Apocalipse 14
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT
1 Po ndɨnkʉkeeta kʉmwanya. Ʉko ndɨnkʉmmbona Kangʼoosi aalyɨmile pa kyamba Syoni, pamopeene na bandʉ 144,000. Abandʉ abo pa fyeni fyabo, jaasimbiigwe ɨngamu jaa Kangʼoosi nɨ jaa Gwise.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Ndɨnkʉpɨlɨka iisyʉ ʉkʉfuma kʉmwanya, ɨlɨ lyafwene bo ʉlwa iisyʉ ɨlya mɨɨsi mingi aga gikʉsuluka pa mbugujo, kangɨ lyafwene nʉ kʉtajanika ʉkʉnywamu ʉkwa njasi. Iisyʉ ɨlɨ naalɨpɨliike lyafwene bo ʉlwa iisyʉ ɨlya fisango, abandʉ bo bikʉfikʉba.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Bɨmbaga ʉlwɨmbo ʉlʉpya nkyeni pa kɨkota ɨkya bʉtwa, na nkyeni mfipeligwa ɨfyʉmi fina na mbakʉʉlʉ bala. Looli akaalipo ʉjʉ aabagiile ʉkʉmanyila ʉlwɨmbo lʉla, looli bala 144,000 aba Kyala abaabwile pakiisʉ.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Abo bo baa ndumbula ɨnyeelu, aba bakaaliinyasiisyemo mbʉlogwe. Aba bikʉnkonga Kangʼoosi kokoosa kʉno ikʉbʉʉka. Aba baabʉliigwe ʉkʉfuma mmbandʉ, nʉ kʉbɨɨkigwa ʉkʉja filʉbʉkɨlwa kwa Kyala na Kangʼoosi.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Batikʉtʉngʉlʉpamo sikʉ, kangɨ bakaja na kababye nakamo.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Ndɨnkʉmmbona ʉgwandʉmi ʉjʉngɨ ikʉpululuka mmwanya, aalɨ nɨ Ndʉmi ɨNunu ɨjaa bwila na bwila. Alɨnkʉbalʉmbɨlɨla aba bikʉtʉʉgala pakiisʉ, ɨfiisʉ fyosa nɨ fikolo fyosa nɨ njobelo syosa.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Namuntiilege Kyala nʉ kʉntuufya, namanga akabalɨlo akaa bʉlongi bwake kafikile. Mummwipuutege ʉmwene ʉjʉ aapelile ʉmpaalanga nɨ kiisʉ, nɨ nyanja, nɨ nyiibʉko ɨsya mɨɨsi.”
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Ʉgwandʉmi ʉjʉngɨ ʉgwa bʉbɨlɨ alɨnkʉnkonga, alɨnkʉtɨ, “Kagwile Babeli akaaja akakʉlʉmba! Kagwile! Kaabanwesiisye abandʉ baa mfiisʉ fyosa ɨfinga ɨngalɨ. Ʉkʉtɨ banyonywege ʉkʉlogwa pamopeene nagwe.”
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Ʉgwandʉmi ʉjʉngɨ ʉgwa bʉtatʉ alɨnkʉbakonga, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉliipuuta iinyamaana ɨlya kwanda nɨ kɨfwani kyake, nʉ kwambɨlɨla ɨkɨmanyilo kyake pakyeni, pamo nkɨboko,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 ʉjo ikwisa kʉnwa ɨfinga ɨngalɨ ɨjɨngɨ, ɨjɨ syo ngalalɨsi sya Kyala. Ɨfinga ɨjo jɨtendekesiigwe kɨsita kongaaniamo na mɨɨsi, nkɨkombe ɨkya ngalalɨsi syake. Kyala ikwisa kʉmpapo ɨngʉbɨlo nʉ mooto ʉgwa mabwe aga gikwaka, nkyeni mbandʉmi abiikemo, na nkyeni mwa Kangʼoosi.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Ɨlyosi ɨlya mooto ʉgʉ gukwisa kʉbapaga ɨngʉbɨlo gukwisa kʉfyʉkaga kʉmwanya bwila na bwila. Batikwisa kʉtʉʉsyaga pakɨlo na pamuusi, aba bikʉliipuuta iinyamaana ɨlya kwanda, nɨ kɨfwani kyake, na aba bikwambɨlɨla ɨkɨmanyilo ɨkya ngamu jaake.”
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Kʉlɨ ɨsyo, po bikʉlondigwa abandʉ baa Kyala, aba bikʉsikonga ɨndagɨlo syake nʉ kʉnsʉʉbɨla Jesu, bʉʉmɨɨlɨlege mu ngʉbɨlo.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Po ndɨnkʉpɨlɨka iisyʉ ʉkʉfuma kʉmwanya, lɨlɨnkʉtɨ, “Ʉsimbe ʉtɨ, basajiigwe abandʉ bala, aba ʉkʉfuma akabalɨlo aka, bikʉfwa bo bammwitiike ʉNtwa.” Joope Mbepo Mwikemo ikʉtɨ, “Sya nalooli! Bikwisa kʉtʉʉsya ʉkʉfuma mu ngʉbɨlo syabo, kʉnongwa jaa mbombo syabo ɨnunu ɨsi baabombile.”
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Po ndɨnkʉkeeta kʉmwanya. Ʉko ndɨnkʉlɨbona iibɨngo ɨlyelu. Kwalɨ na ʉjʉ afwene nʉ Nnyamundʉ atʉʉgaliile ibɨngo ɨlyo. Aafwele kʉntʉ ɨngɨga ɨjaa sahabʉ ɨjaa bʉtwa, nʉ kʉkola ɨsengo ɨnyʉʉgi nkɨboko kyake.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Ʉgwandʉmi ʉjʉngɨ alɨnkʉsooka mu tempeli, alɨnkʉlaata ʉkʉmmbʉʉla jʉla atʉʉgeele mwi ibɨngo, alɨnkʉtɨ, “Mbɨmbɨbɨ, gwege ɨsengo jaako, ʉkatondole, paapo akabalɨlo akaa ntondolo kafikile, ɨfya kʉtondola pakiisʉ fikomile.”
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Po joope ʉjʉ aatʉʉgeele mwi ibɨngo alɨnkʉsatʉsya ɨsengo jaake pakiisʉ nʉ kʉkɨtondola ɨkiisʉ kyosa.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Ʉgwandʉmi ʉjʉngɨ alɨnkʉsooka mu tempeli ɨjaa kʉmwanya, joope aalɨ nɨ sengo ɨnyʉʉgi.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Ʉgwandʉmi ʉjʉngɨ ʉjʉ jo mwɨmɨlɨli ʉgwa mooto ʉgwa pa kɨgemo, alɨnkʉsooka pa kɨgemo. Alɨnkʉlaata ʉkʉmmbʉʉla ʉgwandʉmi jʉla, ʉjʉ aalɨ nɨ sengo ɨnyʉʉgi, alɨnkʉtɨ, “Gwege ɨsengo jaako ɨnyʉʉgi. Ʉkatondole ɨfisaasa ɨfya maafiilʉ agaa pakiisʉ, paapo ɨseke sibɨfwifwe.”
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Po ʉgwandʉmi jʉla alɨnkʉsatʉsya ɨsengo jaake pakiisʉ, alɨnkʉtondola ɨfisaasa ɨfya maafiilʉ aga galɨ pakiisʉ. Po alɨnkʉfibɨɨka nkyombo ɨkɨnywamu ɨkya kʉkamɨlamo ɨseke ɨsya maafiilʉ, ɨkɨ syo ngalalɨsi sya Kyala.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Abandʉmi balɨnkʉfibɨɨka nkyombo ɨkɨ kyalɨ panja nkaaja, nʉ kʉkamɨlamo ɨseke ɨsya maafiilʉ. Po iilopa lɨlɨnkʉsululuka ʉkʉfuma nkyombo ɨkyo. Ʉkʉsululuka ʉkwa ilopa kʉlɨnkʉfyʉka, ʉkʉja kɨsiba ɨkɨtali, ɨkɨ iilopa lyabagiile ʉkʉfika mmakosi mu falaasi, nʉ bʉtali ʉbʉ bwalɨ ɨkilomita ɨmia itatʉ.
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.