2 Coríntios 7
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVI
1 Bakʉndwe, paapo Kyala aafingile ɨsyo syosa, twijeelʉsye, tʉlɨngaja nako nakamo aka kabagiile ʉkʉtʉnyasya ʉmbɨlɨ nɨ ndumbula, ʉkʉtɨ tʉje biikemo fiijo kʉ njɨla jaa kʉntiila Kyala.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Mutwambɨlɨle mu ndumbula syɨnu! Tʉkatʉla ɨnongwa kʉ mundʉ najʉmo. Tʉkamfulasya ʉmundʉ najʉmo. Tʉkansyoba ʉmundʉ najʉmo.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Ndikʉjoba amasyʉ aga ʉkʉbalonga. Bo ʉlʉ njobile kʉbwandɨlo, ʉmwe mulɨ mu ndumbula syɨtʉ, tʉje pamopeene bo tʉlɨ kʉ bʉʉmi pamo tʉfwe pamopeene.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Bo ngʉjoba na nuumwe ngaja nʉ lʉtende. Kangɨ ngwituukɨfya ʉmwe. Muusʉʉbiisye fiijo. Na paapo tukʉfundigwa nɨ ngʉbɨlo ɨnyingi, mumbelile ʉkʉja nʉ lʉsekelo ʉlʉnywamu.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Bo tʉfikile kʉla kʉ Maketonija twatoliigwe ʉkʉtʉʉsya, paapo twalɨ nɨ ngʉbɨlo koosakoosa. Panja kwalɨ nʉ bwite, nkatɨ mu ndumbula syɨtʉ mwalɨ nʉ lʉtende.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Looli Kyala ʉjʉ ikʉbasʉʉbɨsya aba boonywike amaka mu ndumbula syabo, aatʉsʉʉbiisye kʉ njɨla ɨjaa kwisa kwa Tiiti.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Kʉkaja kokʉtɨ twasʉʉbɨsiigwe na Tiiti mwene, looli loope nʉ lʉsʉʉbɨsyo ʉlʉ aasʉʉbɨsiigwe na nuumwe. Aatʉpangiile muno musyʉkilwe ʉkʉʉmbona, nɨ sya bʉsulumanie bwɨnu, nʉ kwijʉʉla kwɨnu kʉnongwa jangʉ. Ɨsyo simbeliile ʉkʉsekela fiijo.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Nalɨnga naabapeliile ʉbʉsulumanie na kalata ʉjʉ naabasimbiile, sitikʉʉmbaba. Nalɨnga syalɨɨmbabile panandɨ kʉbwandɨlo, kalata ʉjo aabapeliile ʉbʉsulumanie kʉkabalɨlo akanandɨ itolo.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Looli lɨɨlɨno ndɨ nʉ lʉsekelo. Bʉle, paapo mbatwaliile ʉbʉsulumanie? Hɨmma! Looli paapo ʉbʉsulumanie bwɨnu bʉbapelile ʉkʉpɨndʉka ʉkʉfuma mbʉtʉlanongwa bwɨnu. Ʉbʉsulumanie bwɨnu bwalɨ mbwigane bwa Kyala, ʉswe tʉkaabafuleesyepo kʉ njɨla jojoosa.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Lɨnga Kyala ikʉtʉpela ʉkʉja nʉ bʉsulumanie, bukʉtʉpela ʉkʉpɨndʉka nʉ kʉpokigwa. Ʉbʉpokigwa ʉbo bʉtikʉtʉtwalɨla ʉbʉsulumanie. Looli ʉbʉsulumanie ʉbʉ bukʉfuma pakiisʉ apa bukʉtwala ʉbʉfwe.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Keeta! Ʉbʉsulumanie ʉbo ʉbwa kʉfuma kwa Kyala, bʉbatwaliile ʉkʉkabamo fiijo. Po mukʉnyonywa fiijo ʉkwinosya, ʉkʉbʉkalalɨla ʉbʉbiibi, ʉkʉmmwɨmɨka Kyala, ʉkʉʉsyʉkwa, ʉkwijʉʉla ʉkʉbomba ɨsya bʉgolofu, nʉ kʉtɨ ʉjʉ asobile apeeligwege ʉlʉfundo ʉlʉ lukʉlondigwa. Kʉnongwa ɨjɨ munangiisye ʉkʉtɨ mukaja na kababye nakamo.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Po nalɨnga naabasimbiile kalata jʉla, ngaasimbile kʉnongwa jaa mundʉ ʉjʉ antʉliile ɨnongwa ʉjʉngɨ, pamo ʉjʉ abombeliigwe ʉbʉbiibi. Looli naalondaga musibone nkyeni mwa Kyala ɨsi mukwijʉʉla ʉkʉtʉbombela kanunu.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Kʉlɨ ɨsyo mutʉsʉʉbiisye. Pamopeene na ɨsi, Tiiti aatʉhobwisye nʉ lʉsekelo, ʉlʉ aalɨ nalo ʉkʉkongana na muno mwalɨnsʉʉbɨkiisye.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Ʉne naabatuufiifye fiijo nkyeni mmyake, na nuumwe mukangosya ɨsoni. Syosa ɨsi twababʉʉlaga syalɨ sya nalooli. Bo silɨ, na ɨsi twabatuufiifye ʉmwe kwa Tiiti, syosa sinangiisye ʉkʉja sya nalooli.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ʉlʉgano lwa Tiiti kʉmyɨnu lukʉkɨndɨlɨla ʉkongelela, bo ikʉkʉmbʉka ʉkwitɨka kwɨnu mwesa, na muno mwalɨmmwambɨliile nʉ lwɨmɨko, kangɨ nʉ lʉtende.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Nikʉsekela fiijo, namanga ngʉbasʉʉbɨla loosa, mu mbombo syosa.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.