉbombile kanunu apa gwisile. Po ʉlʉ twesa ʉswe tʉlɨ nkyeni mwa Kyala, tʉpɨlɨkɨsye amasyʉ goosa aga akʉlagiile ʉkʉtɨ ʉtʉbʉʉle.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Po Peeteli alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nsyageenie ʉkʉtɨ Kyala atikwegamila kʉ bandʉ bamo!
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Looli kʉkʉtɨ kɨkolo, ikʉbiitɨka abandʉ aba bikʉntiila nʉ kʉbomba ɨsya bʉgolofu.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 Jo Ndʉmi ɨNunu ɨjaa lʉtengaano, ɨjɨ Kyala aajɨtʉmile kʉ Banyaisilaɨli kʉ njɨla jaa Jesu Kɨlɨsiti, ʉjʉ jo Ntwa gwa bandʉ boosa.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ʉmwe musimeenye ɨsi syabombiigwe moosa mu Jutai, syalyandiile mu Galilai, bo Johani ʉMoosi afumile pakʉlʉmbɨlɨla abandʉ ʉkʉtɨ boosigwe.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Kangɨ musimeenye ɨnongwa ɨsya Jesu ʉgwa mu Nasaleti, muno Kyala aalɨnsʉngwile ʉkʉmpa Mbepo Mwikemo na maka. Jesu aabombaga ɨmbombo ɨnunu nʉ kʉbʉmbʉlʉsya boosa aba baataamigwaga na Seetano kʉkʉtɨ bʉjo. Namanga Kyala aalɨ pamopeene nagwe.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Ʉswe tʉlɨ bakeeti baa syosa ɨsi Jesu aasibombile nkiisʉ kya Bajuuta na mu Jelusalemu. Piitaasi baalɨnngogile kʉ njɨla jaa kʉnkomelela pa kɨkohekano.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Looli iisikʉ lya bʉtatʉ Kyala aalɨnsyʉsiisye Jesu, alɨnkʉnnangɨsya pabwelu kʉ bandʉ.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 Komma kʉ bandʉ boosa, looli kʉmyɨtʉ twe twasaliigwe kɨlɨngaani na Kyala ʉkʉja bakeeti. Bo afumile pakʉsyʉka kʉ bafwe, ʉswe twaliile nʉ kʉnwa pamopeene nagwe.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Aatʉlagiile ʉkʉtɨ tʉbalʉmbɨlɨlege abandʉ boosa, tʉbasokege ʉkʉtɨ ʉmwene jo ʉjʉ Kyala ammbɨɨkile ʉkʉja Ndongi gwa bʉʉmi na bafwe.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 Ʉjo jo ʉjʉ abakunguluka boosa bikʉmfumusya ʉkʉtɨ, kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉmmwitɨka, ikʉhobokeligwa ɨmbiibi syake, ʉkwendela mu ngamu jaake.”
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Peeteli bo alɨ pakʉjoba amasyʉ ago, Mbepo Mwikemo alɨnkʉbasulukɨla boosa aba baagapɨliike.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 ABajuuta abiitɨki aba baaliisile pamopeene na Peeteli, balɨnkʉswiga kʉnongwa jaa kʉtɨ boope aba bakaja Bajuuta, Kyala abapeele Mbepo Mwikemo.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Namanga baabapɨliike bikʉjoba mu njobelo ɨsingi, nʉ kʉntuufya Kyala kʉ mbombo syake ɨngʉlʉmba.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 “Abandʉ aba bambɨliile Mbepo Mwikemo bo ʉswe. Jo jwani abagiile ʉkʉbakaanisya ʉkoosigwa?”
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 Alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ boosigwe mu ngamu jaa Jesu Kɨlɨsiti. Po balɨnkʉnsʉʉma ʉkʉtɨ asyale nabo amasikʉ manandɨ.
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.